kryzys w zwiazku???? - Netkobiety.pl

Hmmm wciągneła mnie Twoja historia. Z punktu widzenia kobiety powiem Ci, że kiedy jest za słodko to też niedobrze. Twoja kobieta z tego co piszesz ma z Twojej stony wszystko i widzi,że Tobie zależy, dlatego ona już się nie stara. Powedz jej,że dobijają Cię te zmiany nastroju i atmosfera między Wami.

"Hmmm niańczyć czyjeś dzieci"- wiem z doświadczenia,że dzieci partnera można naprawde pokochać i to nie jest niańczenie. Mieć przyjaciela to nic złego tylko czy ona zna ranice "przyjaźni"

W jednym zdaniu piszesz, że wiele rzeczy zostało przez nią posortowanych... właśnie, Ty nie masz nawet własnego zdania, żeby się przeciwstawić, a ona Ciebie kiwa, Ty jesteś po prostu od zarabiania pieniędzy. Przyjaciół to ona ma, norweskich. Nie znasz mentalności ludzi z Północy? To przeczytaj prawo Jante.

Musisz jej konkretnie powiedzieć, że musicie porozmawić i tyle. Nie dawaj zbywać się na początku. Badź stanowczy. Inaczej nie widzę tego waszego wyjazdu bo będzie to tylko męczarnia.

Bardzo chetnie...ale naprawde mam wate z mozgu..nie chce wyjechac z pretensjami bo to do niczego nie prowadzi...mam jej wyjasnic ze nie lubie tych hustawek??

No wyglada na to ze jestem ciota...ze nie umiem sobie ustawic baby....

Powiedz jej, że nie chcesz być trzeci w związku, że inaczej definiujesz pojęcie związek, a jeśli ona tego nie rozumie, to przykro Ci, ale musicie się rozstać.

Powiem Ci tak, z tego co piszesz to w sumie każda kobieta chciałaby mieć takiego faceta, ale nie w tym rzecz i nie w Tobie jest ten problem. Twoja kobieta chya nie wie czego chce. A co do rozmowy, spróbuj spokojnie jej to wytłumaczyć jeśli to nie pomoże możesz nawet " wyjechać z pretensjami". Milcząc i tłumiąc to w sobie dajesz jej do zrozumiania, że może robić co chce. Kiedyś mama powiedziała mi, że kobiety wychodzą za dobrych chłopców a kochają sku....ów (za przeproszeniem). Bądź stanowczy

przecież można zalatwić to jakoś inaczej a nie rozstawać sie odrazu. Zaakceptował to ze ma dziecko i stara sie wychowaś jak swoje wiec, dziecko tu nie ma nic do rzeczy. To że ma przyjaciela no to chyba też nic starsznego, jak napisałeś jest zamknieta osoba i być moze dobrze sie z nim dogaduje. Jak koleżanka wyżej napisała ze jak jesty za slodko to też nie dobrze, bo nie mamy sie po co starac, ty stajesz na rzęsach robisz wszystko za nią wiec ona już nie musi.

Wiadomo, ze tak slodko to caly czas nie bedzie, tylko to sie chyba za szybko skonczylo. Skoro ona nie moze sie zebrać do rozmowy, moze sam wyjdz jej na przeciw i zacznij rozmowe. To jest pewnie dojrzala kobieta a nie dziewczyna wiec inaczej na wszystko patrzy tym bardziej ze zostala zraniona przez faceta.

Nie chce sie rozstawac, to nie jest rozwiazanie. Jak ludzie chca byc ze soba musza walczyc a nie poddawac wszystko.
Ok, niech go ma, ale nie sadzisz ze jest to patologia ze dogaduje sie z nim lepiej niz ze mna, ze on wie o niej wiecej niz ja??? to kto tu jest dla kogo??? to  nie lepiej jest sie zwiazac z przyjacielem i miec wszysko w jednym??? poco ranic innych, skoro ten ktos nie jest wart byc przyjacielem...

