kobiety powtarzają krzywdzące je stereotypy - Netkobiety.pl

Skoro już o stereotypach..

Chyba jednym z najbardziej krzywdzących jest to, że gra wstępna jest dla niej, a my jej nie potrzebujemy.

Kolejnym, ale chyba krzywdzącym dla kobiet stereotypem jest to, iż to facet powinien zadbać o swój i jej orgazm....

No niestety tak się gdzieś utarło, że kobiety to i to, a faceci to i to..... ;p I tak własnie powstają TYPOWE kobiety, które nie mają siły oprzeć się stereotypom i TYPOWI faceci- to samo. Ja jestem za tym zdecyowanie, by wychodzić poza stereotypy i dowiadywać się kim się jest, czego się chce, co jest dla każdego człwoieka dobre. W przeciwnym razie człowiek będzie żył życiem kogoś innego.

....czyli stereotypy

ależ to jest to samo, co twierdzenie kobiet, że duże piersi i rozmiar 36 to jest to, do czego warto dążyć bo to zapewni uwage faceta i szczescie w związku

Mimo wszystko to nie jest to samo. I o ile nazwanie prawidła, że duże piersi przyciągają facetów jest stereotypem, o tyle nazwanie stereotypem zachowań konkurencyjnych pod tym kątem będzie błędem.

no tak pojawily sie innego rodzaju krzywdzace stereotypy. Jak ktos sam sobie wmowi,ze bedzie szczesliwy dopiero z 30 centymetrowym penisem,albo z piersiami 36, to sam siebie krzywdzi. Mi jednak chodzilo i onne stereotypy- wpajane dla facetow prze kobiety wbrew wlasnemu interesowi.  Kobieta wpajajac partnerowi ze to facet ma wieksze potrzeby seksualne niz kobieta -sama sobie robi krzywde jesli facet w to uwierzy.
Po co to robicie drogie Panie ? Czyzby wstyd przyznac ze kobieta lubi seks ?

żaden wstyd ;P jednak jest tak dużo sytuacji w życiu i rodzajów osobowości, że naprawdę ciężko czasem się odnaleść....a stereotypy najłatwiej powielać skoro istniały z nimi nasze babcie i dziadkowie to i my damy radę i błędne koło się zamyka a do tego dochodzi powszechna społeczna nietolerancja wszelkich "innych" zachowań...

Myślę, że trochę przesadzasz. Coraz więcej wiemy o ludzkiej seksualności i moim zdaniem jednak większa częśc społeczeństwa, dorośli ludzie zdają sobie sprawę "z czym to się je". No i nie każda kobieta powtarza stereotyp, że każdy facet jest taki sam. Wiele z nas naprawdę rozumie, że nie ma sensu ugólniać. Wiele z nas wie, że i kobieta, i facet ma potrzeby seksualne. No i coraz więcej z nas stara się jednak, by obie strony miały z seksu przyjemność. A kobiety, które powtarzają, że mężczyzna każdy to tylko seks ma w głowie to zazwyczaj jednak nastolatki albo osoby bardzo skrzywdzone, które przez to zaczęły myśleć stereotypowo.

yoghurt007  ale to z kolei że ludzie mniej uprawiają seksu, nie wiąże się ze wstydem....ale z brakiem czasu, zagonieniem, zmęczeniem.... Ludzie nie tyle się wstydzą, ale spychają ROZMOWĘ ZE SOBĄ na dalszy plan, ludzie po prostu ze sobą nie rozmawiają- uważam, że to jest źródła większości problemów.

Sama odpowiedz z czym wiążą się operacje plastyczne, presja na młodość i fizyczną piękność....czy te 20 lat temu fryzura intymna była podobnym tematem debat co dziś? Nie wydaje mi się jakoś. A im więcej tego typu czynników, które oddalają nasze ciała od ideału tym więcej powodów do wstydu. Oczywistym jest, że o wstydliwych dla nas sprawach rozmawiamy nader niechętnie. Zwłaszcza z osobą, przed którą ten wstyd czujemy.

Truskaweczko, ja również staram się rozmawiać i dochodzić sedna problemów, ale potrzeba jest do tego chęć również drugiej strony. A ta druga strona może z różnych przyczyn kłamać, unikać szczerej rozmowy czy rozwiązania problemu, bo dla tej drugiej strony problem może w ogóle nie istnieć.

