Rozsatnie po 2 miesiącach wspólnego mieszkania??? - Netkobiety.pl

A może za bardzo koło niego naskakujesz....?? a rozmawiałaś wogóle z nim o tej całej sytuacji?

Nie proś, nie rozmawiaj, tylko wymagaj.
Przykładowo:
Jeżeli oczekujesz żeby posprzątał za sobą - powiedz mu to, tylko tak raz i konkretnie. Jeśli nie posprząta to nie sprzątaj za niego choćby ten bałagan miał stać miesiąc. I tak rób ze wszystkim tym co on powinien zrobić, choćby mieszkanie miało stać się zagracone. Jeżeli on nie skuma i nie zmieni swojego postępowania to już raczej nic nie pomoże. Słowami na pewno do niego nie dotrzesz.. czynami możliwe że tak.
Bo jeżeli prosisz go żeby coś zrobił, po czym robisz to sama po kilku dniach - to on już ma zakodowane, że tak czy siak to zrobisz i tego nie robi. Więc może taki sposób jak przedstawiłam by pomógł. Jeśli nie to zastanowiłabym się bardzo poważnie nad tym czy chcę być z kimś takim.

Takie zachowanie jak przedstawiła ciapciakowa jak najbardziej ma sens. Jeżeli słowami nic nie zdziałałaś to czynami może zdziałasz/ Trzymam kciuki!

ppp87 to co piszesz jest straszne. Podziwiam Cię za Twoją cierpliwość i wytrwałość!!!! jakbym, ja usłyszała od swojego faceta takie słowa: "albo mówi ze skoro jest tak źle mi w naszym związku to po co z nim jestem"- w tej samej chwili bym się spakowała i nigdy więcej by mnie już nie zobaczył!!! a jesteśmy ze sobą długo!! Nie pozwól mu się tak traktować. związek to jest partnerstwo a nie usługiwanie jaśnie Panu!!!! powodzenia życzę

Wiecie co z reguły jestem twarda osobą i jak cos postanowie to nikt mnie od tego nie odwiedzie, jednak troche za duzo "zainwestowałam" od siebie w ten zwiazek i nie chce byc jak np moja mama która teraz jest po trzecim ślubie bo rozwodziła sie za kazdym razem jak były problemy. Poza tym życie nie jest łatwe i rozsatnia nie sa miłe, szczegolnie jak sie mieszka razem i trzeba znależć cos nowego, a ja mam juz swoje lata i nie chce mieszkac ze studentami na stancjach dzieląc pokoj.
Co do wypaczenia to mozliwe, z reguły chce wszystko przewidziec i próbuje uchronic innych przed swoimi błedami i wychodzi że jestem zrażona ich działaniami.

Kocham go, jednak wszystko ma swoje granice. A mi z upływem czasu braknie sił żeby walczyc o ten zwiazek.

Dziekuje za rady:))) dobrze czasem usłyszec cos od obiektywnych ludzi:)))

Czasami też pomyśl o wielu mężczyznach, zrażonych działaniami kobiet .... Zapewniam Cie, że jest ich tak wielu jak wiele jest takich kobiet. Może tylko mniej o tym mówią, ....

Ja szanuje takich męzczyzn, tylko strasznie cierpie kiedy ja kocham faceta, który po 2,5 rok razem jest w stanie powiedzieć do mnie że ciągle tylko narzekam, jesli chce z nim porozmawiac.

Nie wiem czy narzekałaś przez 2.5 roku. Raczej wątpię. Ale za każdego faceta gwarantować nie mogę. Są różni ... jak kobiety.
Niestety nie jesteśmy w stanie przewidziec wszystkich zachowań partnera i tego co moze sie wydarzyc. Trzeba życ dalej ...

Albo sprzątacie podczas gdy w kuchni "robi się niespodzianka" ..... to też fajny układ - prawda Anula ?

