Internetowa znajomość, która nie przenosi się do reala. Proszę o radę! - Netkobiety.pl

Dziwne! Ja na Twoim miejscu powiedzialabym stanowczo albo w koncu sie spotkamy albo zostajemy wirtualnymi znajomymi. Daleko od siebie mieszkacie?Po ile macie lat? Moze  jest zupelnie kims innym za kogo sie podala,moze chciala poflirtowac i sprawy zaszly za daleko.Byc moze teraz nie wie jak sie z tego wycofac,moze wymienialscie fotki miedzy soba a na nich nie byla ona tylko np. jej kolezanka.Rozne dziwne rzeczy dzieja sie w wirtualnym swiecie i bardzo czesto jest tak,ze ludzie podaja sie za kogos innego niz w rzeczywistosci sa.

                                            Pozdrawiam serdecznie.

Rzeczywiście, jeśli napisała taki test to raczej nie chce się spotkać..może traktuje Cię tylko jako kolegę z którym można popisać, ale na bliższą znajomość nie ma ochoty. Tym bardziej, jak sam napisałeś-wymyśla różne powody, żeby się nie spotkać.

O jakim kochaniu ona pisze?
Tak klientka jest najwyraźniej niedojrzała emocjonalnie!!!
Daj sobie z nią spokój i poszukaj kogoś w realu
Pozdrawiam

Dziękuję bardzo za odpowiedzi.
Ta historia ma ciąg dalszy. 28 lipca w sobotę, powiedziałem, że między Mną a Agnieszką już koniec. Niepisałem do niej przez tydzień do 4 sierpnia, a Ona ciągle regularnie do Mnie pisała na tel, 4 razy dziennie tak jak zwykle. Więc postanowiłem napisać, tak sobie. Nieprzyjęła Mnie z otwartymi ramionami. Napisała, że owszem kocha, zależy jej na Mnie, ale jak odejdę jeszcze raz, to KONIEC z nasza znajomością. Ona już za dużo wycierpiała z mojego powodu, że traktuję ją jak worek treningowy, a że Ona ma też uczucia i Mnie bardzo kocha. Sama wyszła z inicjatywą, żebyśmy się spotkali 11 sierpnia o godzinie 17.
A ja niestety pokpiłem znowu sprawę:(
11 sierpnia przyszedłem punktualnie o godz 17 i okazało się, że ona już pojechała do domu, cała zapłakana bo Mnie niezobaczyła, a była przed godziną 17. I mi poprostu ręce opadły. Rozumiem, że jest rozchwiana emocjonalnie, niejest Mnie pewna, myślała ze ją wystawiłem, no ale chyba mogła poczekać do tej godz 17, jak było umówione.
No tak, oczywiście 12 sierpnia pojechała z rodzicami na wakacje na Mazury. Napisała mi, że mimo wszystko Mnie kocha, i chciała się ze Mną zobaczyć by mieć piękne wspomnienia, a teraz ma tylko smutek.
Daliśmy sobie nadzieję, że spotkamy się 1 września. Może jeżeli nam na sobie na prawdę zależy to doczekamy do tego spotkania? Oby...
Oczywiście bardzo mi podkreśla jak to bardzo Mnie jej brakuje. Szczerze mówiąc mi również na niej zależy. I no cóż pozostaje czekać. Sama do Mnie pisze SMSY pierwsza, i tak zawsze bylo, ja tylko czasem, więc chyba mogę mieć nadzieję:)

Ok, nigdy niejestem zbyt śmiały by podejść porozmawiać z dowolną dziewczyną normalnie, na wolnej stopie po koleżeńsku, nie wiem o czym mówić no i ogólnie, dobrze mi samemu. Poznałem przez chat tą dziewczynę Agnieszkę, i w sumie wszystko jest ok. Nie mogę tej dziewczynie niczego zarzucić, no oprócz tego dziwnego omijania spotkań.
Cała sytuacja zwyczajnie Mnie przerosła. Nie umiem podjąć decyzji co dalej. Niechcę zrywać kontaktu, bo zwyczajnie chcę się sparzyć do końca. Niechcę mieć pózniej wyrzutów sumienia, że miałem fajną laskę a sam skończyłem znajomość. Cała ta sytuacja dużo nerwów, emocji i zdrówka Mnie kosztuje. Czuję, że mi serduszko troszkę nawala.
I dlatego myślę, że po prostu to wszystko odstawię na bok. Zajmę się własnymi sprawami, mam tyle ważnych spraw do zrobienia, a nie tylko myśleć co dalej będzie. Chyba telefon schowam w najczarniejszy kąt pokoju, by Mnie niekorciło by pisać. Od czasu do czasu napiszę jeden, dwa Smsy każdego dnia, może co drugi, trzeci dzień i może już niebędę miał tego kaca głowy.
Straciłem sens życia, ta dziewczyna stała się kimś więcej, ale widzę że jednak się pomyliłem.
Chcę odzyskać równowagę, spokój życia, i poczuć że znów chce mi się żyć. Wkońcu świat jest taki piękny, niechaj tylko zakwitną bzy:)

