Przyłapani przez dziecko... - Netkobiety.pl

Sytuacja jest bardzo niezręczna i jak się domyślam bardzo dla Ciebie nieprzyjemna. Moim zdaniem trzeba to po prostu przeczekać. Jeżeli ta kobieta Cię kocha to nie pozwoli na rozpad związku, tym bardziej ,że nic nie zrobiłeś.Akceptujesz i kochasz jej dziecko, a nie każdy facet tak potrafi.Jeżeli sytuacja jest krytyczna to może psycholog dziecięcy pomoże?

Z dzieckiem jest jak z jajkiem,trzeba to ostrożnie rozegrać a z czasem samo zapomni.Uważam ,że oddalenie Cię od małej nie jest dobrym rozwiązaniem.Wcześniej czy później i tak się tam pojawisz i dziecko sobie wszystko przypomni.Powinieneś być tam cały czas.Może zorganizujcie wspólne wypady do kina czy gdzieś,spacery,jakąś rozrywkę.Porozmawiaj na ten temat ze swoją kobietą.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.

Marek.x,
przede wszystkim nie oddalajcie się od siebie! Fakt, że nagle przestałeś pojawiać się w domu, kontakt się urwał, to dla dziecka jasny znak, że rzeczywiście stało się coś złego. A jak sam domyślasz się i czujesz - sytuacja Was zaskoczyła, ale nikt nie jest winny, nie popełniliście żadnego błędu, nie stało się nic strasznego.

To naturalne, że dzieci mogą stać się świadkiem zbliżenia rodziców. Oczywiście warto zachowywać pod tym względem ostrożność, nie prowokować ryzykownych sytuacji - ale też nie panikować, kiedy do nich dojdzie. Nie musi to mieć żadnego negatywnego wpływu na malucha ani rodzinę.

Nie wspominasz, o co konkretnie "oskarża" Cię dziś mała, ani o co pyta. Przytoczenie przykładów jej słów pozwoliłoby dokładniej zastanowić się, co zobaczyła, jak to zrozumiała, czego się obawia. Wchodzenie w szczegóły nie wydaje mi się jednak koniecznie. Skoncentrowałabym się raczej na poprawianiu atmosfery. W pierwszej kolejności kojenie Waszego niepokoju i złości! Warto okazywać sobie uczucia (przytulać się, głaskać, całować) przy dziecku pokazując, że takie zachowanie jest naturalne między kochającymi się ludźmi, jest dobre. Owszem, owiane jest pewnego rodzaju tajemnicą, ale w żadnym razie nie ma w sobie niebezpieczeństwa, agresji, grzechu.

Jeśli dziecko wykonuje ruchy naśladujące stosunek seksualny - zignorujcie to. Jeśli zauważy, że nie wzbudza to w Was żadnej reakcji - zrezygnuje z takiego sposobu zwracania na siebie uwagi. Jeśli mimo to będzie je powtarzać, bez emocji przekierowujcie jej uwagę na zabawę, rozmowę na zupełnie inny temat. Jeśli sytuacja z czasem nie ucichnie sama, 4latce można pokazać (w formie zabawy) i wytłumaczyć, jaki rodzaj dotyku, bliskości jest właściwy w zależności od rodzaju relacji.

Domyślam się, że Twoja partnerka jest silnie związana z córką i bardzo zależy jej na bezpieczeństwu i szczęściu małej. Jednak sytuacja, kiedy mężczyzna staje się źródłem niepokoju i zostaje z tego powodu zewnętrznym wrogiem, a kobiety muszą trzymać się razem, zrywając z nim kontakt - utrwala negatywne wzorce relacji, związków, a także kontaktu matka-córka oraz niepotrzebnie demonizuje temat cielesności.

Agresja dziecka w stosunku do Ciebie po ostatnim wydarzeniu, ale także przed nim (sporadyczne uderzenie opiekuna, które nie powinno być dopuszczalne!) może świadczyć o tym, że jest zbyt blisko związana z mamą, a jednocześnie brak jej zaufania do mężczyzn.

Jako para ustalcie, jakie wzorce, jaką wiedzę, a przede wszystkim jaki rodzaj uczuciowości chcecie przekazać małej. Być może pomocne okażą się książeczki edukacyjne, jak rozmawiać z dziećmi o seksie. Trzymajcie się razem!

Jeśli jednak echa tej sytuacji będą powracały przez kolejne tygodnie, poleciłabym konsultację (może na razie wyłącznie Waszą, bez obecności małej) z psychologiem dziecięcym.

Marek.x,
jestem zdania, że rozłąka nie poprawi sytuacji, a może mieć bardzo negatywny wpływ na Waszą relację. Jeśli sytuacja ucichnie, a za kilka tygodni powrócisz, dla dziecka będzie to tylko trudniejsze. Okres rozłąki utrwala przekonanie "mama jest tylko moja, nie muszę się z nią dzielić, mogę mieć ją na każde zawołanie" (a nie powinno tak być), a "Marek był zły, niebezpieczny, postanowiłyśmy z mamą, że wyrzucamy go z naszego życia". W tej sytuacji Twój powrót będzie powrotem zagrożenia. To o wiele większe ryzyko niż naturalne przebywanie z dzieckiem (z taką samą częstotliwością, w takim samym charakterze jak do tej pory), nawet jeśli początkowo będzie wyrażało sprzeciw.

