Zostawil mnie maz, nie potrafie sobie z tym poradzic - Netkobiety.pl

hej. Trudna sprawa..Możę ma kogoś innego??
No nie wiem co ci poradzić bo nie byłam aż w tak cieżkiej sytuacji:/
A wiesz  chociaz co miał na myśli mówiąć: że nie nadejesz sie do wszystkiego..
Mozna wiedzieć ile już jesteście małżeństwem?

Witam Cię, wiem co czujesz, sama to przezyłam. Mój jeszcze mąż jakieś dwa miesiące temu oświadczył mi, ze juz mnie nie kocha i ze chce się wyprowadzić, od tego dnia zaczął sie koszmar. Ja prosiła, błagałam, on mnie niszczył psychicznie. Nie wiedziałam co nagle w nim wzbudziło takie decyzje. Oczywiście obwiniał mnie, ze to ja jestem ta zła. I pewnego dnia zrozumiałam co się stało, miał kogoś, do dzisiaj ma. To był powód tej decyzji. Nie przyznał się do dzisiaj ale ja mam dowody. "Pomogłam" mu się wynieść, tak naprawdę przyspieszyłąm tylko jego decyzję. Jest mi ciężko, ponieważ przychodzi odziwedzać naszego 3 letniego synka. Cały czas myślę o tym że jest z inna, ale przynajmniej zachowałam resztki swojej godności.
To co mogę Ci teraz poradzic, to najpierw próba rozmowy, jesli to nic nie da, umów was na terapię małżeńską. Nie rozmawiał z nim o tym, wyślij mu np sms ze tego dnia, o tej porze, w tym miejscu i że będziesz czekać. Zorganizuj opieke dla dziecka. Jak przyjdzie plus dla Ciebie, jak nie to będziesz wiedziała że próbowałaś. ja tak zrobiłam , mój nie przyszedł. I ostatnia ważna rzecz, bądź czujna, ale tak zeby nie zauważył, sprawdź go pod kątem zdrady, komórka, maile itp.
Trzymaj się dziewczyno, wiem ze jest Ci ciężko i życze Ci żeby Twój mąż zmądrzał, ale wiem jakie są realia.

Albo nas i siebie okłamujesz albo on Ciebie okłamuje. Nie sądzę, że jest " szybkim Bilem" i w ciągu kilku dni obrzydłaś mu. Podejrzewałabym taki prozaiczny przyczynek - kochanka. W małżeństwie okres kiedy jest maleńkie dziecko jest bardzo trudny - kobieta dużo czasu poświęca dziecku i mąż w tym czasie czuje sie niepotrzebny, niedoceniony  i właśnie w tym czasie panowie poszukują kobiet, które maja dla nich czas. Mądra ta kobieta, która potrafi podzielić się z mężem obowiązkami przy dziecku.

?????? chyba jednak w grę wchodzi inna kobieta.

Nie prosiłabym ! Nie pozwoliłaby mi na to moja ambicja i honor....no i nic na siłę.
Potrzebny Ci czas, wsparcie bliskich i to forum.
Powodzenia.

Malzenstwem jestesmy cztery lata. Dziekuje wam wszystkim za odpowiedz, ciesze sie ze zdecydowalam sie napisac, rozmowa na tym forum mnie wzmacnia.

Nie proś męża i  nie błagaj, miej honor. On rani Cię słowami, że "...się do niczego nie nadajesz..." i że "...nie będzie się z Tobą męczył...", podkopuje Twoja samoocenę. Robi Ci to, chociaż najprawdopodobniej w tle jest gdzieś inna kobieta. On nie ma poczucia winy. Odpowiedzialność za to co SAM robi przerzuca na Ciebie.
Postaraj się znaleźć dowody zdrady tylko po to, żeby uzyskać rozwód z JEGO WINY. Wtedy będziesz mogła ubiegac się o alimenty także dla siebie

Coś tu nie gra 
Napisałaś ""Powiedzial tylko, ze ma mnie dosc. ""
Czyli to brzmi tak jakbyś się w jakimś stopniu przyczyniła do tego że ma cię dość, bez powodu by na pewno tak nie powiedział. Nie piszesz całej prawdy, jak to wyglądało od twojej strony, tylko że on ma cię dość. Dlaczego?? Nikt nie mówi nikomu że ma go dość bez powodu, musiałaś swoim zachowanie bądź gadaniem spowodować że w końcu nie wytrzymał i ci powiedział co myśli. Może go posądzałaś że ma kontakty z innymi kobietami, wmawiałaś i byłaś zazdrosna bez powodu   
Lub jak piszą dziewczyny może kogoś mieć, ale tak na zdrowy rozsądek jakby kogoś miał to nie wyjechał by z tekstem że ma cię dość, tylko by owijał w bawełnę nie chcąc cię zranić, ze musi przemyśleć to wszystko, potrzebuje czasu itd, itp.

Emilio, przede wszystkim ogromnie współczuję Ci sytuacji, w której obecnie się znalazłaś.

