Brak motywacji w odchudzaniu - Netkobiety.pl

majeczka22 - a mi się wydaje, że pierwszy najtrudniejszy krok już za Tobą, czyli samo to iż widzisz, że szybko się poddajesz, denerwuje Cię to i chcesz coś zmienić. Podobny problem ma moja mama.. od prawie 5 lat chce schudnąć, była na różnych dietach, w 1 dzień mówiła, że się trzyma i da radę, w następny kończyła dietę. Przeważnie zarzuca rodzinie, że jej nie wspieramy, jednak jak tu wspierać po tylu razach. Znajome mojej mamy, które dużo schudły mówiły, że dietę tak naprawdę trzeba trzymać już całe życie i nie pozwolą sobie już nigdy tak jeść. Jednak otyłość jest wynikiem wielu powodów. Zaczęłabym od regularnych posiłków, o stałych porach - to podstawa. Moja mama obiecała sobie, że od listopada będzie chodziła do dietetyka.. chyba przyjęła taktykę, że jak wyda 80 zł za każdą wizytę to wydane pieniądze ją zmotywują...

Leila, niekoneicznie, zależy jak chodzi spać . Ja kolację na diecie, jem nawet o 21 i ładnie chudnę.
Wypisz sobie zalety kochana z tego jak schudniesz:
-ładniejsza sylwetka
-lepsze zdrowie
-lepsze samopoczucie
jednym słowem same korzyści.. i tak, nie odmawiaj sobie wszystkiego, po prostu ograniczaj powoli.. mi też jest ciężko, rozumiem Ciebie, jestem z pół roku już na diecie, a często nadal mam tak, że nagle przychodzi taka wielka ochota na coś kalorycznego i aż mnie skręca z ochoty, nawet śni się po nocach, no bywa.. przed dietą jadłam na pewno o wiele za dużo i są tego efekty.. teraz czasem i zjem coś kalorycznego, byle nie za często, wiadomo, jak czasem sobie pozwolisz, to nie zniweczy diety..dlatego np na wyjeździe w góry na kolację zjadłam z facetem dużą pizzę, on połowę, ja połowę, a wcześniej oczywiście jadłam w dzień śniadanie, 2 śniadanie, obiad, podwieczorek i na obiad też nie jadłam tak dietetycznie, bo takich knajp tam nie doświadczysz za bardzo.. toteż sporo kalorii pochłonęłam.. ale co to jest do tego, że codziennie ogólnie trzymam dietę..albo miałam wielką ochotę na loda, to bojąc się wziąć jakiegoś czekoladowego, to wzięłam mniej kaloryczną wersję - loda owocowego i byłam zadowolona
jem mniej i częściej, niedługo będę jeść owocki na podwieczorek
co do ćwiczeń, to nie narzucaj sobie od razu niczego trudnego, ja tak zrobiłam i szybko straciłam motywację, dlatego przyznaję, były na mojej diecie dni, gdzie się cały dzień obijałam i nawet pół godziny nie poćwiczyłam.. no nie powiem, i tak ładnie schudłam, co nie zmienia faktu, że lepiej ćwiczyć, nie tylko dla odchudzania, ale ogólnego zdrowia:]
ja w mojej gazecie mam dość motywacyjny artykuł, który pokazuje jak siedzący tryb życia nas powli zabija, po prostu tak generalnie nie jesteśmy do niego przystosowani
choćby dlatego warto się ruszać, zaczynać powoli, mało intensywne ćwiczenia i zwiększać ilość
pozdrawiam

Najlepiej zacząć wprowadzać małe zmiany, powoli. Jeśli naraz rzucisz się na ćwiczenia i zaczniesz jeść sałatę, to ani nie zobaczysz szybko efektów, bo organizm zwariuje, a i ekspresowo się zniechęcisz.

Ja (będę powtarzać do znudzenia) zaczęłam biegać. To jest jak prawdziwa magia i żadne ćwiczenia, taniec czy siłownia tak mnie nie motywowały. W dniu, w którym zaczęłam biegać, coś przełączyło mi się w głowie i w ogóle nie mam parcia na żadne słodkości. W OGÓLE- a jest to o tyle dziwne, że do tej pory nie wyobrażałam sobie dnia bez czegoś czekoladowego/chipsowego.

