Żałuje,że nie dałam Jemu szansy... i sobie:( - Netkobiety.pl

Ja Cię rozumiem. Wiesz, człowiek jest na tyle pokręconą istotą, że bardzo często docenia coś, dopiero gdy to utraci. Tak było w Twoim przypadku, ale nie przejmuj się, to norlamne. Choć podchodzisz do tego zbyt egoistycznie. Jeżeli facet znalazł kogoś, to sądze, że w nieszczęśliwy związek by się nie pakował. Nie zabieraj mu tego szczęścia, pakując go w wątpliwości. Bo z pewnością by tak było gdybyś nagle się zjawiła. Jeżeli by chciał, czekałby nawet 30 lat. Kochający facet, jest w stanie zrobić wiele.

A mi sie wydaje, ze za pozno jest wtedy, jak nas smierc dopadnie...
Moze ulozyl sobie zycie jakos bo musial, ale moze nie jest szczesliwy, a moze jest bardzo szczesliwy i spelniony - tego nikt nie wie.

Nie zaszkodzi chyba jakos odnowic kontakt i zorientowac sie, co i jak?

Lepiej zalowac cos, co sie zrobilo niz zalowac czegos, czego sie nie zrobilo.

nie wiesz tego czy jest szczęśliwy. nie zniszczysz mu życia odnawiając z nim kontakt. Jeśli cos z tego wyjdzie będzie znaczyło że oboje tego chcieliście i nikomu życia nie zniszczysz- wręcz przeciwnie. Moze jest z kimś z rozsądku i oboje nie są do końca szczęśliwi. Zgadzam się z poprzedniczką- szanse są zawsze dopóki życie trwa! A czy Twoje szczęście jest mniej ważne od kogoś innego?? Bzdura! Pozdrawiam serdecznie!!!

Też miałam kiedyś takie rozterki. Nie dałam szansy komuś, komu bardzo na mnie zależało, tylko że On wcześniej mnie zranił. Nie wybaczyłam, a potem miałam wyrzuty sumienia. Odważyłam się przeprosić go za wszystko to, co wycierpiał przeze mnie po rozpadzie naszego związku, ale nie wróciło już to co było kiedyś. Oboje jesteśmy teraz sami i czasem dajemy sobie nawzajem do zrozumienia, że oboje spieprzyliśmy...

Jesli sie nie dowiesz jak mu sie ulożyło to prawda jest taka ze nie będziesz sobie mogla spokojnie ułożyc zycia...Rozsadek mówi daj spokój bo on już wybrał...serce podpowiada...dowiedz sie a może jednak...co zrobisz ...sama dobrze juz wiesz,więc do dziela...

Ech my niezdecydowani ludzie mamy zawsze gorzej. Czekamy na kogoś, zamiast samemu zrobić krok naprzód. Boimy się zaangażowania, a potem żałujemy własnych decyzji. I wszystko ok - to ludzkie bać się. Tylko trzeba pamiętać, że szansę ma się tylko jedną. Ty swoją przegapiłaś. Odezwiesz się teraz - namieszasz mu w głowie. Powiem więcej, choć to brutalne. Odezwiesz się teraz - zachowasz się jak egoistka. Poukładał sobie życie - lepiej lub gorzej - nikt nie robi tego idealnie. Burzenie tej poukładanej konstrukcji to zawsze egoizm - bo czy ktoś może dać stuprocentową pewność, że będzie lepszym partnerem, da więcej szczęścia, i co to tak naprawdę znaczy? Ja wiem jedno - problemy pojawiają się wcześniej czy później w każdym związku i trzeba je rozwiązywać, a nie szukać kogoś nowego albo wykorzystywać te gorsze momenty, żeby rozwalić całą konstrukcję.

Mnie się wydaje, że odezwać, po prostu "odezwać się" do niego zawsze możesz. Nie uważam tego za egoistyczne- po pierwsze, to że się pojawisz z pytaniem "co słychać" nie oznacza, że on musi rezygnować z dotychczasowego życia dla Ciebie. Po drugie, to że on z kimś jest w ogóle nie jest równoznaczne z tym, że jest szczęśliwy. Może być bardzo nieszczęśliwy, może za miesiąc go jego kobieta zostawi, może sam to zrobi, akurat to nie musi być wyznacznik tego by się odezwać lub nie.
Nie sądzę też żeby był prawdopodobny scenariusz, że on oto żyje teraz szczęśliwie a usłyszy Ciebie i nagle wszystko runie, on zwariuje i zburzy wszystko. Jeżeli jest mu dobrze Twoje pojawienie się nie powinno mieć wpływu na jego życie, może mu się co najwyżej zrobić miło, że pamiętasz. Jeżeli nie jest mu dobrze- kto wie, może okażesz się właściwą osobą która pojawiła się we właściwym momencie ? Choć wydaje mi się, że prawdopodobieństwo akurat takiej wersji wynosi około 2 %
Na marginesie- odezwał się do mnie ostatnio ktoś kogo kochałam w swoim życiu najmocniej i najdłużej, po wielu latach. To nie było uczucie szczęśliwe, między nami miały miejsce nieprzyjemne spięcia i nieporozumienia. Swego czasu wiele pocierpiałam z powodu tej historii. Teraz niczego nie chciał, po prostu się odezwał, nie nawiązując do tego co miało miejsce. Nic nie wywróciło się do góry nogami, za to była to dla mnie w pewnym sensie najmilsza rzecz jaka mogła się wydarzyć. W wirze różnych zmartwień, problemów, szarości ostatnich dni i ponurych myśli jego osoba wywołała uśmiech i przypływ jakiejś wewnętrznej siły, przywołała wspomnienia najpiękniejszych uczuć, które nie mają już wpływu na dzisiejsze życie, ale przypominają, że zdarzają się rzeczy piękne i dobre, dające wiarę

Witam ponownie
każdy z nas,po małych i większych przejściach ma różne podejścia.I dobrze To zrozumiałe. Od razu kilka osób uznało że jestem egoistką,a tak nie jest. NIE CHCE by On rzucał dla mnie wszystko i nie chce burzyć jego życia!!!  I nie jest to użalanie się.
Chciałam się tylko odezwać na zasadzie dawnej przyjażni i sympati (i że znamy się od lat)od tak. Nie myśle o żadnych scenariuszach jak ,jakby,gdyby... itd.
Każdo z was na po kilka słów racji,czasem się czegoś żałuje,czasem liczy się na coś,ktoś z kimś jest,bo miłość jest wzajemna,czasem odwrotnie,;jast się z kimś bo jest- itd;poprostu życie. 
Nie wierze,że nie wraca do was żadna myśl o chwilach dobrych. Tak poprostu się dzieje.,Z góry niektórzy ocenili że chcę coś zniszczyć,bo kiedyś nie wyszło,a to bzdura.
Dziękuje jednak za wszystkie spostrzeżenia,aczkolwiek jest co rozważać.te za i przeciw
A 100% pewności do czegokolwiek,nie ma się nigdy. Ale czas pokaze jak miało być
Pozdrawiam