Wczoraj sam zaczął rozmowę po nocy spędzonej w salonie i usłyszałam, że on nie wie co sie w domu robi (oczywiście, wychowanie mamusi) i dlatego mam mu wypisac co należy robić w mieszkaniu i on bedzie to robił w czasie wolnym. Z tej rozmowy wyszło troche wiecej. Na pytanie czemu czasami traktuje mnie jak powietrze, bo tak sie czasami czuje, on stwierdził, że tak nie jest. Po prostu mieszkamy razem i wystarczy siedziec koło siebie żeby spędzać czas razem. Na to że ja potrzebuje okazania  uczucia ( to zawsze było jego słabą strona) powiedział że on robi to jak ma potrzebe powiedzienia "kocham".Zapytałam go czy mu zależy na tym zwiazku czy to po prostu umiera - to usłyszałam że teraz jest czas w którym on chce sie dorobić i to jest dla niego najważniejsze!!!???? Nie wiem co to znaczy albo nie chce zrozumiec.

A co do przyzwyczajania męzczyzn to u mnie tak nie było, wczesniej on gotował ja myłam, ja gotowałam on mył. Z czasem gdy zaczął wiecej zarabiać to się skonczyło. Przestał mi pomagac i to było dziwne.

Teraz wiem że to "docieranie" potrwa dłuzszy czas i to mnie męczy. Ja z reguły lubie szybko załatwiac sprawy i to jest moim problemem. Nie wiem czy to ma jakis sens bo nie patrze na to trzeźwym okiem.

Słuchajcie jest jeszcze gorzej:( to trzecia noc jak śpi w salonie i dzis powiedział ze bedzie spał tam dalej. Na dodatek twierdzi że mam go za najgorszego, bo ciagle narzekam że czegoś nie robi. Rano przed pracą stwierdził że musi sobie "coś" przemysleć i powie mi to po południu:/ Nienawidzę takiego postepowania, to jest tortura bo czeka sie na niewiadome. Mam dziwne przeczucie to to wszystko się powoli kończy.... tym bardziej że wczoraj usłyszałam że jemu to jest obojętne gdzie śpi, ze mna czy nie.

Jak sie kochamy to jest świetnie, jednak bardzo rzadko:( Mówiłam mu że jestem sama z tym wszystkim, ale kwestia sprzatania teraz to najmniejszy pikuś, teraz się rozchodzi o to że on jest urażony tym, że kazałam mu spać w salonie i co za tym dalej idzie to teraz ja jestem ta najgorsza i to on musi sobie przemyslec pewne sprawy:/ Z jednej strony wiem, bo go znam, że chce byc ze mna, ale on nie umie tego okazać:(  Mam nadzieje że wszystko się jakos rozwiąze po tym jak porozmawiamy, o ile faktycznie chce cos przemyslec. Ja nie wiem o co mu chodzi, co źle robie???

Faktycznie może tak być, wczoraj zabrałam złożoną pościel z salonu do sypialni bo mi przeszkadzała. Położyłam ja na łóżku. Kiedy kładłam się spac (on kładzie sie pozniej) pościel lezała, kontem ucha jak przysypiałam widziałam ze idzie spac i szedł do sypialni, jednak jak zobaczył złożoną posciel, obrocił sie na piecie i  poszedł do salonu. Wstalam i zapytała czemu zmienił zdanie, na co on że sama go wyrzuciałam z sypailni, to mam. Zapytałam czy bedzie spac ze mna, on ze mu to obojetne gdzie spi. Rano an pytanie czy ma zamiar spac w salonie odpowiedział ze tak. Chciałam wiedziec dlaczego, wtedy usłyszałam ze powie mi jak sobie cos przemysli po południu:/

juz sie gubie w tym jak jest i co z tego bedzie. On nie mowi mi co czuje, a ja wypytując go i prosząc o rozmowę jeszcze bardziej to pogłebiam.

