Jestem z moim miskiem od zaledwie poł roku(wiem ze to malo) ale traktujemy siebie poważnie, on jest starszy ode mnie o 8 lat,pracuje, ja pracuje i studiuje,ale niestety mieszkamy daleko od siebie,widujemy sie rzadko:( mieszkam w mieście i chciałabym zamieszkać wlasnie z nim, bo to poprawi nasze kontakty, bedziemy sie widywali czesciej, jedli sobie sniadania razem, no ale.... jak ja mam mu o tym powiedziec, wiem ze on ma inne plany... chce mieszkać u siebie, wybudować sobie domu siebie,juz to planuje,teraz mieszka z rodzicami i wiadomo ze mu tam lepiej, w koncu mieszkanie na wlasna reke troche kosztuje,ale ja wynajmuje pokoj i daje rade, a we 2 jest latwiej. juz kiedys mowił mi o tym ze wspolnie zamieszkamy i bedzie nam dobrze,ale na tym koniec tematu...juz nigdy o tym nie rozmawialismy, a ja? ja boje sie teraz go zapytać co on na to zeby wspolnie mieszkać. sa teraz takie czasy ze mieoszkaniena "kocią lapę" juz jest lepiej postrzegane, ale wiem ze nie moge go do niczego zmuszać... boje sie jego reakcji, moze pomysli ze to zbyt powazna sprawa zeby sie zgodzić, bo wspolne mieszkanie wiaze sie z wieloma innymi sprawami a mi chdozi tlyko o to zebysmy byli blisko siebie....
- frog
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
- szirina
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
też miałam ten problem he. Jestem z moim praktycznie rok na odległość dzieli nas 400 km. gadaliśmy o mieszkaniu razem ale to ucichło aż powiedział mi że nie jest gotowy na mieszkanie ze mną.
nie rób nic na siłę proszę bo stracisz go tak jak ja go o mało nie straciłam. musisz wytrzymać przykro mi 
- frog
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
ale jeśli mu o tym nie powiem to skad ma wiedzieć ze ja tego chce, oczywiscie jeśli mu o tym powiem, to powiem ze nie chce nic na siłe, ze zamieszkamy razem jak bedzie na to gotowy, ale to przeciez juz nie nastolatek, wiec mieszkanie na dluzsza mete z rodzicami tez chyba na niego dobrze nie wplynie. do tego nas nie dzieli az 400km tylko moze 80km. wiec powiedziec czy nie?
- szirina
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
zapytać możesz powie nie to odrazu zmień temat....
- blumen
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Mieszkanie razem dużo zmienia... Oczywiście miło jest budzić sie codziennie rano w jednym łóżku, jeść razem śniadanie i kłaść się spać... A;le są też złe strony takiego wspólnego mieszkania... zaczynają się kłótnie bo ktoś po sobie nie posprzątał itp.. No i mieszkanie na swoim sporo kosztuje... czynsz, rachunki jedzenie... Moim zdaniem powinniście poczekać aż skończysz studia... Teraz jest okres kryzysu ekonomicznego... Bardzo trudno dostać pracę.. Skoro mieszka daleko od Ciebie będzie musiał znaleźć nową , bliżej położoną prace... a to nie takie łatwe... Wydaje mi się,że jesteście młodzi i powinniście jeszcze trochę poczekać tym bardziej,że nie jesteście ze sobą zbyt długo i mieszkając daleko od siebie nie zdarzyliście się dobrze poznać..
- frog
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
troche juz sie znamy i czuje jakbym znala go dluzej niz pol roku, znma jego nawyki, przyzwyczajenia i wiem jaki jest i jak sie zachowuje w danej sytuacji, przez te pol roku jeszcze sie nie poklocilismy,nikt na nikogo nie krzyczal, rozmawiamy ze soba jesli jest cos nie tak, ufamy sobie, czego chciec wiecej... ja chce z nim zamieszkac, wiem ze minusow w mieszkaniu z nim by nie było, chodzi tlyko o jego reakcje na moja propozycje...
- sueno6
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Ja mieszkam razem z moim chłopakiem prawie rok, ja studiuje dziennie i pracuje, on pracuje...
jest super 
!!!