Na dobra sprawę samemu nie jestem przekonany do swoich racji i obawiam się, że moja opinia może być skrzywiona moim doświadczeniem. Doświadczeniem, które zostawiło naprawdę głębokie rany....

Przyczyny są na dobrą sprawę nieważne - przynajmniej w tym wypadku. Zawsze ku temu jakieś były i zawsze będą. Chodzi o efekt. Dawniej jednak mierzono się z problemami. Dziś się ucieka od problemów i ich rozwiązywania....

Po prostu hierarchiczność i struktura społeczna nam się posypały. Brak wzorców, brak jasnych moralnych wartości....a problemów coraz więcej.

Yoghurt, jasne, jak druga strona nie chce rozmawiać, to wiadomo, że w końcu jedyne wyjście to rozstanie. Tu chodzi o samą próbę. A najlepiej, gdy oboje ludzi rozmawia, bo tak to jak mówisz, można mówić jak do ściany. Też nie lubię takiego tchórzostwa, zamiast powiedzieć wprost o co chodzi Moja koleżanka zna chłopaka, który np zerwał ze swoją dziewczyną w ten sposób, że pewnego pięknego dnia po prostu przestał się do niej odzywać i kazał przekazać przez kolegę, że z nią zrywa...

Ludzie są prości, a życie krótkie. Dlatego właśnie ludzie "szufladkują" i posługują się stereotypami. Skoro cały biznes porno kierowany jest do mężczyzn, prostytucja męska to margines przy damskiej, a do tego jeszcze mamy tony gazet z wyfotoszopowanymi pannami (czy istnieje kobiecy odpowiednik Playboya czy CKMu?), to jakim cudem mam nie włożyć rodzaju męskiego do szufladki "seks jest dla nich o wiele ważniejszy niż dla mnie"?

Stereotypy są częścią naszego życia, bo upraszczają i ułatwiają życie. I czy chcemy czy nie, na pewno nie znikną.

yoghurt007, jednak uważam, że absolutnie nie należy nikogo dyskryminować a dac taką opcję. właśnie czytalam wątek  http://www.netkobiety.pl/t34086.html    ("Dlaczego wzięliście rozwód? ")

Tu nie chodzi o dyskryminację, ale naturalne predyspozycje. Dostrzegasz absurd sytuacji, w której mówi się, że kobieta może to samo co mężczyzna, ale normy na dane stanowisko specjalnie się zaniża z racji płci, aby dała radę? Czyż to nie zabawna ironia? Kobiety nie nadają się do niektórych ról i to oczywiste. Do innych nie nadają się faceci i to też jest oczywiste, choć to twierdzenie akurat nie budzi kontrowersji.

Co do temperamentu...cóż....nie wiem czy to jest normą u innych, ale w moim wypadku nie miało znaczenia czy zadowolę się samemu jednego dnia, bo następnego i tak mogłem i chciałem współżyć z partnerką, bo w zasadzie mógłbym to robić i kilka razy dziennie. Niestety w drugą stronę to nie działało. Kiedy ona to robiła sama to potem kilka-kilkanaście dni słuchałem różnych wymówek. Pod koniec również takie, że to moja wina, bo ciągle chciałem drążyć temat, a najlepiej, abym nie mówił to rozwiąże się samo. Tyle tylko, że ile czasu można omijać tematykę seksu w związku i ile czasu można udawać, że nie ma problemu? Ja dawałem radę jedynie kilka tygodni....

I tacy ludzie jak ja przyczyniają się jednak do tworzenia stereotypów..."kobiety jako tej chłodnej, bezbarwnej i nijakiej w seksie".....choć z drugiej strony można to interpretować jako "facet, któremu zależało jedynie na seksie".