Ja też nie jestem wygadana ani śmiała i rozumiem twoje obawy, szczególnie że spodobała ci się ta dziewczyna. Jednak według mnie im dłużej będziesz czekał na to spotkanie tym gorzej, jeszcze bardziej się zablokujesz i będziesz miał więcej obaw, które pewnie nigdy się nie rozwieją bo z takim podejściem to do tego spotkania nigdy nie dojdzie... macie już jakąś konkretną datę ustaloną chociaż?

Dobrze chociaż, że Ona mi tak ufa, pokazuje na każdym kroku jak bardzo ważny dla niej jestem.
Łatwiej przetrwać złe myśli, nabrać wiary że wszystko się uda. Może warto przejść przez to małe piekiełko, by pózniej było tylko lepiej?:)

Dziękuję za odpowiedz:)
Tak czy siak niemam nic do stracenia:) jejku czuję, że jestem w pacie... bo w sumie wszystko jest takie oczywiste, ale to bym musiał niemieć uczuć, emocji...
Wtedy na ostatnim nieudanym spotkaniu jednak zle opisałem fakty. Ona była na czas, nawet siebie widzieliśmy, tylko oczywiście złe miejsce było, za dużo ludzi młodych się kręci.
Teraz zaproponowałem spotkanie U niej w miejscowości na przystanku.
Podobno czas jest lekiem, więc poczekam do spotkania:)

Jak dla mnie to ktoś Cię wkręca.
Ona może być równie dobrze obleśnym starym facetem .. XD
Uroki neta.

Daj sobie spokój. Nie odbieraj i nie pisz.
Poszukaj kobiety w realu.

To akurat napewno jest kobieta, bo widziałem ją na 100%.
Niema tutaj żadnego wkręcania, po prostu złe okoliczności i tyle. Pech i tyle.
Ja się martwię, bo przez te 9 miesięcy ta Kobieta do Mnie kazdego dnia pisała, ciężko tak będzie się odzwyczaić. Z drugiej strony to dobrze, że chociaż tak się to skończyło niż gdyby miało się skończyć dużo gorzej.
Ale dla Mnie to mogiła, prawie dosłownie;)

Ech... przykro mi naprawdę, szczerze powiem że wydawało mi się właśnie że tak się to skończy bo to przecież nie pierwsza taka akcja z jej strony no ale jak wcześniej pisałam może coś się zmieni jak się spotkacie... jednak chyba nie jest wam to dane. Pytasz jak masz się zachować jak się odezwie, OLEJ JĄ CAŁKOWICIE!!! nie odbieraj,nie odpisuj a jeśli już musisz to stanowczo jej powiedz że nie dasz z siebie więcej robić wała i kończysz te "znajomość"... ileż można dawać się tak wystawiać? Rozumiem że będzie ciężko się odzwyczaić ale chyba sam już widzisz że to do niczego nie prowadzi... dziwna kobieta ci się trafiła, cholernie dziwna:/

Maritta myślę, że nie dziwna, bo normalna.
Ona wie, czego chce od życia, tylko kontakt był strasznie zły. Tylko Smsy, no to jak sie dogadać?
Ona po prostu robi swoje i tyle, jak widać ja też powienienem;)
A że robi Wała? No to myślę, że już nigdy się nieodezwie. Tylko żal pozostaje.
No cóż takie jest życie...:)

No i cholera, przed chwilą napisała do Mnie...
Na prawdę nie wiem, co zrobić, narazie pomilczę, ale argument z olewaniem do Mnie nietrafia, bo To ona jest zaangażowana bardzo w tą pisaninę. Widać na prawdę gołym okiem to, a to ja się bawię od poczatku jej uczuciami, sprawdzam, niewieze itd... Taki już jestem.
Maritta nie mozna dzwonić, bo to chat w tel na nr 71936. Tam tylko esy ida, zero kontaktu innego niestety:( Gdyby było inaczej, to już dawno byłoby oczywiste, albo wtą albo we wtą;)
Stad wieksza wyrozumialosć moja dla niej.
Zresztą mój niepokój jest oNią, bo ja naprawdę widzę, że cholera to wszystko strasznie emocjonalnie bierze, i na prawdę niechcę jej łamać serca. A po tym wszystkim cholerne przywiązanie się przyplątało. To wszystko jest zbyt trudne, a przecież nawet ja Nie wiem jak Ona na to wszystko patrzy, co się dzieje.
Pójdę spać, może we śnie znajdę rozwiązanie:)

