Mężczyzni i dzieląca nas przepaść mentalna - Netkobiety.pl

Gojka102, pamiętam jak byłam nastolatką i pojechałam ze szkołą do Berlina na wycieczkę. Szłam z koleżankami ulicą, kiedy zobaczyłyśmy bardzo przystojnego dwudziestokilkuletniego mulata o długich falowanych włosach, ubranego w skórzane spodnie i kamizelkę (na nagie umięśnione ciało). Wszystkie zaczęłyśmy wyć i głośno się śmiać, by zwrócić jego uwagę. Nie wiem, jak tam pozostałe dziewczyny, ale ja bardzo chciałam poznać go, porozmawiać z nim chociaż przez chwilę, bo był bardzo seksowny i zastanawiałam się, jaki on jest naprawdę.

Nie wiem, może Ty jesteś inna, ale ja z biegiem lat nauczyłam się tylko moje zainteresowanie mężczyznami maskować (a i to nie wychodzi mi zbyt dobrze), nie oszukuję siebie, że mam inne odruchy niż mężczyźni, bo to po prostu nieprawda (w moim przypadku).

Też oczywiście puszę się, że jestem bardzo seksi, lubię te zabawy i jestem atrakcyjna:-)

Nie uważam, żeby to wszystko świadczyło o tym, że jestem niezdolna do wyższych uczuć.

Jak zdrowy facet widzi zgrabną kobitkę, to tak reaguje.
Ja bym nie dramatyzowała.

W taki sposób zdobywasz uwagę mężczyzn. Bardziej się pewno wyróżniasz niż rząd kobiet w jeansach
Dopóki obserwacji towarzyszy kulturalna rozmowa czy fajny komplement, jest ok. Gorzej, jeśli zaczynają się jakieś obleśne komentarze. Ale to już nie kwestia męska, tylko brak kultury.

Ja tez uwazam ze to normalna reakcja zdrowego faceta. Nie ma tu co generalizowac ze faceci to stworzenia nizszego rzedu itd... Po prostu reaguja i mysla inaczej nie ich wina ze sa w wiekszosci wzrokowcami
A skoro ladna sukienka i kawalek nogi powoduje ze traca glowe to jakze latwo jest wyciagnac od nich to co sie chce nieprawdaz..? Byloby ciezej gdyby zakup nowego kompletu bizuterii wymagal 2 godzinnej racjonalnej dyskusji nt roznic miedzy republikanami i protestantami w ltach 70 XX wieku w USA popartej naukowymi dowodami z odniesieniem do zrodel

Dorota f,brajt,Sadie
ja rozumiem,że to zdrowa reakcja zdrowego faceta ale powiem Wam,że mi byłoby głupio gdybym jako kobitka tak się zachowała względem jakiego przystojnego gościa.Może ja jestem dziwna ale takie ślinienie się na widok nogi raczej nie świadczy o inteligencji.Świadczy raczej o tym,że ten "intelekt",który widzą faceci jest tak powyżej kolan:)
To tylko przykład ale żeby poprzeć moje twierdzenie o pewniej niższości przytoczę jeszcze parę faktów.
Facet skupia całą swoją intelektualną potencję na jednej rzeczy i nie może jednocześnie pisząc np CV na kompie podrapać się w głowę albo odpowiedzeć na pytanie czy np chce herbaty bo on- MYŚLI przecież.Chrzęst się niesie zwojów mózgowych....
Definiuje jakieś swoje postanowienia,nie dotrzymuje ich ale  zabrania by mu o nich przypominać.Uważa,że zawsze jest najlepszy w każdej dziedzinie za jaką się weźmie i nie ma potrzeby by się edukować w tej kwestii.
Kobieta patrzy realnie i ma świadomość swoich braków.Facet- wręcz przeciwnie.Dostrzega braki wyłącznie u innych.

Jeśli o braki chodzi- pamiętam gościa z autobusu- okropny czerwony pysk,oczka malutkie,braki w uzębieniu,zwalisty i krótkokończynowy.Stał z kolesiem i komentował każdą wchodzącą kobitkę: a tak gruba d....a. a ta krzywe nogi ma a ta brzydka.
Te wszystkie stwierdzenia to nie są moje wymysły- to są realne przykłady,które spotykam w sklepie,autobusie,u lekarza, w domu.

