Pewna teoria samotności ... - Netkobiety.pl

Wiesz Un Hombre, ja tak czuję się ciągle... I wiemy, że przeszliśmy to samo... tylko chwile radości, musieliśmy się cieszyć tylko chwilami. Jednak ostatnio stałem się mistrzem w oszukiwaniu samego siebie i niemyślenia, przez co jakoś lepiej mi się żyje. Ale generalnie mam takie poczucie jak Ty...
Chciałbym w końcu kochać i być kochanym, szczęśliwym... A póki co, pozostaje mi wybrać się z siatką piwka do kumpla i zabijać czas i umysł...

Jednak widzę, że przechodzisz to ciężko... Nigdy nie widizałem u Ciebie takiego posta... Mam nadzieję, że to tylko chwilowe...

I jutro masz być taki optymistyczny jak zawsze Albo nie wiem co

Trzymaj się

Powiem Ci un hombre , że wcale nie jesteś oryginalny z tą swoją teorią. Kiedy tak wczytuję się w Twoje posty przebija z nich stara jak świat teoria fatum gdzie człowiek jest zdeterminowany przez los, bogowie zaplanowali już tragiczne zakończenie a bohater zmaga się z ustalonym z góry przeznaczeniem. To ma być oryginalne ? Na prawdę wierzysz, że nie masz na nic wpływu i ktoś Cię z góry skazał na to co teraz przeżywasz i nie masz szansy nic zmienić ? Strasznie się mylisz ! Zacznijmy od początku -chcesz być szczęśliwy, chcesz kochać i być kochanym. To piękne i dobre marzenia i  pewnie większość osób na tym czy innym forum powiedziałoby Ci ,że także je podziela. Ale rozejrzyj się wokół - poczytaj wątki innych osób. Jak wielu z nas tak na prawdę się to udaje ? Szczęśliwa miłość zdarza się wbrew pozorom bardzo rzadko i wymaga wysiłku i ciężkiej pracy. Dlaczego szukamy miłości ?  Czasem tylko dlatego, żeby wypełniła pustkę, którą odczuwamy. Chcemy się zakochać bo wydaje nam się ,że to nas uzdrowi czy uszczęśliwi na zawsze. No właśnie - wydaje nam się. Jednak jeżeli my sami ze sobą nie jesteśmy szczęśliwi, jeżeli nie potrafimy cieszyć się tym co osiągnęliśmy, co nam się w życiu udało  - to co chcemy dać tej drugiej osobie ? Wychodzi na to ,że chcemy dać  jej nasz lęk przed samotnością, nasze rozczarowania i zawody, nasze wielkie oczekiwania ,że teraz to już nam się na pewno uda bo jak nie to ... linia rodowa naszej rodziny się skończy ... Dziwisz się ,że nikt nie chce takich darów ? Że przed nimi ucieka ? A kto by chciał brać sobie na głowę taką odpowiedzialność ! Un hombre żyj. Realizuj się. Rozwijaj. Buduj swoją niezależność i samodzielność. I nie myśl o tym czy spotkasz kogoś dziś po południu czy jutro rano ! Bo miłość przychodzi często niezapowiedziana i bez zaproszenia. Im mniej o niej myślimy, tym bardziej ją do siebie przyciągamy. I nie chodzi o to , żebyś grał przed sobą i światem optymistę, kiedy jest Ci źle - to nie w tym rzecz. Ale nie graj też fatalisty i nie chodź z wypisanym na twarzy "Ratunku" - bo to może najzwyczajniej odstraszać i przerażać na wejściu Dasz radę ! Czasem czas samotności jest nam dany po to , żebyśmy poznali siebie. Być może dla Ciebie ta lekcja poznawania siebie jeszcze się nie skończyła ?

no własnie jak wierzyć?? ale nie można być pesymistą przez całe życie, prawda?? to że sie zawiedliśmy na swoich dotychczasowych partnerach nie powinno przekreśłać naszych pragień. ja nadal wiere że gdzieś czai sie ta moja wielka prawdziwa miłość

Absolutnie nie mowie tu o klasycznym fatum, nie wierze w los i przeznaczenie. Wiem, ze mamy wplyw na to co sie z nami dzieje, natomiast wierze tez w to, ze jedni ludzie maja pewne zdolnosci/predyspozycje, ktorych nie maja inni...

Mozesz np cwiczyc na silowni 10 lat i nie osiagniesz tego co osoba, ktora ma predyspozycje do tezyzny fizycznej, cwiczy zaledwie rok a i tak jest od ciebie o wiele wieksza i silniejsza. Jedni maja predyspozycje do tycia i chocby nie wiem jak sie glodzili, nie beda tak szczupli jak inni, ktorzy np jedza co popadnie i nie sa na dieci. Jedni maja naturalne predyspozycje do bycia przywodcami a drudzy nie.