OK wiec co radzisz..byc zimnym??? nie okazywac uczuc?? jak to mam rozegrac...nie chce robic z tego zemsty...byc obojetnym....to jest jak bledne kolo...:((
chcialbym aby ona sie starala...ale jak ja zmobilizowac..jak dac do zrozumienia ze jesli nie zaczxnie pracowac nad tym to nam sie nie uda?
Mam jej to powiedziec??

Hehehe ona tez tak powiedziala...ale jak sie okazuje faceci tacy jak ja nie sa nic warci...
Liczylem ze jako matka i osoba po przejsciach wie czego chce, takie odnioslem wrazenie, mnie juz nie bawi imprezowanie do rana przez caly tydzien..ja szukam spokoju, rodziny... i na taka mi wygladala..ale moze to byly rozowe okulary, albo dobra gra...przedstawila mnie calej rodzinie, wiec dodatko ugruntowilo mnie to w przekonaniu ze ona naprawde powaznie to wszystko widzi...
ale teraz..czuje ze jest ze mna dla kasy...nie chce tutaj niczym sie chwalic..bo to nie ma dla mnie znaczernia, to tylko pieniadze, rzecz nabyta ktora mozna oslodzic zycie, ale nie moze zrobic go szczesliwym....

heheh juz sie domyslam odpowiedzi...

hmm jestem troszke gadula, lubie z ludzmi rozmawiac...dzieki temu mialem wielu znajomych w pracy i poza nia...na pierwszym spotkaniu faktycznie to ja ciagnalem wszysrtko, pozneij mi powiedzial ze bylem troszke gadula, ale czy to zle, ze chce rozmawiac???

heheh opowiem wam jeszcze jedna historie. W zeszla sobote byly pewnego rodzaju wyscigi rowerowe. Jej firma zalozyl team i szukala chetnych, to bylo rok temu chyba. Zglosily sie z jej okregu 2 osoby, ona i jeszcze jeden typek. Zrobila to nie majac nawet dobrego sprzetu rowerowego, widzialem ze ciezko sie przygotowywala do tego, i ze zalezalo jej na tym. Oki, nie ma problemu, powinna miec wszystko co potrzeba. Miala dobry rower, caly sprzet...gdy spytalem jak tam dojadzie powiedziala ze ten chlopak ma zorganizowac transport. OKi. Po tytgodniu spytala czy moglbym ich zawiezc bo on nie da rady ( jakas ciota, miala samochod, no ale z jakis powodow tego nie zrobil). Obiecalem ze ich zawioze. Mam maly samochod (Audi A3) wiec zorganizowalm z mojej firmy duze volvo ze statywem na rowery itd. Pojechalem z nimi, wyscig trwal 5 godzin, wiec czekalem na nia cierpliwie, po wyscigu dostali zaproszenie do szefa teamu na obiad. Bylem z nimi chociaz czulem sie glupio. Cala droge z domu na wyscig gadali o pracy...jezzuuuu ale nuda. Droga powrotna, o pracy...juz myslalem ze wyjde z siebie w polowie drogi. Totalna nuda...tylko zyly podcinac. Jak rpbowalem z gosciem zaczac jakis innt temat to nie umial go ciagnac..ogolnie flaki z olejem.

I wiecie co???? liczylem na slowo dziekuje...za poswiecenie dnia, poswiecenie siebie i wysluchiwanie nudnych rozmow o robocie....NIC, zadnego dziekuje....zabolalo mnie to, ale nic nie powiedzialem..przemilczalem to...

sluchajcie..czy ja az tak wiele oczekuje, okazywania milosci, kontaktu, rozmow??? czy to tylko jest na takim wysokim poziomie na poczatku zwiazku??? czy ja przesadzam???
Ale tak szczerze??? moze juz nie powininem lasic sie na dotyk, trzymanie za rece, patrzenie w oczy i pocalunki na ulicy????

W prawdziwym związku nie powinno być takich rozterek.  Powinieneś czuć że ona Ciebie kocha i na odwrót !!!