Bardzo motywująca jest dla mnie aplikacja na telefon Endomondo. Jeśli macie smartphone'a z Androidem, to zainstalujcie sobie. Wykorzystuje GPS, żeby zmierzyć odcinki jakie się pokonało, w jakim czasie, i na tej podstawie oblicza, o ile kalorii jest się lżejszym. Jest wiele dyscyplin do wyboru, oczywiście bieganie, ale też chodzenie czy jazda na rowerze.

W dodatku wszędzie mam ustawione motywacyjne "haczyki"- na pulpicie mam dziewczynę z brzuchem i nogami, o których po cichu marzę, na lodówce z kolei wisi cytat "Nothing tastes as good as skinny feels". Do tego mam mnóstwo podrukowanych "motywujących" plakatów:

Oglądam też zdjęcia dziewczyn przed/po (jest ich trochę w wątku "Jak i ile trenować") i zazdroszczę, ale też myślę sobie- one mogą, a ja nie? Bullshit.

Dodatkowo wyobrażam sobie jaka będę nieziemsko szczęśliwa, kiedy wcisnę się w coś w mniejszym rozmiarze. Że kupię sobie coś, na co nigdy sobie nie pozwalałam ze względu na tłusty bandzioch. Wyobrażam sobie siebie ze szczupłymi łydkami, udami, jędrną pupą i płaskim brzuchem i... nie mogę się doczekać!

Tu jest problem. Nienawidzisz siebie jak napisałaś. Do odchudzania potrzebna jest wielka motywacja a z takim podejściem nie zrobisz tego. Na początek zaakceptuj to jaka jesteś i wtedy przejdź do części "Taka jestem, chcę być inna". Wszystko się da, cierpliwości i dużo wiary w siebie! Schudniesz tylko pamiętaj, że trzeba czasu. Nie spiesz się. Chudnij zdrowo.

w takim razie rozpocznę bieganie, jakoś mam nadzieję mi się to uda:) a to prawda że nie mozna biegac co dziennie tylko np. 2 razy w tygodniu????

Oczywiście, nie musi to być bieganie- ale a nuż Ci się spodoba?

Piszesz, że masz słabą kondycję- i ja też miałam taką, kiedy zaczynałam. Dlatego właśnie jest plan 10-tygodniowy, którego celem jest doprowadzenie Cię do punktu, w którym dasz radę przebiec 30 minut i nie umrzesz.

Pierwszy tydzień wygląda tak- 30 minut przeplatane 2-minutowym biegiem i 4-minutowym marszem- powtarzasz ten cykl 5 razy. Ja zawsze zaczynam od biegu, ale wiem, że można też zacząć od marszu i wtedy skończyć 2-minutkami truchtu. Powiem, że początkowo może iść opornie- ale po 20 minucie dostaję takiego kopa, że zdarzało mi się biec ostatnie 2 minuty, po czym przebiegałam kolejne 4 przeznaczone na marsz, i jeszcze dodatkowe... 12 minut, bo było aż tak fajnie.

W kolejnych tygodniach, kiedy wszystko w Twoim ciele zacznie się przyzwyczajać do regularnego wysiłku, będziesz mogła zwiększyć ilość czasu poświęconemu bieganiu, i zmniejszyć udział marszu (to wszystko jest dokładnie rozpisane na bieganie.pl).

Piszą, żeby przeznaczyć na to 4 dni w tygodniu- ale ja biegałam z przerwą jednodniową (co jest zalecane, żeby organizm mógł się zregenerować) lub codziennie, maksymalnie pozwalałam sobie na 2 dni przerwy. Oczywiście, można biegać 2 razy w tygodniu, kto zabroni? Ale będzie trzeba dłużej czekać na rezultaty.

Najważniejsze jest, żeby biec POWOLI- to ma być truchcik pozwalający Ci spokojnie mówić i oddychać- wtedy najlepiej spala się zbędny balast, ale jest też przyjemnie i relaksująco. Nie ma mowy o sprintach i żadnych zrywach! Ma być fajnie!