Czy to już podchodzi pod to "ślinienie się na widok nogi"?
To przecież zwykłe męskie reakcje w takich sytuacjach.

To natomiast jest wyrazem braku kultury, jak napisała dorota.f.

"If something is worth doing, it's worth doing well." - jak to mawiają anglosasi.
Może dlatego jest tylu mężczyzn laureatów Nagrody Nobla...

Parafrazując - kobieta jest zapatrzona w siebie, natomiast mężczyzna widzi dalej niż swój czubek nosa ;-) A poważniej to my mężczyźni jesteśmy bardziej pewni siebie i to raczej nic złego. Przynajmniej nie mamy tylu kompleksów, np. odnośnie własnego ciała.

Ten "gościu z autobusu" pewnie wracał z poważnej biby, gdzie może w oparach procentowych zgubił trochę samokrytyki. Jednak nawet on ma prawo mieć swoje zdanie, choć zgadzam się, że nie musi wyrażać je w taki sposób.

Prawda najstarsza na świecie: "Facetowi nie staje od prze inteligentnego dowcipu tylko od kawałka gołego ciała" proste, logiczne i oczywiste. ZAWSZE NAJPIERW jest oko, to co widzimy i jak na to reagujemy. Całe te gadanie o wnętrzu wymyśliły, utyte, pryszczate 40 letnie dziewice. Owszem, charakter człowieka, inteligencja i zainteresowania się liczą, ale później, potem, po pierwszym spotkaniu i po pierwszym wrażeniu.

Wow! Ostro :-)
A gdyby te "utyte, pryszczate 40 letnie dziewice" 20 lat wcześniej zdobyły się na wysiłek, zadbały o swoją figurę, zdrową skórę i wskoczyły w jakąś ładną sukienkę, to by już dawno nie były dziewicami ;-)

Wnętrze ma wpływ po fakcie.

gojka102  -ale to są znowuż stereotypy, których jak myślę staramy się unikać

Przepaść jest, to nie ulega wątpliwości. Zawsze była, jest i będzie i walka z tym, albo chęć zrozumienia jest założeniem beznadziejnym, bo niewykonalnym. Wszystko co opisałaś w poście powyżej zależy od wychowania. Jak człowiek mądry to niezależnie od płci będzie się uczył i słuchał mądrzejszych od siebie. A jak nabuzowany i nakręcony to wiadomo co. Tak naprawdę to ja bym chciała spotkać mężczyzn, którzy uważają, że są lepsi muszą wszystko zrobić sami, przynajmniej było by coś zrobione. Jak na razie widzę tendencję do nicnierobienia, zniewieścienia i ogólnej rozlazłości.
Puszącego się faceta nie traktujemy w kategorii mężczyzna/ kobieta tylko kretyn/idiota niezależnie od płci. Jeżeli delikwent mądrzy się, że angielski lepiej zna to wystarczy przejść z nim w konwersacji na ten język i "zasadzić" kilka wysublimowanych zdań. Najlepiej w towarzystwie i najlepiej w takim, które też angielski zna. To samo w innych dziedzinach. Krótka piłka.
Mężczyźni muszą mieć widownię, najlepszym i najskuteczniejszym sposobem jest ich ignorowanie i nie zwracanie uwagi na te cuda, które odprawiają. Oni dostają białej gorączki, a my mamy spokojną głowę i się nie zastanawiamy nad ich obecnością.

Teo ale czy warto pokazywać facetowi namacalnie,że jest gorszy od nas w jakiejś dziedzinie?Mi się zwyczajnie nie chce bo dla mnie jest to tak oczywiste,że zdaję sobie sprawę,że widzą i wiedzą to wszyscy zainteresowani.Oprócz NIEGO:)
Co do facetów w takich sytuacjach- ach,oni uwielbiają wykazać,pokazać paluszkiem,wytknąć jakies uchybienie,gafę czy brak wiedzy.Mam wrażenie,że to tak ich utwierdza w przekonaniu o swej mądrości w sensie ogólnym,nie tylko w danej kwestii.

