Związek z artystką - Netkobiety.pl

No tak, to oczywiste że po koncercie, jest potem imprezka, dużo alko, jakaś lufka i do przodu. Zabawa przednia, każda taka sama lub podobna.
Wiem, wiem dobrze co mówię, bo sama śpiewam w kapeli. A powiem Ci coś jeszcze. Przed występem też trzeba się rozluźnić, bo wiesz trema jest dość potężna. Chłopaków dużo, każdy chce dotknąć, pogadać, pogratulować. Ni i w ogóle dużo się dzieje. Na wyjazdach nie ma mowy o nudzie a już w ogóle nie ma się czasu myśleć o ukochanym, bo jest tyle ważniejszych i przyjemniejszych rzeczy to zrobienie....Nie piszę tego żeby Cię załamać. Piszę to po to, abyś wiedział, że wiążąc się z artystką musisz mieć twardą dupę i znosić wszystko. ewentualnie wbić się do ekipy i rzucić dotychczasowe życie. Jeżeli nie możesz tego zrobić, to nie wytrzymasz psychicznie tego ciśnienia, myśli o niej co robi zeżrą Cię całego i padniesz.
Dla niej teraz ważniejsza jest kariera a nie Ty. I musisz to wziąć na klatę.

Moja dziewczyna faktycznie ma olej w głowie. Na prawde pokazuje że mnie kocha. Jednak widzę, że muzyke stawia na pierwszym miejscu, chociaż nigdy mi tego nie powiedziała. Na pytanie co jest ważniejsze mówi, że tych dwóch rzeczy nie sposób porównywać. Kwintesencją tego co chce przekazać i co mnie najbardziej przeraża to wizja, że życie idzie do przodu, im dalej w las tym więcej drzew. Boje się tego ,że jednak coraz to bardziej angażuje się i przeżywam to i wydaje mi sie ze nadejdzie moment aż dostanie propozycję wyjazdu gdzieś za granicę, albo np stanie się kimś bardzo sławnym a wiem iż życie takiej osoby wygląda w ten sposów iż w domu gości 1-2 dni/ tydzień. Reszta to ciągła trasa. Może wydaje sie wam głupie to co piszę ale gdy zdarzył się ten przełom w jej życiu też w to nie wierzyłem że szara myszka naraz stanie się kimś kogo często widuje sie w TV. Problem jest tez we mnie. Ona jest dla mnie wszystkim i nie widzę po za nią świata. Na inne dziewczyny nawet nie spojrzę...

nieznany24,
rozpisałeś się o swej miłości do dziewczyny.
Mam jednak duże wątpliwości, czy faktycznie ją kochasz. Póki była, jak nazwałeś, "szarą myszką', wszystko było dobrze. Twoje problemy zaczęły się, w momencie, gdy dziewczyna stanęła mocno na nogi, gdy nabrała pewności siebie, gdy zaczęła się realizować zawodowo.

Miast jej dobrze życzyć, cieszyć się jej sukcesami, zaczynasz biadolić nad swym losem. Zazdrość dopadła Cię? I nie o męską konkurencję Ci chodzi, tylko o brak Twoich własnych sukcesów. Nie dasz rady sprowadzić ją z powrotem do poziomu "szarej myszki"? Może zacznij sam się realizować, pracować nad własnym rozwojem, wówczas jest szansa, że Twoja zazdrość i zawiść minie. Fatalnym pomysłem jest świecić światłem odbitym. Zadbaj o własne źródło energii.

W dwóch ostatnich postach doszukuje wiele racji. Wiem, wyglada to rzeczywiście histerycznie ale jestesmy mlodzi i bardzo chcemy sie soba cieszyc a niebardzo jest kiedy. Co do miny zbitego pieska, którego wsoja pani zostawia w domu - ok, sporo w tym racji, ale gdy ten piesek siedzi bez swojej pani wiekszosc czasu to czy to nie jest przejaw tego ze jednak pasja mojej dziewczyny niebardzo godzi sie z zyciem partnerskim? Ciezko jest nawet zaplanowac jutrzejsze wyjscie do kina, niemowiac juz o wspolnym wyjezdzie np na wakacje. Zyjemy doslownie z dnia na dzien. Nasze charaktery sa bardzo podobne i zawsze sie doskonale rozumiemy, aczkolwiem jestem typem czlowieka ktory planuje, organizuje, lubi miec wszystko poukladane. Jej zyciem natomiast rządzi chaos i widze ze nie jest to dla mojej dziewczyny czyms dziwnym. Kiedyś mialem pasje np sport w czysto amatorskim wydaniu. Gdy przyszedl ten ciezki okres dla nas probowalem znalezc w tym odskocznie, bo przyznam sie ze nie bylo chwili zebym nie myslal o swojej dziewczynie. NIE POTRAFIE.... mysle o niej nawet robiac czynnosci wymagajace naprawde duzego skupienia. Przyczyny dopatruje sie w tym ze nigdy nie poszczescilo mi sie w sferze partnerstwa, moje poprzednie zwiazki to bylo cos o czym nawet nie warto wspominac, ten natomiast jest zwiazkiem w ktorym znalazlem odwzajemnienie swych uczuc, czuje sie otoczony miloscia. Boje sie to stracic... Boje sie ze muzyka pochlonie ja do reszty.

