niezdecydowany mężczyzna - Netkobiety.pl

Witam,
Mam 21 lat i wplątałam się w dziwną relację z mężczyzną starszym ode mnie o 7. Sama już nie wiem, co o tym wszystkim myśleć i co robić, dlatego będę wdzięczna za wszelkie oceny i porady. A tak poza tym chyba zwyczajnie chciałam się wygadać  
Poznałam go pod koniec września. Właściwie od pierwszej chwili mi się spodobał, dobrze nam się rozmawiało, co  rzadko mi się zdarza z nowo poznanymi osobami. Powiedziałabym nawet, że już wtedy, po pierwszej rozmowie, zauroczyłam się. Poprosił mnie o numer, jednak odezwał się dopiero po ponad miesiącu. Przez jakiś czas utrzymywaliśmy luźny kontakt, w grudniu spotkaliśmy się trzy razy, ale tak czysto po koleżeńsku, a nawet pod pretekstem pomocy w pisaniu pewnego tekstu. Nadal mi się podobał, zauroczenie powróciło, ale nie widziałam większego zainteresowania z jego strony, więc odpuściłam. Kontakt znów urwał się na około miesiąc. Później powiedział mi, że w tym czasie z kimś się spotykał. W styczniu znów napisał, chciał się zobaczyć. Miałam wtedy niewiele czasu (sesja), ale na początku lutego zaprosiłam go na herbatę. Przegadaliśmy 3 godziny. Po kilku dniach  spotkaliśmy się kolejny raz ? sami, u niego w domu, wieczorem, mimo to nawet mnie nie dotknął, przez parę dobrych godzin po prostu rozmawialiśmy. I wtedy jakby trochę go wzięło, zaczął do mnie prawie codziennie pisać, proponować spotkania. W ciągu kolejnego miesiąca widzieliśmy się jakieś 8 razy, niby nie tak wiele, jednak czasem  nawet po 5-6 godzin. Stopniowo zaczął mnie łapać za rękę, przytulać, ale nic więcej. Obiecywałam sobie, że będę zdystansowana, spokojnie poczekam na rozwój wypadków, jednak nie udało się, wkręcałam się coraz bardziej. Po tym około miesiącu spotykania, któregoś wieczoru byliśmy u niego i wtedy pierwszy raz się pocałowaliśmy ? fakt, dość odważnie, ale nie zdarzyło się nic więcej, on nawet nie próbował. Dwa dni później dostałam od niego smsa, że źle czuje się z tym, co się wydarzyło, że chyba jednak nic do mnie nie czuje poza pożądaniem, że to nieuczciwe wobec mnie i powinniśmy poprzestać na koleżeństwie i nie stwarzać takich sytuacji. Zapytałam, czy to oznacza, że chce rozluźnić znajomość, odpowiedział, że tak. Po tym właściwie byłam pewna, że to koniec, jednak po trzech dniach  napisał, a po kolejnych trzech odwiedził mnie bez zapowiedzi w domu (wcześniej mu się to nie zdarzało). Wtedy długo rozmawialiśmy. Powiedział, że ma sporo różnych doświadczeń z kobietami i to go nauczyło, że z pewnymi rzeczami nie warto się spieszyć, że związku nie należy budować na fizyczności, poza tym wie, że jestem młodsza i niedoświadczona i nie chce mnie skrzywdzić. I że na razie nie zaproponuje mi poważnego związku, bo nic głębszego do mnie nie czuje, ale możemy się czasem spotykać i zobaczymy jak to się rozwinie. Po tej rozmowie znów kilka dni milczeliśmy, chciałam sobie to wszystko poukładać, ochłonąć. Jednak on wtedy po raz kolejny mnie odwiedził. Nie zastał mnie w domu, ale w ostatni poniedziałek byliśmy na spacerze. Przez pierwszą godzinę trzymaliśmy dystans, jednak potem nie wytrzymaliśmy i zaczęliśmy się przytulać, trzymać za ręce. Na pocałunki, nie chcąc żeby potem znów źle się czuł, nie pozwoliłam. W pewnym momencie przytulił mnie i powiedział, że tęsknił i że chce ze mną być, tylko boi się, że mnie skrzywdzi. Przez kilka kolejnych dni miałam wrażenie, że faktycznie trochę mu zależy ? więcej pisał, interesował się. Jednak wczoraj znów wydarzyło się coś dziwnego.  Oglądaliśmy film u niego w domu, przytulaliśmy się. Całował mnie w szyję, nic poza tym, ale widziałam, że się nakręcił, więc w pewnym momencie wyraźnie dałam mu do zrozumienia, żeby przyhamował. Potem widziałam po nim, że coś jest nie tak. Powiedział, że ma wyrzuty sumienia, bo mieliśmy nie dopuszczać do takich sytuacji, a jednak  znowu się nie udało. I że mnie pożąda, ale też lubi, ceni i jest do mnie przywiązany ? w sensie przyzwyczajony do mojej obecności w swoim życiu, ale nic poważniejszego nie czuje, czasem potrafi nie myśleć o mnie przez kilka dni i przypomina sobie dopiero gdy napiszę. Na moje stwierdzenie, że może po prostu nie jestem odpowiednią osobą odpowiedział, że problem tkwi raczej w nim, bo ja jestem świetna ? i tu lista rzeczy, które mu się we mnie podobają. Powiedział, że ogólnie czuje się wypalony i nie potrafi już podchodzić do związków tak emocjonalnie jak  wtedy, gdy był w moim wieku, że powoli przychodzi mu zakochiwanie się.
Wiem, że teraz decyzja należy do mnie ? utrzymujemy koleżeńskie relacje lub całkowicie kończymy znajomość. Właściwie obiecałam mu, że to przemyślę i dam znać. Z jednej strony trochę się zaangażowałam  i wiem, że jeśli zerwiemy kontakt, będę przez jakiś czas cierpieć. Poza tym bardzo go lubię, oprócz tego dziwnego, niezdecydowanego zachowania nie mam mu właściwie nic do zarzucenia. Z drugiej ? nie bardzo wierzę w koleżeństwo po tym co się wydarzyło, jest między nami zbyt silna chemia. Więc pewnie skończy się tak, że ja w końcu naprawdę się zakocham i będę się męczyć i cierpieć o wiele silniej niż teraz.  Chociaż może jest też cień szansy, że i on w końcu coś poczuje?
Przepraszam za tak długiego posta, jeśli ktoś to przeczyta i wyrazi swoja opinię, będę naprawdę wdzięczna ?