W przeciwnym razie daj sobie spokój, szkoda waszego czasu.

heh stad moje pytanie do was..czy moze to ze mna jest problem, moze ja to wyolbrzymiam, albo za duzo oczekuje...ja juz nie jestem obiektywny...potrzebuje kogos ktos spojrzy na to na zimno..bez emocji...

LOOK chcesz moje suche zimne spostrzezenie?
Jesteś normalnie nią, jak to określiłes 100% ciebie jest w niej...tylko gdzie jestes ty? Takie oddawanie siebie w zwiazku to pewna śmierć... Nie mozna czuć sie szczesliwym w układzie gdzie jedno przypomina bluszcz, który oplata i wysysa całą energię.
Mam wrażenie że ona i zwiazek jest wazniejszy od ciebie to nie jest normalne. Nie mozna być szczesliwym nie majac własnej przestrzeni, nie mozna budować zdrowych relacji zapominając o sobie. To prosta droga do toksycznych relacji. czujesz sie wykorzystywany bo ona nie daje z siebie 100%?? ale czy musi?? Czy na tym polega zwiazek aby siedziec naprzeciw siebie i słać sobie milusie "kocham cie" to jest nudne, mdłe i sztuczne.
Jesli nie zmienisz siebie i swojego postrzegania związku to masz gwarancje że to bedzie początek konca.
Pozdrawiam

Dzieki za komentarz..
hmm a wiec problem tkwi we mnie...a wiec to ja nie umiem byc w zwiazku...
no ale przeciez ludzie spedzaja ze soba czas, pisza smsy i okazuja uczucia...to nie tak powinno byc? jesli nie to dlaczego zatem na poczatku tak jest? dlaczego wszystko kreci wokolo nas...
kto zatem jest tym bluszczem?? ja??? czy to ja wysysam energie??? ktos kiedys napisal ze zwiazek gdzie dwoje ludzi mieszka oddzielnie to nic, zwiazek gdzie dwoje ludzi mieszka razem to sztuka przetrwania, sztuka tolerowania czyjes geby 24/7. To sztuka bycia razem. bo chyba o to w tym chodzi?  po to ludzie miszkaja razem...zeby zyc razem...co mam zrobic...wychodzic z domu aby czula swoja przestrzen?? to moze mam wyprowadzic? czy wowczas bedzie lepiej?
Ja jej nie ograniczam, nie bronie niczego...a wspieram....i motywuje...
tylko czy nie fajniej jest robic niektore rzeczy razem, to przeciez zbliza a nie oddala.
Jesli na poczatku slowo kocham nie jest mdle i sztuczne, dlaczego jest pozneij...
i jesli faktycznie jest, to dlaczego to wraca jak hustawka, dlaczego to nie jest stabilne...nie piszemy, nie rozmawiamy...tak juz jest i kazdy z tym zyje...
poza tym ja nie wymagam zeby przegadywala ze mna godziny..ale nie sadzisz ze jako para mieszkajaca razem, wymieniajac 2 zdania w ciagu dnia to cos jest nie tak...ze jemy, w milczeniu...to po co jesc razem...dlaczego nie oddzielnie, czytajac gazete...czy to co sie zdarzylo w ciagu dnia nie jest ciekawe aby opowiedziec to parnterowi?= czy moze partner nie jest odpowiedni do tego...
nie weim czy jestes z kims czy nie, ale postaw sie w mojej sytuacji gdzy wracacie z pracy razem i nie wymieniacie zadnego slowa, jecie obiad, nie zamieniacie nawet slowa....
Ja nie chce zeby ktos stawal dla mnie na rzesach....chce stabilizacji, a nie ciaglych wahan.....ja powininem byc czescia jej zycia..a nie tlem...
ale moze i masz racje.l.moze powinienem z nia porozmawiac czy czuje sie ona komfortowo, czy czasem jej nie przytlaczam...czy moze brakuje jej przestrzeni....ale co wtedy..mam sie wyprowadzic???
czy poddac wszystko?

