Koniec miłości powstałej z "romansu" - Netkobiety.pl

Nie bardzo wiem na co Ty czekasz. A ten facet to chyba nie bardzo zna znaczenie słowa " kocham" bo jeżeli kocha Ciebie to dlaczego chce wrócić do tamtej? To raczej totalnie bez sensu. Gdyby Cię kochał to by chciał być z Tobą i nie wracałby do eks. Uciekaj od niego kobieto gdzie pieprz rośnie.

No tutaj ewidentnie jest coś nie tak 

On też raczej nie jest święty w końcu zdradzał ją z Tobą więc nie masz gwarancji, że Tobie nie wywinie podobnego numeru a jeżeli nie umie się zdeklarować no to trudno. Ja z mojej strony mogę życzyć Ci wytrwałości, żeby Ci serduszko nie zmiękło bo wiadomo jak to z nami kobietami bywa.

ehhh i co bylibyscie razem a on by sb znalazl nowa kochanke ... Jak sie kogoś kocha to jest sie aby z jedna osoba a nie lata sie z kwiatka na kwiatek..On nie jest wart twojej miłosci.Daj sb z nim spokój poznasz napewno kogoś wyjątkowego który bedzie wart twojej miłosci życze powodzenia:):*

Może po prostu pokochał Cię miłością zarezerwowaną dla "romansu"? I jego kocham znaczy właśnie tyle. Że kocha Cię jako kobietę z którą przeżył/ przeżywa romans. W tym sensie jego kocham jest prawdziwe, tylko znaczy coś innego niż Ty byś oczekiwała, dlatego wydaje Ci się to niespójne (bo deklaruje, że kocha, a jednocześnie brak deklaracji, że chciałby mieć z Tobą stały oficjalny monogamiczny związek).
A jak zareagował kiedy mu powiedziałaś, że to koniec układu "przyjaciele z bonusami"? Czy powiedział coś jak widzi Waszą relację?

Początkowa sytuacja - klasyczny trójkąt: on + dwie kobiety.

Obecna sytuacja - też klasyka. Ponieważ jedna kobieta zakończyła związek szuka pocieszenia u tej, która się ostała, odtrącając amory i chęć powrotu pierwszej.

Przyszłość? Prawdopodobny powrót do trójkąta, bo on myśli nad szansą dla pierwszej, a drugą ciągnie do niego z wzajemnością.

Tylko gdzie, w tej geometrycznej zabawie, są dorośli?

Ja to widzę tak, że obie jesteście zdradzane. I że może lepiej sobie odpuścić - na zasadzie "niech idzie zdradzać kogoś innego". Ty jesteś w o tyle dobrej sytuacji, że przynajmniej masz świadomość, że jesteś zdradzana - być może stała narzeczona tej świadomości nie ma. Chyba nie ma co żałować, że nie jesteś na jej miejscu. O jego kocham wypowiedziałam się w poście wyżej.

Masz rację, że to jest takie gadanie. Zdarzyło mi się być podrywaną przez żonatych mężczyzn, w tym także tych z bliższego otoczenia. Zapewnienia o bliskości, byciu ważną, byciu kobietą wspaniałą, przy której czują się cudownie itp. plus jednoczesne oświadczenia o niemożności wspólnego bycia razem z przyczyn obiektywnych (bo dzieci, bo już za późno itp.) to standardowy element klasyki, opisanej przez Wielokropkę. Ja takie deklaracje traktuję bardzo serio i zawsze z pełną powagą proponuję byśmy pozostali kolegami (bez benefitów ).

Rozumiem, że teraz jest Ci trudno, bo się zaangażowałaś, była więź seksualna i emocjonalna. Spojrzenie trzeźwo na taką sytuację jest też trudne dlatego, że taki mężczyzna może wydawać się (a nawet być) bardzo dobrym człowiekiem pod wieloma względami. Tylko, że to nic nie zmienia w sprawie zasadniczej i kluczowej - że nie ma perspektyw na stały monogamiczny związek.

Jestem ciekawa, czy Twój pan (i jak) tłumaczy dlaczego nie możecie być razem, mimo że jesteś jego ideałem kobiety? Czy po prostu poprzestaje na enigmatycznym motywie, że poznaliście się zbyt późno (rozumiem, że stałymi partnerkami mogą być tylko kobiety poznane do pewnego momentu ).

Jak się wchodzi w związek między doje ludzi(nie ważne czy to małżeństwo czy narzeczeństwo)zawsze jest się tą "drugą" i nawet jak "pierwszej" już nie ma, nigdy nie zajmiesz jej miejsca a jeśli już, to na krótki czas dopóki cię nie zdradzi z następną chętną.Tak to już działa że tylko 1% zdradzających facetów rozstaje się z "legalną" i wiąże z kochanką, ale i te związki nie są trwałe bo budowane na zdradzie powodują ciągły strach że teraz tobie ktoś odpłaci tak samo.

