Żyję marzeniami i wspomnieniami byłych facetów, a nie rzeczywistością - Netkobiety.pl

Może zamiast życ wspomnieniami daj szansę któremuś?Każdy ma inny charakter , osobowość .Czasami marzenia w realu nijak się maja do naszych wyobrażeń .A życie to nie bajka.

Wszystko co jest dla nas nie osiągalne jest tym bardziej pociągające. Zupełnie jak dzieci chcemy tego czego nie możemy mieć...

Ale szansa była i się zmyła, dawne dzieje dawne wspomnienia podkoloryzowane przez wymyślanie że ten były to by tak nie zrobił, tamten to był ideał...

Może lepiej zobaczyć prawdziwe oblicze nie wydumaną przeszłość, bo przecież nawet jeśli za młodu dogadywanie z byłym było dobre, to teraz jako dorośli mamy swoje nawyki i sprawy. To dogadywanie to nie było by takie miód cud?

Super były może miec ukryte wady skoro kiedyś nie wyszło to ta wada gdzies na tym ideale jest.

Pora dorosnąć z złudy, docenić wartościowego człowieka dla którego liczy się teraz i to byś była szczęśliwa jako teraźniejsza kobieta a nie nastolatka?

Piszesz że wreszcie dojrzałaś do założenia rodziny ale czy naprawdę dojrzałaś? Nie zostawiłaś przeszłości bo jest po tylu godzinach obracania w myślach wspomnień, przeszłość zatraciła kanty.
Jak gimnazjalistka patrzysz na chłopaka z wakacyjnego flirtu porównując do ideała z marzeń każdego fajnego realnego faceta?

A sama pomyśl, czy ideał z marzeń można przeskoczyć? Współczuje ci bo tracisz szanse na stabilny trwały związek  odsuwając od siebie pełnego wartości człowieka który uchylił by ci niebo dla kogoś  jak z filmu , kto dawno nie jest tym kim był.
A może ty bronisz się przed pozorna stabilizacją uciekaniem w jeszcze częstsze wspominanie i wybielanie byłego bo czujesz presje że musisz wybrać i wreszcie założyć rodzinę?
Może ten były to tylko zasłona dymna by nie przejść krok dalej w stronę nowego nieznanego etapu?

Zastanów sie może warto zacząć naprawdę żyć i iść do przodu i zostawić za sobą przeszłość?

To jest naprawdę ciężka sytuacja dla mnie. Zdając sobie sprawę że muszę iść na przód, ciągle oglądam się za siebie. Poznając się nie byliśmy nastolatkami, więc to nie jest zauroczenie z lat szkolnych. To jest raczej obsesja zdobycia tego człowieka, chęć zwrócenia jego uwagi na siebie. chciałabym z nim przeżyć choć wakacyjny romans. Używam różnych sztuczek by zwrócić jego uwagę na siebie, choć obok mnie jest naprawdę wartościowy chłopak. Obawiam się że już tak mam, że tylko rzeczy nieosiągalne dla mnie stanowią jakąś wartość w moim życiu. Chłopka którego mogę mieć w każdej chwili nudzi mnie, a za to ten który jest nie do zdobycia dla mnie rozbudza moją wyobraźnie. Mam dość poukładane w głowie (przynajmniej tak myślę) i wiem że powinnam to zmienić , bo czeka mnie samotność, a przy okazji ranie jeszcze fajnych ludzi. Rozmawiałam na ten temat z bliską kumpelą i doradziła mi to forum. Dziękuję wszystkim którzy piszą co myślą na temat mojego przypadku, zawsze jest to jakieś nowe spojrzenie na tę sytuację i daje do myślenia.

Dziewczyny, radziłyście świetnie, ale cóż, związek i tak mi się rozpadł, choć chyba nie mogłabym go nazwać związkiem, o tamtym czasami myślę, kontakt nadal sporadyczny, ale jest...
Wiem, że nadal jest sam... i nadal gdzieś tam głęboko jest we mnie nadzieja, że może kiedyś.... poznaje nowych mężczyzn, żyję normalnie, ale nie spotkałam tego który by mi go zastąpił, z którym miałbym taki sam wspaniały kontakt jak z nim z czasów naszej przyjaźni...

Macie też takich mężczyzn, których nie miałyście, z którymi nie byłyście w związku, nie przeżyłyście romansu, lub choćby jednorazowej przygody, a o którym myślicie, że byłby dla Was idealny ???

To jest właśnie najgorsze!Ponieważ nic was nie łączyło on cię tak bardzo kręci. Przejdzie dopiero jak kogoś poznasz i się zakochasz

Dokładnie tak mam. Właściwie nic więcej mnie z jakimś chłopakiem nie łaczy a mimo tego idealizuje go i tak bardzo za nim tęsknie...

Niila, ale autorka postu nie pisze, ze spedzila z nim noc i poprostu chciałaby ją powtorzyc, lub ze nie jest zadowolona z tego, ze jeden chlopak ja odrzucil, wiec nie spocznie dopoki i jego nie zaliczy...
Nie mam racji Margot?
Tutaj chodzi o to, że co niedostępne to nas kręci, i być może gdybyscie byli razem, to znudzil by ci sie, moze bys sie calkowicie "odkochala", ale nie mozesz tego wiedziec...

W zasadzie nie wiem czy wierze, ze to przeznaczenie (czyli widocznie los tak chcial zebyscie nie byli razem). Ale tak sie stalo, i jesli juz nie ma szans na to zebyscie byli razem, to poprostu rob wszystko zeby go sobie obrzydzic. A jesli sa szanse... walcz do konca ;*

Ja wiem, że autorka postu nie napisała, że spędziła z nim noc i chciałaby ją powtórzyć , czy też , że nie jest zadowolona z faktu , że chłopak ją odrzucił - ale ja takie wrażenie odparłam .

Tak jak napisała Margot - "dobrze, że niektóre marzenia pozostaną tylko marzeniami", bo nie ma pewności , że gdyby pomiędzy nimi do czegoś doszło - nie ważne , czy poszliby razem do łóżka, czy próbowaliby stworzyć coś trwałego - ten chłopak nadal byłby tak bardzo atrakcyjny w jej oczach.

Po pierwsze oboje straciliby czas . Obecnie Margot też go traci , ale jest większe prawdopodobieństwo gdy jest wolna , że spotka kogoś szczególnego, niż byłaby w związku z tamtym kolesiem . Lepiej niektórych wad nie znać , bo rozczarowanie rozciąga się na przyszłość .

Zakochaj się realnie a zobaczysz, że tamten chłopak too tylko zauroczenie.