"Póki była, jak nazwałeś, "szarą myszką', wszystko było dobrze. Twoje problemy zaczęły się, w momencie, gdy dziewczyna stanęła mocno na nogi, gdy nabrała pewności siebie, gdy zaczęła się realizować zawodowo." Wielokropek, chyba faktycznie coś w tym jest, wstyd sie przyznac ale jednak...

No i co z tego? Partnerzy nie muszą być identyczni.

Jaka to pasja? Zwykła rozrywka. Gdyby to była Twoja pasja, to byś rozumiał, co czuje teraz Twoja dziewczyna. A tak, widocznie nie traktowałeś sportu jak PASJI!

No i to jest słodkie, ale tylko do pewnego stopnia. Ty już przekroczyłeś granicę i stałeś się toksyczny. Dusisz, męczysz i osaczasz, rozumiesz? Ty się bez niej po prostu nudzisz, bo nie masz co robić. Masz za dużo czasu i snujesz czarne scenariusze.

W związku nie chodzi o to, żeby spędzać 24 h na dobę razem, wisząc na sobie!

Nie pochłonie. Każdy potrzebuje miłości - człowieka i miejsca, do którego będzie wracał ze swoich wojaży. Ale jeśli się nie zmienisz, to nie Ty będziesz dla niej tym człowiekiem.

Wyjścia z tej sytuacji są dwa:
1. robisz porządek we własnej głowie i wyrzucasz swoje chore myślenie, zostajesz w związku;
2. hodujesz swój sposób widzenia rzeczywistości i odchodzisz, bo TY CHCESZ CZEGO INNEGO, a dziewczyna nie jest niczemu winna.
W tym drugim wypadku musisz mieć świadomość, że każdy związek z Tobą będzie toksycznym. Z Twojego powodu.

Wielokropek Twoje rady i spostrzeżenia szczególnie wiele mi pomogły;) Rzeczywiście problem tkwi we mnie i muszę robić wszystko aby być oparciem dla swojej dziewczyny. To głupie i szczeniackie ale utkwil mi w pamieci moment gdy wyjezdzala po raz którys na kilka dni i ja zamiast ja wspierać, zacząłem mowic jak mi zle i ciezko... Paradoksalnie to wlasnie ona mnie pociesza w takich momentach. Za wszelka cene musze to zmienic. Faktycznie takim skomleniem i rozżalaniem sie przy dziewczynia a czasami rowniez obarczaniem jej wina za to ze to tak wyglada nic sie nie wskóra a jedynie przyczyni sie do podburzania naszego związku... po prostu w zyciu chyba jeszcze zbyt malo doswiadczylem... całe szczescie ona rozumie fakt iz tak bardzi to przezywam

Myślę, że boisz się, że nie będziesz miał kontroli nad swoim związkiem. I to Cie przeraża. Do tej pory wiedziałeś czego mogłeś się spodziewać, a teraz wszystko się zmieniło. Boisz się, że ona odsunie się od Ciebie, a Ty nie będziesz mógł z tym nic zrobić.

Zmiany, które nastąpiły budzą w Tobie niepokój spowodowany niepewnością sytuacji. Mówisz o zaufaniu, ale do tej pory Twoje zaufanie wynikało z kontroli swojej partnerki. A od kiedy nie masz kontroli nad ukochaną, Twoje zaufanie zaczyna maleć.