Powiem tak, ja jestem w związku i czułe smsy, przytulanie, chodzenie zarękę itd to dla mnie normalne, nie rozumiem kogoś kto Ci wmawia,że w Tobie tkwi problem. Moim zdaniem nawet najbardziej cierpliwa osoba na Twoim miejscu denerwowałby sie. Nie wiem, co Ci jeszcze poradzić, bo widzę że dużo tutaj "wujków dobra rada"

A nasz kolega jest w związku raptem 4 miesiące z osobą, której na dobrą sprawę nawet nie zna. Widzisz różnicę?

Tez tak myslalem..ale etraz sam juz nie wiem gdzie lezy problem...zaczynam obwiniac siebie, za to ze oczekuje za duzo i ze za duzo jest mnie wokol niej...
ze powoli dusze ja soba..a to jest jej taka reakcja....nuda ze mna, flaki z olejem...

czyli mam akceptowac to tak jak jest? i tylko czekac na kolejny wzlot...a tuz za nim upadek???

nie oczekiwac dotyku, slow, smsow...tylko trwac...zbudowac przestrzen wokol siebie...

faktycznie..moze moje pojecie zwiazku jest zle...ja jestem gotow to zmienic...ale czy to zadziala, i czy nie jest za pozno...tego nie wiem...byc moze korzen zaczal juz gnic...i to tylko kwestia czasu..kiedy drzewa zwali sie na ziemie...

co zatem mam robic??? jak walczyc o ten zwiazek...jak przetrwac...
te wszystkie rozterki tylko rujnuja moj humor., moje pozytywne nastawienie...

heheh jesli uwazasz ze to nie powazne..to dam ci przyklad..z podworka...

mama mojej dziewczyny rozstala sie z mezem, po 25 latach. Niby 25 lat..ale nie mieli problemow zeby to przekreslic. Zwiazala sie zaraz po tym z innym facetem. Oboje maja po 50tce i chodza po miescie za raczke, nawet jak siedza na sofie to trzymaja sie za nie. Dla mnie to wyglada troche zabawnie, ale najwidoczniej tak im odpowiada. A wiec twierdzisz ze tylko nastolatkowie maja do tego prawo???  a reszta to co...maja isc metr od siebie.. jedni potrzebuja kontaktu, inni nie...
poza tym to nie to jest tematem moich rozterek...a ogolna sytuacja w moim zwiazku...

Rób jak uważasz. To Twoje życie, jesteś dorosły.

Nie, nie twierdzę, że tylko nastolatkowie mają do tego prawo. Twierdzę, że młoda mama ma inne oczekiwania wobec swojego partnera niż człowiek bez takich rodzicielskich obowiązków.

No i właśnie twoja partnerka niekoniecznie tego potrzebuje, ani niekoniecznie tego oczekuje. Pierwsza fascynacja zaczyna mijać....dostosuj się zamiast płakać nad rzekomi problemami, których w moim odczuciu nie ma. Rozmawiaj. Bo w tym momencie po prostu olewasz jej doświadczenia z innymi facetami, olewasz bagaż jej doświadczeń. A to poważny błąd, bo z tego płynie duża nauka i wiedza o drugim człowieku.

Ty masz huśtawki nastroju jak kobieta w ciąży. Na poprzedniej stronie pisałeś o czymś zgoła odmiennym. Zdecyduj się. Albo są te czułe maile i smsy i Bóg wie co jeszcze, albo nie ma kontaktu w ogóle. Jesteście raptem kilka miesięcy ze sobą, nie zdążyliście się poznać dobrze, a tu takie zmiany nastrojów i zachowania z twojej strony, że aż średnio się w tym orientuję (a jak ona ma się czuć w takim razie?).

Zwolnij trochę, ustabilizuj swoje emocje i pozwól jej siebie poznać od strony dojrzałego i pewnego faceta, a nie entuzjastycznego i nademocjonalnego chłopca. I pozwól sobie poznawać ją. Bo do tej pory z twoich postów wynika, że bierzesz tylko to, co dla ciebie wygodne i bezpieczne. A to co problematyczne (jak np jej przyjaciel-fotograf) olewasz, albo reagujesz negatywnymi emocjami, które po prostu bezpodstawne na takim etapie znajomości i związku.

