Obsesja na punkcie pewnego mężczyzny. - Netkobiety.pl

Możesz próbować skoro zarówno Ty jak i on nie macie stałych partnerów. Kto wie może Wam się uda! Powodzenia i koniecznie daj znać czy coś się miedzy Wami zmieniło.

Heniek
Nie no, bez przesady.

obsesja to mało powiedziane... jeśli tak Ci zależy to próbuj dorosnąć bo jesteś trochę... jak to delikatnie powiedzieć? niedojrzała?

Przepraszam Cię bardzo, ale czy kiedykolwiek byłaś w kimś zakochana? Wtedy świata nie widzi się poza tą osobą. Praktycznie każda myśl to on. Może i Twoim zdaniem jestem niedojrzała, ok. Ale znam siebie, więc mogę stanowczo temu zaprzeczyć. Spierać się nie będę.

On chyba, a raczej na pewno nie wie, że mam taką obsesję na jego punkcie i nigdy się nie dowie. Nie siedzę centralnie pod jego biurem, tylko kilkanaście metrów dalej na ławce. Nie wiem czemu, ale czuję się tam taka szczęśliwa. Nie zaczepiam go ani nie jestem w niego wpatrzona jak w obrazek, gdy widzę go w rzeczywistości. Gdy się pierwszy odezwie, ok, odpowiadam, uśmiechnę się, ale bez przesady. Dopiero gdy jestem np u siebie w domu to dostaję tej obsesji i muszę się pogapić na jego zdjęcie z kilkanaście minut. Gdyby udało mi się nawiązać z nim lepszy kontakt, oczywiście bym się opanowała, bo również jestem tego świadoma, że mężczyźni mogą źle zrozumieć moje zachowanie, albo tak jak Ty wspomniałeś-może się przestraszyć i nici z tego.
Oczywiście, nie chcę zostać wykorzystana. Jeżeli uda mi się go poznać bliżej i okaże się, że jest typowym kobieciarzem, definitywnie bez problemu dam sobie z nim spokój. Mam obrzydzenie do takich ludzi i zarazem niemiłe wspomnienia. Nie jestem typem łatwej dziewczyny. Jednak słyszałam same dobre informacje na jego temat.
Dziękuję za radę.

Pytanie, które od razu mi się nasunęło jak czytam ten post - skąd masz jego numer telefonu?
A jeśli już go masz to wykorzystaj to. Sama byłam kiedyś w podobnej sytuacji.
Okropnie podobał mi się pewien mężczyzna. Kiedy zdobyłam jego nr telefonu, napisałam smsa raz czy dwa razy, nie nachalnie oczywiście. Tak po prostu, żeby zwrócić na siebie uwagę i tak się zaczęła moja znajomość z wymarzonym facetem, bo on podchwycił temat i już potem sam zaproponował wypad do kina. Więc do odważnych świat należy.

Przykład sytuacji - przypadkiem widzieliście się na mieście,(albo niech on myśli,że przypadkiem..) uśmiechnęliście się do siebie, a Ty później piszesz mu smsa tego typu : "Miły uśmiech spotkał mnie dziś na mieście. To chyba Twój :-)" Tu masz pole do popisu, masz czas na rozmyślania to wymyśl coś mądrego. I może się coś rozkręci. Jak nie spróbujesz to się nie przekonasz. Powodzenia!

Miałam w swoim życiu podobną sytuację do Twojej. Również obsesyjna miłość do mężczyzny, którego ledwo znałam. Wiedziałam, że nierealne jest abyśmy byli razem, jednak samo przebywanie w pobliżu niego sprawiało mi tyle radości i dodawało energii. Wpatrywałam się w jego zdjęcia, wyszukiwałam wszelkie informacje na jego temat w internecie (był znanym djem), chodziłam na jego imprezy. Trzy lata to trwało i przez to całe uczucie do niego nie byłam w stanie zainteresować się innym mężczyzną. Moi znajomi byli przekonani, że nigdy mi ten stan nie minie. W dodatku on był mną zainteresowany, ale wiedziałam z kilku innych powodów, że to nie ma sensu i że nic z tego nie będzie. Mimo wszystko obsesja trwała. Pewnego dnia po tych trzech latach samo od siebie jakoś minęło. Gdy mówiłam o tym znajomym nikt oczywiście mi w to nie wierzył, a jednak. W tej chwili z perspektywy czasu żałuję bardzo czasu, który "na niego" zmarnowałam. Tego że nie interesowałam się nikim innym, tylko tkwiłam w czymś nierealnym. Żałuję, że wtedy nie umiałam się od tego odciąć, że nikt mi nie zakazał wręcz śledzić go, chodzić do jego klubu. Zastanów się czy warto tak marnować najlepsze lata.

Obsesje nie są zbyt zdrowe. Miłość owszem, ale o jakiej miłości mowa, skoro nie jesteś z tym facetem nawet? Czy wiesz czy on w ogóle kogoś ma? Czy wiesz, że on chce czegoś z Tobą? Spróbuj poznać go bliżej, na pewno ma wady (jak każdy) i wtedy czar może prysnąć.

Podobna sytuacja... Też martwię się, że skończę jak Ty. Ja już 2 lata oczekuję w nadziei, że może jednak coś...

Pisałam już wcześniej, że wiem, że nikogo nie ma. Mamy wspólnego znajomego. Jest moim sąsiadem, przyjaźnimy się, a teraz właśnie ten mój kolega pracuje w obsłudze klienta w tym samym biurze. Mają ze sobą kontakt na co dzień, imprezy firmowe i te sprawy. Śmieszne, ale są nawet znajomymi na Facebooku.  Więc dzięki niemu wiem trochę o tym mężczyźnie.

nigdy, NIGDY, PRZENIGDY NIE USTAWIAJ SOBIE ŻYCIA WEDŁUG FACETA!!! Miej swoje zainteresowania, rozwijaj się. Będziesz ciekawsza w tedy dla niego i w razie gdyby się coś nie udało, masz nadal swoje życie.

no już jest ustalone że to obsesja