Budowa domu - Netkobiety.pl

Co to znaczy niewieli? To pojęcie względne.
Dla jednych 150m to duża powierzchnia, dla innych 200 to za mało.

Chcecie robic coś sami, czy do wszystkiego najmiecie firmy?

Dziewczyny mają rację - bardzo wiele czynników decyduje o kosztach budowy domu, na przykład konstrukcja+materiały, powierzchnia, czy ma być on jedno- czy wielopoziomowy, koszt samego projektu itp. Domek można postawić już za 200 tys. złotych (lub mniej), ale to zależy od wyżej wymienionych czynników. Moja rada: jeśli chcecie mieć taniej wybudowany dom to nie inwestujcie w idiotyczne dachy łamane (niestety tak bardzo popularne w naszym kraju...), ryzality, daszki-sraszki czy kolumienki. Tani i estetyczny jest dach płaski - nie wyrzucacie kasy na dachówki i przede wszystkim macie lepsze wykorzystanie przestrzeni. Za to nie ma sensu oszczędzać na materiałach budowlanych - jedna większa inwestycja oznacza spokój na dłużej, na przykład bez akrobacji z docieplaniem i ponownym tynkowaniem
Myślicie o zatrudnieniu architekta czy o kupnie "gazetowego" projektu?

spotkałam się już z 3 przypadkami gdzie ludzie chcieli wziaść kredyty na mieszkanie w bankach położonych w małych miastach,wszystkim tym osobom odmówiono z tytułu zarobków,pojechali do duzego miasta wojewódzkiego tak dostali te kredyty bez problemów,bank bankowi nie równy

Kraczek - te 250 tys. to dość optymistyczna wersja. Chyba, że już się ma działkę, dom ma być mały, niepodpiwniczony, jakie są ceny usług w regionie etc.
Ja trochę bym dodała to podanej przez Ciebie kwoty. Nie potrafię powiedzieć ile bo od czasu skończenia mojej budowy parę lat już minęło.

Z jednym na pewno się zgodzę. Lepiej zainwestować we własny dom, koszty na pewno wyjdą mniejsze niż kupno mieszkania choćby porównywalnej wielkości (na pewno mniejszej), no i koszty rozkładają się w czasie. Sporo można też zrobić systemem gospodarczym.

Budowa zajmuje trochę czasu, to fakt, ale finansowo wychodzi taniej (chyba, że ktoś kupi małe mieszkanie w blokowisku), a posiadania własnego domu nie da się porównać nawet z mieszkaniem w dobrej lokalizacji. Moim zdaniem oczywiście, bo znam osoby, które w życiu nie przeniosłyby się z centrum miasta, czy w ogóle z mieszkania do domu.

Moja propozycja jest taka. Postarajcie się uzbierać na stan surowy zamknięty ok. 40 procent budowy.

jeśli ktoś ma działkę,zna się na rzeczy to i za 150 tysięcy postawi dom

magda dlaczego ciekawe? znam takich co postawili,oczywiście ja mówię o stanie surowym zamkniętym a nie o zrobionym domu w środku

a coś mysłałam o Magdzie i tak napisałam
no dokładnie przedewszystkim lokalizacja,albo własna działka

Ale stan surowy to jeszcze nie dom nadający się do zamieszkania. Trzeba dodać conajmniej drugie tyle.
Też się zgadzam, że własny dom jest wspaniałą rzeczą. Nawet jeśli kosztuje....

Czas budowy własnego domu wspominam jako najpiękniejszy czas w życiu, choć zaczynaliśmy mając do dyspozycji tylko 40 tyś. Oczywiście wzięliśmy kredyt, 100 tyś. Działkę mieliśmy dużo wcześniej.
Budowa do stanu surowego zamkniętego trwała 7 miesięcy. Potem wykończyliśmy sobie salon, urządziliśmy kuchnię i jedną łazienkę i....wprowadziliśmy się. Akurat zaczynała się zima. Koczowaliśmy w tym salonie, ale był to wspaniały czas, bo było w nas tyle radości, że szok. Dzieci przyjeżdżały ze studiów na weekendy, i wszyscy razem siedzieliśmy przy kominku popijając wino.
Potem wykańczaliśmy pokój po pokoju. To było 10 lat temu.

Co wiem o budowie i o obniżaniu kosztów?
Dom ma być na miarę, prosty, najlepiej na planie kwadratu. Bez piwnic i garażu w bryle. Samochód nie zasługuje na to, żeby budować mu oddzielny pokój. Można postawić wiatę.
Dach dwuspadowy, bo wszelkie udziwnienia bardzo podnoszą koszty. Ceramiczna dachówka też podnosi koszty, wystarczy blachodachówka.
Porządne ocieplenie, nie żałować na styropian i ocieplenie strychu.
Mądrze wybrać ogrzewanie. U nas jest DGP, czyli ogrzewamy kominkiem z rozprowadzeniem ciepła. Wprawdzie drewno zdrożało, ale nadal jest taniej niz gaz.
Duże okna od południa. Zimą slońce ogrzewa, jeśli świeci. Gdy jest słoneczny dzień, rozpalamy dopiero wieczorem. Od pólnocy najlepiej lita ściana bez okien.
Unikać balkonów, bo po co one? Jest taras, jest ogród, a z balkonu nikt nie korzysta.

