wyjazd - Netkobiety.pl

Sama mówisz ,że miał problemy z prawem,samo przez sie mówi dlaczego wyjeżdża. Zastanów sie czy warto byc z nim. Chcesz czekac całe życie na Niego?Znacie sie zbyt krótko, aby myślec o czymś poważnym.

Jestes mloda nie marnuj zycia dla kogos takiego. Czy nie lepiej poczekac na kogos kto otworzy lepsze perspektywy na przyszlosc??? Uwierz mi to nie ma sensu....

kiedy przeczytala twojego  obeszla mnie "gęsia skórka";
na prawde jestem zaskoczona do czego moga  dorpwadzić sie ludzie ,głęboko uwikłani w emocje;nie ma tutaj bowiem mowy o  wielkiej miłości ,bo taki czas to nie dystans  na  zawiązanie  głebokich uczuć i relacji.

ponadto czas faktycznie pokazałby  czy  warto i czy sama chce to kontynuować i czy jest to ,to czego pragne w  zyciu.

bynajmniej  osoba o ktorej piszesz nie jest najwyższych lotów.jednakze nie chcac tutaj generaliozwać;  ludzi spotykaja  rozne  przypadkki i jedni  wynosza  z tego  nauke , inni brna  dalej w uwikłany swiat"ciemnej strony";do ciebie nalezy decyzja!

jednak nie rozpaczaj tak i nie stawiaj  siebie na stanowisku :porzuconej żony z gromadka  dzieci.
on jedzie ,bo chce pracować(pol roku) a ty decydujesz czy  bedziesz czekać.

to może poproś go,żeby został w kraju jeszcze chociaż przez miesiąc. ale tak czytając,co pisałaś,te jego podejście do wyjazdu,może coś nabroił i chce uciec,żeby sprawa ucichła. z drugiej strony gratuluję Ci odwagi-ja bym nie mogła być z kimś,kto siedział tyle lat. wiesz te parenaście dni,co jesteście razem,to zdecydowanie za mało na taką rozłąkę. mówił,że sprawdziTwoją wierność,a ufasz mu na tyle,żeby wierzyć,że on będzie wierny i że wróci? wiesz,jak bym mu postawiła takijakby warunek-w ramach testu, czyjest z Tobą szczery-powiedz,żeby został jeszcze ten miesiąc,a potem niech wyjedzie na te pół roku.powiedz,że chcesz siębardziej z nim zżyć i coś tam jeszcze. jak się zgodzi,to ok. a jak będzie nerwowy,że on musi już jechać i będzie się wkurzał,to niech Ci się zapali czerwona lampka,bo jak będzie mu się spieszyć nerwowo do wyjazdu,może oznaczać,że w coś się wmieszał. a z takim kimś nie warto być. dwa tygodnie to takiczas,gdzie ma się jeszcze różowe okulary na nosie,później możesz żałować,jak dorośniesz,będziesz chciała mieć dzieci. i co zrobisz,jak zaciążysz(choćby przypadkiem)a on pójdzie siedzieć? bo skoro żyje w stresie,czy go nie zamkną,to widać,że lata za kratami nic go nie nauczyły. co-będziesz z brzuchem,a później z wózkiem do wiezienia na widzenia jeździć? jesteś młoda-daj sobie spokój.

jak kochasz to poczekasz na niego.
obojetnie czy wyjedzie czy go zamkną
wiezienie to nie koniec swiata..
zajrzyj na nasz watek to zobaczysz

A ja mysle, ze Ty po prostu jestes bardzo spragniona miłosci. Nie zajmuj sie nim, poboli ale przestanie, zycie w ciagłym strachu czy pójdzie siedziec, czy znowu cos bedzie kombinował czy zdradza ehh, po co Ci to? Przed takimi ludzmi jest długa droga, czasami sie zmieniaja czasami nie. Moj siedzial w areszcie za kradziez, sprzedawał narkotyki (sama nawet pomagałam mu porcjowac), miał zabrane prawo jazdy (potracił pieszego), obracal sie w złym towarzystwie, oznajmił mi, ze jedzie za granice zarobic uczciwie, wrócił to samo, potem stwierdził, ze jedzie do innego kraju, pojechał, dla mnie dramat z głupia nadzieja, ze moze sie zmieni bo srodowisko inne, ale swoj ciagnie do swego Zdradzał mnie a ja starałam sie nie wierzyc w to, ehh szkoda zdrowia, miał mnie ktos pokochac a tylko mnie krzywdził, na szczescie sam mnie zostawił i było to dla mnie ogromne szczescie bo uwolniłam sie od niego chociazby fizycznie. Teraz po 10 latach wydzwania do mnie, ze mnie kocha i ze był głupi.
Takze taka moja rada, niech sobie jedzie w sina dal, a Ty zrób ze soba porzadek i poczekaj az trafi sie jakis normalny i wartosciowy a jak nie to jeszcze raz bedzie trzeba nad soba pomyslec, hm, w sumie to czesto krzywdzimy sie na własne zyczenie