Bo na rozmowę o pewnych rzeczach trzeba dojrzeć. A na to potrzeba czasu, którego wy nie mieliście. Jak ona do ciebie nie pisze to nie zachowuj się, że ty też nic nie piszesz. To droga donikąd. Napisz, że myślisz o niej, zapytaj co porabia. Napisz, coś dwuznacznego. Jeden, dwa takie smsy co dzień lub dwa dadzą jej pewność o stabilności twoich uczuć i nieginącym zainteresowaniu. A jednocześnie nie będzie to przesadą.

A co zrobić z przyjacielem fotografem? No właśnie porozmawiać. Wytłumaczyć jak u nas w kraju taki przyjaciel, z którym się śpi w jednym łóżku jest odbierany. Powiedz jak ty to odbierasz. Powiedz, że ufasz, ale twoje uczucia wobec niej są silne więc i zazdrość czasem się pojawia, a tego przecież nie chcesz, bo chcesz mieć powody do zaufania.

Wyjdźcie gdzieś. Ale niekoniecznie do restauracji czy do kina. Może wspólna piesza wycieczka? Może rowerowy wypad? Spędzajcie czas razem, ale w taki sposób, aby z jednej strony nie było nudy i krępującej ciszy, a z drugiej, żeby nie osaczać siebie nawzajem.

A co za problem "kochanie, chce porozmawiać, bo gryzie mnie sprawa twojego przyjaciela-fotografa, bo jeszcze o tym nie rozmawialiśmy...." ?

To nie ma być jasne i delikatne, bo nie kontemplujesz cudu natury, ale zaznaczasz swoje terytorium. To ma być jednoznaczne i zrozumiałe, acz pozbawione tonu pretensji.

To nie jest kwestia odbierania komuś przyjaciela, o ile tak można go nazwać, ale tego ze to facet. Postaw się w mojej pozycji. Samotny facet przyjacielem. Samotny facet... Sorry ale ja nie wierze w dobre zamiary takich przyjaciol. I nie patrzę na to z przyzmatu samego siebie. Jak nie mam przyjaciółek. I nie wierze w niewinna przyjaźń damsko męska.

Co do leku. Tak mam lek, ze ja stracę, ze ten trzeci zacznie gmerac, i to ja będę na straconej pozycji. Tym bardziej ze to norweg.
Czyli jak ona dostanie od niego zaproszenie na wspólny spacer, wycieczkę mam to zaakceptować? No albo ja jestem staroswiecki albo kraj w którym mieszkam jest zanowoczesny dla mnie.
Jak facet ma klasę to nie zrobi tego, mając uwadze ze ona jest w związku.
Dlaczego taka mam alergie na niego? Otóż przede wszystkim z obserwacji, jeden z nich kumpli tez był przyjacielem jednej rodziny. Znał oboje. A mi i to miał romans z nią. Łączyły ich tylko sprawy zawodowe, dobrze się dogadywali, i tez niewinnie było, przyjaciel rodziny, i trwa to już ponad 2 lata. Żal mi męża bo jest robiony w jajo na każdym kroku. Nie powinienem posiadać wszystkiego pod jedna linie, nie podejrzewa mojej kobiety o to, jej ufam, ale nie ufam jemu.
Wiem ze może wszystko by się zmieniło jak bym bo poznał, ale nie wiem czy to nastąpi i kiedy. I wOlalbyn aby to miało miejsce gdzieś na gruncie neutralnym. Chciałem ja zawieźć do miejsca gdzie maja sie wszyscy uczestnicy spotkać. Wowczas bym go poznal. Ale nie chcIala.

Co do mojego ego. Zostało poważnie nadwyrezone w ostatnim ze

To musisz jej to powiedzieć, jak postrzegasz takie przyjaźnie.

