Moje stresy, lęki, obawy o najblizszych... Pomożcie... - Netkobiety.pl

Witam wszystkich !
od kąd sięgam pamiecią zawsze miałam jakieś lęki, obawy o najblizszych, tzn. bałam się o nich, martwiłam się o rodziców kiedy byłam w czasie szkolnym czy przypadkiem któreś z nich nie zachoruje na poważą chorobę i zostawi mnie, bardzo się bałam tego przeżywałam, pamiętam taki incydent jak rodzice zakupili taki wielki poradnik medyczny miałam wtedy ok 13 lat przeczyatłam wszystkie objawy raka róznego rodzaju zamartwiając się czy rodzice nie mają takich objawów, mama jak szła na wywiadówkę to te co najmniej 1,5 godziny miałam okropne martiwłam się czy wróci cała i zdrowa czy nikt jej nie zrobi krzywdy ( hm ale za co ? :0 ) z czasem powoli zaczęło zanikać to moje martwienie się o rodziców, poźniej tzn ok  gdy miałam 20lat poznałam chłopaka z którym jestem do dziś, zamierzamy się pobrać może jeszcze w tym lub na początku nastepnego roku, bedąc z Nim te 5 lat miałam momenty w życiu że się martiwłam o Niego przezywałam zresztą to samo co z rodzicami. Są miesiące kiedy jestem zadowolona z życia o nic się nie martwię, wręcz tryskam optymizmem, ale nachodzą mnie te czarne mysli i tak mnie potrafią trzymac tydzień dwa, póżniej znowu miesiąc dwa cztery jest spokój. Teraz oczywiście martwię się o chłopaka żeby nie był na nic chory, żeby po ślubie żyć długo razem, hm może to i śmieszne ale boję się własnego ślubu, tzn jak pomyślę o tych przesądach a co najgorsze o świecach na ołtarzu to mnie dreszcze przechodzą, boję się że po ślubie może coś zakłucić spokój harmonię boję się wszystkiego mam stery lęki, obawy przed stratą czegoś. Jak mam sobie pomóc jak nie mysleć ? jestem osoba wierzącą, co niedziela uczestniczę w Mszy Św. modlę się wieczorami. Jak cieszyc się życiem i nie mieć tych napadów lęków stesów układać sobie scenariusz załamywać się ? Chwialmi nie daję rady, załamuję się tym Proszę o jakieś opinie w mojej sprawie, z góry dziękuje i pozdrawiam.