Mam nadzieje, że podejmiesz słuszne decyzje. Ja również Ci kibicuje

Wiesz... Piszesz, że lubisz mieć wszystko zaplanowane i nawet do  kina wyjść nie możecie nie mówiąc o wakacjach. Odwróćmy teraz sytuacje: Ty, młody, pracujący człowiek masz szanse kariery i wspięcia się kilka szczebli wyżej. Warunek? Całkowita dyspozycja. W związku z tym w każdej chwili dzwoni szef i Cię wzywa, wysyła w delegacje i nie możesz sobie pozwolić na urlop, bo od tego zalezy Twoje "być, albo nie być". Rozumiem, że jeżeli kariera dotyczyłaby Ciebie to nie było by problemu?? Jej kariera polega dokładnie na tym samym schemacie tyle, że nie pracuje w korporacji, a w branży muzycznej.
Nie możesz z nią nic zrobić, ani zaplanować? Zacytuje Wielokropka "Jeśli ktoś chce, znajdzie sposób.
Jeśli ktoś nie chce, znajdzie powód."

Nie możesz stawiać ultimatum. Żaden partner nie chce otrzymać ultimatum.

Ona się zmieniła. To fakt, żadna jej wada, po prostu ludzie się zmieniają. Ty tez kiedyś się zmienisz na tyle, że ona to zauważy.

Wasz związek dobrze działał w poprzednich warunkach, teraz jest potrzebne nowe porozumienie, albo danie sobie spokoju ze sobą.

@Wielokropek ma swoje oceny i rady, ja mam inne:

Nie daj wmówić sobie zawiści i egocentryzmu, jeśli po prostu chcesz byście razem byli szczęśliwi. Po prostu nie jesteście szczęśliwi na starych zasadach.

Dziwna to miłość, która akceptuje każdą, dosłownie każdą zmianę, można przez to stracić szacunek do samego siebie, a w partnerskim związku, który dąży do szczęścia obu partnerów jest to nie do pomyślenia.

?Zawiść i egocentryzm? ? to zło, ale chyba nie ma tego Twoim wypadku, po prostu boisz się jaki będzie nowy porządek po zmianach + chcesz by także Twoje potrzeby bliskości, intymności, ukochania były zaspokajane.

Kochaj ją, wspieraj, nie obwiniaj, ale pamiętaj byś także odnalazł szczęście w związku, też masz prawo być wspierany i kochany, nie jesteś jej fan klubem!

Relacja powinna być wzajemna i uszczęśliwiająca obu partnerów, na ile to możliwe.

Toksyczne może być tak samo uleganie partnerowi na każdą zachciankę.

Zostać nieszczęśliwym jej pomocnikiem, nie partnerem, który na wszystko pozwala i wszystko daje, odmawia sobie szczęścia, to dobra droga do toksycznego związku i bycia puszczonym w trąbę?

Razem pogadajcie o tym, co dla Was ważne. Jak się w tym porozumieć i pogodzić, nie rancie się oskarżeniami, czy poczuciem winy.

Jeśli przejdziecie ten test to, to na pewno was wzmocni i przygotuje na inne problemy życiowe

Wywołana przez Zajin odpowiadam.

Nikomu niczego nie chcę wmówić, autorowi wątku, również. Czytam jednak uważnie to, co on sam napisał.
A napisał między innymi tak:

A też było i o tym, że dziewczyna to "artystka", autor zaś jest tylko "zwykłym chłopakiem". Rozumiem, to skromność.

Kto tę ważność ocenia?

Tobie nie odpowiada życie z dziewczyną, której praca polega na częstych wyjazdach. Wobec tego, byś był szczęśliwy, proponujesz, by ona zrezygnowała ze swoich marzeń zawodowych.

I dalszy mój komentarz - w sygnaturze.

Przeczytałeś mojego posta? Ona pnie się teraz po szczeblach kariery i chce to robić. Teraz jest jej czas. Gdybyś Ty był w jakiejś korporacji i się po tych szczeblach piął, a ona by Ci powiedziała "nie jedź na tą delegacje, idź ze mną do kina", albo "nie odpowiadaj na telefon szefa bo jesteś ze mną" Jakbyś reagował? I jak byś się zachował, gdyby w trakcie najwyższych Twoich obrotów i gorącego okresu powiedziała Ci "zwolni trochę bo kiedyś może ze sobą zamieszkamy, a teraz czuje się niedopieszczona".??