Przeczytałam wszystkie Twoje wpisy i powiem Ci w ten sposób wydajesz się być bardzo nie pewny tego związku. Moim zdaniem powinieneś troszkę wyluzować... To że ktoś ma przyjaciela płci przeciwnej nie oznacza, że od razu Ciebie zdradzi.. A może ten kolega jest gejem a ona Tobie tego nie pwowiedziała...Nie wiesz tego? Nie widzieli się, przez okres od kad się znacie, a wypad był zaplanowany duzo dużo wcześniej. Sam zobaczysz z biegiem czasu czy jej ta znajomość za bardzo nie pochłania, i czy Tobie to nie przeszkadza. Generalnie moim zdaniem nie powinieneś poświęcać swojego życia zabiegając o uznanie w jej oczach tylko traktować układ jako partnerski. NIe rób wszystkiego pod nią... Generalnie byłam kiedys w związku w którym chłopak robił wszystko tylko, żeby było dobrze, moje zdanie było najważniejsze, robiliśmy wszystko co chciałam generalnie obsypywał mnie kwiatami zalezało mi przez jakis czas, ale później zrobiło się to nudne. Tak naprawde wydaje mi się, że związek powinien byc partnerski i polega na szczęściu obu osób a nie poświęcaniu się jednej względem drugiej. Nie zmieniaj swoich planow tylko żyj swoim życiem. Z obecnym partnerem układa mi się dobrze, może nawet troszkę jest tak, że to ja bardziej staram się aby było dobrze.. ale wydaje mi się, że nie powinieneś całkowicie się podporządkowywać, zmieniac swoich planów marzeń ( mecz Polska Rosja), żeby było dobrze... staraj się, ale nie aż zanadto, nie musisz poświęcać swoich marzeń,,, generalnie najbardziej z tego wszystkiego nie podoba mi się, że nie rozmawiacie ze sobą , bo to podstawa związku.. Nie wiem z czego to wynika...szczególnie z tego co piszesz jesteście około 4 msc w tym okresie tematów jest nieskończenie wiele...Nie "żebraj" o miłość z tego co piszesz jesteś bardzo wartościową osoba, ale nie obawiaj sie, że coś złego się wydarzy, a także nie wymagaj ciągłego zapewniania o uczuciu, bo to na dłuższa mete jest męczące,,, zdystansuj się troszeczke... To też nie jest tak jak wspominałeś we wcześniejszym poście że "nie potrafisz być w związku". Każdy potrafi, ale każdy ma różne oczekiwania, pragnienia, marzenia,,, może za bardzo chcesz czuć się kochany, a Twoja partnerka nie jest aż tak wylewna. hmmm zobaczysz sam jak to się wszystko ułoży,,,Ale nie ograniczaj w zaden sposób,,, "Jeżeli kogoś kochasz pósć wolno, jeżeli do Ciebie wróci jest Twój, jeżeli nie nigdy nim nie był...". Ona powinna się cieszyć , że Ciebie ma,...Nie powinno to wyglądać w ten sposób, że Ty bardzo się starasz i jest dobrze, tylko oboje nad tym pracujecie... Z kobietami też jest tak , że jak nie są w 100% pewne to, też więcej z siebie daja...Będzie dobrze, nastaw się pozytywnie i wyluzuj troszeczkę,,, to ona powinna się cieszyć, że ma takiego kochanego mężczyze,,, NIe jesteś w żaden sposób od niej zależny... a uczucia albo są albo nie... Jak bedziesz nadskakiwać nawet z 2 lata a ona uzna, ze to nie to, to niczego nie zmienisz... Na spokojnie do tego podejdź... Trzymaj sie i powodzenia życze...