Postaraj się teraz szczerze sobie odpowiedzieć na kilka pytań. Czy na pewno w ostatnim czasie między Wami wszystko było w porządku, nie było konfliktów, kłótni, cichych dni, nic też nie budziło Twoich wątpliwości? Czy na pewno mąż nie dawał Ci żadnych sygnałów świadczących o tym, że oczekuje od Ciebie jakiejś zmiany, ale Ty je zbagatelizowałaś? I wreszcie czy aby na pewno w Twoim zachowaniu nie było nic, co ewidentnie mogło wpłynąć na jego decyzję? Jeśli na wszystkie te pytania odpowiesz przecząco to w grę rzeczywiście może wchodzić inna kobieta. On oczywiście dziś się do tego nie przyzna, jest to zresztą bardzo typowe, z jego punktu widzenia tak jest bowiem najprościej - nie będzie krzyku, oskarżania, wywlekania brudów. Cóż może go obchodzić, że teraz Ty będziesz siedziała i zastanawiała się co było nie tak i dlaczego tak Cię ukarał? Lepiej uciąć to krótkim ,,mam Cię dość", zamiast porozmawiać jak dwoje dorosłych ludzi i wszystko wyjaśnić, może spróbować znaleźć jakieś kompromisowe rozwiązanie. 

Przyznaję, mimo wszystko dziwi mnie brak jednoznacznej odpowiedzi dlaczego tak postanowił, ta odpowiedź nie jest jego łaską, bo ona zwyczajnie Ci się należy, a to co usłyszałaś wydaje się ogromnie wymijające. W końcu z dnia na dzień i praktycznie bez wyraźnego powodu nie porzuca się rodziny, nie odchodzi donikąd. Przykre jest również to, że on nawet nie chce o ten związek zawalczyć, dać Ci szansy na zmianę, za to jak tchórz ucieka od problemów.

Powtórzę tu za poprzednikami- nie jesteś w stanie zmusić go do miłości, jedyne na co możesz liczyć to to, że po jakimś czasie Twój mąż (jak zresztą większość mężów marnotrawnych) ochłonie i zechce wrócić na łono rodziny. Pytanie- czy będziesz w stanie mu wybaczyć i ponownie zaufać, czy zechcesz raz jeszcze spróbować ułożyć sobie z nim wówczas życie? Czy dasz radę?

Ci, którzy potrafią używać cudownego narzędzia jakim jest rozmowa, widać nie mają potrzeby szukać potem pomocy na tego typu forach.

Mam juz tego dosc, moj maz robi wszystko zebym go znienawidzila. Jeszcze z nami mieszka ale moje malzenstwo juz nie istnieje. Nie chce rozmawiac mam wrazenie ze chce zebym to ja powiedziala mu zeby odszedl i zostawil mnie, nie wiem jak dlugo jeszcze to zniose. Wraca pozno do domu kolo 22 mimo ze racuje do 17 a ja czekam ale coraz bardziej nie chce mi sie w tym tkwic. To wszysko nie ma sensu.

emilia daj sobie spokój wykończysz się napewno chodzi o kobiete . Ja juz wykańczam sie 3 miesiąc to bezsensu nic nie zrobisz ..... Jak sobie radzisz pracujesz ? napisz coś o sobie. A powiedz prosisz błagasz go ??? zeby został czy odpuściłas?? Wy to chociaz macie dziecko a ja zostałam sama jak pies....Musiałam sie wyprowdzic bo nie zniosłam psychicznie tej gehenny... Mieszkam u matki przykre,ele prawdziwe....ehhh

kochana to jest bardzo trudne ja przechodzę depresję czuję sie jak człowiek innej generacji .Może Ty jesteś silniejsza ode mnie. Dlaczego Ty masz sie wyprowadzac nie rozumię??? niech on spada. A jak sie czujesz ogólnie psychicznie masz siłe do walki???

paulino , a ile juz jestes po rozstaniu jak sobie radziłas???? Opowiedz cos

Domini, to jest bardzo świeże, tak naprawdę nie mieszkamy razem ponad dwa tygodnie. Wyprowadził się na moją prośbę. Jest mi strasznie ciężko, tym bardziej że on przychodzi do dziecka co drugi dzień. Nie daję sobie rady, cały czas o nim myślę. Wszyscy mi mówią, że powinnam skupić sie teraz na sobie i na dziecku, ale ja nie potrafię nadal go kocham jakąś chorą miłością i wspomnieniami dobrych chwil, bo był naprawdę dobrym mężem. Teraz jest dobry dla tej drugiej (też ma dziecko - nie z nim) i to mnie dobija, zabija od srodka.