Nie wiem czy zauważyłeś, ale jedne piosenkarki są na topie przez lata, inne przez sezon czy dwa. Żadna z nas nie jest wróżką i nie przepowie Ci, ile Twoja ukochana będzie koncertowała i nagrywała.
Daj jej się teraz wykazać. Skoro jest na topie, to niech korzysta z tego ile się da. A jeśli będziesz jej ciągle powtarzał, żeby trochę zwolniła, mniej koncertowała, mniej nagrywała, to albo ona Cię zostawi, albo koncern muzyczny rzuci ją. Proponowałabym  Wam szczerą rozmowę. Powiedz, co Ci leży na sercu i wysłuchaj, co ona na ten temat myśli i znajdźcie jakiś kompromis.

Od początku mojej kariery zawodowej pracowałam na półtora etatu, oprócz tego dwa lata wyjazdowych studiów podyplomowych (3 dni pod rząd poza domem), później dalsze dokształcanie (wyjazd raz na dwa miesiące na 6-7 dni, przez dwa lata), później praca związana z wyjazdami (w miesiącu nie było mnie zwykle tydzień, dwa). W tym czasie urodziłam dwoje dzieci, razem je wychowaliśmy i jesteśmy w dalszym ciągu szczęśliwi razem.
Jak ktoś chce, znajdzie sposób.
Jak ktoś nie chce, znajdzie powód.
Na razie wynajdujesz powody, bądź masz sposób na jej życie zawodowe.

Może najwyższa pora, byście  p o r o z m a w i a l i. Temat brzmi: "Co zrobić, byśmy będąc razem byli szczęśliwi?"

I zaczynacie wynajdować pomysły (nie Ty startujesz z "najlepszymi i jedynymi"), spisujecie je wszystkie bez komentarzy i odrzucacie te, które nie są do przyjęcia przez jedno z was. To, co zostanie - jest najlepszym, dla was obojga, rozwiązaniem problemu. Na tym polegają (w olbrzymim skrócie) negocjacje.

Po raz kolejny porozmawialismy z dziewczyną. Ta rozmowa dużo mi dała, lecz nie wniosła niczego przełomowego. Przyznam się, że postanowiłem przeprowadzić taką dogłębną diagnozę tego co mi przeszkadza. Wziałem kartkę i metodą od ogółu do szczegółu przeanalizowałem problem. Wnioski jakie wyciągnąlem są następujące:
-  wydaje mi się iż jej sukcesy nieco mnie przytłumiły i wywołały u mnie hmmm.. pewnego rodzaju zazdrość, jednak zdałem sobie sprawę, że jej sukcesy są również po częsci moimi Jako panaceum na tą ''głupią zazdrość, postanowiłem rozwijać się w sferze pracy zawodowej - zapisałem się na kurs podnoszący moje kwalifikacje zawodowe
- drugim bodźcem, który działa na mnie znacznie bardziej drażniąco i z którym trudniej jest mi się zmierzyć to lęk przed zdradą, który wywołany jest poprzez te wszystkie sytuacje sprzyjające nawiązywaniu nowych znajomości (często lukratywnych) po koncertach - imprezy, eventy itd itp.
Próbowałem z nią porozmawiać o tym i zapewniała mnie o tym że jestem dla niej jedynym facetem w jej życiu i nie zrobiłąby nigdy nic takiego. To głupie ale nie umie to do mnie trafić... Wcześniej nie trzymałem dziewczyny na smyczy, ale te wyjazdy - kilka w tyg = kilka imprez, na których jest alkohol itd itp. Jak mogę z tym walczyć?

Mojej dziewczynie ofiaruje masę czułości. Bardzo się kochamy to nie ulega wątpliwości. Między nami jest pewna róznica wieku - ja jestem świeżo po studiach i podjąłem swoją pierwszą pracę, ona jest na 2 roku studiów. Ja jestem już ustatkowany, powoli chciałbym myśleć o wspólnym mieszkaniu. Nie mówie o zakładaniu rodziny - jeszcze nieco za wcześnie. Boje się że mimo tego że ona mnie kocha, będzie chciała spróbować czegoś z kimś innym. Dajcie mi jakąś kobiecą radę co robić, aby być atrakcyjnym dla swojej partnerki? Nie mówie o radach aby być czystym, dbać o kondycję, bo to jest akurat dla mnie oczywiste.

No może źle sformułowałem. Chciałbym zamieszkać razem, aczkolwiek nie myśleć o dziecku

Dodam do tego jeszcze jedno.

