Czy wierząca osoba może mieć kompleksy? - Netkobiety.pl

Ok, wybacz, ja tak mam=). Dawno nie pisałam, więc się odzwyczaiłam, ale na przyszłość zapamiętam;)

Nie mogłeś się powstrzymać od tych polityczno- religijnych wstawek? No nie mogłeś.

Moja droga, bardzo dobrze, że pozbyłaś się natręctw. Stało się tak, bo znalazłaś sobie cel, a to już połowa sukcesu.

Opinie na temat wymienionych przeze mnie osób wyrobiłem sobie na podstawie tego co mówiły a tego media nie przeinaczają.  Naprawdę cieszę się, że są katolicy dla których wiara nie jest narzędziem walki.

Moja mama też tak wierzyła (i wierzy), tylko jej postawił zapijaczonego aniołka (mojego ojca),chyba ją mniej kocha czy co...

Polecam uwierzyc w siebie a nie pana z bródką ;-)

Hmmm... a Wy naprawdę myślicie, że On Was mniej kocha? Byłam ostatnio na takim weekendowym wyjeżdzie młodzieżowym, takich rekolekcjach małych. I był wieczór dawania świadectw. Wiecie co... podczas tego... ludzie się tak bardzo otworzyli... i naprawdę wylała się łaska... tak bardzo dużo łaski Boga... opowiedzieli o swoich problemach, o życiu... naprawdę... uwierzcie... Ich to umocniło... w sensie... jeszcze bardziej przylgnęli do Chrystusa. Ja chcę powiedzieć tu, że kogo Bóg kocha tego doświadcza... i to nie jest frazes... zaufajcie mi..

brzydulla, pozwól, że zacytuję Biblię:

"Weselcie się z tego, mimo że teraz na krótko, gdy trzeba, zasmuceni bywacie różnorodnymi doświadczeniami. Ażeby wypróbowana wiara wasza okazała się cenniejsza niż znikome złoto, w ogniu wypróbowane, ku chwale i czci, i sławie, gdy się objawi Jezus Chrystus." (1 list Piotra 1,6-7)

Ale to powinno działać w obie strony.
Zresztą -jak to nie powinno się tłumaczyć? To na czym ma polegać dyskusja jesli nie wolno negować punktu widzenia wierzących?

Nie mówię o dowodach tylko logice takiego myślenia.
Straciłam pracę,ktoś mi umarł, jestem brzydka i kulawa - Bóg mnie doświadcza bo mnie kocha... hmmm

Po co?

Kiedyś trochę pomógł mi, czy też dał mi do myślenia ten tekst ojca Augustyna Pelanowskiego:

"Bóg nie tylko nas kocha, ale też bardzo zależy Mu na naszej miłości do Niego. By wydobyć kilka słów tęsknoty za Nim z twojego wnętrza, jest gotowy uczynić z twojego życia pustynię, spustoszyć ci wszystko, jak ktoś zazdrosny i nieustępliwy.
Na duchowej pustyni milczenia Bóg uwalnia od innych ludzi. Od ich wymagań i roszczeń. Od ich pretensji i zaborczości, rozkazów i manipulacji. Od ich paragrafów i zakazów. A tobie może się to wszystko wydawać stratą czegoś, co dotychczas nazywałeś miłością. Ale może to były smycze i kajdany! Wyprowadzi cię więc na pustynię, by ucałować twoje serce. Uniemożliwi ci spokojne życie, byś umierał z miłości do Niego. "

Mam czasami duże problemy z wiarą kiedy myślę o przypadkach innych cierpiących niewinnych ludzi, zwłaszcza gdy taka krzywda dotyczy dzieci, rodzi się we mnie bunt, złość do Boga i pytanie "dlaczego", "gdzie jest ten kochający Bóg"?
Jednak uświadomiłam sobie i może to zabrzmi trochę egoistycznie, że przede wszystkim powinna mnie interesować moja relacja z Bogiem, odpowiadanie na pytania "gdzie i kiedy ten Bóg działał w moim życiu", a że działał i działa to jestem o tym przekonana, wierzę w to. Zauważyłam, że ten bunt, złość, niezrozumienie oddala mnie od Boga i mam problemy z zaufaniem Mu, uświadomiłam sobie, że takie całkowite oddanie się Bogu to również zaufanie Mu pomimo niezrozumienia, tylko zaufanie pozwoli mi otworzyć się całkowicie na Boga.

