Od znajomości do fascynacji. - Netkobiety.pl

3 tygodnie to dość długi czas ..

Czy zawsze spotykacie się w takich odstępach czasu?
Ile macie lat?

Wiesz, dla mnie te kwiaty nic nie oznaczają. Można je dostać od faceta, kolegi, znajomego, koleżanki albo samemu kupić..
Rozumiem, że Ona Ci powiedziała że spotyka się równocześnie z Tobą i innym?

Z czego to wynika, że spotykacie się dopiero za 3 tygodnie?
Nie możecie wcześniej?

Nie chcesz się narzucać? przecież to ślimacze tempo.. Ty jej nie dajesz możliwości poczucia czegokolwiek a co dopiero zatęsknienia za Tobą..
Ja po tygodniu milczenia ze strony faceta usuwam jego numer z telefonu. .. 
Przestań myśleć co ona pomyśli tylko działaj bo panna Ci ucieka a Ty jedyne co robisz to trenujesz mimikę przed lustrem aby się tylko nie domyśliła że Ci zależy.. bo to by było dopiero jak by się wydało..

echhhh

Twoja historia jest podobna do mojej sprzed lat. Z tym, że ja jestem kobietą do której (jak się później okazało) świrował gość w podobny sposób do Twojego.
Jego błędy:
1. raz pokazał, że mu się podobam itp i uważał, że ja będę myśleć, że to mu się nigdy nie odmieni. Tymczasem ja myślałam: skoro facet nie działa no to widocznie już ma mnie gdzieś i poszłam w swoją stronę szukać takiego, który będzie działał.
2. też spotykaliśmy się baaaardzo rzadko. Ja chciałam częściej, sama proponowałam spotkania czasem (co go bardzo cieszyło), ale był ZA PASYWNY!
3. grał bezpiecznie: uważał, że jak będzie się co jakiś czas pojawiał to będzie wystarczało. Tymczasem lepiej jest już robić to takimi zrywami: spotykamy się ze 2 - 3 razy w krótkim odstępie czasu i potem dłuższa przerwa - kobieta wtedy zaczyna tęsknić (jak nic nie sknociłeś na spotkaniach)
4. ja też mu powiedziałam, że nie lubię gdy ktoś się mi narzuca, on też tak miał. Ale ja to mówiłam w kontekście: cieszę się, że Ty mi się nie narzucasz, nawet chciałabym żebyś bardziej się narzucał.
5. czekał na mój ruch - to było dla mnie momentami ciężkie, bo ja lubię flirtować, ale na zdobywanie facetów się nie nadaję. Jestem dość konserwatywna: lubię czuć, że to facet mnie zdobywa, że mu zależy. A od niego tego nie czułam (poza pierwszą sytuacją kiedy jasno określił że się mu podobam), ale co z tego jak potem osiadł...
Widzisz, jak to odbiera ta Twoja 26latka?
To teraz chłopie zacznij działać. Ten mój przyjaciel bardzo lubił myśleć, analizować, rozkminiać Ty pewnie też taki jesteś. Chcę CI powiedzieć, że tym co faceta wyróżnia jest DZIAŁANIE, a nie TYLKO MYŚLENIE. Samym myśleniem niczego nie zdziałasz.
Powodzenia!

Pewnie wolałbyś przeczytać, że tak, ale odpowiedź brzmi nie.
Właśnie dlatego, że postępował tak jak opisałam i się nie ogarnął w porę.
On myślał, że mi się nie podoba. Ja myślałam to samo w odniesieniu do niego.
Ważna jest otwartość. Mówienie wprost o tym co się czuje i myśli - to wiele ułatwia.
Mnie zaczęło to denerwować wszystko (no bo ile można czekać?) i wewnętrznie go sobie odpuściłam.
Mogłabym się na niego rzucić i go po prostu pocałować - tylko to znowu byłabym ja. Znowu ja musiałabym przedsięwziąć jakieś kroki.
Kobiety wychodzą z resztą ze słusznego założenia, że jak facetowi zależy to działa i dlatego go sobie odpuściłam. A po latach mi powiedział, że szalał za mną itd.
Jak byłam młoda parę takich historii przeżyłam. Miałam do tego wyjątkowy talent A to dlatego, że podobali mi się faceci bardzo wrażliwi i troszkę nieśmiali ale jednocześnie silni.