Przed podjęciem decyzji o wspólnym życiu, czyli założeniu rodziny, przemyśl swoje priorytety.
Czy na pewno wiesz, że z tą kobietą, mającą określony zawód i sposób na życie, chcesz przez to życie przejść.
Bo w to, że ta kobieta podoba Ci się, nie mam wątpliwości.
Wątpliwości dotyczą tego, czy to właśnie nią (a nie swe wyobrażenie o niej) chcesz mieć jako partnerkę życiową. O czym myślę? Odpowiem wprost. O Twoich pomysłach ukrócenia jej zawodu.

Jeśli nie możesz, a wszystko na to wskazuje, zaakceptować sposobu życia swej dziewczyny, daj jej spokój.
Kolejny raz proszę, zajrzyj do mojej sygnatury. Tam rozwiązanie również Twojego problemu.

Wielokropek, wskazujesz na powiedzenie ze jak ktos chce znajdzie sposob. Ja chce i to bardzo ale daj mi jedna propozycje aby pogodzic nas jako obojga partnerów.  Wydaje mi sie z tego powiedzenia wylania sie przesłanie: "albo zaakceptujesz zaistnialy stan rzeczy czyli wzajemne obcowanie ze soba raz w tyg raczej z podobnymi perspektywami na przyszlosc" albo nasze drogi powinny sie rozejsc. Nie uwazasz z perspektywy dziewczyny ze tez powinna troche zluzowac i poswiecic nieco wiecej czasu dla swojej polowki?

No i w tej wypowiedzi jest rozwinięcie drugiej części powiedzenia, czyli jak nie chcesz to znajdziesz powód. Wydaje mi się, że dla ciebie jedynym i słusznym rozwiązaniem jest, żeby Twoja dziewczyna siedziała z Tobą w domu, bo Ty innej możliwości nie widzisz.
Sam pisałeś, że kiedy jest w domu poświęca większość czasu Tobie, więc nie rozumiem w czym problem? W tygodniu nie możesz z nią jeździć, ale weekendy masz wolne więc co za problem raz w miesiącu wyjechać z nią w małą trasę na weekend? Wtedy spędzicie więcej czasu razem w końcu nie musi imprezować po każdym koncercie.
Przede wszystkim i nade wszystko musisz uświadomić sobie, że teraz to TY musisz się dostosować do niej, a nie odwrotnie. Za bardzo wybiegasz w przyszłość i gdybasz co będzie za rok, dwa, dziesięć lat. A może być różnie. Może stwierdzić, że ją ograniczasz i nie chce w ogóle związku. Może jej kariera się zakończyć i wróci do "normalności", możecie wziąć ślub, albo i nie. Różnie to bywa. Wydaje mi się, że Twoja potrzeba rozwijania związku i wejścia na wyższy szczebel nie wiąże się z tym, że tak czujesz tylko z tym, że nie podoba Ci się jej kariera i podświadomie chciałbyś ją zamknąć w domu.
Czemu nie zamieszkałeś z nią jak była "szarą myszką"? Bo byłeś pewny, że Ci nigdzie nie ucieknie, a tu taka niespodzianka!

BaboOsiadła,
to jest zaufanie inaczej. Inaczej - brak zaufania.

Od któregoś postu nie wiedziałam o co tutaj chodzi.
Bo autor wątku napisał, że zaufanie ma, kocha bardzo, ale nie podoba mu się. Ma prawo.
Przyznał, że problem leży po jego stronie, że zazdrości dziewczynie sukcesów. A po paru godzinach odwołał to wszystko. Zaczął domagać się od dziewczyny rzeczy, w obecnej sytuacji, nie do spełnienia.

O co tu chodzi?
Otóż jest to najlepszy sposób na rozstanie. Bo autorowi przestała podobać się sytuacja, przestała się podobać kobieta stojąca na własnych nogach (była dobra będąc "szarą myszką") i mająca swoje zdanie (oburzające).
Jak to zrobić, by nie wziąć odpowiedzialności za taki rozwój wypadków?
Rozwiązaniem jest rozstanie się z przyczyn leżących po stronie dziewczyny.
On, dobry, szlachetny, mający wiele propozycji rozwiązania problemu, a ona...
Ona nie chce ograniczyć swych wyjazdów.
On poszedł już na takie ustępstwa, czyli chce by zrezygnowała tylko z części swych wyjazdów, tych "mniej ważnych".

