Dylemat - ex kontra nowo poznany facet - Netkobiety.pl

nie rozumiem

to Ty chcesz sie sprzedac ?
przepraszam , ze tak , ale w zwiazek nie wchodzi sie bo

z tym drugim bede miec lepiej

Dwa lata trwania związku to czas, gdy trochę wszystko powszednieje, staje się "takie normalne".
I wtedy zaczęliście myśleć, każde z osobna.
No i wymyśliłaś.
Wymyśliłaś innego faceta, lepszą wersję od tego odseparowanego. Spodobał Ci się. I zastanawiasz, który model będzie bardziej użyteczny w życiu: ten stary, zużyty czy też ta nowa wersja.

Temu pierwszemu chcesz dać jeszcze jedną szansę, rozumiem więc, że uważasz go za winnego stagnacji i marazmu w waszym związku. Zastanawiasz się nad walką. By walczyć trzeba mieć przeciwnika. Kto nim jest? Twój odseparowany?

Ten nowy ma lepszą pozycję, ma kasę, jest zdobywcą (a na tym Tobie zależy), zdejmuje Ci z głowy wszelkie troski, tylko uczuć do niego brak. Podobnie, jak do pierwszego.
Przeczytaj swój post dokładnie. Rozważania czysto handlowe, robienie bilansu. Może i kiedyś (jeśli to prawda) kochałaś pierwszego, ale teraz?

Co Ci doradzić?
Albo dokończ robienie bilansu wypisując wszystkie wady i zalety wspólnego życia z jednym i z drugim, i wybierz najlepszą (cokolwiek to znaczy) dla Ciebie opcję.
Albo zostaw ich obu, bo miłości żadnej do żadnego nie widzę. Nawet do siebie. Jedynie do kasy. Chyba, że jest to wystarczający Tobie powód do bycia w związku. Wówczas wybór jest jasny.

Może w związku z tym facetem z którym jesteś dwa lata to już tylko przywiązanie? zastanów się dlaczego chciałabyś mu dosć szansę skoro się o Nią nie stara? I co By się wtedy w Waszym życiu zmieniło? Jeśli zachowuje się biernie i generalnie powrót miałby oznaczać tylko... powrót ... to chyba bez sensu. I nie uważam, że jak się ludzie kochają to przezwycieżą wszystko. Czasem nie można być razem, bo wychowujemy się w innych warunkach, inaczej patrzymy na świat. Jeśli jest się egoistą w związku to sztuka kompromisu się nie uda. A ten drugi? Przede wszystkim patrz na to co czujesz. Nie musisz koniecznie wpaść od razu w nowy związek. Daj sobie czas na przemyślenia.

Nie jestem materialista ale realistka... nie oceniaj jak nie znasz szczegółow...
Mój były myślał tylko o sobie w tej kwestii, był tak egoistyczny że nawet jedzenie mu rodzice kupywali (znaczy nam) bo on nie chciał wydawać swoich pieniążków, ja płaciłam rachunki, więcej za wynajem mieszkania...wiec sorry...to że chce normalnego faceta, który podzieli ze mną obowiązki finansowe dzięki czemu nie będę musiała sie martwic - nie oznacza że jestem pieprzoną materialistką bo nie oczekuje że bedzie wszytsko mi kupował tego nigdzie nie napisałam... ale najlepiej jest ocenić nie znając faktów... chciałam tylko pomocy w ocenie sytuacji - kierowac sie sercem czy rozumem...a tu prawie wszyscy podchwycili temat materializmu

never mind... sprawa sama sie rozwiązała... mój ex mi oznajmił że nic już do mnie nie czuje więc to jednak definitywny koniec między nami...

Ona9019 - dziękuję za miłe słowa wsparcia

A proszę nie generalizować!!!

Bo to tak, jakby ja napisała, że wszyscy faceci to ******. I byłoby to wysoce niesprawiedliwe, prawda?

Zrozumiałam, jak zrozumiałam.
Tylko to "moje rozumienie" napisane czarno na białym nieładnie wygląda. Stąd ten krzyk. Jeśli ktoś popełnia błąd, to trudno, przechodzi się nad tym do porządku dziennego. Nic wielkiego się przecież nie stało. Natomiast, jeśli po jakimś poście larum grają, to znaczy, że ktoś trafił w sam środek i boli.

A z postu wynika tylko, że oboje w sprawach finansowych (w innych pewnie też) nie dogadali się, i winnym tej sytuacji są oboje. Upss! Ponownie nie po myśli autorki napisałam. Cóż, niepoprawna jestem (ale mam też inne zalety).

I kolejną rzecz rozumiem. Według autorki, to mężczyzna ma ponosić większe koszty. Wtedy jest cacy. Jak kobieta - to jest be.

A wydźwięk wątku naszej autorki jest dla mnie jednoznaczny.
Ale też nikt, z autorką na czele, nie musi się z moim zdaniem zgadzać.