Myślę że te stereotypy wiążą się trochę naturą płci. Mężczyźni jak samce "zaprogramowani" są trochę by "rozsiewać" swój materiał genetyczny, dla kobiety zaś seks wiąże się z posiadaniem i wychowaniem potomstwa, więc musi ostrożniej dobierać partnrów, kórzy nie tylko dadzą dobre geny, ale tez zapewnią przetrwanie potomstwu. Dlatego też w streotypach funkconuje facet - zdobywca i kobieta - puszczalska, chociaż nie uważam żeby to było sprawieliwe, myślę że choć na codzień nie zdajemy sobie z tego sprawy, mimo wszystko często kierujemy się instynktem, chociażby przy wyborze partnera.
Jednak nie zawsze jest tak że to facet potrzebuje więcej seksu i jest on dla niego ważneijszy niż dla kobiety. Joghurt, patrzysz na to z perspektywy swoich doświadczeń, a zauważyłęś ile jest tu na forum kobiet które mają problem z facetamami którzy mają znacznie mniejsze potrezby od nich w tek sferze, lub też są zupełnie aseksualni?
Myślę że w związku nie powinno być miejsca na stereotypowe patrzenie na swojego partnera. Jedni mają większy temperement, inni mniejszy, ale to nie znaczy że czyjeś potrzeby w tej kwestii są ważniejsze, a dla tej drugiej osoby są nieistotne. Rozmowa, wyzbycie się egoizmu i otwartość na siebie to moim zdaniem podstawa, nie pozwalająca na krążenie w takim błędnym kole. To że facet ma ochotę na seks codziennie nie oznacza że jest on dla niego najważniejszy, jeżeli nie zaniedbuje innych aspektów związku, okazuje kobiecie czułość też w inny sposób, rozmawia, przytula, dba o jej potrzeby, troszczy się o nią, chętnie spędza z nią czas też w inny sposób niż w łóżku, to chyba żadna kobieta nie pomysli że dla niego liczy się tylko seks. Tak samo działa to w drugą stronę. Ale może jestem idealistką.

Odnosiłem się do konkretnych przypadków - pokazywania na siłę "równych praw" i dawanie (lub domaganie się) jednocześnie taryfy ulgowej. Gdzie tu równe prawa, skoro trzeba zaniżyć wymagania, aby kobiety dały radę? Nie uważasz, że to szkodzenie wizerunkowi płci, które pomaga tworzyć krzywdzące stereotypy? Większość kobiet, które widziałem w takich warunkach "dawały radę" poprzez łóżko. Albo sypiały z kim popadnie, bo inaczej nie radziłyby sobie na stanowiskach albo szantażowały oskarżeniami. Ewentualnie były uczciwe, ale wtedy faktycznie sobie nie radziły, ale to rzadkość akurat. Chciałbym, aby było inaczej, ale niestety tak wygląda rzeczywistość np wojsku.

Niestety, ale równouprawnienie to w praktyce mit. I to chyba najbardziej szkodliwy. Najbardziej szkodliwe dla nas - facetów - jest to, że kobiety godzą się pracować za niższe stawki pracując na takich samych stanowiskach co mężczyźni. Po kilku dekadach doprowadziło to do sytuacji, w której pracuje oboje partnerów, a i tak ledwo ich stać na utrzymanie mieszkanie, czy dziecka. Te 50 lat temu, wystarczyło, że pracował jedynie mężczyzna, a stać go było na utrzymanie siebie, żony, 2-3 dzieci i wyjazdy na wakacje. A przecież 'dobrobyt' to podobno mamy teraz. Im większa konkurencja na rynku pracy, tym niższe stawki.

Oczywiście, że patrzę przez pryzmat mojego doświadczenia i że nie jestem przez to obiektywny - samemu to pisałem.

Załamałam się po przeczytaniu tego posta, czyli co chcesz wrócić do czasów kiedy to kobieta była niewonicą mężczyzny.

To że rodziny nie stać na godziwe życie pomimo ze oboje pracują to nie wina równouprawnienia tylko ekonomi. Tak jest w Polsce ale nie w każdym kraju gdzie jest równouprawnienie.

W Szwecji gdzie mieszkam wygląda to zupełnie inaczej, tutaj kobieta moze sama się utrzymać i dziecko jeśli zapragnie mieć je sama albo nie ma ochoty żyć dłuzej z ojcem dziecka. Ponadto większość szwedek decyduje sie na dziecko właśnie wtedy kiedy są w stanie je same utrzymać bo uczy sie je od małego że w życiu nie chodzi o czekanie na księcia na białym koniu ale ze muszą sobie w życiu same radzić.