Wiem, macie rację - to nie powinno się w ogóle zdarzyć - ten cały romans, ale było i nie zmienię już tego.
Każdy popełnia błędy (nawet tak ostrożna osoba jak ja) i ważne jest żeby z tego wynieść jakieś lekcje na przyszłość

Jak pisałam już wcześniej jest to świeża sprawa i mam myśli że może jednak coś się zmieni. Tylko sama nie wiem czy warto.
Wiem, że on ją zdradził ze mną, wiem że w sumie wybrał ją, wiem że byłam kochanką i wiem że to jest chore..

Ja się po tym pozbieram - nie jestem ani nie bylam od niego uzależniona a teraz wydaje mi się że on w jakimś stopniu jest ode mnie.
Jakaś zmiana musi nastapić i jeśli nic się nie zmieni za tydzień (trzeba ustalić jakies ramy czasowe zeby bylo latwiej w postanowieniu wytrwac) to ja nie będę już ani odbierac tych jego telefonów ani odpisywać. Bo nikt na tym nie korzysta

Dla mnie jest to właśnie niezrozumiałe po co mówić coś takiego.
Ja mu tłumaczyłam, że może kobiety lubią słuchać takich rzeczy ale mi to nie jest potrzebne bym slyszala ze jestem ideałem po czym mnie nie wybiera

Ona była jego pierwszą partnerką, on jej też i moze tak sie na to nastawili ze musi tak byc. Nie wiem.
On mówi ze chce zmiany ale nic nie robi by cos zmienic.

Jestem w stanie odpuścić tylko ciągle chciałabym z nim być bo przez takie własnie gadanie nakręca moją wolę walki o to co było

Bo, mimo metryki, takie osoby nie są dojrzałe. Na szczęście są też inne.

Bo odbierasz telefon.

Jeśli podjęłabyś decyzję o "odpuszczeniu sobie", mógłby stawać na głowie i Twojej decyzji by to nie zmieniło.
Ty jednak wolisz skrywać się za jego wyborami - "Jestem sobie taka mala, taka bezbronna i bezwolna. To on, taki brzydki. proszę, i mnie nie słucha. Be!"

Wiesz...wydaje mi się , że on obecnie jest tak samo kłamliwy jak przedtem.
Słowa, słowa.....czyny sie liczą a nie słowa.

Na tym forum, faktycznie, co i rusz jakaś niedojrzała osoba się ujawnia, ale w realu - jest nas, dojrzałych, znacznie więcej. Rozejrzyj się wokół.

....wokół? sami egoiści. Każdy pilnuje końca swojego nosa i gdzieś ma zasady. Ja tych dojrzałych jakoś nie widzę . Zaczynam postrzegać świat jako : kaci i ofiary a niedojrzali są jedni jak i drudzy. Sama jestem przykładem osoby niedojrzałej ale nie krzywdzę nikogo, nie oszukuję. Żyłam bez romansów, podkładania świń, kłamstw a lubiłam kogoś pocieszyć czy wesprzeć, starałam sie być wyrozumiała ( ale chyba zahaczyłam w tym o głupotę) i zapłaciłam za to wysoką cenę.

Czyny - tu nie chodzi, że trzymał cie za rękę i całował tu chodzi, że nie był fer w stosunku do Ciebie (jak i swojej dziewczyny, jak i Ty w stosunku do jego dziewczyny) bo nic nie robił by być z Tobą, tylko z Tobą.
.....rozważę Twój przykład:
czyny- spotykasz się potajemnie i sypiasz z nim.
słowa- mówisz jego dziewczynie, że was łączy tylko przyjaźń
.......słowa są prawdą czy czyny ???.......???

Koniec historii. Kazałam mu więcej się do mnie nie odzywać i powiedziałam, żeby szedł do tamtej.
Jest mi cholernie źle.
Powiedział, żebym go nie przekreślała nawet jako przyjaciela.
Nie umiem być jego przyjaciółką - nie "dziś".

I czego mi szkoda? Nawet tej głupiej przyjaźni z nim, bo to może i zagubiony, ale fantastyczny człowiek.. mimo tego wszystkiego co się stało.
Możecie teraz mnie obrażać za co to napisałam o nim, ale ja mu życzę wszystkiego co najlepsze i to się nie zmieni.

Racja, może źle to ujęłam

Dziękuję Wam wszystkim za pomoc, bo dzięki temu forum jakoś pozbierałam myśli i w końcu podjęłam decyzję, która myślę, że jest właściwa w obecnej sytuacji

Czas dorosnąć i odpowiadać za swoje życie,
Pozdrawiam