Co powinnam zrobić? - Netkobiety.pl

Kochane koleżanki, poznałam pewnego dnia faceta. Spotkaliśmy się rankiem w pracy. To był zwyczajny dzień, który zaczynałam jak każdy inny. Poznaje w pracy wielu Panów, po kilku dziennie, ale tego pamiętnego dnia wyszedł mi na przeciw facet na którego widok i słowa zdębiałam. Odjęło mi mowę i rozum. Nic o nim nie wiedziałam a czułam że to ten wyjątkowy. Wszystko mnie bolało, a patrzył się na mnie tak jakby czul to samo. Pracowaliśmy ze sobą kilka dni. Prawił mi komplementy i był bardzo miły. Każda informacja na jego temat upewniała mnie w przekonaniu, że to ktoś dla mnie wyjątkowy. Był cudowny, choć z wyglądu w ogóle nie przypomina mojego ideału. We wnętrzu jest przepiękny. Okazało się, że ma dziewczynę, są ze sobą wiele lat. Wpatrzony we mnie był, paraliżowało mnie to okropnie. Po kilku dniach pracy ja wyjechałam, wróciłam do siebie. Strasznie za nim tęsknię, nie śpię od tygodnia. Nigdy nie wspomniałam mu co czuję, on też trzymał się ode mnie daleko. Było jedynie mnóstwo spojrzeń i ogromna potrzeba rozmowy, do której nie doszło. Jest daleko, ja tęsknię, ale nie odzywam się bo to porządny facet, chyba planował ślub ze swoja dziewczyną. Na mój gust coś tam nie gra, bo jak wspomniał od 10 lat są ze sobą i jakoś się nie może zdecydować. Nie chcę mu psuć niczego co już ma, życzę mu wiele szczęścia, ale tak strasznie tęsknię, że sama nie wiem co ja mam z tym zrobić. Zastanawiam się, czy on po prostu tak nie działa na wszystkie kobiety?? Ja nie mam doświadczenia z facetami i nie wiem jak na coś takiego reagować i jak sobie z tym radzić. Jestem zbyt nieśmiała żeby z nim o tym pogadać i wyjaśnić. Nigdy wcześniej nie przeżyłam tak ogromnej chemii i tęsknoty. Co zrobić?? Jak to z siebie wyrzucić?