Ale jak mam sie zachowywac? Normalnie jak gdyby nigdy nic czy pokazywac mi że jest mi źle w tej sytuacji? Pisać do niego, nie pisac? Iśc z nim do sklepu czy nie....

Dwa miesiące wspólnego mieszkania to bardzo krótki czas. Nic więc dziwnego, że są zgrzyty miedzy wami.
Nie dziwi mnie Twój niepokój o traktowanie Ciebie, jak powietrza. Nie dziwi mnie Twoja chęć podzielenia obowiązków domowych.
Nie dziwi mnie też, wybacz, jego unikanie rozmowy. Mężczyźni panicznie reagują na słowo "porozmawiajmy", zwykle bowiem, i tak jest chyba u Ciebie, jest to synonimem pretensji, narzekania, utyskiwania kobiety.
Wyrzuciłaś faceta z łóżka, a teraz dziwisz się, czemu nie chce wrócić. Może, tak jak skończył spać z Tobą na skutek Twej wypowiedzi, tak i teraz czeka na choć słowo zaproszenia, nie zaś kolejnych pretensji.

Domagasz się, i słusznie, podziału obowiązków domowych. Oboje pracujecie, i Ty, i on - dużo. Jak to jest jednak czasowo? Czemu pytam? Bo jeśli oboje pracujecie mniej więcej tyle samo godzin, to wszystko ok. Jeśli jednak on jest w pracy dużo więcej godzin niż Ty, to podział obowiązków "po równo" jest, moim zdaniem, bez sensu.

I na koniec, jeszcze jedna kwestia.
Pytasz:

To zależy od tego czy chcesz jemu ciągle dokopywać, czy też rozwiązywać sprawy w bardziej ludzki sposób. Jeśli zależy Tobie na grzebaniu w jego poczuciu winy, to obnoś się non-stop ze swoją udawaną nieszczęśliwą miną, bądź cały czas wkurzoną osobą. Jeśli zaś chcesz od niego partnerstwa, to jego też traktuj jak partnera, w stosunku do którego ma się określone wymagania, ale też i który ma określone wymagania wobec Ciebie. Partnerstwo to niekiedy broń obosieczna.

Precz z paranoją!

Jeszcze jedno wytłumaczenia zachowań facetów, ale nie tylko ich.
Siedzenie przed komputerem, przy ogłupiającej grze, to wspaniały sposób na odstresowanie i odreagowanie trudnych emocji. Nie wiem, co wchodzi w zakres pracy twego partnera, ale prowadzenie szkoleń i doradztwo, to bardzo obciążający nerwy sposób zarabiania pieniędzy.

Trzymam kciuki za Twe mądre decyzje.

Ja nie myśle że to koniec, ja się prosze innych mądrych i obiektywnych ludzi o poradę, żeby do tego nie doszło. Poza tym nie jestem zwolenniczą ciętych rozwiązan typu: "To juz koniec, daj sobie spokoj", bo to najgorsze co może być. Jesli sie tak mysli to do tego sie własnie zmierza.

Ale o co ty chcesz walczyć dziewczyno ? Na siłę chcesz go uwiązać przy sobie ? To nie ma sensu, dlatego napisałem jak napisałem.
W jakiej sprawie chcesz sie radzić. To generalnie zależy od Ciebie czy chcesz walczyć czy nie .... a jeśli już to o co ...
Pomysl sobie o przyszłym życiu gdy bedzie wyprowadzał się z domu bo się Tobą znudzi. Chcesz to przeżywać ? Pisać tu 5 razy w roku: "jak sprowadzić męża do domu?". Daj mu wolną rękę ... jeśli chce Cie zostawić, to jego wola, i Twoja nawet najslniejsza siła - nic tu nie zmieni.

Ja na Twoim miejscu - jeszcze poszukałbym przyczyny. Ale nikt z nas za Ciebie nie zrobi - tylko Ty sama. Rozmawiaj więc. Powiedz, że widzisz zmiany i chcesz wiedzieć dlaczego. Samo narzekanie nie musi byc powodem ... A jeśli już - to sama coś z tym zrób.
Oceń się tak jak powinnaś - powiedz ... ile razy narzekasz ... na co ? Żeby zabrać głos ... powinniśmy to wiedzieć ...