Domini,
nie chciałabys pogadac na mailu? To nie jest mój wątek, a widzę ze masz podobne doświadczenia, i u Ciebie trwa juz to dłużej więc pewnie możesz cos doradzić, ja oczywiście też. Nie rozmawiałam z nim o powrotach, boję się, że powie nie, ponieważ tez się pewnie zakochał, chociaz ja o tym nie wiem, wiem tylko że z nią jest nadal....

nie moge w pracy na gg, chyba ze wieczorem

Postanowilam ze rozstane sie z nim na dobre, naszego malzenstwa i tak juz nie ma od dluzszego czasu. Do tej pory przyjezdzal ok godz 22 do domu nie chce rozmawiac i co najgorsze wiem ze kogos ma. Mamy wspolnych znajomych dlatego wiem tez jakie rzeczy wygaduje na mnie moj wlasny maz to sie nie miesci w glowie. Nie sadzilam ze jest takim potworem.Mam juz dosc tej chorej sytuacji z kazdym dniem robil wszystko zebym przestala go kochac no i mu sie udalo, brzydze sie nim po tym co uslyszalam nie jest warty niczego, to egoista i bezczelny typ. Wiem ze sobie poradze w sumie to on mnie do tego przygotowal bo jeszcze miesiac temu myslalam ze to minie a dzis juz nie chce tkwic w tym zwiazku, traktuje mnie jak szmate mowi ze mnie nie kocha ze jestem bez wartosci. Dostalam propozycje pracy fajnej pracy za fajna kase no ale maz zabronil mi ja przyjmowac, ale w piatek jestem umowiona z moja nowa szefowa pojde tam i zrobie wkoncu cos dla siebie. Tym razem zloze pozew o rozwod nie chce juz ratowac tego malzenstwa. Probowal mnie zniszczyc i nadal probuje ale ja sie dam mam swoja godnos a przede wszystkim uczucia ktore on tak bardzo zranil. Zniszczyl nie mnie ale moja milosc do niego.

Pewnie że sobie poradzisz. Ja dałam radę z dwójką dzieci. Dziś po dwóch miesiącach po rozstaniu jestem z siebie dumna iż wykopałam go z domu. Niech widzi że nie cierpie. Niedługo mam pierwszą rozprawę rozwodową.Czego mogę być pewna -  że wyjdę z sali z podniesioną głową.

to straszne ale jestem w podobnej sytuacji i nie wiem co robic?? moj partner z ktorym jestem 7 lat tez nie chce ze mna byc. mowi ze nie potrafi udawac i ze ma mnie dosc. uwaza ze za bardzo na niego naskakuje i ze wywieram za duzo presji ale jak mam sie zachowywac?? jestem jak klebek nerwow. nie potrafie tego udzwignac.. on prawie wogole ze mna nie rozmawia. kilka miesiecy temu mielismy juz taka sytuacje. powiedzial ze mnie nie kocha a ja wzielam dziecko i odeszlam potem on chcial zebym wrocila bo wszystko przemyslal i nie mysli tak naprawde..tym razem tez juz mielismy to skonczyc ale on nie wie co ma robic. gdy probuje o tym rozmawiac to on sie zamyka i mowi ze nie potrafi wyjasnic dlaczego tak sie czuje. za dwa tygodnie moj syn jedzie na wakacje a my jedziemy na swoje zaplanowane juz wczesniej. troche mam nadzieje ze wtedy wszystko sie zmieni..on ma bardzo stresujaca prace i ostatnio dostal awans wiec teraz jest odpowiedzialny za wiecej..mowi ze nie ma nikogo i ze woli byc sam..nie wiem jak dlugo to wytrzymam. kocham go ale czuje ze wyslizguje mi sie z rak a ja nic nie moge na to poradzic. nas synek ma tylko 3 latka i nie chce zeby cierpial z naszego powodu. a co ty o tym myslicie??

Jeśli jedziecie razem na wakacje to będziecie mieli dużo czasu ,aby zastanowić się co dalej z waszym związkiem. Trzeba przegadać wszystko co przeszkadza mu w Tobie, że reaguje tak a nie inaczej. Jeśli nie ma nikogo to jest duża szansa, iż rozmowy wiele wątpliwości wyjaśnią.

przepraszam ze pisze ale tak jakos nie umiem sobie z tym poradzic. moze on potrzebuje czasu jak powiada ,abym zmadrzala i zatesknila..

Witam.maz ode mnie odszedł.niecale miesiąc temu.maz popijam alkohol z miesiąc w na miesiąc było tego coraz więcej.butli były w szafkach ciuchach w kanapie itp.czesyo się z nim klocilam o to.dochidzilo do szarpania często wyrzucalam go z domu czego bardzo żałuję. I kochan go.znamazl.dobie inna z ktora popina w sumie pocnal ja 3 tygodnie przed tym jak się wyprowadził.chce żeby dał mi szansę mamy 8 letniego chłopca który bardzo rozpacza i sobie nie radzi dlatego jest pod stałą opieką psychologa ka zresztą też.oddalsbym wszystko żeby wrócił mimo tego że pil zdradził i ostatnio podnosił ręka ale może zasłużyłem żeby mi porządnie po łapie wstrząskal doradzcir co robić.
Zrozpaczona