oświadczyny - kto komu? - Netkobiety.pl

Powiedziałaś o swym pragnieniu, otrzymałaś szczerą odpowiedź.
I jest Ci przykro, bo "nie taka" odpowiedź miała być.
To, co zrobiłaś, to czysta manipulacja. Manipulacja, która się nie udała, bo chłopak ma swoje zdanie i Twej presji nie ulega.

Proponuję, byś ponownie zastanowiła się, czemu według Ciebie ma on tańczyć tak, jak Ty mu zagrasz.

Nigdy nie słyszałam, zeby kobieta oswiadczała sie mezczyznie i nigdy nie zrobiłabym tego:) na miejscu faceta czułabym sie niemesko, nieswojo:) w ogole to jakies zamienienie sie rolami:) ja wiem ze jest rownouprawnienie... ale nie w kazdej kwestii, sa poprostu rzeczy ktore sa zarezerwowane dla mezczyzn i inne dla kobiet...

Ja nie potrafilabym sie oswiadczyc facetowi... pewnie zaczelabym sie smiac:) i co? kleknac jeszcze przed nim? no nie wiem.... musiałabym sie duuuzo napić:D

Z uwagi na fakt, że cenię sobie Twoje opinie i wypowiedzi, wytłumacz mi proszę, w którym miejscu zastosowałam manipulację. Bo ja manipulacji w swoim zachowaniu nie dostrzegam a chciałabym obiektywnie na to spojrzeć.

Ile lat jesteście razem? Ile Ty masz lat, a ile on? Mieszkacie razem? Macie prace? Chcesz oświadczyn, bo chcesz deklaracji, czy tyka Ci zegar i czujesz, że wpędza Cię facet w lata?

Pytajko,
dopiero teraz zobaczyłam Twój dopisek w poście nr 4 i też doprecyzuję, byś nie miała wątpliwości co do mego zdania.

Manipulacją nie jest, także moim zdaniem, rozmowa na tema przyszłości związku. Jest to rzecz normalna i oczywista. Ale oczekiwanie odpowiedzi zgodnej ze swoimi preferencjami, pragnieniami (i żal do chłopaka, który ma inne zdanie niż Ty) jest już manipulacją.

***
Pisałyśmy równocześnie.
Mam nadzieję, że wyjaśniłam moje zdanie. Możesz się jednak z nim nie zgadzać, nie mam (na szczęście) patentu na nieomylność - przekazuję swoją opinię.

Ja sie tak troche jakby kiedys oswiadczylam. Mielismy 19 lat, wakacje, on mial isc do wojska a ja na studia do innego miasta. I siedzac w samochodzie, rozmawialismy o tym, jak przetrwac te rozlake. I wtedy ja, z calkiem powazna mina powiedzialam, wezmy slub. Jedzmy jutro do urzedu, raz dwa zrobmy termin i bedzie cywilny I w sumie rozmawialismy o tym przez dluzsza chwile.
Nie wiem, czy dla niego to byly zarty, bo dla mnie naprawde 100% powagi. Ale na dzien dzisiejszy jestem wiecej niz szczesliwa, ze wtedy tego nie zrobilismy. Rozstalismy sie 3miesiace pozniej

Wielokropku absolutnie nie podzielam Twojego zdania. Z manipulacja mielibysmy do czynienia gdyby autorka probowala niejako wymusic korzystna dla siebie odpowiedz, a ona jedynie wewnetrznie oczekiwala innej.

Co w dalszym ciagu nie jest manipulacja ;p

Narzucanie własnego zdania a pokazanie, że ma się inny punkt widzenia to różnica. Tak nie do końca rozumiem ? ja mam akceptować każde zachowanie i szanować poglądy lubego (często sprzeczne z moimi, wyrażone w tak chłodny sposób, że czuje jakby góra lodowa stała przede mną), natomiast on już nie musi moich?
Jak tak czytam niektóre wypowiedzi, to autentycznie się zastanawiam, czy ich autorki są tak silne, że gdyby partner negował realizację części, większości jej planów, marzeń dotyczących ich związku ? odeszły by? Żeby poszukać takiego, który zaspokoi je? A co z miłością do danego człowieka? A z drugiej strony, naprawde jesteście tak potulne? Nie wyrażacie sprzeciwu wobec kwestii, które Was emocjonalnie rozczarowują lub krzywdzą?
Wielokropku, jeśli partner Ciebie czymś rozczarowywał, krzywdził ? nie poinformowałaś Go o tym? Nie wyraziłaś swojej potrzeby realizacji czegoś w dany sposób? Beznamiętnie przyjęłaś do wiadomości ? rozczarowała mnie jego postawa, ale nic nie powiem? ?

Poza tym uważam, że w każdym związku obydwie strony narzucają coś drugiej osobie, w bardziej lub mniej świadomy sposób.
Mój chłopak mi narzucił swoją postawę, w tym roku pierścionka nie dostanę. I tylko ode mnie zależy, jak to narzucenie odbiorę i się do niego ustosunkuję.