Taki scenariusz zaświtał mi w głowie po, mojej zresztą, propozycji rozstania i odpowiedzi autora, pytającego, czy nie mam już żadnego innego rozwiązania. Zapytał, mimo, że wcześniej dostał od różnych osób inne propozycje. Dziwnie jednak ich nie zauważył i pominął.

Tak, tak. Wiem. Mylę się bardzo.
Naprawdę?

A mi się wydaje, że to już "męska duma" się odzywa i zaniżone ego. No bo jak to?! Dziewczyna odnosi sukcesy i robi karierę, a ja nie?! Przecież w imię wielkiej miłości do mnie powinna zrezygnować ze swoich pasji, bo to ona do mnie ma się dostosować, a nie ja do niej! -.-

"Chorobliwa zazdrość albo bardzo niska samoocena" myślę że jednak to drugie... Co do zaufania to wydaję mi się, że duza wina lezy w moim otoczeniu. Wiele osób (nawet tych najbliższych) czesto powtarza mi, żebym nie zdziwił się jak dziewczyna bedzie robiła mi boki. Podobno artyści tak maja.. Ona taka nie jest ale zewsząd to słyszę... nie wiem, może inni są również zazdrosni i zawistni Inni w tym nawet rodzina powtarzają "co to za zycie?", "zastanow sie abys sie po kilku latach nie obudzil z reka w nocniku".. Być może nakręcam się poprzez ten cały zgiełk w okół tego i stąd moje problemy ja z nią na pewno nie zerwe, za bardzo ją kocham.

Za każdym razem piszesz, że Twoja dziewczyna taka nie jest i jej ufasz, a potem dodajesz zupełnie coś innego. Obrażasz ją sugestiami, że mogłaby Cię zdradzić dla zabawy, rozumiesz? A tego debilizmu, że artyści zdradzają, nawet nie skomentuję. Jasne, moralność zależy od wykonywanego zawodu i WSZYSCY artyści są tacy sami.

Trochę już tracę do Ciebie cierpliwość, bo, cokolwiek nie napiszemy, Ty i tak w kółko swoje...

Stań przed lustrem, zsuń spodnie i majtki. Są jaja? Są? No to od teraz każdemu, kto powie coś na temat Twojej kobiety, robiąc z niej puszczalską, stanowczo oznajmiaj, że NIE ŻYCZYSZ sobie tego typu komentarzy!

Co by sobie ta dziewczyna pomyślała, wiedząc, że tolerujesz takie pomówienia i jeszcze zaczynasz w nie wierzyć, a potem analizujesz to na forum DLA KOBIET, chłopie!

A to że ja się nie poruszam w tej branży od razu mnie skreśla? Jestesmy ze soba 1,5 roku i pomimo tych moich problemow nasze uczucie nie slabnie

Nie powinno się wprowadzac ograniczen osobie, ktora realizuje wlasne marzenia, to jest jej chwila i wszystko co postanowi odnosnie muzyki- bedzie oznaczac kierunek jej pragnien. Z doswiadczenia wiem ze bys mogl pozstac w tym zwiazku wazne sa:
1. Nie ograniczaj totalnie niczego co robi, odbierze to jako atak na siebie a wrecz dzialanie agresywne, by odebrac jej to czego pragnie
2. Nie robic wyrzutow bo to rowniez odbierze jako atak: jezeli Cie kocha bedzie chciala zaspokoic Ciebie i swoje marzenia az w koncu dotrze do niej ze nie potrafi, bo Ty jestes wiecznie niezadowolony z jej kariery i zamiast wpadac w Twoje ramiona po stresujacycm koncercie-zacznie uciekac, nierozumiana i wiecznie krytykowana. Tobie sie wydaje ze grzecznie z nia rozmawiasz (jednakze gdy w tej rozmowie pojawia sie tekst typu "nie podoba mi sie to ze ciagle Cie nie ma, ogranicz ilosc koncertow)-to ja bym to juz odebrala jako atak i czula sie powoli ograniczana, az w koncu czulabym sie tak ściśnięta ze braklo by mi tchu i wyrywalabym sie na sile z takiego uscisku.
A sadze ze bylo dobrze dopoki miales wieksza kontrole nad nia, moze pociagala Cie szara myszka. Teraz sam stajesz w jej cieniu i nie mozesz pogodzic sie z ta sytuacja. Zajmij sie soba, wlasna kariera. Sadze ze by przytrzymac taki zwiazek (bo i tak sila niczego nie uzyskasz) nalezy mimo wszystko okazac maximum zrozumienia, cierpliwosci.. albo zajac sie wlasna kariera, hobby, rozwojem pasji i cieszyc sie chwilami kiedy juz je razem spedzacie, albo odejsc- jezeli nie odpowiada Ci styl zycia partnerki.