Mimo obowiązków, mamy tyle czasu dla siebie...wspólnie gotujemy, sprzątamy...
mamy nawet kotkę, którą traktujemy jak własne dziecko 
Moim zdaniem, powinnaś mu powiedzieć jak bardzo byś chciała zasypiać każdej nocy wtulona w jego ramionach...jak super by było wspólnie pomieszkać i cieszyć się sobą
W moim przypadku wspólne mieszkanie bardzo nas zżyło, scaliło...staliśmy się o wiele bliżsi...
nie ma kłótni...bo o co?
ja nie jestem pedantyczna, mój ukochany też nie..więc jak czasem mamy "mały" bałagan, świat się nie zawali...najważniejsze, że to NASZ bałagan
Szczerość jest najważniejsza...
jak nie spróbujesz, to nie poznasz odpowiedzi!
Pozdrawiam!
- frog
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
zazdroszcze.....
- frog
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
tak mi okropnie smutno... jak przyjezdza to bardzo sie ciesze, z rdosci moglabym skakac, ale przy przyjezdzie od razu mysle o tym ze za kilka godzin albo na drugi dzien on wroci do siebie... jak juz nadchodzi czas kiedy wraca to chce mi sie płakać, wpadam w złość, zal i smutek, meczy mnie to tak bardzo, że nie jestem w stanie o niczym innym myśleć i robić coś pozytecznego... jak mam go przy sobie to funkcjonuje normalnie, jestem wesoła dziewczyna, pełną życia, taka szczesliwa z usmiechem od ucha do ucha... wystarczy tylko rozstanie i..... dlatego chce z nim zamieszkac, dzielic z nim 4 sciany i nawet pojedyncze łózko...:(
- sueno6
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
wiesz, my zamieszkaliśmy po 1,5roku znajomości...choć wcześniej często bywałam u niego 3dni w tyg. to jednak długo nie mieszkaliśmy ze sobą...musiałam dojeżdżać pociągami z uczelni do domu 40km...
Pamiętam, że właśnie jak byliśmy 0,5roku ze sobą, też strasznie chciałam z nim zamieszkać, ale bałam się jednocześnie mu o tym powiedzieć...hehe..
on widziałam, że też nie był na to gotów..
ale jak zaczął ciągle mówić, że po co mam tak codziennie dojeżdżać skoro mogę u niego zostać...
i tak coraz częściej, coraz dłużej...i samo tak wyszło..
nigdy nie rozmawialiśmy o tym tak wprost...
to się chyba czuje, kiedy jest ten moment
- sueno6
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
dlatego chce z nim zamieszkac, dzielic z nim 4 sciany i nawet pojedyncze łózko...:(
My początkowo spaliśmy na jednym małym materacu na podłodze, bo mieszkanie było przed remontem...
razem je potem wyremontowaliśmy...teraz mamy jak w raju
Początki zawsze są najtrudniejsze...
wszystko małymi kroczkami...a się uda
Znam to uczucie rozłąki...
chyba powinnaś porozmawiać z chłopakiem, przecież nic tym nie stracisz..
nawet jeśli od razu nie powie TAK, to chociaż się zastanowi i w końcu do tego dojrzeje
- frog
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
u nas juz chyba był taki moment, kiedy byłam w grudniu w szpitalu, chorowałam,nikt nie wiedział co mi jest, ciagłe badania, wygladałam jak trup, byłam blada i osłabiona, on mnie odwiedzał, dzwonił cześciej niż dotychczas i wtedy powiedział ze razem zamieszkamy....
teraz nie wiem czy to tylko takie pocieszenie czy naprawde tego chciał...
- sueno6
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Frog...musisz bardziej optymistycznie na to spojrzeć!
Dlaczego zakładasz najgorsze?
A może on też bardzo tego chce, ale nie wie czy Ty chcesz..
a dlaczego wtedy nie zamieszkaliście razem?
- frog
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
wyszłam ze szpitala i wszystko rozeszło sie po kościach... po jego planach sadze ze juz tego nie chce, nie chodzi o to ze mu na mnie nie zalezy, tylko chyba to by kolidowało z jego planami....