Dobrze, dziekuję za odpowiedz Babieniedogodzisz.
Nie wiem, niejestem przekonany co do słuszności idei zostawienia.
Tak uczciwie, gdybym był na Jej sytuacji wczoraj, też bym niewytrzymał i poszedł sobie.
Najłatwiej to dziewczynę zostawić, no ale czy ONa nie ma też uczuć?
Niechcę żyć po tem z bólem głowy, co by było gdyby...

Dostałeś już porady i odemnie i innych dziewczyn, daj sobie z nią spokój... Ale dobrze wiesz że znowu dasz się jej zmanipulować i się wkręcisz w dalsze pisanie z nią... więc nie rozumiem jakiej porady jeszcze oczekujesz.

Jak wyobrażasz sobie tą znajomość?
Nie przeszkadza Ci, że tracisz czas dla kogoś kogo nigdy nie zobaczysz twarzą w twarz?

Alfaalfa, nie wiem. Nie przeszkadza mi, ponieważ wchodząc wtą znajomość nieliczyłem na Nic:)
A ta sytuacja Mnie już przerosła.

Dziękuję za rady, jednak wszyscy mieli rację, żebym ztym skończył jak najszybciej. Teraz już wiem, że to nie ta bajka jest. NO cóż, ale trzeba było spróbować...:)

Zawsze sobie mówię, że całe szczęście, że teraz wyszło szydło z worka...

Jasne, ale to niedaje gwarancji. Bo będę się napinał, a ja tak niechcę. Wolę sobie zająć po prostu czas, i powolutku zapomnieć. Chcę odnieść sukces przez silną wolę, anie bawienie się w jakieś nędzne gierki. A jak Tobie się udaje zapomnieć?

Zapomnieć, zapomnieć czasem by człowiek chciałby się upić...

Wczoraj przełamana karta na pól, zmiana numeru, tak to ostateczny koniec. Czemu to  na Mnie zadnego wrazenia nie robi? Czy nie powinienem czuć gniewu, złości, żalu za to, że się nie udało? Byłem manipulowany? Ja czuję tylko rozczarowanie. Ja wiem, ja to wiedziałem, że nie ma ptawa się to udać, ale... Chciałem spróbować, przekonać się czy nie można poznać, stwozyć lepszy świat z uczuciem, dbaniem o tą drugą osobę, oderwaniem się od problemów dnia codziennego. Przemykałem na wszystko oko. Byłem gotów wszystko zaakceptować, w końcu sobie tłumaczyłem dziewczyna pracuje, studiuje, ma milion innych spraw na głowie, więc po co ma się spotykać ze Mną? Starałem się rozumieć, być dobry, a jednak... Słyszałem oskarżenia, że nie jestem taki jak kiedyś, że sam ją atakuję, że się Mnie boji. Jak w tych warunkach myśleć o czymś? Przeżyłbym wszystko, pal licho to przecież tylko odległość glupia. No ale już tego nie przebolę, ja się staram próbuję się spotkać, ona zachowuje się jak księżniczka, ma humorki, a to  brzuszek boli, a to główka, a to wyłączyła telefon. I te jej teksty: "Ja Ciebie nieopuszcze". Wszystko to takie nieprawdziwe, takie nierealne, takie zmyślone.
Ja już mówię pass. Dziekuję wszystkim osobom, które Mnie zawracały z tej drogi. Jak widać miały racje. Ja głupi niechciałem słuchać. Wieżyłem, chciałem stwożyć i stwożyłem sobie wydumany, wymyślony świat. Stało się.
Dziekuję za uwage:)

Ok:) dziekuje za odpowiedz Alfaalfa.
Było jak było, Ona jest jaka jest. Myślę, że mam bliznę, która sie powoli zabliznia, ale juz na zawsze pozostanie po niej ślad. I już tego nie zmienię.
Teraz chce odbudować się, bo Mi to troszkę zdrówka, pewności siebie psychicznej zabrało.
Czy nie znacie żadnej dobrej ksiażki psychologocznej, która by coś mogla pomóc? Odnależć sens życia?