Mój były miał problemy w domu a na pierwszy rzut oka niby rodzina cacy, rodzice na wysokich stanowiskach w bardzo dobrej sytuacji finansowej. A syn? Niby dobre miał serce niby zagubiony a ja chciałam mu pomoc za wszelka cene, ale oczywiscie nie pomogłam i ze mna było coraz gorzej.
Moze czuł sie niedowartosciowany, dlatego takie towarzystwo, musiał udowadniac, ze jest sprytny bo nie chodzi do pracy jak reszta baranów a pieniadze ma. Swoja droga tez mial swira na punkcie siłowni i całej gamy srodków. Wysyłał mnie czasem zebym kupiła pod lada dla niego te specyfiki, sama nawet robiłam za jego pilegeniarke xD robiac mu zastrzyki. A on wcale przez to lepiej mnie nie traktował i i tak mnie porzucił. Teraz wiem, ze byłam współuzalezniona a wszystko przez moje dziecinstwo.
Takie zycie "na nielegalu" wydaje sie byc ekscytujace, ludzie sie Ciebie boja albo "szanuja", zarabiasz "łatwy pieniądz" a wszyscy z poza srodowiska to frajrzy (w potocznym znaczeniu tego słowa).
Jako, ze mamy dysfunkcjonalne rodziny jestesmy skłonni do przesadnej lojalnosci, która sie oczywiscie w srodowisku kryminalnym wysoko ceni. Ale czy warto wpadac z jednej patologii w kolejna? Srodowisko kryminalne jest patologią. Nie wiem dlaczego tak do tego ciagnie, moze myslimy, ze tam pasujemy, ze w sumie to jest tam nienormalnie ale własnie to dla nas jest normalne, bo nie znamy lub nie wierzymy, ze moze jest cos innego, lepszego a nawet jezeli istnieje to pewnie cos sie za tym kryje i pewnie niebawem wyjdzie przysłowiowe szydło z wora, bo nie moze byc nam dobrze za długo

Widzisz, my zawsze mamy nadzieje, ze to chwilowe, ze bedzie lepiej itd.
Tylko, ze prawdopodobny scenariusz jest taki, ze tacy kolesie nie dorabiaja sie fortuny, trafiaja do AŚ, ZK a my na nich czekamy, zajmujemy sie ich sprawami, wspieramy, czesto mamy dzieci, jestesmy nieszczesliwe, dzieci cierpia a my zadowalamy sie tą odrobina "uczucia" które nam łaskawie dają, kryminalisci maja to do siebie ze kłamia, wykorzystuja, ale oni czuja, ze tak musza bo tylko wtedy moga przetrwac. Nie pisze tego, zebys teraz mu współczuła, ze on taki biedny, mysl o sobie, wiem, ze nie jest łatwo.
Z tym brakiem kasy tez rozumiem, u mnie w domu nie było pieniedzy, moze nie była to jakas skrajna nedza ale z pensji sprzataczki i tokarza nie zarobisz milionów, pracowałam w biurze za jakies grosze, nie było mnie stac na wyprowadzke, cała kasa szła na imprezy, niby miałam studia, ale nie pomogło mi to w niczym, wiem, ze nie jest łatwo życ w Polsce, ja wyjechałam i teraz stac mnie na wiele rzeczy, ale widzisz ja uciekłam z kraju bo miałam dosc imprez dosc braku perspektyw i co? I niby wszystko powinno byc ok ale nie jest bo moja głowa nie jest w dobrym stanie.

Pewnie myli Twoje podejscie z "zadna baba nie bedzie mi mówic co robic"

*W sumie to troche mam obsesje teraz na punkcie tego forum xD

Jestem prawie pewna co do tego, że twoje zauroczenie przejdzie w przeciągu miesiąca. Daj sobie czas. Jesteś młoda, masz życie przed sobą i to jak ci się ułoży zależy od Ciebie.
Na twoim miejscu raczej nie wiązałabym się s kimś kto ma konflikty z prawem. Żebyś sama nie musiała się za jakiś czas ukrywać.
Przemyśl to czy on jest warty Twojej młodości.
A w pracy za granicą nie wybiera się terminów, to terminy wybierają ciebie czasem to jak los na loterii.