Nie mówię, żeby za nimi biegać i pokazywać na każdym kroku jak są beznadziejni i że się mylą Chodzi tylko o sytuacje oko-w-oko kiedy delikwent w nos Ci dmucha wypluwając z siebie swą wspaniałość. Wtedy trzeba takiego sprowadzić na ziemię A to co oni o sobie myślą to niech sobie myślą Ja tych "lepsiejszych" staram się unikać.
Co do taksowania wzrokiem... Mnie rybka, ja to osobiście lubie, ale jeżeli ma swoje granice. Jeżeli mogę coś szybciej i sprawniej załatwić tylko dlatego, że założyłam sukienkę, a nie spodnie to czemu z tego nie korzystać?

Gojka, ja tam lubię, jak facet połechcę mą babską próżność i zawiesi na mnie oko.
Oczywiście, gdy jest to wiszący na rusztowaniu jakiś robol, który zrobi to w sposób prymitywny, to nie jestem połechtana, ale zirytowana. Natomiast jeśli przebiega to w sposób cywilizowany, to czemu nie

A już najbardziej lubię, jak wzrokiem rozbiera mnie mój własny mężuś. To pewno dlatego, że tylko w tej sytuacji często ma to przyjemny ciąg dalszy

A tak btw, jak tak sobie czasami obserwuję, co my kobiety wyprawiamy z naszym ciałem i strojami, to wcale się zachowaniom mężczyzn nie dziwię.

gojka ja nie wiem gdzie ty spotykasz takich facetow ale ci powiem ze musisz miec wyjatkowego pecha do nich. Albo jestes przewrazliwiona.
Z moich doswiadczen wynika ze facet pierwszy pogratuluje sukcesu, kobiety rzadko to robia a jesli juz to jakos tak...zalatuje falszem. Facet pierwszy cie usprawiedliwi jak zajdzie potrzeba albo wrecz w czyms wyreczy. Faceci ktorych ja znam i znalam bardzo zawsze dbali o kazda kobiete z ktora sie umawiali. Zawsze jak gdzies grupa wychodzilismy to czulam sie bezpieczna. ZAwsze mezczyzni wiedzieli kiedy zareagowac i przeganiali zarowno agresywnych mezczyzn jak i inne kobiety.
Rozbieranie wzrokiem? To facet problem. Ja sie przez to nie rozkojarzam tylko on
Zgadzam sie z Teo jesli zalozenie spodniczki sprawi ze uda mi sie cos szybciej/latwiej zalatwic to czemu mam nie skorzystac? W sumie to czesto specjalnie sie tak ubieram zeby cos uzyskac
Nie uwazam zeby mezczyzni byli jakos specjalnie gorsi. Napewno sa inni ale nie gorsi.

Fajnie,że choć Ty to sensownie ujęłaś i zrozumiałaś co czułam.Ten fakt właśnie,że są kobiety( świadome takich reakcji faceta), które specjalnie ubierają coś żeby pokazać nogi a faceci tego nie kumają świadczy niestety o tym,że dzielą nas oceany....intelektu także.
Również nigdy nie ubierałam się w mini na egzamin bo także zależało mi na postrzeganiu mnie nie jako zgrabnej dupci co niewiele poza tym do ma do zaprezentowania.No niestety,jak kobieta przychodzi tak ubrana na egzamin czy rozmowę kwalifikacyjną to słabo to wygląda i o jej inteligencji raczej nie świadczy...

Catwoman,ja nie mam takiej szansy bo jestem mamą dziewczynki:)

A nie sądzicie, że taki, nazwijmy to, prymitywizm (choć nieładne to słowo), nie jest kwestią płci a ogólnie szeregu innych czynników? Znam wiele prymitywnych kobiet, tylko w inny sposób A komplementy od obcych mężczyzn mogą być po prostu rodzajem uprzejmości. Wszystko zależy od człowieka, od wychowanie itp.

allegra90 oczywiście że tak!  Dlatego powyżej napisałam, by jednak unikać stereotypow ...

Ja absolutnie tak nie myślę!I proszę Cię nie wkładaj mi w usta stwierdzeń,których tu nie przeczytałaś.Nie masz się ubierać w worki ale na litość boską jak widuję panienki na egzaminie w mini ledwo zakrywającej pośladki i dekolcie,że widać pępek to o czym to świadczy?Moim zdaniem po prostu w pewnych sytuacjach i miejscach nie wypada tak wyglądać....
I wiem niestety co myślą o tym egzaminatorzy...
Powyższe stwierdzenie: "Czy z tego powodu mam sie ubierac w worki zebys nie myslala ze mam braki w inteligencji?"- jest Twoje a nie moje.