Dzieki za wpis.
heheh ten przyjaciel nie jest gejem, to akurat wiem. Dokladnie, wypad firmowy byl planowany wczesniej, i oplacony. Wiem ze bardzo sie cieszy z tego wyjazdu. Nie moglbym jej zabronic jechac, nie mam do tego zadnych podstaw. Poza tym to juz by bylo jak trzymanie ptaka w klatce...a przeciez nie o to tu chodzi. Sam wyjazd jak wyjazd, ja tez mam wyjazdy firmowe. Jedyne co mi sie nie podoba to jego obecnosc. Jak wspomnialem. Jej ufam, nie ufam jemu, tym bardziej ze jest to wypad imprezowy.
Wiesz, poniekad mysle ze moja niechec do tego faceta wynika z 2 rzeczy:
- zostal mi przedstawiony w sposob ktory automatycznie wzbudzil moja nieufnosc do niego ("przyjaciel, ktorego musze zaakceptowac", i te opowiesci o wspolnych wypadach i spaniu w jednym lozku). Z jednej strony to przeszlosc, a ja nie ogladam sie wstecz, z tym ze latwiej jest o przeszlosci zapomniec gdy jej elementy nie sa w naszym zasiegu (jesli wiesz co mam na mysli).
Wiele razy rozmawialismy o przeszlosci i uzgodnilismy ze do niej nie wracamy, ja nie pytam, ona nie opowiada...Mysle ze ona czuje ze ten facet nie jest moim faworytem. Szczegolnie gdy przez przypadek wspomniala o ich wspolnej imprezie. Spytalem ja wowczas dlaczego mi to powiedziala, ze to nie jest przyjemne slyszec o kims kto gdzies tam blisko nas sie obraca. Chciala byc szczera, doceniam to, ale czasami czego oczu nie widza, w tym przypadku uszy nie slysza, tego sercu nie zal.
Niestety jedna rzecz mnie jeszcze w jakis sposob niepokoji. Otoz to, ze dom ktory kupilem stoi w tej samej miejscowosci gdzie mieszka fotograf. Dlaczego wybralismy ten dom?? Hmm podobal nam sie, plus bardzo jej zalezalo abysmy mieszkali w tej miejscowosci. Nie chce szukac dziury w calym, ale gdzie w glebi moze cos to oznaczac.
Zobaczymy jak ich relacje beda wygladaly po tym wypadzie. To ze nie spotkali sie od kiedy jestsmy razem, nie oznacze ze ten wyjazd nie obudzi tego na nowo i ze nie zaczna sie spotyka znowu. Wowczas na pewno zareaguje, bo w mojej logice nie ma miejsa na "przyjaciela". Wiem, ze wiele z was skrytukuje mnie za to, ale tak zostalem wychowany i tak obraz "przyjazni damsko-meskiej" mam w mojej glowie. Tym bardziej, jak napisalem we wczesniejszym poscie, mam przyklad z zycia jak jakie przyjaznie sie koncza.
Wczoraj opowidziala mi wiecej o tym wyjezdzie, kiedy wracaja, jaki maja plan dnia, gdzie beda mieszkac...mysle ze chciala mnie w ten sposob uspokoic i pokazac ze nie ma niczego do ukrycia, ze nie powinienem sie niczego obawiac. I przyznam ze mnie to uspokoilo troche.
Na dobra sprawe jest to pierwszy weekend oddzielnie. Wiem ze to brzmi smiesznie, ale takie pierwsze lody tez sa ciezkie do przelamania

Hmm to nie jest tak, ze w ogolnie nie rozmawiamy. Rozmawiamy, ale zdarzaja sie minuty ciszy, takiej krepujacej, szczegolnie dla mnie. Dzisiaj w drodze do pracy rozmawialismy moze 5 min (z 20 ktore zajmuje nam podroz). Normalnie czulbym sie zle z tym, ale po wczorajszej wymianie postow probuje to brac na luz. Nie denerwowac sie, bo to tylko rujnuje moj humor. Ona nie jest gadula, i czasami gdy mamy powazna rozmowe o uczuciach ona tylko slucha, nie "wylewa" z siebie tyle to ja Byc moze dlatego jest taka cicha...chociaz gdy spotkamy znajomych jest duzo aktywniejsza..ale raczej wynika to z tego ze znajomi pytaja o rzeczy ktore ja wiem...:P