Jedno nie wyklucza drugiego Tj. życie szczęścia, a także : wiara- szczęścia

Cat, zaczęliśmy od tego że jak Bóg Cię kocha to Cię doswiadcza.
No oczywiście,można sobie wmówić,że mimo że wywalili mnie z pracy,zostawił mnie mąż a dziecko ma mózgowe porażenie jestem szczęsliwa bo Bóg mnie kocha i dlatego mnie wypróbowuje ale za to wynagrodzi mi to po smierci.
Ale jak pisze Asterka na tą nagrodę po śmierci nie ma zadnej gwarancji. Być może jest to po prostu skłonnośc do myślenia magicznego, ucieczka umysłu przed strachem przed smiercią. Chrześcijaństwo nie jest jedyną religią wyznającą istnienie zycia po smierci, np starożytni Grecy zupełnie niezależnie wymyślili sobie Hades a Indianie krainę wiecznych łowów.

Nie jest kolorowo , ale się nie załąmuję.Ale nie chcę by moje traumy były zabawą Pana Boga w sprawdzanie ile wytrzymam.Bardziej przychylam się do tego, że daje mi tyle ile jestem w stanie udzwignąć.Tylko jest cierpienie, które odziera z człowieczeństwa - wystarczy pobyć z kimś w terminalnym stanie raka.
I uważąm, że nie można mówić -jesteś nieszczęśliwy na tym świecie - będziesz szczęśliwy po śmierci.Mamy prawo być szczęśliwi tu i teraz.

mamy.

Z tego co wiem to tak,szczególnie jak się od niego odwrócili...

Netka, to działanie Boga w zyciu to kwestia tylko i wyłacznie przekonań.
Jesli spojrzysz na ludzkość statystycznie i zupełnie obiektywnie to z pewnością nie znajdziesz żadnej zależności pomiędzy głebokością wiary a osiąganiem sukcesu w dążeniu do celu. Ale ze szczęsciem to już inna sprawa.
Moja mama i ja to doskonały przykład. Genetycznie jesteśmy identyczne. Podobny wygląd,charakter, zdolności, mozliwości, nawet trochę podobna historia zyciowa. Tylko moja mama jest bardzo wierząca i uważa że to co ma to dar od boga (aobiektywnie niewiele ma i niewiele w zyciu osiągnęła, jesli cokolwiek) i rozpływa się we wdzięczności i  spędza czas zbierając zasługi dla nagrody w życiu przyszłym. Ja jestem tak nieszczęsliwa z powodu moich ograniczen biologicznych i psychicznych że marzę tylko żeby to durne zycie w końcu sie skończyło.  Wmówić mozna sobie wszystko.

Cat wiem że to o to chodzi!
Czyli że nie przestałabym być nieudacznikiem tylko przestała o tym mysleć bo to nie ważne, trzeba się tylko modlić, spełniać dobre uczynki a dostanie się wieczną nagrodę w niebie. A ci biedacy z sukcesami tutaj, co może i osiagają wszystko ale nie wierzą w boga dostali już swoja nagrodę a po śmierci czeka ich wieczne potępienie,niestety.
Tylko że jest pewien problem. Im bardziej czytam Biblię i się nad tym zastanawiam w kontekście osiągnięć nauki, tym bardziej wydaje mi się ona historyjką wymysloną przez izraelitów żeby jakoś wyjasnić powstanie świata i ich trudną historię. Zupełnie nie da się jej wpasować w historię rozwoju homo sapiens.
A zakładać istnienie Boga poza jakąkolwiek religią to już trochę fantazjowanie na poziomie przedszkolaka.

