Jak się poznałyście ze swoimi partnerami;)? - Netkobiety.pl

ja swojego męża poznałam na dyskotece.Byłam na imprezie integracyjnej z dziewczynami z banku,a on był na integracji z kolegami ze swojej firmy.Podszedł do mnie i poprosił mnie do tańca a potem piwko,wyszliśmy przed dyskotekę i rozmawialiśmy do 4rano przy stoliku przed dyskoteką,potem zadzwonił na drugi dzień umówiliśmy się na spotkanie.........i tak 3 lata jesteśmy małżeństwem i mamy super wspaniałego 10miesięcznego synka.

Ja swojego męża poznałam na Barbórce- bo zawsze tak było ,że uczennice liceum do którego chodziłam ,uczestniczyły  w tych uroczystościach w technikum górniczym ,do którego chodził mój mąż.To był przypadek,bo między nami siedziała jakaś para w objęciach- i poszli tańczyć- a my zostaliśmy .Ponieważ mąż był dobrze wychowanym chłopakiem- to i mnie poprosił do tańca.I tak przetańczyliśmy całą Barbórkę- mimo faktu,że do śmierci nie umiał tańczyć.Próbowałam wielokrotnie nauczyć Go-ale był niezmiernie "odporny".... żeby nie powiedzieć.... toporny .... w tej materii.Ja wtedy mieszkałam w internacie.Umówiliśmy się na randkę następnego dnia..... na godzinę 11 ... do kościoła.Ja wychodziłam z założenia,że nawet jeśli nie przyjdzie - to i tak na mszę się wybierałam- okazało się,że On myślał tak samo .Jednego tylko nie przewidzieliśmy- ta msza to była dla dzieci - i jedynymi dorosłymi w ławkach- byliśmy my.Nasza znajomość zanim zostaliśmy małżeństwem- trwała 6 lat- w tym było wojsko męża.Jednak ja wychodziłam z założenia,że jeśli jesteśmy sobie pisani- to i tak będziemy razem.I tym sposobem - wspólnie przeżyliśmy 21 szczęśliwych lat.

Ja w swoim mężu byłam zuroczona już jako małolata(jest starszy o 11 lat).:)
Uważalam Go za super przystojaniaka,który na pewno nie zwroci na mnie uwagi-gdzie na taką małolatę.;)
Kolegował się z moim bratem,więc znaliśmy się z widzenia.Jak miałam osiemnascie lat rozstałam się z chłopakiem,okazał się wspaniałym pocieszycielem......jedna rozmowa,druga,spacer i coś ziskrzyło,po roku byliśmy już małżeństwem.Dzisiaj możemy pochwalić się przeszło osiemnastoletnim stażem małżeńskim.:)

Wytłumaczcie mi proszę, jak można kogoś poznać przez GG. Przecież widzisz tam tylko "własne kontakty" - więc jak można poznać nową, obcą osobę ?????

Już tłumaczę, jak to możliwe Jest jeszcze MOJA-GENERACJA w gg, tam miałam swoje fotki, a on zobaczył i napisał.

no tak....tylko jakby technika nie ta ale wychodzi na to że można jak się chce.
Fajny dowcip.

Hm no to ja swojego poznalam gdy bylam w 3klasie gimnazjum i mialam przygotowania do bierzmowania noi pewnego razu zamiast do kosciola poszlam z kolezanka na miasto:) i na schodkach siedzial on sam a kumpela go znala no to nas sobie przedstawila pamietam ze wtedy bylam taka niesmiala kompletnie mi jezyka zabrakło mega sie go wstydzilam:) ale po czasie bylo juz coraz lepiej odprowadził mnie na przystanek wymienilismy sie numerami i w wekeend spotkalismy ...pare spotkac romantycznych chwil i do tej pory jestesmy razem w marcu bd 6lat:)

no to nic innego mi nie pozostalo jak zyczyc Ci szczescia i wytrwalosci:)

a ja swojego obecnego chłopaka poznałam przez fb napisał post na tablicy i zaczelismy komentowac go z kolezanka i z nim i tak jakos potem zaraz napisał do mnie i od tamtej pory pisalismy juz codziennie ze soba i coraz wiecej   był wtedy zagranicą i po miesiacu pisania na fb, gg i rozmowach na skype wrócił do polski na stałe i jestesmy juz ze soba ponad dwa miesiace bardzo sie bałam pierwszego spotkania ale byłam w nim juz tak zauroczona ze bardzo tego pragnełam, okazała sie bardzo dobrym człowiekiem i mam nadzieje ze sie bedzie nam ukladac jak najlepiej za dwa miesiace planujemy zamieszkac juz ze soba nie moge sie doczekac

to mi mój Ł. słodził zanim się spotkaliśmy. naoglądał się zdjęć, a ja się obawiałam czy się nie rozczaruje, ale nie

to ja też miałam tak samo

My to mieliśmy zawsze takie zagrywki... tzn. słodziliśmy sobie w pewien inny sposób. Pisaliśmy do siebie, np. "Papciu", "Pałko", "Marchewo"itd... bo w zasadzie żadne z nas do jakiegoś czasu nie wiedziało na czym stoi. I dopiero on zaczął dawać jakieś sygnały, a kiedy już wiedział, że przyjadę to pisał "Powiem Ci, jak przyjedziesz" A ja za cholerę nie mogłam z niego tego wycisnąć. No ale oczywiście się domyślałam, że chodzi tu o te dwa słowa, ale nie chciałam zepsuć tego momentu

Ojejku, to tak słodko Ja dla mojego teeeż jestem mała, co prawda wyższa od Ciebie, ale mam te 164cm I teraz mówi do mnie "Kruszynka", "Mała", "Żabcia" - to ostatnie żeby podrażnić trochę, bo nie lubię tego, hah

Ja poznalam sie z moim M na urodzinach szefowej. W sumie poznalismy sie 2 miesiace wczesniej przelotnie ale poza wymienieniem halo nic miedzy nami nie bylo. Po imprezie pojechalam do niego a dwa tygodnie potem-zamieszkalismy razem. Dzis jestesmy 4 lata razem i prawie rok po slubie.

Ja mam 153 cm , maz mowi do mnie przewaznie meine kleine Prinzessin.

No zdecydowanie, jakiekolwiek miłe dla nas zwroty od naszych facetów są mile widziane.
Dodam tak... Zabawnie wyglądają moje i mojego faceta stopy, gdy są obok siebie, gdyż: ja mam rozmiar 37, a on 46. Często też się śmieje i przykłada swoją dłoń do mojej stopy, bo jest prawie tej samej długości.

Autobus,portal...fajnie.

poznalismy sie na portalu randkowym, po dniu pisania umowilismy sie na randke

od razu wpadlismy sobie w oko, pamietam ze pytal sie stale czy nie chce czasem jego kurtki bo zimno bylo albo czy moze mnie przytulic zebym nie zmarzla to bylo slodkie byl poczatke listopada zimno

Mnie moj chlopak omalo co nie przejechal autem. Po tym zdarzeniu przez 2 miesiace kolegowalismy sie a teraz jestesmy razem. Kto by pomyslal.;))

my poznaliśmy się w barze którym pracowałam, ale on byl do tego stopnia upojony alkoholem ze mnie nie pamiętał (szczenięce wakacje miał z kolegami) ;P A potem po jakimś roku spotkaliśmy się na imprezie myślałam że mnie pamięta i podeszłam i kazałam mu się posunąć bo nie miałam miejsca, no a potem już napisał wiadomość  :] podobno nawet nie pamiętał, że nasz wspólny kolega nas sobie przedstawiał