Nie staram sie powiedziec tego, ze z gory jest mi pisane byc nieszczesliwym, zyjacym w samotnosci czlowiekiem. Twierdze tylko, ze skoro tak jest, to moze jest ku temu jakis powod, moze jest ze mna cos nie tak, moze nie mam porzadanych cech, moze czyms odpycham.
Moze swoja droga powinienem sie wybrac do psychologa, bo niewykluczone ze lapie depreche.

Oczywiscie mozna tez powiedziec, ze nie spotkalem jeszcze tej wlasciwej osoby, ale statystyczna osoba w przeciagu swoich pierwszych 26 lat zycia, miala tam jakas liczbe "zwiazkow", ktore trwaly troche dluzej niz powiedzmy 1 miesiac. Mi nie bylo to dane i nawet nie umiem sobie odpowiedziec dlaczego, a ze od jakiegos czasu humor mi sie psul to chyba po prostu osiagnalem apogeum i stad te farmazony pisze.

Nigdy nie przypuszczalem, ze osiagne taki stan slabosci psychicznej i tak niskiej samooceny

Heh, ja to zawsze myślałem na odwrót... kobiecie łatwiej, bo nic nie musi robić, bo to facet podrywa. Ona siedzi, a chmara facetów przegania się w pomysłach, żeby zwrócić swoją uwagę
Jak widać co płeć to inne podejście, a co człowiek to wszystko inaczej

Tyle offtopu

Heyah

Tak, do tanga trzeba dwojga. Nijak nie zmusisz nikogo by z tobą był jeśli cię nie chce. I to właśnie jest sedno sprawy. Tą miętę albo się do kogoś czuje albo nie.
Jeśli ktoś stanowczo mowi NIE to nie ma szans na zmianę podejścia.

W dzisiejszych czasach w podrywanie angażują się raz faceci a raz kobiety . Ale chyba nie o to chodzi kto kogo podrywa, lecz z jakim skutkiem.

Nie dołujcie się panowie, bo gdzieś tam czeka na was ta druga połówka pomarańczy, i kiedys się znajdzie. Nie zamykajcie się w domach lecz wychodżcie gdzieś z nich z przyjaciółmi. Wasza milość może jutro jechać np z wami do pracy tym samym autobusem albo wsiąść do tej samej windy wiozącej was gdzies tam. Im mniej człowiek świadomie szuka tym większe ma szanse na znalezienie.

Ważne są dni których jeszcze nie znamy ............. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Tak mi właśnie jakiś czas temu powiedział facet, na którego czyham. I co, czekam co te dni przyniosą, chociaz to trudne czekanie.

Cholera, te 15 lat wstecz nie miałam problemow ze związkami. I nie było mowy o jakiś tam deprechach. Co najwyżej krotkotrwałe melancholie, zakończone wypijaniem z przyjaciółką butelki wina by utopić chwilowe smutki. A teraz co sie porobiło, każdy ma doła głębokości leja po bombie albo siada na bombie wiedząc że ona za chwile wybuchnie.

Ale jedno wam powiem, gdy ktoś sie uśmiecha, od razu staje się atrakcyjny !!!!!! I przyciąga innych ludzi jak magnes. Ja, pomimo smutku w środku, staram się jak najczęściej wypogadzać twarz. Pomyslcie panowie o tym, wystarczy zmiana nastawienia do życia. Vausti napisała dośc ostro, nie chcąc was zdołować lecz spowodować, byście się wzięli w garść. Ten ktoś kogo szukacie nie mieszka po sąsiedzku, lecz pewnie gdzieś w zupełnie innym miejscu. Wyjdzcie mu naprzeciw.

Inwalidą uczuciowym jest ten kto nie umie pokochać drugiej osoby, a wy przecież potraficie. Tacy ludzie zazwyczaj tu nie piszą, bo nie obchodzi ich, co czują inni. A to, że coś tym razem wam nie wyszło, no coż, nie tym to kolejnym razem sie uda. Jeszcze przed wami tyle czasu, że kiedys sie uda

Facet-to jak słuchasz tej muzyki- to by nie widzieć Toich "ślipek" co to odpychają- załóż może przyciemnione okulary.Dobrze Ci napisała Pawlaann -Ty to według mnie -liczysz na cud a jak sam wiesz- one rzadko mają miejsce.Ja zastanawiałam się czasem- ale to już teraz,gdy jestem sama- dlaczego jak byłam w związku - to nigdy nie zdarzały mi sie okazje na jakieś "coś na boku".Wiesz do jakiego doszłam wniosku? Ja po prostu tego nie szukałam.Mnie tak było dobrze,że nawet przez myśl  nie przeszło,że mogło by być inaczej.I to jest prawda,że w pewnych sytuacjach -my sami dajemy jakieś nie dla każdego widoczne znaki.Dopóki z Twojej strony będzie widoczny totalny "tumiwisizm"........ zostanie Ci ta muzyka.......i doły.E....... obyś tylko nie walnął w ten lej po bombie- o bombie samej nie wspomnę.