Możesz biegać rano lub wieczorem- obie pory mają swoje zalety i wady. Wieczorem masz rozruszane ciało po całym dniu, i naprawdę łatwiej się biega. Ja po wieczornych biegach wracałam pozytywnie podkręcona, i osobiście preferuję tę porę. Niestety, w lato musiałabym biegać bardzo późno, żeby temperatura była znośna. Teraz przeniosłam się na rano (bo pracuję do 22) i to też ma swoje zalety i wady- poranne bieganie bywa bardziej męczące- ciało jest "sztywne", niechętnie się zbiera do ruchu, łatwiej o kontuzje. Z reguły biegam na czczo, ewentualnie wypiję herbatę (zalecają też kawę bez mleka i cukru, ale tego bym nie zdzierżyła) i to też nie jest wesołe, bo brak mi energii. Ogromną zaletą biegania rano jest to, że pobudza się metabolizm do działania- i wtedy już cały dzień spalasz dodatkowe kalorie. No i rano (6.00-8.00) jest jeszcze chłodno.

A- i nie biegać po ciężkim posiłku. Odczekać minimum godzinę, a najlepiej aż poczujesz, że schodzi Ci uczucie "ciężkości" bo obfitym jedzeniu. Raz zdarzyło mi się to zbagatelizować- po 5 minutach miałam kolkę po obu stronach i chęć zwrócenia obiadu.

Zapewniam, że już po pierwszym tygodniu będziesz się czuła lepiej, będziesz bardziej zadowolona z siebie (bieganie uwalnia endorfiny, jak czekolada) i zaczniesz zauważać pozytywne zmiany w swoim ciele.

I naprawdę polecam Endomondo- liczy pokonane km, spalone kalorie, zapisuje treningi, średnie prędkości i inne statystyki- można z podziwem i dumą obserwować, że z dnia na dzień jest coraz lepiej.

Szybkie odchudzanie to gwarantowany efekt yoyo! Lepiej powoli wprowadzać zmiany, ale stopniowo i na stałe.

Truskaweczko, ten plan naprawdę jest spoko. Zapewniam Cię, że nie wrócisz po nim nawet zbytnio zmachana. Trzeba biegać wolno, w swoim najwygodniejszym tempie, nawet szurać, a to i tak będzie lepsze niż nicnierobienie. Ja na początku robiłam jakieś 2,5 km, później zrobiło się 3,5, a w moim najlepszym dniu przebiegłomaszerowałam całe 5 km. Do tego wszystkiego oczywiście dochodziłam stopniowo, ale dla mnie progres i tak był zaskakująco szybki. I w kondycji, i w wyglądzie, i w samopoczuciu.

Robiłam kiedyś ćwiczenia z Tamilee Webb, mam także zumbę na płytach, ale po pewnym czasie to się staje tak strasznie monotonne... Tak jak Aerobiczna Szóstka Weidera- nie była dla mnie ciężka, tylko nużąca. To też jest zaleta biegania- można zmieniać trasy, posłuchać muzyki, pomyśleć, a także wyżyć się po złym dniu.

Ja teraz robię A6W (10 dzień) plus inne formy sportu. Co do mojej motywacji, podobnie jak z paleniem, mam ją na kartce i noszę ze sobą. Poza tym wiem, co chcę osiągnąć i jak chcę wyglądać, a wyobraźnie mam bardzo dobrą;)

Droga autorko,
Chcę Ci napisać, że świetnie Cię rozumiem. Całe życie walczyłam z nadwagą i wiecznie stosowałam bezskutecznie diety. Rok temu zapuściłam się do tego stopnia, że przy wzroście 161 cm ważyłam 76 kg. I powiem Ci jedno- to nie tylko Ty tak masz, a kluczem do sukcesu jest tu tylko i wyłącznie kombinacja ciężkiej pracy i nastawienia psychicznego. Jeżeli chce się czegoś bardzo, to nie ma rzeczy niemożliwych. Przeszłam długą drogę, wszystkiego uczyłam się sama i dziś jestem bardzo obeznana w temacie i kontynuuję zdrowy tryb życia. Jeśli chciałabyś pogadać lub poradzić się, to służę pomocą. A wiem co mówię, bo ważę dziś 49 kg:)

Co do A6W- sama zrobiłam całą i powiem Wam jedno- takie ćwiczenia nadają się dla osób, które już spadły dużo z wagi i mają mały procent tkanki tłuszczowej. Oczywiście wzmacniają mięśnie, ale szału tu nie będzie pod względem efektów estetycznych- na spalenie tkanki tylko aeroby- bieganie, basen, rower.