a mi tu w oczy się rzuca coś innego. Skoro sama piszesz, że macie z Mamą bardzo podobnie w życiu, a Ty tak bardzo cierpisz i tak Ci źle z tym, a Twoja Mama to odbiera jako Dar od Boga i jest Mu wdzięczna, to czy nie zastanawiałaś się kiedyś dlaczego tak jest- że jedna osoba mając niewiele, jest w tym szczęśliwa, a druga- mając podobną sytuację jest tragicznie nieszczęśliwa i chce umrzeć? Mnie by to zastanawiało gdyby moja Mama była w takiej samej sytuacji jak ja i potrafiła to udźwignąć i jeszcze pomimo tego być szczęśliwą. Ja bym na pewno szukała odpowiedzi na to pytanie- skąd Ona bierze tą siłę, to szczęście, rozmawiała z Nią o tym- skąd to się bierze. Mówisz, że wszystko można sobie wmówić. I sugerujesz, że Twoja Mama wmawia sobie, że jest szczęśliwa. Tylko zobacz- to działa tez w drugą stronę: skoro wszystko można sobie wmówić, to może Ty wmówiłaś sobie, że jesteś nieszczęśliwa?

Nie, uważam, że istnieje tylko jeden Bóg, w Trójcy Świętej.
Ale abstrahując od religii- czy to nie jest po prostu kwestia Twojego negatywnego nastawienia do życia? Twoja Mama nastawia się pozytywnie, a Ty negatywnie.

Jasne, że nie jest i jasne, ze ateista może być człowiekiem optymistycznym i szczęśliwym! No ale skoro tytuł wątku jest jaki jest.......

ale czy On nas skazuje na śmierć za wiarę? Albo na cierpienie?

Przecież śmierci i cierpieniu są winni ludzie a nie Bóg. To ludzie zabijają innych (także za wiarę), i to ludzie powodują u innych cierpienie.

no to w końcu jak to jest? Piszecie, że to Bóg zsyła na nas cierpienie, że to lekcja od Boga, a tu że ludzie?!?!

Zabijają w imię Boga i dla Boga, a nie pomyślał nikt, że on tego nie chce? Cierpisz i mówisz, że to od Boga z miłości, to ten miłosierny i kochający Bóg skazywałby swoje dziecko na cierpienie? A teraz, że to ludzie. No sorry, ale według was życiem ludzi kieruje Bóg, więc to on nakreśla im ścieżki i te złe i te dobre. Skoro Bóg stworzył świat, ludzi i wszystko inne, a zatem i grzech i pychę, zazdrość, nienawiść itd. i wie wszystko bo jest wszechwiedzący, wszechobecny, wszechpotężny, wszechmiłosierny itd. a więc wszystko co się dzieje na ziemie jest jego wolą i za jego wszechpozwoleniem.

Bóg stworzył grzech? Myślę, że ta debata nic nam nie da, bo potrzebujemy porządnej wiedzy teologicznej, której żadna z nas nie posiada. Gdyby wypowiadał się tu jakiś teolog, rozwiałoby to wszystkie wątpliwości jak to naprawdę jest- w przeciwnym razie- każda z nas będzie obstawać przy swojej racji.

a dlaczego mielibyśmy je mieć?

A co to za problem poczytać artykuły teologów? Musi aż się tutaj wypowiadać, żeby coś ci udowadniać?

Dodam jeszcze tak, nie mogę słuchać i patrzeć na ojca Rydzyka, który gardzi ludźmi, który jest pyszałkiem, który nie wstydzi się wyciagać pieniędzy od biednych emerytów dla zaspokajania swojej pychy.Nie mogę ścierpięć księży pedofili, którzy natychmiast powinni być usunięci z Kościoła od dzieci.To oni zamiast dawać dobry przykład, to niszczą podwaliny naszej wiary.Wierzę w Boga, a nie w ludzi, którzy źle pojmują swoje " powołanie ".Powiem tak, ksiądz bez powołania to zły ksiądz, nauczyciel bez powołania to zły nauczyciel, policjant bez powołania to zły policjant itd. Co o tym myślicie?

człowiek który nie wierzy również przyciąga dobrą energię i pozytywne myślenie. Do tego nie potrzeba głębokiej wiary.

Wiara-indywidualna sprawa,kazdego czlowieka.Do tych jednak wierzacych,mam takie stwierdzenie:"nie udaje sie wiara bez Diabla i Boga"  A kim jest Diabel,jesli nie upadlym aniolem?Sa tacy,ktorzy teoretycznie wierza,bo wiara daje im nadzieje.Sa tacy ktorzy mocniej wierza bo doswiadczyli czegos wiecej.Dobro nie wsparte madroscia zla jest dziecieco bezsilne.