Toksyczna relacja w rodzinie - Netkobiety.pl

Witajcie
Juz od dluzszego czasu chcialam poruszyc tutaj pewien temat. Widze jak kazda z Was idzie do przodu ze swoim zyciem i widze jak te forum pomaga kazdej stawiac nastepne kroki. Chce do was dolaczyc tez widze wiele niedobrych rzeczy w moim zyciu oraz zaczynam byc coraz bardziej swiadoma swoim reakcji z ktorych chce sie uleczyc bo burza mi niektore relacje z ludzmi.
Chcialam was sie poradzic w pewnej kwesti. W mojej rodzinie moja mama byla przez zycie i ludzi bardzo zraniona. Bardzo. wiele zlego ja spotkalo. Jednak teraz widze jak to sie przenioslo na nasza cala relacje od dziecinstwa do teraz. ( mam 22lata ) W okresie od 8 lat do 16 bylam przez nia bita. Teraz widze ze najgorsze w tym wszystkim bylo to ze wzielam na siebie wine za wszystko. DO teraz czasem nie wiem czy gdzies tam gleboko nie zyje we mnie przekonanie ze na to zaslugiwalam. W kazdym razie teraz zauwazam ze nie miala prawa tak robic. Wszystkie klotnie wygladaly mniej wiecej tak : klotnia wywolana przez dwie strony , konczaca sie biciem z jej strony, naobrazaniem mnie, moje uwierzenie jaka jestem zla , przepraszanie, ogromne poczucie winy i "rozgrzeszenie" ze strony matki. Dopiero jakos na dniach zaczelam zauwazac ze w zdrowej realcji powinno byc tak ze dwie osoby przepraszaja poniewaz kazda jest odpowiedzialna za swoja reakcje jesli spowodowala krzywde drugiej osobie to tak czy inaczej trzeba przeprosic . Jednak na wiele prob uzyskania przeprosin od matki ( przez wiele lat ) otrzymywalam odpowiedz bo Ty robilas to i to i to , a ja ona nauczona ze trzeba bic. Badz w klotniach ( do teraz ) padaja slowa " ciebie trzeba bic , zaslugujesz na to  i wiele innych obrazliwych slow . teraz tego nie dopuszczam ale boje sie troche ze to wszystko moze sprawic ze bede zle postrzegala sama siebie i rzeczywistosc. Problem polega w tym ze kiedy mamie przejdzie , zdarzaly sie dni gdzie byl wylewany zal i mama mowila ze ma poczucie winy ze mnie bila itd. ale na tym sie konczylo , bo w kazdej nastepnej klotni znow slyszalam jak to ja jednak na to zasluguje itd. I przeprosiny mamy + potem powroty jej zlosci i takiego traktowania mnie zaowocowaly w moim obecnym zyciu ze pozwalam sie zle traktowac chlopakowi , ktory naobrazal mnie , mowil doslownie to na co mial ochote , rzeczy ktore mnie krzywdzily a wystarczylo ze przeprosil milosc mi powracala i nie bylo sprawy. zaczelam zauwazac ze pozwalam sobie w obecnych sytuacjach na zle traktowanie i chce z tym walczyc . bo naprawde wiele sie wycierpialam w mojej relacji z chlopakiem . Mam mlodsza siostre ktora tez strasznie sobie nie radzi w zyciu. Wczoraj mama przyszla w zlym humorze i zaczela sie wszystkich czepiac , glownie siostry bo sie wdala w rozmowe . Czepiala sie nieslusznie bo jak sie potem przekonala nie miala racji, przy tym naobrazala ja , trzaskala drzwiami , siostra wrocila z przygnebieniem ( ma 14 lat ) i ze zwatpieniem we wszystko co w zyciu robi itd. Nastepnego dnia widze ze juz wszyskto dobrze i wiedzialam , ze jesli siostra tylko przeprosila to tez wyrosnie z takim przekonaniem jak ja ze wszystko jest nasza wina nawet jesli ktos nas zle potraktowal . Wiec pytam sie mamy" ok , ona Cie przeprosila ale ty tez sie zle zachowalas w stosunku do niej czy tez ja przeprosilas? " chodzilo mi o to by siostra zobaczyla ze jej sie tez naleza przeprosiny bo nikt nie ma prawa jej obrazac i zachowywac sie tak jakby za wszystko ona byla odpowiedzialna. w kazdym razie to spowodowalo wybuch ze strony mamy , ktore zaczela mowic ze ja wykanczam , ze mnie nienawidzi , rzucila talerzem w podloge , znow chciala uderzyc ale w tym wypadku moja reakcja byla inna , nie wdalam sie z nia w dyskusje , nie dopuscialam zadnych slow , i powiedzialam jej jasno ze nie bede z nia rozmawiac poki mnie obraza i poki sie nie uspokoi. wykrzykiwanie i obrazanie mnie przez mame trwalo okolo godzine. ja w tym czasie sluchalam muzyki na slychawkach. uwazam ze jesli kogos intencja jest tylko naobrazac ja nie musze tego sluchac. jesli chcialaby rozwiazac sytuacje jestem chetna , ale nie gdzie wchodzi do mnie do pokoju mowi ze jestem gownem i jeszcze kaze przestac sluchac muzyki bo chce mi cos powiedziec( czyt. dalej naopowiadac jaka to ja jestem ).powiedzialam jej ze nie rozmawiam z kims kto mnie tak traktuje i tyle. to jest moja nowa reakcja na to wszystko. zmienila sie odkad zaczelam zauwazac wiele rzeczy w swoim zachowaniu. dodam ze mama w wielu klotniach zawsze mowila ze zabije sie kiedys przeze mnie. zdarzylo sie ze kiedy sie klocilysmy potrafila wziac noz i zaczac mnie straszyc ze siebie zabije. takze to poskutkowalo tym ze kiedy sie z kims pokloce wpadam w panike i w panice zaczynam przepraszac by tylko bylo dobrze. co z kolei sprawia ze nie stawiam sie kiedy ktos mnei zle traktuje. tak to mniej wiecej w skrocie wyglada. potrzebuje czyjejś rady poniewaz dopiero teraz czuje ze weszlam na droge by cos zmienic , ale nei chce tez pobladzic. potrzebuje Was, kogos kto by pomogl w patrzeniu realnie na sytuacje. Ja narazie patrze na to w ten sposob , ze mama jest bardzo zraniona , i nie zrobila nic z reagowaniem  na cos co jej sie nie podoba , nie robi tego w konstruktywny sposob , lecz w bardzo raniacy i toksyczny. dodatkowo nigdy nie wyjdzie z reka by sie pogodzic i nie przyzna ze tez nie powinna sie tak zachowac ( w ogole tak nie uwaza , wszyscy naokolo sa winni a ona jest poszkodowana ) bardzo mnie to drazni(  ale wiem ze nie mam wplywu na to jak ona to widzi. jedyna rzecza jest to by moja siostra nie wyrosla z krzywym widzeniem rzeczywistosci jak ja to mialam w swoim zyciu.  Prosze was o rady !  Dodam jeszcze ze dotychczas mialam do niej wielka slabosc - po tym wszystkim ogromne poczucie zalu, wyolbrzymienie milosc , pragnienie milosci , przytulenie jej nie wazne czy mnie obrazila czy nie i jej zachowanie gdzie zachowuje sie jakbym wlansie nie wiadomo jak ja zaatakowala i teraz obie zalujemy tej sytuacji i ona mi wybacza. ( to mam w srodku) a potrzebuje poznac granice.Pozdrawiam !!