Tak się zdarza przy każdej diecie - to normalne, że jeśli nie doprowadzisz diety do końca i powrócisz do starych, złych nawyków żywieniowych, to zgubione kilogramy prędko wrócą. W przypadku Dukana doprowadzenie diety do końca oznacza przestrzeganie pewnych zasad aż do śmierci Ale powiem szczerze, że z moich doświadczeń wynika że efekt jo-jo po Dukanie jest minimalny. Ja przerwałam tę dietę i przytyłam z powrotem mniej niż schudłam, a do tego tyłam baaaaardzo powoli. Mogę "zwalać winę" tylko na własne pochłanianie niezdrowych rzeczy Więc myślę, że przy nietrzymaniu diety Dukana, ale przy rozsądnym jedzeniu efekt jo-jo jest niewielki.

Ja prócz diety jeszcze staram się biegać, nawet zainwestowałam w pulsometr aby kontrolować puls.

Kupiłam troszkę lepszy - firmy Timex. Na allegro dałam niecałe 500zł.

Gdyby na mnie tak miłość działała, byłabym pewnie stertą kości;)

Witam w klubie Tez nie umiem się zmotywować sie do ćwiczen ale do jedzenia to staram sie ostro hamowa,nie sole zadnych potraw ani nie jem masla tez nie pije żadnych napojów gazowanych.Ale gdy przychodzi ten dzien to wtedy jest apetyt na slodycze. :<
Jezeli masz psa lub rower to troche sie trzeba zmotywowac np wieczorem z psem biegac albo jeżdzic rowerem

To normalne, że tracimy chęć do dalszego walczenia o efekty. Ale po co się męczyć na diecie? Można postawić sobie kilka punktów i trzymać się ich. Nigdzie nie jest powiedziane, że 1-2 kostki czekolady komuś zaszkodziły! Wręcz przeciwnie - należy jeść wszystko, ale w odpowiednich proporcjach! Do tego trochę ruchu i nasz organizm przestanie być wiecznie zmęczony!

Jestem chetna na wspieranie się, mam takie same doswiadczenia jak Wy i myslę,że jestem jedzenioholiczką. Jedzenie poprawia mi humor , sprawia przyjemnosc. Słodyczy nie muszę jesc, ale pieczywo uwielbiam i to wielka zguba. Wieczorem, po pracy, po zajeciach domowych usiadlabym spokojnie i najadła się. Idę zaraz do łóżka, bo głodna się robię. Mam wieeelki apetyt. Co z tego, że mam mięsnie po siłowni, jak kg nie ubywa, niestety

Proponuję założenie oddzielnego tematu tylko i wyłącznie na wspieranie się i codzienne obowiązkowe spowiadanie. Niech każda z nas napisze, jaki ma plan odchudzania, ile chce schudnąć , do kiedy, w jaki sposób:dieta, ćwiczenia ze szczegółami a potem codzienne spowiadanie się z cotygodniową informacja ile cm lub kg ubyło. Ważne by mierzyć się lub ważyć o tej samej porze dnia.
Ja wolę się mierzyć i robię to rano. Ja potrzebuję Waszej pomocy.

Zaczynamy?????

zaczęłam z tym odchudzaniem i bieganiem:) jestem z siebie dumna ale... kg mi nie ubywa:( widze po sylwetce że jestem szczuplejsza i mam mniej tłuszczyku tu i ówdzie ale waga ta sama:( dziewczyny wspierajmy się, zawsze razem raźniej:):)

Dla mnie motywacją były komplementy ludzi, którzy mówili jak ładnie chudnę, poprawa wyglądu, kupno wymarzonych ciuchów, lepsze samopoczucie

Dziewczyny ja oglądam zdjęcia modelek i to mnei motywuje:) mówię sobie chcę byc taka jak wy