I nie przeszkadzaj mu w myśleniu .... jeśli zechciał coś przemyśleć ... to niech myśli ....

Czyli jednym słowem chcesz porad ale tylko takich w ktorych bedzie happy end?

Na prawdę wierzysz, że ktokolwiek ma moc zmienić innego człowieka? Szczególnie takiego, który tego nie chce?
Jeżeli szukasz współczucia i pogłaskania po główce - to proszę bardzo...
Ale czy to Ci wystarczy, żeby żyć tak jak dotychczas i da jakąkolwiek satysfakcję, mimo, że do tej pory tego nie zapewniało?
Zmienić można TYLKO samego siebie i SWOJE ŻYCIE
Jak Cie partner nie zadowala... to sam Ci powiedział CO

Nie chce zeby ktos mi słodził i mówił że wszystko sie ułoży. Skoro jestem w trudnej sytuacji i mam watpliwości jak to sie wszytsko potoczy, to rada typu "Myśle ppp87, .... - tak jak ty zresztą - że to zmierza do konca ...." jest poprostu od tak napisaną pierwszą myslą.Sadze ze wiekszosc kobiet w trudnej sytuacji sie ze mna zgodz,i ze nie po to stworzono to forum zeby konczyc kazdy zwiazek w taki sposob z powodu kryzysu, który nastepuje w kazdym zwiazku:/ Kazdy chce miec nadzieje ze bedzie lepiej, ja jednak licze sie z tym że może to nie to i wszystko sie zakonczyc. Mysle że ganienie kogos w trudnej sytuacji jest mało pomocne i bardzo nieepatyczne.

Nie ma cudownego lekarstwa na kryzys w zwiazku...
Jesli dwie osoby nie chca, nie umieja siasc razem przy stole i porozmawiac o tym co jest nie tak, co mozna poprawiac zeby bylo lepiej tylko traktuja to jako forme "ataku" czy czepiania sie to raczej nikt i nic tu nie pomoze poza terapia szokowa..
a do tego powiedzial Ci co jest najwazniejsze dla niego w tej chwili, moze woda sodowa uderzyla do glowy.

każda sprawa jest łatwa  gdy nie dotyczy nas samych.są ludzie  ktorzy w momencie kryzysu mowia stanowcze NIE ;sa i tacy ktorzy zaczna ciężką i  długą batalie o naprawe.
uderzające jest to  ze teraz twoj facet ostentacyjnie spi na kanapie jakby  chcial cie ukarac za to ze  ty masz  swoje wymagania.skoro mieszkacie razem to dom nie jest hotelem gdzie przybiegnie pani pokojowa  posprzata,kelner poda obiad do pokoju itd.
rozumiem cie  doskonale ze chcesz pomocy w domowych  obowiazkach.i przesada jest  wyreczanie  patnera we wszystkim .skoro go przyzwyczaiłas do pewnych rzeczy teraz musisz mu wprost powiedziec  ze nie dajesz rady i potrzebujesz jego pomocy.chcesz  aby przejąl pewne obowiazki i korona z glowy mu nie spadnie.
jesli jest roumnym stworzeniem to przemysli sprawe i to przyjmie.moze nie bedzie od razu twoja GOSPOSIĄ ale  z czasem mysle ze sie dogadacie.
i prawdą jest ze gdybys  na tym etapie  odpusciła to nie wiem jaki miałoby to swoj finał!
a sprawa z waszą sypialnia?tez przerobilam himery mojego mężusia itp.
czas tutaj wszystko zalatwil.najpierw spotkajcie sie w kuchni lub salonie na obiadku-niech kazdy powie  co mysli-wtedy zaproponuj -ok teraz zeby sie nie zdusić od wzajemnych oskarzen i wyrzutów przespijmy sie osobno-a jutro jak ochloniemy wrocimy do tej  rozmowy.
takie postawienie sprawy powinno mu sie spodobać.nie bedzie musial schować swojego męskiego ego i tym samym przegryzie sprawę bez zbednych wzdechów,achów,echów i przewracania oczu.
wszystko bedzie dobrze!

