Co dowiadujemy sie o partnerze po rozstaniu? - Netkobiety.pl

A mnie się zdaje, że to nie jest tak, że wcześniej czegoś nie widzieliśmy. Rozwód jest sytuacją ekstremalną, taką, w której ujawniają się nasze najgorsze instynkty, coś, co do tej pory skrzętnie ukrywaliśmy albo nawet sami nie zdawalismy sobie sprawy z tego, że te cechy posiadamy.
Najczęściej przecież bywa tak, że obwiniamy się wzajemnie, obrzucamy błotem itd.
Wg mnie to nie tylko to, że on/ona są winni, on/ona traktują nas tak a nie inaczej.
My wcale nie jesteśmy lepsi pod tym względem.
Oczywiście piszę o rozwodach wywołanych zdradą lub niezgodnością lub nie wiadomo czym, bo małżeństwa, w których występuje alkoholizm, przemoc to zupełnie inna para kaloszy.
Ja w porę się zorientowałam, że zaczynam zarzucać za bardzo i za dużo... W porę, bo dzięki temu zachowałam szacunek do siebie - to jedno, a drugie - agresja rodzi agresję. Gdyby przynajmniej jedno z nas nie zastopowało, obawiam się, że wspólny dialog byłby całkowicie niemożliwy.

A ja jednak myślałam że jestem szczęśliwa bynajmniej tak myślałam ale to była tylko moja bajka

Masz racje ze chyba nie chcielismy widziec i udawalismy ze jest ok.Moze rowniez za bardzo ufalismy?Ja teraz dowiedzialem sie ze kilka razy moja partnerka byla w innym miejscu niz mi mowila itp.Nie chodzi tutaj ze od zawsze mnie zdradzala tylko o to ze oklamywala.
Co do rozwodu z orzeczeniem o winie to prawda ze walczymy i wyciagamy brudy itp ze czasami moze nawet przesadzamy.Nie wiem jak to bedzie u mnie bo mam sprawe w pazdzierniku i ja chce zeby rozwod byl z winy zony.Ale nie o to chodzi mi w tym temacie.Chodzi o to ze z tego co dowiaduje sie teraz to kilka razy zostalem oszukany nawet w okresie gdy bylo miedzy nami dobrze.I nie chodzi tutaj o blachostki tylko naprawde wazne rzeczy.Dlaczego gdy cos widzimy to unikamy rozmow i wyjasnien?Czy tak bardzo kochamy swoich partnerow ze boimy sie o to zapytac?A moze za bardzo ufamy?
Teraz patrzac z perspektywy czasu i tego co sie dowiedzialem ( a moze wiedzialem ) to inaczej bym postepowal i moze moje zycie bylo by inne.Moze wszystkich tutaj zycie inaczej by sie ulozylo

Hmm no, ale zaufanie to podstawa związku, chociaż z drugiej strony ja również bardzo ufałem.
Nie wiem, czy można utrzymać związek, w którym nie ma zaufania.

Zacznijmy od tego, ze człowiek jest tak  skomplikowaną istotą, ze nawet siebie nie zna do końca. Często zdarza się, ze robimy rzeczy, których nigdy byśmy się po sobie nie spodziewali. Zależy to od okoliczności życiowych, a teorie jakbyśmy się zachowali bardzo często mijają się z rzeczywistością.Te teorie zmieniają się co kilka lat tak jak i my się ciągle zmieniamy. To samo jest w druga stronę. Nie zawsze jest tak, ze bliska nam osoba cale życie nas oszukiwała. Po prostu zmieniła się, dane okoliczności, doświadczenia sprawiły, ze postąpiła w danej chwili tak a nie inaczej.
Nie usprawiedliwia to jednak pewnych rzeczy. Tak jak napisałaś, miłość potrafi zaślepić, ale to często błąd naszej wyobraźni, widzimy dana osobę taka jak chcemy ja widzieć a nie taka jaka jest naprawdę. Często ludzie oszukują samych siebie i tu leży podstawowy błąd.

Masz racje,nie dostrzegamy wad tej osoby i w naszym wyobrazeniu widzimy taka osobe jaka chcemy,nie widzimy tych zlych stron.
To chyba powiedzenie ze gdy kochamy kogos to akceptujemy wady tej osoby jest blednym mysleniem.My po prostu tych wad nie chcemy widziec.A zalety tej osoby za bardzo wyolbrzymiamy.