Myślę, że dobrym rozwiązaniem jest spotkanie się z partnerką sam na sam na netralnym gruncie (poza domem) i ustalenie wspólnego stanowiska. Przedstaw jej swój punkt widzenia. Argumenty, które w naszej dyskusji wydały Ci się przekonujące.

Matka powinna przed Twoją kolejną wizytą uprzedzić córkę, że dziś je odwiedzisz i ona bardzo się z tego cieszy. Może wyjdźcie gdzieś razem we troje? Niech mała skojarzy Cię z przyjemnym spacerem, deserem jedzonym na mieście, zabawą na placu zabaw. Jeśli wciąż będą pojawiały się jej lęki związane z Twoją osobą - niech mama w domu (i celowo, gdy temat pojawia się ze strony małej, ale też mimochodem przy codziennych sytuacjach) tłumaczy, że ona nie boi się Ciebie i jesteś dobrym przyjacielem, opiekunem, niech opowiada jej o fajnych chwilach, które spędzaliście razem w ciągu ostatniego roku. Stopniowo zwiększajcie bliskość, odbudowujcie zaufanie, niech mama pomaga Ci budować pozycję zaufanego, silnego obrońcy, powiernika, ważnej osoby w domu. Niech podkreśla, że nigdy jej nie skrzywdziłeś i kocha Cię, jest szczęśliwa. Wtedy dla nikogo nie będzie zaskoczeniem ani zagrożeniem, że któregoś dnia poza miło spędzonym popołudniem, wieczorem, zostaniesz też na noc. Jeśli mała będzie bała się, protestowała - uspokajajcie ją wspólnie, ale też nie reagujcie na jej panikę własnym przejęciem, jakby rzeczywiście dotyczyło Was realne zagrożenia. Nie byłoby również dobrym rozwiązaniem, abyś został sam w sypialni, a partnerka spała razem z córką. Utrwalałoby to schemat, o którym wspomniałam na początku tego postu.

Na bardzo konkretne relacje dziecka z tej niefartownej dla Was nocy można zareagować bezpośrednio "Tak właśnie czasami robią dorosłe osoby, które się kochają i są same w łóżku. Są wtedy nago, dotykają się, bardzo blisko się przytulają, jakby tańczyli. Śmieją się, głośno rozmawiają (w zależności jaki element aktu przykuł uwagę dziecka). To jest miłe, jesteśmy szczęśliwi, ale to taki mały, wspólny sekret, kiedy chcemy być tylko we dwoje."

Przyznam, że trudno mi uwierzyć, że 4latka widząc stosunek przypadkowo, z daleka, w ciemności zauważyła szczegóły anatomiczne i samodzielnie zrozumiała je jako "wchodzenie w kobietę" - chyba, że sami podczas stosunku użyliście takiego sformułowania. Obawiam się jednak, że może być to informacja podsunięta jej z zewnątrz - przez mamę, innych dorosłych, w przedszkolu, przez koleżanki, z telewizji. Jeśli poza tym wcześniej nie zauważyliście żadnych niepokojących sygnałów w sferze seksualności małej, na razie ignorowałabym jednak ten fakt.

Rozumiem, że sytuacja jest dla Ciebie bardzo trudna, ale wciąż macie szansę by świetnie sobie z nią poradzić. Wymaga to jedynie dobrej woli i współpracy z partnerką. Jeśli zależy jej na Waszym związku, a na pewno tak jest i chce dobra swojego, Waszego, ale też szczęścia córki - musicie współpracować i razem wypracować najlepsze dla Was rozwiązania. Niech ta sytuacja będzie pierwszym testem Waszej siły, jako pary. Zapewniam, że podobne kryzysy dotyczą bardzo wielu związków i można wyjść z nich bez uszczerbku.

Witaj:)
Macie spory problem:( wg.mnie powinniście (mama małej) udać się do psychologa.
To co mała widziała i co co cię teraz oskarża może odbić się na jej psychice:(
Zwłaszcza że to może "popsuć " jej wizję miłości,związku po mimo ze ma dopiero 4 latka.
Jej nieustanne myślenie nad tym może doprowadzić do tego że zacznie wierzyć w to o co cię oskarża..
Udajcie się do psychologa-pierwsza wizyta odbywa się bez dziecka,nakreślacie problem.
Życzę powodzenia

nie napisałeś tego wprost, ale mam wrażenie, że mała oskarża cię o molestowanie seksualne...takie odniosłam wrażenie.... nie będę się mądrzyć, bo nie mam pojęcia co w takiej sytuacji powinniście zrobić. Życzę powodzenia i trzymam kciuki, żeby wszystko Wam się ułożyło, bo widać że faktycznie zależy Ci na tym związku.

boi sie pytań,na które nie zna odpowiedzi...a tym samym,że prawda wyjdzie na jaw.
osobiście nie wiem co ci jeszcze doradzić:(
Najprawdopodobniej mała zobaczyła i usłyszała cos w telewizji i powiązała to z obrazkiem,który widziała stąd jej oskarżenia.