nie kocham meza z ktorym jestem juz 7 lat - Netkobiety.pl

Pobarlismy sie z przymusu tesciowej ktora jest bardzo religijna, nie tolerowala naszego wspolzycia przed malzenskiego, mialam 19 lat chcialam uciec od rodzicow wiec poszlam glupia na to ale nigdy nie mialam zamiaru byc z nim do konca zycia. Na poczatku bylo super mialam w nim wsparcie, oboje pracowalismy mielismy wlasny kat w lozku bylo fajnie, zawsze mi pomagal, nie bylo na co narzekac, problem zaczal sie po 2 latach malzenstwa kiedy zaszlam w ciaaze musialam zrezygnowac z pracy, przejelam wszystkie obowiazki domowe i moze to byl moj blad, zaczelismmy sie oddalac od siebie zero pomocy z jego strony, przychodzi z pracy otwiera piwo i siada na kompa albo idzie spac nie robi w domu doslownie nic bo jak twierdzi to moj obowiazek, nie mowie ze nie ale czasami jakby w wolny dzien odciazyl mnie troche bylo by super, zaczal traktowac mnie jak kogos gorszego bo nie pracuje( praca przy dziecku i w domu jego zdaniem sie nie liczy pewnie dlatego ze za to nie placa)  traktuje mnie jak powietrze krytykuje, i mowi ze nawet jak wroce do pracy to i tak nie zarobie tyle co on, czuje sie przez niego jak niepotrzebny smiec, postanowilam wziasc sie za siebie po ciazy wrocilam do normalnego stanu ba nawet wygladam lepiej ale to tez nic nie pomoglo. Mowi niby ze mnie kocha chce wspolzycia ale ja przez te traktowanie sie go brzydze nie umiem patrzec sie na niego a co dopiero dotknac nic nas juz nie laczy nic mamy jestesmy z dwuch innych swiatow, ja chcialabym zyc spelniac swe marzenia a on do domu do kapci i siedziec, czlowiek ktory kocha rutyne sam siebie nazywa mlodym seniorem nawet znajomych nie ma, zdziadzial! No i niewiem jak od niego odejsc nie mam gdzie isc z mala nie mam kogo o pomoc prosic , mam tylko przyjaciol ale oni tez niewiele moga pomoc, mecze sie i drecze i starcilam nadzieje ze z tego jeszcze cos bedzie. Dzisiaj jest nasza 7 rocznica i znowu uslyszalam w prezencie ze jestem do niczego....