Poza tym, trochę mi przykro, że stawiasz mnie w negatywnym świetle. Ponieważ, od 3 miesięcy, kiedy pojawiłam się na forum ze swoim osobistym problemem dużo się we mnie zmieniło, również moje podejście do pewnych kwestii (telefony, wyjścia, kontrola). Pracuję nad tym ciężko, wiele razy byłam bliska wybuchu a później sama sobie gratulowałam opanowania. Tak samo w tym wątku, chciałam poruszyć temat oświadczania się przez kobiety, ponieważ moja rozmowa z chłopakiem nasunęła mi taki temat. W żadnym miejscu w tym wątku nie pokazałam, ze jego zdanie sie dla mnie nie liczy, że ważniejsza jestem ja. W tym momencie emocjonalnie podchodze do wypowiedzi Wielokropka, wiem. Ale ponieważ mnie trochę znasz (albo pamiętasz jakiego rodzaju problemy miałam), od razu moje zachowanie nazwałaś manipulacją ... No nie jest to fajnie

Dostałbym wytrzeszczu oczu i chyba własną śliną bym się udusił gdyby mi się dziewczyna oświadczyła

Macie już siusiak gogirl, zostawcie nam chociaż tę inicjatywę w oświadczynach...

"I ponawiam pytanie smile Z czystej ciekawości. Czy znacie kobiety, które oświadczyły się swoim chłopakom?"

Tak. Wszystkie dostały kosza.

Witaj,
Moja rada jest taka nie naciskaj na niego. Pozwól mu dojrzeć do tej decyzji samemu. Nikt nie lubi jak się na kogoś naciska a już napewno nie w tak ważnych sprawach. Poza tym powinnaś sama wyczuć jego zamiary z jego zachowania i zaangażowania, które nie tylko objawią się chęcią zaręczyn.

Ja rozstałam się z moim poprzednim chłopakiem właśnie przez to że na mnie naciskał. A ja potrzebowałam po prostu więcej czasu na to. On jednak jak sam później stwierdził chciał mojej deklaracji. I z związku który miał szanse na coś więcej bo zaczęłam się angażować bardzo nie zostało nic, ponieważ ja zaczęłam się odsuwać od niego powoli aż do kluczowego momentu w którym mi się oświadczył. I wtedy jak ja wybuchłam on dopiero zrozumiał swój błąd. To tak na marginesie.

A więc moja rada jest taka że musisz uzbroić się z cierpliwość, związek polega na wzajemnym słuchaniu siebie i myśleniu o drugim człowieku a nie o sobie samym i o swoich pragnieniach. Musisz jego decyzje uszanować. Pod  żadnym pozorem mu się nie oświadczaj, po pierwsze chyba kobiecie mimo wszystko jakoś głupio a po drugie facet poczuje ogromna presję i może być tak że ucieknie. Powiedział jakie ma zdanie i głupotą będzie jeśli mimo wszystko Ty zrobisz po swojemu. Takie jest moje zdanie.

,,  Ale oczekiwanie odpowiedzi zgodnej ze swoimi preferencjami, pragnieniami (i żal do chłopaka, który ma inne zdanie niż Ty) jest już manipulacją''

Wielokropku,

w takim razie WSZYSCY bez wyjatku jestemy manipulantami.

Moim, zdaniem byloby to manipulacja gdyby Pytajka dala mu ultimatum, np. ze musza zamieszkac osobna dopuki sie nie zdecyduje na slub, czy nie bedzie  'przytulanek' etc.

Pytajka,

Normalne ze chcesz wiedziec, czego oczekiwac, jaka klaruje sie przyszlosc.

Masz prawo dla wlasnego widzimisie przeciez  szukac kogos kto bedzie tego ( malzenstwa)  chcial? prawda?

No bo czemu nie?

Z drugiej strony mozesz, troche 'pomanipulowac' i dac mu za jakis czas znac ( oczywiscie delikatnie) ze absolutnie nie zalezy ci juz na slubie, i ze slub chyba nie jest dobrym rozwiazaniem.

natura ludzi jest przewrotna. Im go bedziesz bardziej dusic tym dalej ucieknie....  ale moze byc odwrotnie.

Jak mu pokarzesz ze ci  na tym nie zalezy to moze mu sie zachcec.

Generalnie, nie pros go nigdy wiecej i jak zobaczysz, ze nie ma wobec ciebie planow na przyszlosc to masz 2 obcje:
1. to zaakceptowac
2. lub szukac kogos nowego...

Raczej tak bedzie.

A ty bedziesz miec zawsze juz swiadomosc, ze to byly takie ' wyproszone ' zareczyny. Nie spontaniczne, i z milosci a raczej z obowiazku i 'dla swietego spokoju' ( dla jego swietego spokoju bys mu juz nie marudzila ).

mam kilka kolezanek, ktore to wymusily, teraz sobie pluja w brode bo ich faceci zdradzaja. A rozwod to bolena i trudna sprawa. I kosztowna