staczam się na dno, jak się podnieść?! - Netkobiety.pl

nie ma zamiaru wrócić do Polski, ani do nas

No to rozumiem, ze nie o same pieniadze sie rozchodzi..

co tu mozna poradzic?sila go nie sciagniesz, jedyne co to moze spotkac sie nawet tam u niego i porozmawiac o tej zaskakujacej dla Ciebie decyzji (wczesniej jak domniemam nie bylo mowy o rozstaniu?). A jesli i to nie pomoze..to zwyczajnie musisz przejsc przez okres tej "zaloby", odcierpiec to i wierzyc, ze z czasem juz tak nie bedzie bolalo.
Na smutki alkohol nie pomaga, jeszcze bardziej poteguje zle samopoczucie. Nie mowiac juz o utracie zdrowia, urody, pieniedzy, milosci dzieci..same negatywy na rzecz chwili zapomnienia.

Kobieta z malymi dziecmi tez sobie moze dac rade. Czy masz kogos w rodzinie kto Ci pomoze? Znajomych, przyjaciolke? Jak z Twoja praca? Codzienne obowiazki, taka rutyna: pobudka, sniadanie, przedszkole, praca, zakup, przedszkole, dom, jakies zabawy z dziecmi, wyjscie, kolacja, sen..to wbrew temu, ze brzmi nudno i beznadziejnie okazuje sie dla wielu cierpiacych osob najlepszym lekarstwem na bol, apatie, pomaga powoli zapominac..

to moja, pewnie malo warta rada, ale zawsze jakas) moze inni cos lepszego podpowiedza.

Objawy depresji + alkohol = biegiem do psychiatry i psychologa.
Do pierwszego - na konsultację i leczenie farmakologiczne (chyba, że nie będzie potrzeby).
Do psychologa - na własną terapię.

Trzymam kciuki

W zależności od potrzeb - duża paczka chusteczek-smarkatek i worek treningowy, do wywalania złości na świat, ludzi, niego.

Kobieto jak tak dalej pójdzie zaniedbasz dom, dzieci, to Ci je zabiorą. I wtedy nic już nie będziesz miała  -nawet dzieci....
Smutna historia, ale musisz wziąć się w garść ponieważ Twoje dzieci mają tylko Ciebie. Na pewno będą przeżywać brak taty. Muszą mieć oarcie w Tobie.
Wielokropek ma rację. Posłuchaj jej i się nie wykręcaj! Może jeszcze nie jest z tobą, aż tak źle. Więc nie czekaj, aż upadniesz na samo dno i zostaniesz bez niczego.

Ja Ci gratuluje zestawienia wypowiedzi. Żyjesz dla dzieci, a zaczęłaś pić. To najlepszy sposób by podpatrzył ktoś z życzliwych. Jeśli nie opanujesz swoich zapędów, pozbędziesz sie także i dzieci, czego nie życzę Ci z całego serca. Wówczas napiszesz nam tu o prawdziwej tragedii, ale wtedy nikt tu Cie nie będzie głaskał.
Jak wgryziesz się mocniej w wątki płaczących, zobaczysz jaką siłe w sobie ma alkohol, ile potrafi zniszczyc w krótkim czasie. Pomyśl o tym zanim będzie za późno. Jesteś w wielkim błędzie jeśli myslisz, że Twoje skrzywdzone dzieci chcą oglądać jeszcze pijaną mamę, bo to niby pomoże im zrozumieć ich tragedię ... Opamiętaj się landa. Też jestem sam z dzieckiem i nigdy mi nie przyszło do głowy by "napic" sie tylko dlatego, że zostawiła nas "mamusia". No ... chyba, że ze szczęścia ....

dziękuję Wam za mądre rady.Staram się podnieść i znaleźć sobie jakieś zajęcie dzięki któremu życie znów zaczęło by mnie cieszyć.Chwile po tym, jak napisałam ten wątek położyłam się zrezygnowana w łóżku i się poryczałam.I przyszedł mój synek ze stokrotkami zerwanymi w ogródku i zaczął mówić jak bardzo mnie kocha i jaka jestem dla niego piękna.O tak dla dzieci warto żyć, są największym celem i sensem życia.A mężuś.. napisał mi właśnie że załatwia sobie pełnomocnika żeby się rozwieść na odległość i że będzie wysyłał tylko tyle, żeby wystarczyło dla dzieci, bo mnie nie będzie utrzymywał, bo jak napisał, nie jestem jego dzieckiem!mimo że wie, że nie jestem podjąć żadnej pracy, bo nasze młodsze dziecko choruje na cukrzycę.Dodam, że mężuś chwalił sie, że zarabia po 10 000 na mies, niestety pracuje na czarno i napisał że nie mam mu jak udowodnić że w ogóle pracuje, dlatego za wiele nie dostanę

Jesli tak napisał to zachowaj maila lub wiadomosc SMS. Tego typu informacje mogą byc użyte w sadzie jako dowody

Czemu? Jedno z drugim nie musi się kłócić. Mało to ludzi umie te 2 sprawy pogodzić?
Dla siebie można żyć w sensie własnego rozwoju. Dzieci podrosną, pójdą do szkoły i przedszkola i co wtedy? Będziesz tak do końca życia siedzieć przed tv? Toć to stagnacja i marazm. co dobrego z tego ma wyniknąć dla dzieci?

Piszłas ,że wręcz poczułas ulgę,że to się kończy.. i to juz jest bardzo dużo.. ale pamiętaj,że czeka Cie jeszcze duzo przykrości bo rozwód to nic fajnego... zwłaszcza przy takim nastawieniu jaki ma Twój mąż.. ( nie jesteś jego dzieckiem ..pewnie, że nie) ale masz moim zdaniem szansę na rozwód z orzeczeniem wyłącznej jego winy i z tego nie rezygnuj.. ja taki rozwód dostałam i mimo, że on po 1. walczył jak lew, po 2. ja pracowałam, po 3. mamy zdrowe dzieci to sad zasądził aliemnty również na mnie... ..
A niech się więc rzuca jak wsza na grzebieniu.. prosze bardzo... niech się mądrzy... Ty zrób swoje.. skoro on Ci dokopał.. Ty dokop jemu...  niestety...

Zyczę wytrwałości.. i siły.. duzo Ci jej potrzeba..