Pozwolę się tu odnieść do słów ks. Pawlukiewicza odnośnie "rozpadu" związków jako małżenstw, że "wychodzimy za mąż, żenimy się nie z partnerem ale z jego/jej wyobrażeniem". A jeśli w to wszystko jest jeszcze "zamieszana" 3 osoba - teściowa lub "teściowa" w luźnym związku, to jeszcze dochodzi Jej indoktrynacja partnera(ki) przeciwko nam, która wychodzi na jaw... po fakcie. 3 odc. śmiesznych Jego anegdot warto posłuchać na YT

dearly podpisuje sie pod tym rekoma i nogami:)

Ale z drugiej strony rozmawialam dzisiaj z mamą i stwierdzilam ze to poniekad smutne ze ludzie wczesniej tak sobie bliscy, najbliżsi mozna rzec, staja sie nagle zupelnie obcymi ludzmi, i obustronnie (lub tez jednostronnie) tylko psy na sobie wieszaja.

Oczywiscie nie mowie tutaj o kulturalnych rozstaniach,gdy obie strony potrafią pokazac klase, na zasadzie "bylo milo ale to juz koniec" i maja szacunek do tego co razem przeszli.

A co mozna powiedziec o kims kto nagle wszystkiemu zaprzecza? Jakoby caly czas spedzony razem nigdy nie mial sensu, ze milosc nigdy nie istaniala? Dla mnie dziecianada i tyle. A moze proba pocieszenia, racjonalizacji swojej decyzji?

tylko dlaczego my bedac w zwiazku nie widzimy tych klamstw?

Ziemniaczana no wlasnie w Twoim przypadku to nie fajnie wyszlo, Twoj byly chlopak musi byc jeszcze niedojrzaly. W moim przypadku rozstalismy sie w kulturalny sposob, bez nienawisci, w spokoju. Chociaz mialam w glebi duszy zal, ze tak sie stalo ale po prostu nie wyszlo. Po rozstaniu nie chcialam miec z nim kontaktu i tak tez sie stalo. Nie odzywalismy sie do siebie przez kilka miesiecy, po czym kontakt sie nawiazal- kolezenski. Jakis czas temu spotkalismy sie ze soba po kumpelsku pare razy, jednak ta przyjazn widze nie jest mozliwa... i tak dochodze do wniosku, ze chyba w moim przypadku nie ma przyjazni miedzy bylymi partnerami. Byc moze kiedys, za kilka lat to sie zmieni.

A Wy co myslicie o przyjazni z bylymi parnerami? Przyjaznicie sie z nimi? Moim zdaniem srednio to widze, opowiadac bylemu chlopakowi o swojej nowej sympati, i innych rzeczach.

Ziemniaczana przykre to jest, ze tak beznadziejnie sie on zachowal, cham jeden! az smutne jest to, ze ludzie ktorzy byli wczesniej razem potem zachowuja sie jak by Cie nie znali i nigdy nic Was nie laczylo.. na pocieszenie moge powiedziec, ze kiedys na pewno trafimy na fajnych chlopakow i bedziemy szczesliwe :-)

A kto nie potrafi kłamać?? Kazdy jest fałszywy, tylko w mniejszym lub większym stopniu.

Dowiedzialam sie od mojego obecnego, o moim bylym ( achhh..swiat jest maly), ze moj byly chyba, chyba mnie zdradzal. Tzn w okresie,ktory mi sie nie zgadza, bo bylismy razem, a moze to byl okres kiedy nie bylismy razem . Mniejsza z tym - kolezanka mojego obecnego, kiedys, kiedys, byla na wspolnej imprezie z nim i zwierzyla mu sie, o tym jak rzekomo moj byly spotykal sie z nia. Przychodzil do niej ( mieszkaja naprzeciw siebie ), a pozniej jednak zerwal z nia konktakt, itp, itd... Bylam w szoku, bo dalabym sobie wtedy reke uciac, ze moj eks nigdy by mnie ine zdradzil,ani nie zdradzal. Troche, to zabolalo, chcialam wyjasnic- jednak teraz mnie juz to nie obchodzi i to co bylo, niech zostanie tam gdzie jest - czyli za mna.

ja rowniez teraz gdy nie jestesmy razem dowiaduje sie roznych rzeczy o mojej zonie.Nie rozumiem tego dlaczego nie zauwazylem nic.Nie rozumiem rowniez zachowania znajomych ktorzy mi teraz mowia co widzieli itp.Dlaczego nie mowili tego wtedy tylko teraz jak nie jestesmy razem.Jest cos co sie dowiedzialem i nie wiem co mam z tym zrobic,po prostu boje sie.Mam dwie corki 9 letnia i 4 letnia i dowiedzialem sie ze jak jeszcze nie bylo drugiej corki to moja zona spotykala sie z pewnym typem.Teraz boje sie ze moja corka moze nie byc moim dzieckiem.Bardzo ja kocham i gdyby wyszlo ze jednak to nie moja corka to bym umarl.
Jestesmy z kims kogo kochamy,komu ufamy bezgranicznie a wychodzi pozniej  ze to wszystko to byla fikcja.Ja teraz mysle ze moje 10 letnie malzenstwo to bylo udawane.To byla tylko gra.