Związek na odległość - Netkobiety.pl

Próbowałam takiego związku 3 razy. Raz to nawet była odległość 1500 km. Nic, a nic z czasem tego nie wychodzi. Czas działa tu na dużą niekorzyść. O ile rok, dwa można wytrzymać, to im dłużej, tylko dziewczyno bardziej się zastanawiasz nad sensem. pozdrawiam

Mój jest w Danii. Odzywa sie codziennie raz  w tyg dzwoni, ale to nie to samo. Ale od samego początku były wyjazdy. Najpierw pojechał na pół roku a ja czekalam wrócił na miesiąc i znow pojechał. Raz bylo tak, ze wrocil na 3 DNI i pojechał na pół roku przepłakałam kilka dni i trzeba bylo zyc dalej i wciaz czekac. Jednak moja cierpliwość już dobiega końca. Zresztą wiecie o czym mówię. Rozumiem, ze jest teraz ciężko z pracą, ale kasa to nie wszystko.I chyba sie ze mna zgodzicie

Moja siostra ma podobny przypadek... mąż ciagle pracuje w delegacji...wraca teraz czesciej ale tak to wracal co 3,4 tyg...
dodam ze maja dzidziusia i ze sa malzenstwem od dwoch lat ponad.

Wydaje mi sie, że jezeli masz z tym problem już teraz, to zwiazek na dluzsza mete nie ma sensu. Po slubie dalej bedzie trzeba z czegos zyc i beda potrzebne pieniadze, jezeli nie znajdzie pracyw Polsce to czekaja was kolejne rozstania. Ty bedziesz miala pretensje, on bedzie czul z jednej strony wine a z drugiej obowiazek zarobienia pieniadzy. A co w sytuacji tak jak pisza poprzedniczki przyjda dzieci?? tatus od swiat i urodzin? chyba nie o to chodzi. bynajmnije z mojego punktu widzenia, ja potrzebuje partnera i ojca dzieci miec [rzy sobie, ale sa rozni ludzie, oczekiwania i rozne zwiazki. Trudne decyzje przed Toba, oby byly trafne i zebys byla szczesliwa

Witam:)Sama też już od kilku lat jestem w związku na odległość (prawie 1000km....). Prawdę mówiąc zdawałam sobie sprawę z tego, że będzie ciężko, ale nie sądziłam, że aż tak..ale cóż, wiem, że warto i to daje mi nadzieję.. I myślę, że jeśli się jest pewnym tej drugiej osoby i wierzy w to, że taki związek ma sens, to pozwala to przetrwać nawet jeśli możliwość spotkania "na żywo" jest tylko w święta, kilka tygodni wakacji i ewentualnie w jakieś dłuższe weekendy, a tak pozostają jedynie pomocne, choć niewystarczające zamienniki w postaci smsów, krótkich rozmów telefonicznych, gg czy "widzenia" przez kamerki internetowe Wydaje mi się jednak, że kluczową rolę odgrywa myśl, że ta sytuacja się kiedyś zmieni, a czas rozłąki minie. Jako że sama jestem w związku na odległość, interesują mnie opinie na ten temat innych osób, w podobnej sytuacji, a także osób, które funkcjonują w małżeństwie na odległość, bo wydaje mi się, że są w dużo cięższej sytuacji. Postanowiłam zająć się tym tematem w mojej pracy magisterskiej, więc jeśli któraś z Was chciałaby się podzielić swoim doświadczeniem bycia w takim małżeństwie, to byłabym bardzo wdzięczna:)
Ps.Niunia, trzymam kciuki żeby Wam się udało:)

Będziesz miała okazję poznać go bliżej. To, że ma inny kolor skóry to nie znaczy że nie można mu zaufać. Jak zawsze na początku trzeba być ostrożnym. Musiał Ci czym zaimponować skoro go zaprosiłaś.
Trzymam kciuki

Pewna dziewczyna oj tak jest bardzo ciężko. Ale warto czekać:) Ja na sym początku jak mój wyjechał to łezka mi poleciała (byliśmy ze sobą dopiero miesiąć) myślałam, ze zapomni o nie, przestanie się odzywać, a tu wręcz przeciwnie dzwonil, pisał po pór roku wrócił. Ale kolejne rozłaki były coraz gorsze, ciężko było nam się rozstać, choć wiedziałam, że wróci, że mnie kocha.  Zresztą sama wiesz jak jest. Teraz czekam na święta i już go więcej nie puszcze, sam ma już dość i będzie szukał pracy tutaj.