Niestety w Polsce stereotypy dotyczące płci są nadal mocne a podkreśla się je poprzez wychowanie i czestokroć wpływ kościoła. Skoro dziewczynka słyszy od małego ze sex jest czymś złym, że to coś co trzeba robić zeby zatrzymać męża to powiela taki stereotyp w swoim życiu. To co się wpoi dziecku nie tak łatwo zmienić w dorosłym życiu.
Niestety poprzez wychonie kobiety też często mylą pożadanie z zakochaniem i przez to cierpią.

A ja załamałam się czytając o kobietach, które jeśli zapragną mieć same dzieci, po prostu będą je miały.
Tu wchodzi w grę jakiś dziwaczny skrypt poznawczy z kolei. Zamiast tworzenia rodziny, podejmowania świadomych decyzji przez OBYDWOJE przyszłych rodziców, tworzy się egoistyczną potrzebę wychowywania dzieci w pojedynkę, bo tak chce mamusia.

A to już jest lekka generalizacja. Jasne, że są środowiska, gdzie dzieci kształtowane są przez matki dewotki i grzmiących z ambony księży. Nie oszukujmy się jednak, życie społeczne i prawdy o regułach rządzących światem damsko-męskim dzieci poznają również w dużej mierze od grupy rówieśniczej.
Młodzież w dzisiejszych czasach, jest bardzo postępowa i często świadomie walczy ze stereotypami.

Znam wiele kobiet, które po mimo sterotypowego wychowania, potrafi zmienić swoje poglądy na życie.
My baby mamy coraz większą świadomość siebie i zachęcane przez partnerów coraz częściej artykułujemy swoje potrzeby.
Inna sprawa, że w różnych przypadkach, potrzeby te są bardzo różne. Nie ma co myśleć i debatować o stereotypach; zasłaniać się nimi jako wymówką, używać jako argumenty. Należy rozmawiać z partnerem o potrzebach i sposobach ich zaspokojenia.
No chyba, że się wierzy w stereotyp, że facet i tak mnie nie zrozumie

Obserwacje własne. Kobieta nie ma takiego posłuchu wśród podwładnych jeśli większość stanowią mężczyźni. Odwrotnej sytuacji nie zauważyłem. Poza tym nie ma co uogólniać - trzeba na sprawę patrzeć indywidualnie pod kątem danego stanowiska i danych warunków. Ja odnoszę się konkretnie do wojska.

Ci, którzy unikali służby zasadniczej nie zostali w wojsku jako zawodowi. Najwyżej zostawali ci, którzy nie godzili się na bycie swoistymi niewolnikami w czasie ZSW (Zasadniczej Służby Wojskowej), ale jako zawodowi dawali z siebie wszystko. I tak - uważam, że się nie nadaje i jest to wynik obserwacji i doświadczeń moich, jak i kolegów ze stażem służby wielokrotnie dłuższym ode mnie. Służba to nie bajka, a kobiety w mundurze migają się od roboty na potęgę, bo ma akurat okres to nie idzie na zajęcia w polu czy WF lub atletykę terenową, na poligonach są kwaterowane (niezależnie od stopnia) w 'pensjonatach' dla oficerów starszych, podczas gdy dowódcy kompanii i plutonów śpią razem z żołnierzami w namiotach. Nawet na tak skrajnych szkoleniach jak SERE (survival, bycie w niewoli) mają ogromną taryfę ulgową, a podstawowe testy sprawnościowe, które i tak są śmieszne, i tak mają dodatkowo obniżane - nawet w rozpoznaniu, w którym służyłem, gdzie takie praktyki nie powinny mieć absolutnie miejsca ze względu na ponadprzeciętne wymagania sprawności psychofizycznej. Poza tym znane są przypadki (choć tuszowane), kiedy to kobiety wracały z misji z brzuchem i miały pretensje do innych (a seks był ich sposobem na spokojne przetrwanie misji). Był również przypadek, kiedy to kobieta próbowała wymusić na dowódcy, aby nakazał jednemu ze swoich żołnierzy ślub z nią. Innym razem, zawiedziona pani żołnierz pisała listy do gazet i portali, jak to inny żołnierz obiecywał jej związek i ślub po powrocie, a okazywało się, że ma żonę i dziecko (podstawowe pytanie: jechała na misję, czy męża szukać?). Podobne przykłady można mnożyć - jak np głośny ostatnimi czasy ślub w czasie misji w Afganistanie. Powiedz mi teraz jak dowódca ma dowodzić, kiedy jednym z podwładnych żołnierzy jest jego żona? Takie układy są bardzo szkodliwe. Już wystarczy, że żony wyższych przełożonych zajmują stanowiska cywilne. Generuje to takie dziwne decyzje i zamieszanie, że nawet nie pytaj. Poza tym, nawet jeśli dana kobieta spełnia określone wymagania psychofizyczne to jej obecność narusza integralność grupy. Nie ma siły, żeby jej obecność (nie ważne jak brzydka będzie) nie powodowała dodatkowych napięć seksualnych. Już choćby proste wysikanie się w czasie patrolu stanowi problem i zaczynają się cyrki w postaci rozkładania jakiś parawaników, co absorbuje dodatkowo żołnierzy, którzy zamiast obstawiać perymetr rozkładają parawanik. Odejść dalej? Gdzie - na pustyni? A miny i IED? O potrzebnym dodatkowym czasie nawet nie wspomnę. Zapominasz również o aspekcie psychologicznym. Załóżmy, że pluton/drużyna dostaje się do niewoli i jest pośród nich kobieta. Jak jej wrzaski (tortury, gwałt) wpływa na resztę? Myślisz, że tak samo, jakby to był ich kolega? Otóż tak nie jest - nawet w dużo bardziej wyzwolonych nacjach. Dodatkowo kobiety w środowisku zdominowanym przez mężczyzn mają również tendencje do wykazywania się zdecydowanie większą brutalnością - jak choćby przypadek z USArmy kiedy to więźniarki znęcały się nad irackimi więźniami.