Wiesz, byc moze roznice jezykowe, byc moze cos innego wplywa ze zdarzaja nam sie minuty ciszy...probuje wowczas zagadnac, ale nie zawsze prowadzi to do dluzszej rozmowy. Jak to wowczas ona tlumaczy, potrzebuje chwili milczenia. to nie jest tak ze ja ja terroryzuje gadaniem, nie nie, nie zrozum mnie zle

Jestem z natury pozytywnie nastawiony, jednak nauka ktora dostalem w przeszlosci powoduje ze moze troche jestem nadwrazliwy. Moze faktycznie powininem wyluzowac, chociaz to wymaga treningu Poza tym jako cudzoziemiec czuje sie jakos "gorszy" od innych. Co z konsekwencji obniza moje ego i wzbudza zazdrosc. Jak tu ktos napisal, zazdrosc powinna byc, ale w rozsadnej ilosci, bo to potwierdza ze komus na kims zalezy. Rozmawialismy o tym wczoraj i oboje bylismy zgodni, ze silne uczucie milosci niesie ze soba troche zazdrosci. Ale jej ilosc nie moze byc przesadna.

Chcialbym aby czula sie dobrze i swobodnie w tym zwiazku. Dlatego tez w pewnym stopniu licze ze ten wyjazd pozwoli nam odswierzyc nas, ze wzbudzi tesknote na nowo. Ze uczucie wzmocni sie. Klotnie poniekad wzmacniaja uczucie, ale my sie nie klocimy..nie ma powodow do tego...puki co...chociaz na pewno beda..

Tutaj musze sie przyznac ze mimo ze jestem gadula, to ciezko mi przychodza powazne rozmowy w stylu co mi lezy na watrobie. Duzo latwiej idzie mi wyrazic moze uczucie niz wziac temat moich obaw. Bylem wczoraj blisko aby wyciagnac temat fotografa, ale w pewnym momencie stchorzylem...spojrzalem na problem z gory i doszedlem do wniosku ze dlaczego mialbym to robic teraz, kiedy tak naprawde nie mam argumentow? Pomyslalem ze lepiej jest poczekac az wroci z wyjazdu i obserwowac czy ich kontakty beda czestrze czy tak jak dotad. To bylby punkt zaczepienia w ewentualnej rozmowie. Chociaz moze mi pomoc sytuacja ze zaraz po jej powrocie wyjezdzamy na 2 tyg na wakacje. Wiec ich kontakt i tak bedzie utrudniony. Obserwacja to pokaze.

Nie obraź się, że to powiem, ale to tylko moje zdanie i jedna z wielu opcji. 2 lata nie była w związku z tamtym partnerem, poczuła zainteresowanie kogoś , kto jest miły kochany wrażliwy uczynny, a przede wszystkim zdolny pokochać Jej dzieckom poczuła się kochana, poleciała do Ciebie jak ćma do światła, bo pragnęła miłości..może teraz to wszystko wygasło, a Ona nie wie co ma robić, wie, że z Tobą ma mieszkanie stabilizację finansową i jesteś miły, ale nie ma tego czegoś co było między Wami? może brak Jej namiętności, a boi się o tym mówić, bo boi się Twojej reakcji i tego, ze nie będzie miała gdzie i za co żyć ? że nie poradzi sobie ?..

nNo dokładnie, ja Cię rozumiem i wydaje mi się, że jesteś naprawdę mądrym facetem i masz poukladane w glowie, ale jak to czytalam to wlaśnie tak pomyślałam, bo jej zachowanie jest dziwne..w sumie też przyznaję, że pospieszyliście się chyba trochę aż za bardzo co do mieszkania razem tak choćbyście (ponownie bez obrazy hehe) oboje byli zdesperowani i potrzebowali miłości. Jesteś pewny np. że Ona nic nie czuje do ojca tego dzieciaczka ? Jak wygląda Wasz zwykły dzień w tygodniu albo np. dzień kiedy oboje macie wolne od pracy i macie okazję się zająć sobą?