Hej:)
Babelus8 Zgadzam się z przedmówczyniami, zresztą, lepiej że go poznasz "na żywo" i będziesz wiedziała na czym stoisz, niż nie spotkać się i potem myśleć co by było gdyby:)
Niunia23 Święta tuż tuż i skoro wytrzymaliście tyle czasu, to to co zostało to w zasadzie prawie nic;)możesz odliczać już dni:) Ja muszę poczekać do wakacji i najprawdopodobniej to ja wyjadę więc sporo zmian mnie czeka;)
Pozdrawiam!

Dzięki wielkie:) Tak, do wakacji jeszcze trochę jest ale jesteśmy już jakieś 4 lata w związku więc myśl że ten rok jest ostatni dodaje dużo sił:) Co do pracy magisterskiej to mimo że sporo na ten temat można znaleźć na forum, to jak przyjdzie poszukać taką osobę, która by opowiedziała o swoich doświadczeniach w cztery oczy, to pojawiają się już problemy:) ale mam nadzieję, że jakoś uda mi się dobrnąć do końca z tą pracą;)
Aha, a jeszcze co do związków na odległość to taka jeszcze rada ode mnie, żeby rozmawiać ze sobą o wszystkim:)Nie jestem ekspertem w tej sprawie ale wiem z doświadczenia, że jak się porusza wszystkie tematy to potem nie ma zaskoczeń i rozczarowania:)

Też uważam studia są ważne:) ja też planuję wyjazd dopiero po skończeniu studiów i obronie:)Lepiej skończyć to, co się zaczęło, żeby potem nie żałować:) a co się odwlecze to nie uciecze, więc skoro tyle wytrzymaliście razem to wytrzymacie i tę końcówkę:)

Wygląda na to, że tak;) Miałabym żal do siebie jakbym przerwała studia, zresztą, dzięki Bogu, nie miałam nigdy takiego dylematu i nikt nie postawił mnie w sytuacji wyboru:)Poza tym żeby być szczęśliwa w związku trzeba też myśleć o sobie i o tym, co chce się osiągnąć:)Przynajmniej taka jest moja opinia;)
Pozdrawiam:)

tak na marginesie - uwazam ze nie ma reguly czy zwiazake na odleglosc jest dobry i ma szanse na przetrwanie czy nie..mam znajomych z których on jest kapitanem statku i w domu bywa moze 30 dni w roku, a tak mocno kochajacego sie małzenistwa nie znam, nie ma reguły, wy musicie sobie na to odpowiedziec czy jestescie gotowi czy nie:)

sniiolka też tak myślę, po prostu czasem się udaje, czasem nie, niezależnie czy jest to związek na odległość czy nie:)

niunia23 Cóż, ja też sama..Do tego nie da się przyzwyczaić, ale chyba można się z tym pogodzić - ja przynajmniej chyba się pogodziłam z tym, że narazie tak musi być. Zawsze zostaje mi gg, trochę nędzna namiastka, ale lepszy rydz niż nic:)Poza tym wynajduję sobie różne zajęcia, wtedy czas dużo szybciej mi leci:)

zwiazek na odleglosc ma sens tylko wtedy kiedy ustaoicie kiedy bedziecie ze soba. im dluzej jest sie na odleglosc tym bardziej od siebie sie oddalacie. bylam w zwiazku na odleglosc 3 lata teraz mieszkam z nim i wiem ze jest to wielkie wyzwanie i nie kazdy moglby to zrobic. jednak jesli sie kochacie dacie rade ale jak mowie trzeba miec pewien deadline

niunia23 wydaje mi się, ze Twój problem polega na tym, że czekasz, a powinnaś coś robić, rozwijać się, zagospodarowywać sobie czas. Ja czekałam miesiąc, teraz mija drugi i mimo, że mieliśmy plany, że się przeprowadzę do niego w czasie wakacji to teraz poważnie się nad tym zastanawiam. I nie dlatego, że się nie dogadujemy czy coś wygasło, ale zajmując się sobą odkryłam wiele ciekawych możliwości i egoistycznie nie wiem czy przeprowadzę się w tym roku. Doszłam do wniosku, że skoro on postanowił wyjechać to czemu ja mam czekać? To takie wieczorne przemyślenia

Witajcie dziewczyny! Ja z moim facetem jestem niedługo w związku, bo jak na razie tylko 4 miesiące. Ale oboje liczymy na to, że już na całe życie. :) Niestety dzieli nas ponad 400km... nie widzieliśmy się od sierpnia, strasznie tęsknię ale co zrobić? Trzeba cierpliwie czekać.

