Odejsc po 25 latach??? - Netkobiety.pl

Droga Anetko, skoro jesteś zaradna i niezależna to nie wahaj się ani chwili dłużej, już dość życia zmarnowałaś, przy takim nieodpowiedzialnym człowieku, piszesz, że jesteś słaba psychicznie? Poszukaj fachowej pomocy, bo na prawdę warto, dobrze, że zapisałaś się do psychiatry, on pewnie skieruje Cię do psychologa , a jak nie to zrób to sama, można bezpłatnie w MOPS jest w każdym mieście, przekonasz się że my kobiety, jesteśmy bardzo silne, nawet nie zdajesz sobie sporawy jak bardzo, dasz sobie radę, jestem tego pewna. Tu na forum dziewczyny też się wspierają wzajemnie i na pewno Ci pomożemy głowa do góry, bo wszystko co piękne w życiu dopiero przed Tobą, walcz o siebie i swoje życie, bo mamy je tylko jedno i drugiego nikt nam nie da .Pozdrawiam i życzę powodzenia

Czytam i lzy mi kapia po policzku ! Dziekuje Bardzo bo dziekiej pomocy nie bede sama i z czasem dam rade

To bardzo dobrze, że pomyślałas o swoim zdrowiu i zapisałas się do psychiatry. W razie potrzeby nie wahaj się korzystać z porad i wsparcia psychologa - pomoże Ci odbudować akceptację i miłość do samej siebie. Świetnie, że jesteś finansowo niezależna i zaradna!
Postaraj się zaopiekować sama sobą i znaleść tą siłę, dzięki której przestaniesz czuć się jak ten 'kociaczek'. Minęło już wiele lat, ale
jeszcze wiele ich przed Tobą. Głowa do góry!

Ja przez 25 lat byłam zależna finansowo od męża.Nie pracowałam ...zajmowałam się trójką dzieci (w tym jedno chore na padaczkę) i po tak "długim stażu małżeńskim" postanowiłam zacząć wszystko od początku.Ze znalezieniem pracy miałam duże kłopoty,bo wiek i brak praktyki i stażu (mimo wyższego wykształcenia)...ale pracuje choć może nie jest to szczyt moich marzeń jednak wykonuję tę pracę z przyjemnością. Jestem w trakcie rozwodu i zaczynam "oddychać pełną piersią". Wreszcie widzę,że świat jest piękny.
A według mnie skoro jesteś niezależna finansowo to nie powinnaś mieć żadnych wątpliwości.......zaczniesz od nowa i zobaczysz jakie to może być nawet w tym wieku wspaniałe.Jednak pamiętaj o jednym...rozwód nie należy do "przyjemności",,,no, chyba,że mąż zgadza się na wszystko.

anettka, a dlaczego boisz się odejść? Myślę, że to jest naturalna dla większości ludzi niechęć do podjęcia jakiegokolwiek działania. Bo obecnie masz "oswojone" zło. A czeka Cię coś nieznanego. I stąd może poczucie strachu. Po tylu latach w związku czujesz się po prostu trochę uzależniona. Ale pewnie z każdym rokiem będzie Ci trudniej. Wiesz, wydaje mi się, że czasami trzeba zamknąć oczy, wziąć głęboki oddech i... skoczyć. To Twoje życie i Twoje prawo do bycia z niego zadowoloną. Wiem, wiem, łatwo się mówi Ale tylko tyle możesz dostać od kogokolwiek. A decyzję i tak podejmujesz Ty. I ryzyko też, niestety:)

Mnie też było bardzo trudno zdecydować się ostateczny krok.Siedziałam w domu i byłam przekonana,że w żaden sposób sobie w tym wieku nie dam rady.Miałam depresję...nic mi się nie chciało i wydawało mi się,że już wszystko jest za mną.....ale przyszedł taki jeden dzień.....Powiedziałam sobie dość.....wzięłam się ostro za siebie.....schudłam,znalazłam pracę i zaczęłam cieszyć się życiem.Teraz rozwód jest jeszcze w toku ale ja chodzę zadowolona z życia a mój mąż (widząc,że bez niego radzę sobie doskonale) nie może tego znieść.
Można mimo 54 lat zacząć od nowa i być jeszcze szczęśliwym.:) Trzeba tylko wierzyć bardzo mocno w samą siebie.

witam jestem w takiej samej sytuacji po 25 latach chcę odejść, największym problemem jest to .że razem prowadzimy firmę i boję się że będzie robił mi trudności w pracy