A i przyklad z zycia: moj brat jest muzykiem. 9 lat byl z kobieta, razem studiowali, razem mieszkali, on wiecznie mial proby koncerty, widac bylo ze muzyka jest na pierwszym miejscu. Ona przeprowadzila sie dla niego z drugiego konca kraju by z nim zamieszkac, tu znalazla nowych przyjaciol i prace. On czul ze ma swoje 5 minut. Jego kobieta wiecznie byla niezadowolona-wiecznie sie klocili o to, miala pretensje a kiedy slub, dzieci rodzina.. on wiecznie uciekal, widzialam wszystko na wlasne oczy jak rzucal jej sluchawka gdy dzwonila z pretensjami, jak chodzil wiecznie zdenerwowany i nie mial sie z kim podzielil sukcesem. W koncu ona go zostawila, bo chciala miec rodzine a on chcial "grać" i jezdzic na koncerty. Po roku od rozstania jego 5 minut sie skonczylo, przyszedl do domu rodzicow usiadl i powiedzial "dlaczego ona na mnie nie zaczekala"..

Chłopie- weź się ogarnij wreszcie. Puknij się w głowę i zacznij się zachowywać jak facet z jajami, a nie jak drżące maleństwo, które straciło mamę z zasięgu wzroku.
Kilka pytań mam dla Ciebie:

1. Piszesz, że ufasz. Dlaczego więc twierdzisz, że zdradzi Cię z pierwszym lepszym?
2. Komu bardziej wierzysz, jej czy życzliwym? Jeśli nie jej, to dlaczego?
3. Dziewczyna jest młoda, chce się rozwijać, chce wykorzystać swoje pięć minut. Dlaczego chcesz jej to odebrać, aż tak bardzo zżera Cię zazdrość, że chcesz jej odebrać część marzeń?
4. Twierdzisz, że ją kochasz. Dlaczego bardziej zależy Ci na tym, by wiecznie była w domu i żeby ONA była bardziej dla CIEBIE, niż żebyście byli RAZEM?
5. Wcześniej napisałeś, że rozmawialiście na temat Waszego związku. Na prawdę nie dało znaleźć jakiegoś sensownego kompromisu? Czy po prostu szedłeś w zaparte i chciałeś, by ona była cały czas obok?

Rozumiem, że jest Ci ciężko. Każdemu by było. Ale trzeba to przetrwać. Ja, na przykład, jestem w tym momencie 1500km od mojego chłopaka. I ja cierpię, i on bo nie widzieliśmy się strasznie długo. Jednak, czy mam prawo kazać mu w tym momencie przyjechać do Sofii, bo nie mogę znieść rozłąki na kilka miesięcy? Czy on może powiedzieć, że w tej chwili mam wracać do Polski, bo on tak mówi?
Nie dajmy się zwariować.