Osoby, które często stosują jakieś diety przeważnie kilka lat pózniej maja nadwagę....
Ja powiem z własnego doświadczenia, że nie warto...Stosowałam wszystkie diety jakie istnieją i nic z tego nie było. Byłam zawsze szczupła, miałam ładną figurę, ale pech chciał, że przytyłam .... koleżanki na uczelni stosowały dietę dukana, więc i ja postanowiłam, dieta działała...kilogramy spadały z dnia na dzień,a  ja wpadłam w euforie:) Poźniej były święta i przytyłam o 2 kg więcej niż zrzuciłam. Płacz i rozpacz, nie mogłam patrzeć na siebie , chciałam chudnąć z dnia na dzień...ale efekt jojo wygrywał, kilogramy przybywały. Nastąpił przełom! zdecydowałam, że zwyczajnie w świecie nie będę jeść słodyczy( czasami jem raz na 3 tygodnie, okazyjnie).
Dzisiaj ważę 55 kg i mam 170 cm, a moja waga jest stała, trwało to oczywiście kilka dobrych miesięcy, ale nawet nie ćwiczyłam:)

Co do diety dukana:) to najgorszy syf w świecie! to coś zwane cudowną dietą totalnie wyniszcza nerki ... czytałam o takich przypadkach i sama jeden widziałam( koleżanka, która była wielką fanką diety), a o efekcie jojo nie wspomnę.

Najlepszą motywacją było to, że pamiętam czasy, kiedy zaczepiano mnie na ulicy, dużo facetów podrywała, a ta sytuacja się trochę zmieniła...
już niewielu mnie zaczepiało, już nie budziłam takiego zainteresowania na różnych imprezach, a to zaczęło mnie po prostu boleć. Drugi powód: ubrania 10000 % lepiej leżą , czuję się bardziej pewna siebie, po prostu atrakcyjna. Ostatni powód to po prostu zdrowie, nadwaga nie tylko nieestetycznie wygląda, ale prowadzenie niezdrowego trybu życia powoduje jakieś choroby ...

Tak się zastanawiam... czy ktoś ma ochotę się powspierać w odchudzaniu i motywowaniu siebie?

Zawsze byłam duuuuża... potem schudłam niewyobrażalnie (40kg)... jojo mnie dopadło....całe szczęście nie jest to JOJO+ ale z 40 zrzuconych 25 wróciło... teraz chcę wrócić do tego bo te 2 lata kiedy nosiłam rozm 38 był najszczęśliwszy w moim życiu.

Ja wyznaję filozofię MŻ+DR (mniej żr...wiadomo i Dużo Ruchu)

Małą grupa wsparcia w tak ciężkiej walce by była bezcenna

Moniica... noga chora... ale możesz zalec na dywanie...brzuszki robić.... ciężarkami ramionkami pomachać... i nie jesć... chociaż ja sama wiem, że jak się utknie w domu to oj ciężko.... ja też poległam.

a razem motywacja zawsze lepsza
cieszę się, że sie ktos odezwał bo wątek starszawy już więc się bałam że zakurzonego szerokim łukiem omijać będą.

Byłam na diecie Dukana w ubiegłym roku; schudłam tyle, ile chciałam
Efektów ubocznych nie miałam żadnych (poza odstawieniem połowy leków na nadciśnienie - tak zdecydował lekarz prowadzący), bo byłam pod kontrolą lekarza - robiłam badania laboratoryjne co 1,5 miesiąca i piłam dużo płynów (ok. 3 l dziennie) - a w diecie tej chodzi o wypłukiwanie różnych świństw, które tworzą się przy tak restrykcyjnym menu. Niestety, dopadł mnie efekt jojo, wróciłam do swej wagi.

Teraz zaś poszłam po rozum do głowy (lepiej późno niż wcale ) i poprosiłam lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie do poradni zaburzeń metabolicznych. Byłam na pierwszej wizycie całkiem niedawno, tydzień temu u dietetyczki. Dostałam sporo zaleceń, które przekonały mnie do stosowania diety bardzo racjonalnej, tzn. diety dla cukrzyków - można jeść wszystko, ważne tylko, by w odpowiednich porcjach i najważniejsze - posiłki co trzy godziny. Dietetyczka zagwarantowała mi schudnięcie, jeśli tylko zmienię swe nawyki żywieniowe i dodam trochę ruchu. .

ja jestem zdecydowaną fanką zbilansowanej zdrowej diety... Ja nie miałabym siły do końca życia być na Dukanie... a tego typu diety nie wyrabiają zdrowych nawyków żywieniowych...

za to jestem wieeeelką fanką sportu... niestety teraz jak mam 2 dzieci i pracę to nie wiem jak to zorganizować. Wracam do domu o 18tej...mam 3h na bycie z dziećmi.... ok 20.30 zaczynamy zasypianie... zasypiają o 21-21.30 a o tej porze nie mam już siły ćwiczyć w domu ( a mam niemalże siłownię w domu...orbitrek, rower, step, piłka do pilatesa, ciężarki, motylek)...