I o to przecież chodziło, czyż nie? Nie o głaskanie po główce? O otwarcie Ci oczu, co właśnie miało miejsce. Czasem trzeba twardo...
Gratuluję, życzę powodzenia i sił Cieszę się, że się wszystko dobrze potoczyło

Mam dowody że on spotyka i sypia z inna, chyba od poczatku sierpnia. To juz koniec, wyprowadzam sie. on jeszcze nie wiem ze ja wiem i szczesliwy mysli że jest górą.

Niestety takie sa czesto powody, dziwnych zachowan, przykro mi, trzymaj sie dzielnie!

Jest ciężko. Boli strasznie. Zawiodłam się.... Niech to mija już:((((

Normalnie ścięło mnie z nóg....     jasny gwint!!!   napisz coś......

Dowiedziałam się wszystkiego jak przejrzałam jego telefon po tym jak wrocił z popijawy u kolegi. Widziałam jak dzwonił do niej po 3 w nocy, wiec sprawdzalam dalej i znalazłam rozmowe o seksie, buziaczkach i pirdołach. Ona jest starsza od niego o 5 lat i po jej koncie na pewnym portalu widziałam że nie dosc ze lubi i chłopow i dziewczynki to celem jej zycia jest wieczna impreza.
Przez kilka dni planowałam co zrobic, bo wiedziałam ze nie da mi sie łatwo wyprowadzic. Albo zrzuci na mnie wine albo nie odda mi kaucji jaka wspolnie wplacilismy na mieszkanie.
Dlatego gdy byl w pracy w dniu wczorajszym to sie zabrałam z wszystkim i "uciekłam". Gdy tylko sie dowiedział dzwonił i pisał ale chyba sie nie przejął, bo czym, na razie ma ją.

On wszystko spieprzył a cierpie na tym ja.

o losie! no to sie  posypalo!
jednak wierze  ze ten stan w jakim sie teraz  znajdujesz szybko minie-boli jak cholera ale przestanie-uwierz mi!

my  czekamy  tutaj na twoje info i jak tylko bedziesz nas potrzebowac  -jestesmy.wal smialo i sie nie poddawaj!

ale pajac.............................;nie ma jednak co gdybac nad rozlanym mlekiem.teraz ty  wal dziewczyno do przodu i badz ostrożna i trzymaj dystans!

buziaczki 3 maj sie!

Brawo dzielna dziewczyna.
Inna by czekala, rozmawiala, prosila, o to chodzi krotka pilka i do widzenia.
Teraz cokolwiek zrobisz nie kontaktuj sie z nim, nie ma opcji powrotu po czyms takim.
To nie jednorazowa zdrada przypadkiem tylko recydywa, wiec nie daj sie w zaden sposob przeblagac...

Mialem podobna sytuacje i wszystko bylo dobrze dopoki nie naszedl ja w pracy i wszystko wrocilo niestety...
Wiec jesli tylko sie da unikaj kontaktu, bo teraz jestes zla ale za jakis czas mozesz zaczac tesknic i to bedzie momemt w ktorym nie mozesz sie zlamac.

Ja sie bardziej boje ze najdzie mnie i mi cos zrobi. O swoj upór sie nie boję:)
Nie ma dla mnie takiej siły ani sposobów zeby mogl mnie przekonac do tego abym mu wybaczyła. Poza tym on ma ja i szczerze to jakos strasznie nie cierpi że go zostawiłam.
Ciekawe jak długo oni razem pociągną....

Ja dzis ide na mega zakupy:))))