Kolega narzeczonego... - Netkobiety.pl

Zgodzę się z poprzednim postem,
poza tym jesteś w dużo lepszej sytuacji niż on, jest w poważnym związku- w małżeństwie a Ty jeszcze ze wszystkiego możesz się wycofać, jeśli się zaręczyłaś powinnaś się zastanowić czy to jest ten facet, który będzie tym jedynym do końca życia w Twojej sypialni, czy to będzie ostatni, któremu pozwolisz się dotykać i całować.
Jestem mężatką i nie raz uważam kolegów męża za całkiem fajnych facetów, mogę nawet określić ze są pociągający ale to nie znaczy, że pozwalam sobie na coś więcej, bo od męża też oczekuje wierności.
Pomyśl jak Ty byś była na jego miejscu..

Uważam, że czułe dotykanie i pocałunki w kark to chwyty niedozwolone wobec innych facetów, niż narzeczony.
Powinnaś zastanowić się nad tą sprawą intensywnie. Osobiście uważam, że faza narzeczeństwa to poważny krok do przodu z fazy "chodzenia ze sobą". W narzeczeństwie bowiem, dwoje osób podejmuje decyzję, że spędzi ze sobą resztę życia, tutaj pojawia się pierwsza poważniejsza przysięga i dane słowo. Czas odkrywania siebie nawzajem i siebie samego to okres "chodzenia ze sobą", okres próby, czas, w którym partnerzy poznają się tak długo, aż zdecydują i będą pewni, że on/ona to ten/ta, z którą chce się spędzić resztę życia. Nie uważasz więc, że nie jesteś gotowa na narzeczeństwo? Skoro pożądasz innych mężczyzn, to znak, że nie jesteś w stanie na takim etapie życia zagwarantować swojemu narzeczonemu tego, że będziesz wierna.

A ja mysle,ze to zauroczenie! A nie jakas chemia!
poczekaj 2 tyg. a ci to minie!
Ja kiedys myslalam,ze miedzy mna  a kolega z pracy jest chemia..heh....co noc o nim myslalam,i snilam,ze ja i on cos wiecej...heh..
Minąl miesiac i co?
Az mi ciarki przechodza,ze moglabym z nim w lozku wyladowac...heh..Maskara! Jakie to wszytko dziwne!
Ty daj sobie   z nim spokoj!
Nie chrzań Tego co masz!

Z czym, bidulo, się pogubiłaś?
Zapomniałaś jak wygląda Twój narzeczony?
Zapomniałaś, że masz narzeczonego?

Znajdź się szybko, a na kolejnej imprezie nie pij, bo znowu się pogubisz. Alkohol jest dla dorosłych/dojrzałych. Innym, jak widać, szkodzi.

I jeszcze jedno zadanie, które tutaj, na forum, powtarzam coraz częściej.

Człowiek może zapanować nad swoim popędem.

Wypowiedź na medal!!
Uwielbiam, popieram!

Wiem że to takie głupie wszystko. Kocham narzeczonego, ale rzeczywiście trochę nudno i rutynowo się zrobiło, co poradzić na ten problem? Brakuje mi tych wszystkich "fajerwerków" z początku związku, motylków w brzuchu i tego dreszczyku emocji, ale co ja poradzę. Dodam że ja powiedziałam narzeczonemu że on tak robił, choć nie opisywałam dokładnie wszystkiego i że na to przyzwoliłam, a on odpowiedział że X był pijany i on by nigdy mu nic takiego nie zrobił i że to pewnie żarty.

Pewnie żarty.
Inaczej musiałby stwierdzić, że za jednym razem poszłooo zaufanie i do narzeczonej, i do przyjaciela.
A tak, robi dobrą minę do złej gry.

No i, nie można tego pominąć, masz rozgrzeszenie.

Pozazdrościć?

A ja wezmę stronę Mefki tak na chwilę. Nudno dziewczynie w związku i tęskni za fajerwerkami, tak też bywa. Nie wiem co ona robi, żeby było mniej nudno, ale z doświadczenia wiem, że to raczej kobieta się stara a facet przyjmuje wszystko i myśli, że tak powinno być. Przerabiałam to już swego czasu, pomyślałam, ok przecież chce, żeby się coś działo to będę działać ja. No i było fajnie i cudownie i wszyscy byli zadowoleni, ale działało to w jedną stronę tak naprawdę więc się wkurzyłam i uświadomiłam "jaśnie pana", że może i on by coś zrobił.
Proponuję Mefko najpierw wziąć sprawy w swoje ręce, urozmaicić związek, ale jak zobaczysz, że działa to tylko w jedną stronę to należy porozmawiać z partnerem. Jak rozmowa nie pomoże to opieprzyć równo

Jest dokładnie tak jak pisze Teo. Robiłam wiele rzeczy żeby było ciekawie, miło i chciałam naprawdę dobrze. Niestety on ma wszystko gdzieś, ja ja czegoś nie wymyśle on nie zrobi nic w tym kierunku. I pierwsze co robię to rozmawiam, rozmawiałam setki razy, wszystko na nic, jedynym uchem mu wleci drugim wyleci, na nic moje prośby, groźby, rozmowy. Żadnego zainteresowania z jego strony. Tak to sobie wyobrażam nas po 20 latach a nie po 2.

Nie jest aż tak źle, ponieważ są okresy że jest naprawdę super, ale coraz rzadziej niestety. A poza tym Go kocham i wiem że on mnie też. Wielokropek strasznie masz dziwne podejście do pewnych spraw, ale dzięki za odpowiedzi.