To taka mała siłownia:) Z 2 dzieci na pewno  ciężko, ale dwa- trzy razy w tygodniu możesz mieć wieczór dla siebie. Może udałoby Ci TYTANika się zorganizować opiekę dla dzieci -mąż czy babcia (jak mieszkasz z rodzicami).

Rozumiem Cię wiktoria51. Trzeba mieć determinację do działania. Zamiast tracić czas na zastanawianie się, bierzemy się do pracy:) O rany, teraz to mnie chyba wzięło, wiecie dziewczyny
Skoro masz wątpliwości, proponuję żebyśmy od jutra zaczęły dietę : )

Moniia... taki mam plan. Mąż sam uznał, że powinien choć 2 razyw  tygodniu usypiać dzieciaki bo na razie robię to tylko ja a dzieciaki muszą nauczyć sie też zasypiać z tatusiem na wypadek gdyby mamusia nie mogła uśpić... więc planuję 2 razy w tygodniu wieczorem fitnesklub (muszę wyjść z domu bo inaczej córka mnie słyczy i wyje do mnie) i raz rano w sobotę (by reszta soboty była dla mnie i rodziny)

Ja mam do schudnięcia 25KG duuuuuuużo... ale wiem że jak nie schudnę to do końca życia nie będę w 100% szczęśliwa... a gadki o akceptacji siebie takiej jakiej się jest doprowadzaja mnie do rozpaczy...

Wolę akceptować siebie taką jaką będę za 25kg.... czuję się jakby we mnie tkwiła ta chudsza ja i sie dudi w tej tłuszczowej otoczce.

Mam tylko jeden problem... tzn jeszcze jeden...pracuję w firmie która produkuje słodycze i w biurze mamy tony wybajerowanych batonów i czekolad. Za free.

he he gumy też produkujemy....

Zobaczymy jak to będzie.... na razie staram się nie odpuszczać innych dietetycznych posiłków .... bo wiadomo... pojawia się głupia myśl... skoro zjadłaś batonika to nie ma sensu starać się dalej...zaczniejsz od jutra.... i tak codziennie. Więc staram się po prostu kontynuować dzień.

To bierzemy sie do pracy.Ja narazie MZ ,BASEN,kije.Boje sie tylko tego czy dam rade ze slodyczami UWIELBIAM.

moją dodatkową motywacją jest to, że w małżeństwie mam problemy i czuję się gównianie...  musze odzyskać pewność w siebie i że jestem jeszcze atrakcyjną kobietą (tzn będę)

Na diecie jestem od uwaga !!! 3 dni (tyle minęło odkąd wróciłam do pracy a z powrotem do pracy mam wiele wiele oczekiwań).

Ja odkąd jestem na diecie staram się jeść racjonalnie, co 3-4 godziny itp. Piję sporo wody.
ALE zdarza mi się zjeść czy to loda czy to zapiekankę, wszystko jest dla ludzi, powiem Wam, że jak byłam na wyjeździe, to jadłam dużo zapiekanek, lodów, nie ograniczałam się, tak przez 3-4 dni, a waga nie wzrosła Także, nie ma co dać się zwariować i odmawiać sobie wafelka, bo dużo kalorii. No, ale oczywiście ruch jest ważny, ja się w tym zaniedbałam i staram się nadrabiać. Schudłam z 86 kg, teraz ważę 63 kg, tak naprawdę praktycznie przy samej diecie (wcześniej jadłam bardzo dużo, a więc nic dziwnego, że dieta tak wiele dała, mam też leki, bo mam zbyt wysoki poziom insuliny, a one też pomagają).
Jeżeli macie kiepski metabolizm i wiecie, że musicie bardziej się ograniczyć, to i tak na pewno od czasu do czasu nie zaszkodzi Wam np gorzka czekolada, fajnie dodać ją do jogurtu naturalnego, według mnie dobre.
Ja teraz mam chyba niezły metabolizm dzięki tym lekom, ale wiem, że metabolizm zależy od konkretnego przypadku, także wieku, ja jestem młoda, także jeszcze z tym nie jest chyba tak źle