Niestety przykładanie miary cywilnej do realiów wojskowych jest niesamowicie szkodliwe i niebezpieczne. Poza tym nieopłacalne. Cała wojskowa infrastruktura jest przystosowana do obsługi jednej płci - męskiej. Są zatem tylko jedne kible, jedne natryski, męskie kroje mundurów czy kamizelek (taktycznych, balistycznych) lub hełmów (rozmiarówka). Zmiany idące w setki milionów złotych (pokusiłbym się nawet o miliardy), aby umożliwić kilku procentom kobiet służbę są po prostu nieekonomiczne - zwłaszcza przy skrajnym deficycie jaki odczuwa nasza armia.

Kwestie fizyczne zostawiam sobie na koniec. Wojsko to tak specyficzny świat, że kto nie był, ten ma marne szanse na jego zrozumienie. Jak wyobrażasz sobie kobietę - np w randze dowódcy plutonu, która będzie podejmować decyzje o życiu i śmierci swoich podwładnych, w momencie kiedy będzie zmęczona o kilkadziesiąt procent bardziej od swoich męskich kolegów? Myślisz, że nawet jeśli jest inteligentniejsza, to w sytuacji większego zmęczenia psychofizycznego również podejmie lepszą decyzję? Mężczyzna nawet jeśli waży tyle samo, to mięśni ma więcej od kobiety. Wiesz jak wyglądają marsze np 30km w których biorą udział kobiety? Albo nie biorą w nich udziału, albo mają o połowę mniejsze plecaki, albo są podwożone na miejsce docelowe, albo trzeba za nie nosić toboły, bo zostają w tyle. I tyczy się to nawet tych, które maja skrzydełka spadochroniarza....

Jak mówiłem - kobiety w wojsku to tylko zaplecze - służba medyczna, logistyka, łączność. Jednostki liniowe - tutaj powinni być tylko i wyłącznie mężczyźni.

Ja cię proszę - nie wypowiadaj się w tematach, o których nie masz pojęcia. Kobiety w Cahal tworzą jednorodne pododdziały tz. "Chen" (Korpus Kobiet). Nie są one mieszane z mężczyznami. To po pierwsze. Po drugie wykonują zadania niebojowe. Po trzecie w armii zawodowej jest ich porównywalny odsetek co w innych (z wyjątkiem lotnictwa i okrętów podwodnych, gdzie praktycznie ich nie ma). Choć ze względu na uwarunkowania demograficzne i geopolityczne - przynajmniej w teorii - powinno ich być znacznie więcej.

