Witam!
Mam 22 lata i nie umiem nikomu zaufać.
Nigdy nie byłam w związku, nie wyobrażam sobie że mogę się z kimś związać.
Niby podobają mi się mężczyźni ale gdy ma już do czegoś dojść ja nic nie czuje. Gdy całuje mnie facet nie odczuwam przyjemności, nigdy nie odwzajemniłam pocałunku, a o seksie nie ma mowy nie umiem się przełamać.
Ostatnio spodobał mi się pewien obcokrajowiec, który twierdzi że mnie bardzo lubi, a ja mu nie wierzę.
Gdy mnie pocałował nic nie czułam, miałam tylko ochotę krzykną żeby się ode mnie odkleił. Bardzo Go lubię nawet się chyba zakochałam, ale nie wierzę w Jego słowa. Gdy Go nie ma to tęsknie za Nim, a gdy jestem z nim i mówi mi komplementy mam ochotę zapaść się pod ziemie. Czuję się jak kukła, zero namiętności i przyjemności.
Mój stan pewnie jest związany z tym że w mojej rodzinie nie ma żadnego normalnego małżeństwa. Mój ojciec to alkoholik i psychopata. Moje dwie siostry są po rozwodzie trzecia ma męża, którego nienawidzę. Cierpię na DDA i jeszcze moja kochana łuszczyca przez którą na pewno nie rozbiorę się przed facetem. Nie jestem też pięknością ani bystrzachą. Kiedyś moja pseudo koleżanka powiedziała mi że mam szczęście bo mój mąż będzie bardzo inteligentny bo tylko tacy faceci widzą piękno w brzydocie. Wiem że to trochę infantylne ale nie umiem zapomnieć jej słów. Jestem strasznie samotna nie umiem nikomu zaufać . Codziennie kładąc się spać zasypiam z nadzieją że rano się nie obudzę. Wiem że każdy jest kowalem swojego losu ale ja jestem zbyt leniwa aby coś zmienić, dlatego naiwnie wierzę żę rano wstanę i wszystko będzie super.
- renata22
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- cisowianka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witam Cię kochana, musisz się udac do psychologa, na rozmowę, tylko on Ci pomoże. Ja rozumiem że w Twojej rodzinie nie ma osoby którą mogłabyś naśladowac, a mama ? Nie możesz się zamykac w sobie, miłosc, seks to jest wspaniałe uczucie euforii. Ja na Twoim miejscu udałabym się do psychologa i seksuologa. Masz blokadę włączoną na samą myśl o bliskości z drugą osobą.
- Ilona772
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
Czesc Renata,ja tez nie potrafie ufac nikomu.
Ktos uprzejmie zachowuje sie do mnie,a ja od razu wesze w tym zly podtekst,jakis podstep.
Mialam dobrych znajomych,prawie przyjaciol ale zawsze cos blokowalo mnie przed zblizeniem sie do nich,emocjonalnie i fizycznie. Nigdy nie mowilam zadnemu o swych lekach,a lubilam ich bardzo ale nigdy nie udalo mi sie tego okazac.
Lubilam paru chlopakow,kiedy zaczelam z ktoryms chodzic,cos momentalnie umieralo we mnie.
Tez nie mialam zadnej przyjemnosci przy fizycznych zblizeniach,seksu nigdy nawet nie sprobowalam przez to.
Balam sie zawsze obok chlopaka lezec nawet w dzien bo cos mi zrobi.
Niedawno mialam milego opiekunczego,zerwalam z nim bo nie potrafie ufac kochac.
Strach jest ta glowna blokada ktora likwiduje zdolnosc do odczuwania przyjemnosci.
Boisz sie bliskosci z drugim czlowiekiem,to sprawia ze nie ufasz,nie czujesz do niego nic.
