ja, on + jego matka i pies... - Netkobiety.pl

Patowa sytuacja. To matka Twojego chlopaka - nie teściowa, i to on musi załatwić z nią sprawę. Po pierwsze przemyśl - ile jesteś jeszcze w stanie wytrzymać aż wybuchniesz. Po drugie - zastanów się dokąd prowadzi ta sytuacja - bo moim zdaniem donikąd. Matce chłopaka jest wygodnie jak jest, Wy dostosowaliście się do gościa, który stał się landlordem. Z racji funkcji, z racji wieku.

Moim zdaniem, tylko rozmowa między Tobą i Twoim chłopakiem, konkretny termin wyprowadzki dla mamusi - jak nie - wyprowadź się Ty. To jego matka. Jeśli znajdziesz blisko mieszkanie - co za problem. Wtedy on będzie musiał podjąć "męską" decyzję. Albo albo. Pamiętaj NIE jesteś jego żoną, nie masz żadnych zobowiązań wobec jego matki, ani ona wobec Ciebie.

No i co? Jak dlugo masz zamiar to znosić? Kriss ma rację to nie teściowa tylko matka Twojego chłopaka.
Po pierwsze jesteś U SIEBIE w związku z tym nie musisz się ukrywać po kątach zanim "mamusia" łaskawie wstanie. Zacznij wchodzić do SWOJEGO salonu o 8, 9, 10, kiedy Ci wygodnie i nawet jak nie masz po co to pohałasuj trochę, a to szufladę otwórz, a to niechcący trzaśnij drzwiami, przesuń krzesło. Jak będziesz widziała, że się budzi to mów radośnie, ale głośno "Dzień dobry!" i np kładz na stole gazetę z ogłoszeniami o pracę mówiąc, że kupiłaś dzisiaj rano, żeby "mamusia" mogła już z samego rana wziąć się za poszukiwania.
Przy każdej okazji pytaj jak jej idą poszukiwania, przy śniadaniu, obiedzie kolacji, na dzien dobry i do widzenia. Ile ofert przejrzała, co jej się podobało itp, itd. Nie schodź z tego tematu. Oczywiście zawsze miło i grzecznie, ale drąż temat.
Zacznij dzielić rachunki na 3. Niech mamusia się dokłada.

Z chłopakiem krótko, że sytuacja się przedłuża, matka nie szuka pracy, a sytuacja Cię już męczy i nie życzysz sobie, żeby to dalej trwało. Twój chłopak ma zrobić ze swoją matką porządek.

Powoli, ale skutecznie przestawiaj jej rzeczy, zgarniaj na kupę obkładając te miejsca swoimi rzeczami. Kobieta musi poczuć, że przeszkadza i to nie będzie niegrzeczne tylko prawdzie. Niegrzeczne to jest jej zachowanie.

wiesz,przyszło mi do głowy,że może by tak powiedzieć chłopakowi:"zrób coś ze swoją matką,bo już dłużej nie wytrzymam i odejdę"...
nawet,jeśli tak nie myślisz...bo przecież to on ma wobec niej zobowiązania,a nie Ty...no i kiedyś pępowinę trzeba odciąć,prawda?

Niestety, ale to właśnie Twój facet powinien z nią porozmawiać.
Ty możesz zrobić tak jak mówi Teo, kobieta może się zawstydzi i wyprowadzi.

Cóż, moja przyszła teściowa też czasami na nas żeruje.

Dałaś się przekonać i nie zostałaś w swoim rodzinnym domu (choć powinnaś to zrobić) to chłopak jeszcze raz Cię zakręci i znowu ulegniesz. Powie coś w stylu, że mama nie ma pracy więc jak ma się wyprowadzić? Przecież nie chcecie jej utrzymywać? Musisz wziąć sprawy w swoje ręce i męczyć ją o pracę i zachowywać się we własnym domu jak u siebie!

Dziewczyny!
Mój facet zdecydował się w końcu na rozmowę z matką. Postanowili, że ta wyprowadzi się jak tylko znajdzie pracę. Co ciekawe oboje stwierdzili, że tak będzie lepiej zarówno dla niej jak i dla nas. Mimo to, nadal jednak nie widzę żadnych prób znalezienia zatrudnienia. Obawiam się, że może okazać się złośliwa i celowo przedłużać okres swojego bezrobocia. Dlatego stopniowo zaczynam wprowadzać w życie Wasze rady. Dodam, że nie przestaję ponaglać też mojego chłopaka. Nieświadomie dał się wciągnąć, kiedy stwierdziłam, że musimy jakoś pomóc "mamusi" w poszukiwaniach, bo przecież nie ma ona w tym żadnego doświadczenia.
Przemeblowałam też cały salon, podążając za radą Teo. Ustawiłam na półkach swoje rzeczy, jej włożyłam do koszy i pudełek, schowałam gdzieś głęboko. Usłyszałam jakieś uwagi na temat ustawienia sofy pod nieodpowiednim kątem w stosunku do okna, odpowiedziałam jednak z zadowoleniem, że przynajmniej mamy teraz więcej miejsca. Być może niejako rozwiąże to problem z późnym wstawaniem.
Kontynuuję. Dzięki Wam zyskałam energię, by walczyć. Przekonałyście mnie, że moje odczucia są słuszne. Początkowo miałam wyrzuty sumienia. Myślałam, że rzeczywiście należy jej pomóc, usuwając się niejako w cień... Teraz wiem, że nie myliłam się. Ta kobieta nadużywa już naszej gościnności.
Dzięki! Będę informować o postępach!

DZIEWCZYNY!!
Nie pominęłam chyba żadnej z Waszych porad podczas wykurzania mojej przyszłej-niedoszłej teściowej. I... udało się! W dużej części jest to zasługa mojego chłopaka, który zebrał siły i przeprowadził z mamą poważną rozmowę. Wspólne poszukiwania pracy, nadal jednak rozpoczynane przez nas samych, zakończyły się dziś powodzeniem. Osobiście napisałam CV, założyłam pocztę e-mail, wybierałam oferty i woziłam na rozmowy. Dziś powalona comiesięcznym bólem zostałam wyręczona przez chłopaka. Kiedy wrócili, wyczerpana nawet nie spytałam o efekty. Do sypialni wpadła jednak "mamusia" radosna jak skowronek krzycząc: w poniedziałek zaczynam pracę!! W jednej chwili cały ból zniknął. Jestem dziś jedną wielką radością. Mam nadzieję, że nie straci tej szansy i dostanie tę pracę na stałe. Oferta dość przyjemna. Praca prosta, na cały etat, umowa o pracę. Wynagrodzenie wystarczające moim zdaniem, o ile kobieta nauczy się w końcu żyć odpowiedzialnie. Od razu ustaliliśmy szczegóły. W ciągu miesiąca się wyprowadzi. Miejsce pracy dość daleko od naszego miejsca zamieszkania, "mamusia" już poprosiła, żeby znaleźć jej coś bliżej, więc istnieje cień szansy, że odwiedziny również nie będą częste :> (wiem, jestem złośliwa). Mam jeszcze obawy odnośnie pieska... Nie jestem pewna czy nie pojawi się prośba o pomoc przy jego wyprowadzaniu. Postanowiłam już sobie w duchu, że się nie zgodzę. Tu również nie jestem złośliwa, po prostu nie p0rzepadam za tym zwierzakiem, a gdybym chciała chodzić na spacery co kilka godzin - kupiłabym swojego psiaka (tak zamierzam:)). Poza tym ja również pracuję.
Trzymajcie kciuki, by się przyjęło!!