Muszę się wygadać... - Netkobiety.pl

Cześć jestem tu nowa, trafiłam tu całkiem przypadkiem.
Od czego zacząć?
Jestem po rozwodzie 4 lata, od nie całych 3 lat jestem/byłam w związku z R. Jak to bywa na początku, oczywiście super miły, troskliwy, zdobył mnie tym, bo po rozwodzie niczego innego nie potrzebowałam jak tego aby był ktoś dla mnie dobry...  Wtedy moja córka miała skończone 4 latka, dla Niej też był dobry. "Przeprowadziłam" się do Niego, ale życie na walizkach, gdyż moja córka która od urodzenia mieszkała z dziadkami, nie chciała mieszkać na wsi i jeździłam między punktem A, a punktem B. Głupia byłam, zapatrzona, wszystko wbrew pozorom dla Niej, obiecywał mi R, że założę firmę, sam miał 5 sklepów które bardzo dobrze prosperowały. Później zauważyłam, że jak chciałam zrobić po swojemu to były wyzwiska, awantury itp. I tak z niby firmy stałam się sklepową stojącą za ladą, bez wypłaty, bo słyszałam od niego, że ja się wpier**** to to kosztuje, jak dostałam alimenty to było pożycz bo mi zabrakło, nigdy nie oddał. Jak poszłam na zwolnienie po operacji, to pieniędzy z chorobowego też nie widziałam, bo były potrzebne, bo "bachor" słodyczami wybrał i tak zawsze coś. Jak zaczęły jego sklepy upadać to kredyt wzięłam na ratowanie biznesu, moja mama też, łącznie ok 40.000 szok. Jak przyszło do spłacania, to nie mam słyszałam. A ja głupa ciągle myślałam, że (nie wiem co myślałam). Teraz przeprowadziliśmy się do moich rodziców i córci, bo prąd nam odcięli, wziął ode mnie na rachunek. W głębi duszy ucieszyłam się, że mogę być z córką chociażby pod takim pretekstem. A dziś R mnie się pyta czy nie przenocujemy parę nocy u Niego w domu, gdzie mieszkaliśmy, a ja nie, no i awantura gotowa. Tłumaczę mu, że to nie ma sensu, że tęsknię za dzieckiem, że nareszcie zaczęłam oddychać, a on, że jak mamy spać oddzielnie to mam brać manatki. No to wzięłam co potrzebne i wróciłam do rodzinnego domu. Za 2 godz podjechał samochodem, dzwoni, czy mogę wyjść. Wyszłam, wsiadłam do samochodu, a on co słychać, jakby nigdy nic. Podjechaliśmy pod sklep, prośba do mnie "kup mi coś do picia", zła, ale poszłam, kupiłam. Powiedziałam w drodze powrotnej, że dorośli jesteśmy, że ja już tak żyć nie chcę. Jutro ma przyjechać po ubrania. Znając R to wejdzie jakby nigdy nic i zapyta się, czy jest coś do jedzenia...
Trochę chaotycznie, przepraszam, ale tyle myśli mi po głowie krąży. Pomocy