Aha- znasz jakieś opcję między ubraniem się w worek a ubraniem się w mini?Nie uważasz,że sexi można wyglądać w marynarce i ołówkowej spódnicy przed kolano?

Tak Olinko mój post powinen być zrozumiany i nie przyszło mi do głowy,że ktoś jest w stanie zrozumieć to inaczej:)

Faceci są jak pogoda- trzeba zaakceptować, bo nie da się zmienić"

A ja myślę, że tak samo kobiety różnią się między sobą i mężczyźni między sobą jak i kobiety od mężczyzn. Ludzi są po prostu różni. Oczywiście można generalizować i mówić, że kobiety są np. bardziej uczuciowe od mężczyzn albo, że mężczyźnie nie mają podzielności uwagi a kobiety mogą robić dziesięć rzeczy na raz. Jednak nawet gdybym miała generalizować nie powiedziałabym, że mężczyźni są gorsi od nas - kobiet, czy też, że dzieli nas "przepaść mentalna".

Nie mam nic przeciwko komplementom i okazywanego zainteresowania moją osobą ze strony mężczyzn. Oczywiście nie sprawiają mi przyjemności obleśne uwagi, ale takie na szczęście słyszę rzadko. Te "pierwotne" reakcje mężczyzn na nasze wdzięki są według mnie raczej zjawiskiem pozytywnym. A jeśli robią to w sposób nieelegancki to świadczy to po prostu o braku dobrego smaku i kultury.

Jeśli chodzi natomiast o kobiety, które potrafią zaoferować tylko swoje ciało i warunki fizyczne, no to już temat chyba na inną dyskusję. Jednak jeśli miałabym odnieść to do tematu wątku, to niestety takie zachowanie kobiet należy interpretować jako minus dla nas. Jakoś nie potrafię sobie przypomnieć żebym w ostatnim czasie widziała faceta, który starałby się za wszelką cenę wyeksponować swoje atuty. Natomiast kobiety w przykrótkich spódniczkach, czy z piersiami niemal na wierzchu widuję dość często, choć dopiero teraz się zacznie na dobre - w końcu wiosna

Lubię mężczyzn, szczerze mówiąc wolę przebywać w ich towarzystwie niż w towarzystwie kobiet. Uważam facetów za lepszych przyjaciół, bardziej szczerych i mniej zawistnych niż kobiety. Może są bardziej "prości", czy też "mniej skomplikowani", ale dla mnie to jest akurat plus a nie dowód na ich niższość.

Wyczucie stylu i smaku jest pewnie jakimś tam procentem inteligencji Powszechnie wiadomo, że na egzamin raczej nie idzie się z cyckami na wierzchu i w spódniczce, która zakrywa tyle co nic.

Pozostając w temacie egzaminów - ostatnio koleżanka przyszła na egzamin ubrana jak pani spod latarni, tzn. krótka spódniczka, pończochy - oczywiście wystające spod ów spódniczki - bluzeczka ze sporym dekoltem oraz, jako dopełnienie całości, buty na 15cm szpilce sięgające do połowy uda. Nie muszę dodawać, że nie wiedziała nawet z czego jest egzamin. Liczyła na to, że nasz młody i naprawdę przystojny wykładowca ulegnie jej wdziękom. Na szczęście wykazał się on wyczuciem smaku i wyprosił ją z sali. Uzasadnił to nieodpowiednim strojem... Jednak nie wszyscy faceci to samce śliniący się na widok kawałka nogi

Amen

To też nie jest tak, że tych męskich przyjaciół miałam w swoim życiu dużo, ale na przestrzeni lat kilku się pojawiło, dlatego mogę powiedzieć, że te przyjaźnie są absolutnie wyjątkowe, oparte na zupełnie innych zasadach niż z kobietami. Należy jednak pamiętać, że jest tu do spełnienia bardzo istotny warunek - z mężczyznami trzeba umieć się przyjaźnić .

Brawo Olinka! Ja tez lubie mezczyzn i ich towarzystwo. Juz w dziecinstwie lubilam bawic sie czesciej z chlopcami niz dziewczynkami a do dzis pracuje w wiekszosci z plcia brzydka i bardzo sobie to chwale:)

A ja zapoznalabym sie najpierw z jej CV i doswiadczeniem zawodowym, przeprowadzila rozmowe kwalifikacyjna na poziomie odpowiednim do moich oczekiwan a nastepnie na tej podstawie zdecydowala o kandydatce. Etapem koncowym rozmowy, juz po decyzji, bylaby kwestia stroju sluzbowego - pani dowiedzialaby sie, jak ma sie ubierac i po bolu.