Dlatego właśnie się odezwałam byś nie popełniał tych błędów.
z całego serca życzę Ci powodzenia!

Im dalej w las, tym więcej drew:D

Kiedy zainicjowaliśmy naszą znajomość, jakieś 4 lata temu, wówczas w bardzo kiepskim stylu zamiotłem sam siebie pod dywan. Wtedy nie kryłem, że mi zależy. I tak to wszystko zdechło. Po wznowieniu kontaktu, to było jakiś rok temu  sprzedawałem jej siebie zupełnie inaczej. Widziałem, że czuje się dobrze w moim towarzystwie, z każdym miesiącem coraz lepiej i swobodniej. Podkreśliłem, że poznaliśmy się wcześniej z dupy strony:D Oboje mamy introwertyczny styl bycia, ona lubi słuchać i ja lubię słuchać. Lubimy czytać, oboje sami siebie. Jej pochwały dotyczące mojego stylu wypowiedzi czy zapisów wszelkiej maści sprowadziły się do tego, że pisałem jej listy motywacyjne, referencje etc, żeby pomóc jej w znalezieniu pracy tu, w Polsce, a nie na dorobku już i tak u jakiegoś wypchanego ojro cudzoziemca.

Teraz też próbuję jej to pokazać, subtelniej, w bardziej dojrzały sposób. Nie rzucę się na nią z mordą do całowania, bo to nie zdało wcześniej egzaminu, really;)

Umówiłem się z nią na jakąś pogawędkę (online) na jutro, dostała pracę, jest zalatana ale czuję, że chce rozmawiać. Zaproszę ją na jakiś obiad, zobaczymy się chociaż na chwilę.

Chciałbym jej w dniu wyjazdu do teatru kupić jakiś piękny bukiet, żeby ten frajer od róż też poczuł kłucie w boku, nie lubię czuć się gorszy, nie lubię i nie umiem przegrywać;) Dlatego tak długo to się ciągnie. Chciałbym też z nią wtedy coś ustalić, co dalej? Przecież nie będę chodził za nią na kolanach przez nie wiadomo ile czasu. A nie mam zamiaru trwać w przyjaźni w obecności innego gościa, na którego być może ma większą ochotę niż na mnie. No bo to już nie jest przyjaźń.

Wydaje mi się, że lubi kwiaty. Kiedyś dałem jej bukiet z róż, podobno trzymała je przez kilka miesięcy;) Poza tym jak mam to sprawdzić? Nie mamy zbyt wielu wspólnych znajomych, a przecież nie spytam się jej wprost!

Chciałem tylko skomentować, jak to wszystko wygląda teraz.

Ano wygląda marnie.

Byliśmy w teatrze, spotkaliśmy się kilka razy. Zapraszałem ją na wspólne obiady, zrobiliśmy też sobie wycieczkę. Cały czas dawałem jej sygnały, że mnie pociąga, że mi się cholernie podoba. Czar prysł, kiedy wysłała smsa, który do mnie trafić nie powinien. Flirtuje z jakimś kolesiem, choć trudno mi powiedzieć, czy jej zależy na nim czy nie. W każdym razie z pewnością nie zależy jej na mnie, jako na potencjalnym facecie. Spytałem się jej wprost, co we mnie jest takiego odpychającego, albo czego brak, żebyśmy mogli być razem? Odpowiedziała, że lubi się ze mną spotykać, ceni bardzo naszą znajomość, ale nie widzi we mnie tego "czegoś". Jaki banał, boże;)

Przyznam szczerze, że trochę mi tego wszystkiego żal. Tego, w jakim stopniu się jej poświęciłem, jak oddałem sprawie.

Nasza znajomość najprawdopodobniej chyba tego nie przetrwa. Szkoda, bo ja też ją bardzo cenię. Ale mam też jakąś szczątkową dumę i nie mam zamiaru przyglądać się temu, jak buduje relacje z gościem, o którego jestem ewidentnie zazdrosny.

Wycofuję się.

nomoreagain Ty z pewnością jesteś facetem Alfa? (ironia)

Naczytałeś się chyba jakiś żałosnych durnot na temat podrywu i sam najwyraźniej żyjesz w świecie własnych fantazji, zaś Twoja rzeczywistość jest desperacko żałosna!