Teraz oboje nie możemy się doczekać świąt by znowu być razem...

Zdarzają się Wam chwile zwątpienia? Albo momenty, gdy tęsknota jest tak wielka, że wręcz "zabija"?

Tęsknota jest wielka...ale nie pozwalam sobie na zwątpienie, chociaż jesień to pora roku kiedy jest mi najciężej.. Z tym, że u mnie jest trochę tak, że na początku myślałam, że sobie z tym nie poradzę, ale w miarę upływu czasu (w zasadzie to lat- już 4...) chyba się z tym jakoś pogodziłam, ale to może wynika z faktu, że to już końcówka i każde rozstanie przybliża nas do dnia, kiedy już w końcu nie będzie tego tysiąca km między nami:)

Kazda strona moze tak myslec. Jednak na takie mysli jest wyswiechtane slowo ZAUFANIE. I inne slowo WIARA w zwiazek.
I jeszcze zdanko, ze jesli zechce zdradzic to nie musi tego robic pod Twoja nieobecnosc. Bedziesz blisko a on smignie na lewizne i tyle. Jak sie chce kogos zdradzic to sie to robi i tyle. NIe ma znaczenia odleglosc. Przeganiaj wiec glupie mysli bo one wlasnie powoduja u nas-kobiet dziwaczne nastroje, humory itd a jak sie ich duzo nazbiera to wylewamy je na glowe facetowi, z ktorym jestesmy. I po co? Szkodzimy zwiazkowi i mamy etykietke "czepialskiej". Nie powiem, ze nie ma czesto choc odbrobiny racji w tymze "czepianiu", ale na ogol to same sobie dopisujemy scenariusze do jednej scenki...
Dlatego ja takze od niedawna hamuje swoja wyobraznie i wrzucam na "real" a takze staram sie nie przerzucac swoich obaw-czesto bezpodstawnych na bogu ducha winnego chlopa. I... obserwuje co bedzie dalej.
Jesli jednak mam podstawy do "czepiania" sie robie to od razu, mowie krotko o co chodzi i daje czas, aby te dwie kulki w meskiej glowie puknely sie i zaiskrzyly... Narazie dziala...

Bylam kiedys w zwiazku na odlegosc. Ja mieszkam w Anglii on zostal w Polsce bo chodzil do szkoly. Bylo to kilka lat temu, przetrwalismy tak tylko rok. Potem sie rozsypalo... Zwiazki na odleglosc sa bardzo, bardzo trudne. Tesknota za kims kogo sie kocha jest przeogromna. Podziwiam bardzo pary, ktore mimo odleglosci sa ze soba nadal. A jeszcze bardziej podziwiwiam te, ktorym udalo sie ta odleglosc pokonac, i sa teraz razem! :-) Osobiscie znam dwie takie pare (moich znajomych) ktorzy byli ze soba na odleglosc przez jakies 4 i 5 lat. Wiem, ze trudno w to uwierzyc, ale im sie udalo. To jest prawdziwa milosc! Prawda, ze wiele zwiazkow na odleglosc sie psuje, zdarza sie tak bardzo czesto i gesto, ale moi drodzy nie zapominajcie, ze sa rowniez takie pary ktore przezwyciezaja ta odleglosc i sa razem szczesliwi :-) Dodam jeszcze, ze warto walczyc :-)

Rozmawiałam dziś z moim Misiem. Miał wrócić 19 ale wszystko się poprzesuwało i bedzie moze dopiero 24 w wigilie. Jestem wściekła na jego szefa ale on zawsze robi takie numery. Najpierw obiecuje ze nie bedzie problemu ze zjazdem a pozniej niespodzianka wrrrr. A ja już tak się cieszyłam i klapa

Miłość przetrwa wszystko