Nieznany24.
Jestem facetem i artystą, więc może nieco inaczej patrzę, lecz napiszę co myślę.
Zgadzam się z poprzednimi wpisami co do tego, że powinieneś się wczymś realizować - jeśli przeszkadza to, że robi karierę a np. ty nie.
Ja na twoim miejscu zniósłbym każde towarzystwo byleby być blisko niej.
Nie piję i nie palę a mimo to bywałem na domówkach i jakoś udało mi się odmówić picia itp..
I towarzystwo nie wyobraża sobie beze mnie imprezy.
Z powodu pewnej sytuacji jednak teog nie kontynuuję.
Niemniej z ludźmi tymi mam nadal kontakt.
Więc myślę, że jeśli Twoja dziewczyna ma olej w głowie to zdrady ni alkohol nie zmacą jej umysłu.
Byłem też na bankiecie otwarcia wysatwy..wernisażu. Zaproszenia tylko na wizytówki i..
Mimo dość duzej ilości alkoholu nie widziałem scen obscenicznych - czyli można.
Też towarzystwo mi tak średnio leżało, bo niewielu tam było moich znajomych no i byli dość mocno zajęci. Zająłem się wiec tym o co mi najbardziej chodziło - obazami.
Obejrzałem dość dokłądnie, parę słow zamieniłem i tyle.
Może w przypadku muzyki jest inaczej, lecz wsyztsko kwestia tego jaka jest ta dziewczyna w takich a nie innych sytuacjach.
Pisałeś, że byłeś tam raz i..? Jak reagowała twa dziewczyna?
W ogóle bym wykreślił słowo "moja, twoja"..to uprzedmiotowienie kobiety.
Co do koncertów..
Mam znajkomego muzyka i partnerka miałą mu za złe, że zaczął więcej zarabiać od niej(bo wyczytała w jakiejś książce od psychologi przykład, że to raczej ona powinna wiecej zarabiać).
Doszło do tego, że nie przychodziła na jego koncerty.
Jemu było bardzo smutno, że nie przychodziła.
Bądź też kreatywny!
Po imprezie może być zmęczona. A co by było jakby wróciła do pokoju hotelowego, gdzie czeka "jej" facet, który będzie ją masował i nawilżał olejkiem przy jej ulubionej i najlepiej spokojnej muzyce.
Możesz naszykować kolację i świece, zamówić bukiet kwiatów..
Jak tak do końca jej nie ufasz to daj się poznać z jak najlepszej strony i rób wsyztsko tak jak ktoś tu napisał by chciała się jak najszybciej stamtąd wyrać i lecieć do ciebie.
Zdrady bowiem często biorą się stąd, że partner robi się nie do życia.
Jak zależy ci tak bardzo na każdej chwili z nią to bądź prz niej i już.
Poza tym jak ma się czuć bezpieczna jak z powodu byle towarzystwa uciekasz gzie pieprz rośnie?
Raz umówiłem się z dziewczyną. Okazało się, że chciała mnie poznaćz jej znajomymi.
Towarzystwo też mi nie pasiło, lecz się dogadałem i było nawet przyjemnie.
Może dlatego, że w pierwszej kolejności dostrzegam człowieka.
dodam jeszcze, ż eistniają pary bawiace się w swingerstwo i uważają, że dojrzałość zwiazku polega na tak dużym zaufaniu, że nie wątpią w lojalność swoich partnerów/erek nawet mimo tego, iż jawnie mają akt seksualny z innymi.
Gdyż chyba bardziej boli zdrada myślą o kimś innym niż seks z tym kimś.
Wszystko to indywidualna sprawa.
Może poprostu jest wstanie znieść takie towarzystwo i tyle.
A jakbyś czekał w pokoju hotelowym to łatwiej miałaby do czego wracać, gdyż jesteś pod ręką.
Haha, ja podczas koncertów mógłbym pomagać w senografii, oświetleniu, nagłośnieniu..prezentować jakieś swoje prace/pomysły..
Lecz z tego co wiem to podobno nie jest dla związków jednak dobre przebywanie razem 24h/dobę 365dni/rok.

Żona Ozzy'ego Osbourne'a jest jego menadżerką.
Czyli się da.
Okruszka, ja jakbym kochał kobietę to zrobiłbym co w mej mocy by nie cuzla się "z boku" "jak piąte koło u wozu".
Ok, porozmawiać ze znajomymi, lecz o tej godzinie i o tej mamy plany i dłuzej być nie mogę.
I pójść albo do jakiegoś kameralnego lokalu albo do teatru, do kina, albo po prostu do pokoju hotelowego.
A jak tam tak luxne towarzystwo jak nieznajomy24 napisał to moze nawet rzucić ta dziewczyna - jestem umówiona na nieziemksi seks(oczywiście z tobą), ciao.

Może więc do tego podjeść z humorem?
Życzę Wam jak najlepiej.
A mnie może usidli kobieta od bankietów.

Kochasz ją i ona cię kocha. Gdyby Tobie trafiła się tak wielka szansa odrzuciłbyś ją? Pewnie nie a jeśli tak to pewnie byś żałował. Ciesz się z tego że ona się realizuje, że jej życie wypełnia pasja. Nie byłaby szczęśliwa gdyby codziennie przez 8 godzin siedziała w pracy której nienawidzi i ty też nie byłbyś szczęśliwy bo odbijałoby się to na tobie. Wspieraj ją, pokaż że może na tobie polegać i że ufasz jej bezwzględnie. Nie ważne ile imprez z alkoholem jeszcze przed nią, jeżeli będzie wiedziała że czeka na nią w domu kochająca osoba, będzie cię doceniać jeszcze bardziej.