Mussuka- ciekawe co byś zrobiła mając dwa podobne CV- profesjonalne i dwie kobietki: jedna ubrana stosownie a druga w siatkowych pończochach,mini zakrywającej majtki i dekoldem do pępka?:)
Pomarańczowa- to jesteś baardzo telerancyjnym pracodawcą:).Ja znam, i mam też w domu, takich mniej tolerancyjnych:))

Koliber, jeśli nie ufasz takim przyjaźniom - znaczy, że sobie nie ufasz. W moim odczuciu trzeba mieć bowiem tę mądrość i rozwagę, która właśnie pozwala ufać sobie i przyjacielowi, przede wszystkim jednak trzeba mocno trzymać się zasad i nigdy nie przekraczać granicy, za którą poczucie bezpieczeństwa mogłoby zostać zburzone. Trzeba też wybrać mądrego, lojalnego przyjaciela, który za nic nie pozwoli sobie na wykraczanie poza ramy przyjaźni - wtedy nie ma mowy o tym, żeby ,,popłynąć". Ja wiem, że to może być trudne, ale uwierz, że jest możliwe.

I o to mi chodzi, gdyby takie przyjaźnie były jednoznaczne to nie trzeba byłoby przestrzegać zasad bądź w ogóle ich wprowadzać,
ja mam przyjaciółkę-kobietę i nie musimy wprowadzać zasad i to jest dla mnie ta wolność i bezgraniczność w przyjaźni...

No tak Sadie,stwierdzenie,że pracownik firmy jest jej wizytówką to stereotyp:),jasne:)))
Gdzie Ty mieszkasz?

Rozmawiałam ostatnio z kolegą,który zatrudnia doradców kilenta w pewnym banku.Zapytałam czy zatrudniłby panienkę w mini i dekoldem do pępka,mimo,że miałaby kwalifikacje.
On zaśmiał się i stwierdził,że jakby potrzebował iść do agencji towarzyskiej to nie szedłby do swojej pracy.
Dresscode to naprawdę nie jest przesąd:))

Nie chodzilo mi o to ze pracownik nie jest wizytowka firmy. Chodzilo mi o ze dlugosc spodniczki ma byc wyznacznikiem profesjonalizmu i kwalifikacji. Na calkiem niedawnej rozmowie o prace pracodawca po przeczytaniu mojego cv powiedzial "To wszystko wyglada swietnie. A teraz prosze otworzyc ten komputer, i zrobic mi kwartalne zestawienie przychodow i rozchodow". I tutaj to sie liczy, co umiesz a nie co nosisz.

Ależ to właśnie są wewnętrzne zasady (i to o nich też przez cały czas piszę), Ty mnie chyba po prostu nie rozumiesz. Jedna osoba jest lojalna czy uczciwa, bo czuje taką wewnętrzną potrzebę, inna nie. To nie chodzi o to, że tak trzeba czy tak wypada, ale że takie wyznajemy wartości i się ich trzymamy, a których złamanie byłoby sprzeczne z naszym wewnętrznym przekonaniem o słuszności takich czy innych działań, wprowadziłoby dyskomfort, rozdarcie, być może też poczucie winy. Zatem jeśli w każdej sytuacji będziemy postępować zgodnie ze swoim wewnętrznym głosem, to nie dopuścimy również do niebezpiecznego zbliżenia się do przyjaciela - o ile rzecz jasna uznamy, że to się nie mieści w granicach tego, co dopuszczalne i słuszne. Ale jeśli ktoś czuje, że się boi, to znaczy, że sobie zwyczajnie nie ufa. 

Ten wątek jest jednak na zupełnie inny temat, więc proponuję, aby się go trzymać .

Tak czytam i współczuję gojce102, tylko nie rozumiem czemu mężczyzn ze swojego otoczenia uważasz za reprezentacyjnych dla całego męskiego rodu? To raczej problem do refleksji dla Ciebie: dlaczego na takich trafiasz? Może zwyczajnie tacy do Ciebie pasują...