No i mają dedykowane dla kobiet oporządzenie

Wiem. Niestety to jest czubek góry lodowej. Powiedzenie "gdzie kończy się sens i logika, tam zaczyna wojsko" jest ze wszech miar prawdziwe. Sytacji jeszcze bardziej absurdalnych doświadczyłem wręcz dziesiątki i dla większości cywili to ta sama kategoria co bajki o gumisiach.

I nie, to nie jest wina mężczyzn. Jeśli problem jest generowany przez 2% stanu osobowego, to problemem nie jest pozostałych 98%, a właśnie te 2%.

Oczywiście, że nie. Świadczy to jedynie o tym, że 100% równouprawnienie to mit, bo są sytuacje, w których decydującą rolę odgrywa właśnie płeć.

Wieloowocowy, a czyż to właśnie nie stereotyp, że do piastowania wysokiego stanowiska potrzebna jest potrzeba dominacji, rywalizacji i walki? Moim zdaniem można świetnie sobie radzić bez takich predyspozycji. Pomijam fakt, że wiele kobiet posiada te cechy rozwinięte wyżej niż wielu mężczyzn.

No to tutaj się różnimy. Moim zdaniem nie da rady na dłuższą metę być liderem bez cech przywódczych.

Ale to są raczej wyjątki potwierdzające regułę, że najczęściej jest odwrotnie. Natomiast, jeśli rzeczywiście kobieta takie cechy posiada, to wolna droga - niech zarządza i zapewne poradzi sobie niegorzej niż przeciętny facet. Osobiście natomiast nie przepadam za takimi dominującymi kobietami, tak jak nie lubię zniewieściałych facetów.

Tylko pytanie brzmi, czy to dobrze, że coraz mniej się od siebie różnimy? Wybór dzięki temu może i mamy większy, ale w koło coraz częściej słyszy się narzekania, skądinąd słuszne, na niemęskich facetów i babochłopów.

Może tak - chodzi o żołnierza płci żeńskiej pilnującego więźniów. To może być różnie - żandarmeria lub zwykła jednostka wyznaczona do tego zadania.

To nie jest moja teza.

Niezależnie od tego kto jest problemem mężczyźni czy kobiety, to najtaniej i najskuteczniej będzie wyeliminować kobiety z jednostek liniowych, bo z tym nie wiążą się żadne dodatkowe koszty.

Niedobrze to byłoby, gdybyśmy się wszyscy rolami pozamieniali.
A tak, jest po prostu większa różnorodność

To możesz powiedzieć czyja? Są to wnioski z badań/obserwacji?

No bez przesady. Komedie od tego są, żeby przejaskrawiać i przerysowywać sylwetki i zachowania.
Nie jest to film wysokich lotów, ale przecież nikt go w takiej kategorii nie rozpatruje.
Ja tam się śmiałam, z tego co pamiętam

Będę upierdliwa, bo nie odpowiedziałeś na moje pytanie
Może było mało precyzyjne, więc ponawiam. Jakie są konkretne wnioski (bo napisałeś, że są) odnośnie wpływu obecności mężczyzn na stopień agresji kobiet w opisywanych zdarzeniach? Ciekawi mnie jak brzmi uzasadnienie tezy. Dlaczego akurat wpływ obecności mężczyzn jest zmienną, która powoduje pojawianie się agresji u kobiet, zdaniem tych, którzy o tym mówią?

Genialne wręcz. Po co zabraniać, kontrolować, czy wręcz zgłębić problem. Lepiej przyzwalać, ale aby brzuchów nie było. Rozumiem, że tu nie chodzi o brak wiedzy o zabezpieczaniu się, ale o przyzwolenie na gwałty. Świadomy seks, to myślenie o jego skutkach. Przemoc i seks, to już inna bajka.

No a ten artykuł, to już w ogóle masakra. Gwałty są ogromnym problemem, ale wielkim jest też to, że jest na to przyzwolenie. I niby, w którym wieku my żyjemy? I niby ludzie się różnią od zwierząt? Ehh...

Na mnie takie kurtuazje jak te z drzwiami czy kwiatami nie robią wrażenia

o!  i amen!