Nigdy nie żałowałam budowy domu. Te różne niedogodności związane z odległością od cywilizacji to dla mnie bzdet w porównaniu do komfortu posiadania własnej solidnej przestrzeni.

Teraz buduje moja córka, a ja jestem tak podekscytowana jak przy swojej budowie.

Trzeba pamiętać o tym, że każda inwestycja budowlana jest niedoszacowana o około 30%. Każdy kosztorys wstępnie należałoby powiększyć o taką kwotę.

Około 220 m2 z piwnicą plus garaż wolnostojący - stan surowy zamknięty zrobiłem za 200 tys. z hakiem. Potem poszło drugie tyle na ocieplenia, ścianki G-K na poddaszu, instalacje, tynki, wylewki, szambo i kupę innych pierduł, a jeszcze będę pakował następne pieniądze. Mam dom prosty ale dorzuciłem do okien drewnianych i mam sporo okien połaciowych, mam też szklaną werandę i zewnętrzne pergole. W większości domu mam ogrzewanie podłogowe, w tym w piwnicy, to też trochę nabija. Jak gadam ze znajomymi, to wychodzi, że te 2.5 tys. zł na m2 domu trzeba wydać.
Jeśli ktoś ma zamiar kupić projekt typowy, to niech pamięta o kilku kwestiach.
Po pierwsze, jest to tylko pierwszy krok, taki projekt typowy musi być zaadaptowany przez projektantów wszystkich branż (architekt, konstruktor, inst. sanitarny, elektryk) oraz muszą być zrobione przez nich projekty mediów zewnętrznych. Do tego trzeba zapłacić geodecie za mapę, zrobić badania geologiczne pod posadowienie budynku.
Po drugie, jeśli ktoś szuka swojego wymarzonego projektu, to radzę znaleźć najpierw architekta, który będzie później ten projekt adaptował i poprosić go o pomoc w wyborze.
Po trzecie, jeśli mamy już upatrzony projekt typowy, to nie wprowadzać w nim zmian poza mało istotnymi typu lokalizacja okna czy jakiejś ścianki działowej. Każda istotna zmiana podraża cenę za adaptację projektu. Może się zdażyć, że za adaptację zapłacicie kilka razy więcej niż za projekt typowy. Dlatego patrz pkt 2, najpierw znaleźć architekta i z nim konsultować projekty i potencjalne przeróbki.
Jeśli już naprawdę żaden projekt typowy bez wielu istotnych zmian nie będzie spełniał waszych oczekiwań, to wyrzucić je w diabły i umówić się z architektem na projekt indywidualny. Nie powinien być drastycznie droższy od projektu typowego z wieloma istotnymi przeróbkami, a macie od początku do końca to co sobie sami z projektantem określicie.
Po czwarte, w projektach typowych zwracać uwagę na ujęte tam technologie wykonania budynku. W wielu projektach są np. stropy żelbetowe, które w wykonawstwie są dwa razy droższe od stropów gęstożebrowych. Może to zmienić projektant w czasie adaptacji ale policzy za to jakby projektował nowy strop (bo tak będzie w praktyce). Sporo firm sprzedających projekty typowe ma je w różnych wersjach materiałowych więc warto o to zapytać. Ja robiłem sobie stropy żelbetowe, bo chciałem ale u mnie to było wydane  dodatkowe 10-15 tys.
Po piąte, nie polecam ścian z ceramiki. Będziecie słyszeć legendy, że są zdrowsze itp. opowiastki. Bzdury. Ściana z pustaka ceramicznego jest droższa sama w sobie, przeważnie jest mniej ciepła niż ściana z pustaka komórkowego. Ponadto sama technologia murowania i wykonania pustaka ceramicznego powoduje, że są w niej duże mostki termiczne (spoina) oraz wyda się potem więcej na tynki (pustaki mają rowkowaną powierzchnię). Pustak komórkowy ma większą dokładność pojedyńczego elementu, lepszą izolacyjność, można kupić pustaki pod cienką zaprawę na pióro i wpust co w dużej mierze eliminuje mostki termiczne. No i jeszcze zajrzyjcie na jakąś budowę jak wygląda prowadzenie instalacji wewnętrznych w ścianach z pustaka ceramicznego i komórkowego. Robi się bruzdy i o ile w komórkowym jest ładna, równa bruzda, która w niewielkim stopniu stwarza mostki termiczne, to pustaki ceramiczne pękają, bruzda otwiera szczeliny powietrzne w pustaku, które odpowiadają za jego izolacyjność. Potem się okazuje, że wydało się więcej pieniędzy na "zdrowy" pustak ceramiczny, w którym jest kupę mostków od instalacji.