Chodziło mi o to że bardzo generalizujesz i wypowiadasz się na temat gdzie nie masz pojęcia jak jest, co się dzieje i jakie relacje mają ludzie między sobą. Jednakże cieszę się że udało Ci się poznać człowieka z którym jesteś szczęśliwa

To jest okropny stan jak się kogoś kocha i w sumie jest ok, ale czegoś brakuje i nie wiadomo jak to naprawić... I nie wciskajcie, że go nie kocha, czy jak jej źle to żeby odeszła. Nie jest jej źle i go kocha, ale dlaczego nie może być lepiej? Tylko dwa wyjścia są? Albo być biernym albo odejść? Nie zgadzam się! Bo właśnie przez takie podejście facetom się wydaje, że to co robią jest ok i wcale się nie silą na nic więcej.

Dzięki za pluralis majestaticus, ale jest on zupełnie niepotrzebny.

Nic autorce wątku nie wciskam. Tylko, jeżeli autorka napisała, że podobają się jej pieszczoty przyjaciela (?) narzeczonego, a później dodaje o sytuacji w związku słowa następujące:

to ja coś wciskam? Czy moje słowa nie są konsekwencją tych zacytowanych?

Jeśli jedna ze stron próbuje coś w kulejącym związku zmienić i natrafia na niezrozumienie i brak reakcji; jeśli na skutek tego, różne potrzeby jednej ze stron nie są zaspokojone; jeśli, na skutek tych niezaspokojonych potrzeb, jedna ze stron zaczyna odpowiadać na umizgi obcego, to najlepszym wyjściem z sytuacji jest zakończenie obecnego związku. Proste? Proste.

Rozumiem też reakcję autorki wątku na moje słowa.
Uświadomiła sobie, że przerysowała swoją sytuację, że nie opisała jej dokładnie, że chciała wzbudzić współczucie, a dostała radę, by związek zakończyć.
Jak z tego wybrnąć? Najlepiej atakiem. Że generalizuję. Że nie mam pojęcia, jak jest. Że mam dziwne pojęcie. Że, nie wiem, cytując, "co się dzieje i jakie relacje mają ludzie między sobą".
Ano, nie wiem. Wiem tyle, ile autorka chciała przekazać. Wiem to, co autorka napisała. I obrywam za to, że wyciągnęłam wnioski, których autorka nie przewidziała i takich nie chciała. Moja wina?

Wobec tego, że tak generalizuję, wciskam (a propos, ani razu nie napisałam o braku miłości autorki), itd., odchodzę z tego wątku.

wielka milosc zwykle wygodnictwo, ja by miala pewnosc ze skokiem w bok zapewni sobie ciekawsze zycie,a zarazem stabilne zycie (takie ma teraz) to juz by ruszyla w ramiona *przyjaciela* swojego nazeczonego, ja tu wyczytalem ze dziewczynie sie poprostu  nudzi.  + ze chociaz probuje byc z nim uczciwa, bo wspomnialas o tym smyraniu, ciekawe jak przedstawiles sytuacje, bo z twoje postu wynika ze mowilas ze to on zawinil, a moim zdaniem bylo calkowicie odwrotnie. jak facet ma problem to wina faceta, jak kobieta ma problem (ty, ze soba) to rowniez wina faceta jestes jednym z klasycznych przypadkow dziewczyn ktore sie nie wyszumialy za mlodu, i teraz szukasz bog wie czego, oczekujesz bog wie czego. ja dziewczyn ja ty unikalem jak tylko moglem, jest z wami wiecej problemow niz z nastolatkami, same nie wiecie czego od zwiazku oczekujecie ale do zabawy w dom to pierwsze na rzesach lecicie

Ineks ja wcale tak nie myślę, poza tym pisałam że KOCHAM mojego narzeczonego i nie zamierzam się z nim rozstawać.
Tak, racja nie wyszumiałam się, a tu na dodatek jestem zaręczona.
A z X mi przeszło, 2 dni wystarczyły, nie 2 tygodnie nie będę psuć naszych relacji, bo w końcu wszyscy się przyjaźnimy. Incydent z X wszystko by popsuł, a do tego nie zmierzałam.

Dziękuje wszystkim za odpowiedzi

W takim razie potraktuj to co się zdarzyło jako dobrą lekcje zycia... moja droga.. Każda z nas ma przeciez towarzystwo znajomych, przyjaciół  a wśród nich całkiem atrakcyjnych facetów..itd.. Powiem Ci od swojej strony,że mam np. przyjacół, małżeństwo.. znamy sie 150 lat.. wspólne wyjazdy na narty, na wczasy.. imprezy, Sylwestry itd..itd... uwielbiam z nim tańczyc a on ze mna.. no doszło do tego ,że smiejemy się ,że jestesmy " maskotkami towarzystwa" bo wszyscy wręcz życza sobie czasami żebysmy zatańczyli.. i wiesz.. alkohol.. zabawa.. no wiadomo..kiedys się zdarzyłó, że miałam odczucie, że on sie zagalopował w tym tańcu...wygłupy wygupami.. owszem.. ale czułam ,że jest .hmmh ciepło... przerwałam to natychmiast...bo nie chciałam w tym uczestniczyć a owszem było to fajne... tylko po cholerę mi to??????   i to jest pytanie.... PO CO??  on to wyczuł.. widziałam po nim... ale uratowalismy w ten sposób przyjaźń.. i wszystko inne... trzeba umiec NIE BRNĄĆ w kłopoty....

Moim dzieciom tłumaczyłam zawsze,że w zyciu trzeba miec GRANICE.. w przełożeniu na rózne sfery życia.. jesli się taką granice jednak przekroczy... nie ma juz tego co było.. nie cofniesz czasu.. nie wymarzesz tego co się zdarzyło... owszem można kłamać, udawać, próbować zapomnieć.. no ale granica przekroczona jest tak czy siak...