No i najlepieuj na tym tę dyskusję zakończyć.

Kobieta w stricte męskim środowisku musi/chce wykazać się cechami czysto męskimi, aby zdobyć/zasłużyć na szacunek i uznanie grupy społecznej, w której się znajduje - wszak nikt nie chce być na marginesie. Jako, że startuje z przegranej pozycji (płeć), to musi nadrabiać. Powoduje to w niektórych przypadkach poziom nieuzasadnionej agresji większy niż u mężczyzn. No i dochodzi do tego mechanizm z eksperymentu więziennego - o tym już sobie możesz poczytać bez problemu.

To nie jest takie proste, bo w wojsku nic nie jest proste. Ciąża to wypadnięcie żołnierza z obiegu (cyklu szkolenia) na kilka miesięcy. Jeśli dwóch dowódców plutonów i szef (to nie jest dowódca - to kompanijny szef zaopatrzenia) wypada z powodu ciąży to powstaje spory problem. Tutaj jest kwestia nie tylko pustych etatów, ale braku ciągłości dowodzenia. Podobnie będzie z etatami sztabowymi. Jeśli 1/3 stanu osobowego danej komórki organizacyjnej wypada na kilka miesięcy z powodu ciąży no to klops. Zwłaszcza na misji, gdzie trzeba zrotować żołnierza do kraju i sprowadzić zastępstwo. A to są niemałe koszty, które trzeba przemnożyć przez stracony czas na przeszkolenie innego człowieka na dane stanowisko i/lub zaadaptowanie się w nowym pododdziale. A zaufanie i znajomość wewnętrznego życia danej komórki organizacyjnej jest kluczowe dla realizacji wyznaczonych celów. Nie licząc tego wszystkiego żołnierze są skazani na zaopatrzenie wojskowe - jak wojsko da, to jest. Jak nie da - to nie ma. Sklepy tz. PXy, są, ale nie zawsze w nich jest to, czego potrzeba, nie zawsze jest czas na zakupy, a o ile się nie mylę to obowiązują w nich jeszcze pewne limity. Kolejną kwestią, z którą nie da się walczyć (i to dosłownie) jest nasza biologia. Nie bez przyczyny po każdej wojnie następuje wyż demograficzny. Jesteśmy tak zaprogramowani przez naturę, że w sytuacji świadomości rychłej śmierci nader chętnie uprawiamy seks nie bacząc na konsekwencje. To zaprogramowana chęć przetrwania gatunku. A żołnierze (zwłaszcza amerykańscy, którzy na misjach są rok, a nie pół roku jak reszta) na misjach są w stałym zagrożeniu.....

Więc tak - najłatwiej, najszybciej i najtaniej jest po prostu zakazać i karać niepokornych.

To jest nic - wszędzie gdzie mają swoje bazy to dopiero masakra. Gwałty i rozróby mają miejsce za każdym razem, kiedy 'wyzwolicie uciśnionego świata' wychodzą na miasto się zabawić. Z resztą i u nas pobili do nieprzytomności taksówkarza to jeszcze ich nasza policja/ŻW grzecznie podwiozła na okręt.

Co do zezwierzęcenia - niestety na tym polega brutalna prawda o wojsku. Szkolenie ma obudzić w człowieku podstawowe instynkty - instynkty drapieżnika, łowcy. Tu nie chodzi o parady i ładny wygląd na pokazówkach dla prasy czy tv. Tu chodzi o skuteczne odbieranie życia każdemu, kto zostanie wskazany przez władzę danego kraju. Nazywam to dualizmem wojskowym, bo z jednej strony wpaja się nam od małego, że nie ma zbrodni większej jak morderstwo, a z drugiej wydaje grube miliony na szkolenie, które ma uczynić z człowieka skutecznego (acz inteligentnego i nie wypranego z emocji) zabójcę.

Generalnie można za gwałty obwinić mężczyzn. Wszak to oni gwałcą. I zapewne byłoby to słuszne. Niemniej jednak wstrzymałbym się z tak pochopnym wnioskiem, bo biorąc pod uwagę przebieg i skutki eksperymentu więziennego, to może się okazać, że zjawisko jest niejako wymuszone/wykreowane przez warunki/realia wojskowej służby.