Wybaczcie , że ten mój post być może będzie dla niektórych zbyt brutalny , ale muszę to napisać , raz kozie śmierć.
Czytam na bieżąco posty Faceta i Un hombre i powiem , że na początku bardzo im współczułam , zresztą jak większość tutaj na forum.Staraliśmy się zrozumieć , wspierać , tłumaczyć i co? Nagle zauważyłam , że skutek jest odwrotny od zamierzonego ;(
Nasi faceci zamiast brać się w garść , rozklejają się na dobre.Rozumiem , że bardzo to wszystko przeżywacie , że jest to dla Was trudne doświadczenie , tym bardziej , że wiązaliście z tymi dziewczynami pewne plany , ale czy Wy przypadkiem nie lubicie się nad sobą za bardzo rozczulać ?

Wydaje mi sie, ze jest taki okres w przezywaniu rozczarowan sercowych, kiedy wiekszosc lubi sie nad soba uzalac. Nie kazdy tak ma, ale taka moja generalna obserwacja. W pewnym momencie po prostu cos w tobie siada, mowisz sobie ze jestes fe, nikt cie nie kocha bla bla bla.
Dzieje sie dlatego, ze osoby takie stracily wiele sil, sa oslabione fizycznie i psychicznie i w gruncie rzeczy chwilowo bezbronne.
Do tego dochodzi bezsilnosc. Jesli czlowiek czuje, ze nie ma wplywu na to co sie dzieje i cokolwiek robi, nie przybliza go do celu, to po prostu siada mu ta psychika predzej czy pozniej.

Masz racje w tym co mowisz, czasem klepanie po pleckach kogos nie daje porzadanego efektu jak np sprzedanie mu plaskacza...
Ja od niedzieli przestalem sie uzalac nad soba, takie postanowienie, tzn mam nadzieje, ze je dotrzymam.
Nawet jesli nie dotrzymam, to nie mam zamiaru sie z nikim dzielic juz moimi zmartwieniami, kazdy ma swoje i nie jestem zadnym wyjatkiem.

Mnie to wszystko po prostu duzo zdrowia kosztowalo i same wiecie jak taki "stres" moze dzialac na czlowieka. Ja szczerze powiem, ze nawet nie spodziewalem sie tego, ze to moze byc dla mnie tak toksyczne w dzialaniu.
Poza tym podobno jestescie bardziej odporne na stes, takze prosze sie nie czepiac waszych forumowych mezczyzn tutaj.

Moze miejscami zachowujemy sie jak dzieciaki, skrzywdzone, niewinne istoty, ale jak tylko odzyskamy rownowage - a predzej czy pozniej to nastapi - to znowu bedziemy dzikimi, pozadanymi przez kobiety mezczyznami.
Kiedy to sie stanie, zamiast watkow typu "rzucila mnie" albo "nie chce mnie", ja, Facet, gregor i inni skrzywdzeni mezczyzni na tym forum, beda zakladali watki typu: "kocha mnie 6 kobiet, ktora wybrac" albo "gdziekolwiek pojde, kobiety mdleja na moj widok, co zrobic?"

Parę rzeczy: mieszanka jest to prawda Oto moje zdjęcie: http://wgrajfoto.pl/pokaz/img1008/2d57cc99b42515.jpg
Chciałbym znowu być tak radosny, bez zmartwień... Jednak widzę, że jak ktoś ma miękkie serce to musi mieć twardą dupę. Ja jakoś jej nie mam...
  Nijak nie przypominam metala nie mam żadnej cechy w wyglądzie z tej grupy ludzi. Po prostu słucham tylko muzyki black metalowej, bo lubię. Polubiłem ją po kolejnych porażkach uczuciowych, gdy miałem dość świata.

Tak, jestem romantyczny... Muzyka nie ma na mnie wpływu w tej kwestii.
Ona mnie trzyma na dystans, bo jej nie dałem spokoju... To mi zarzuca. I wiem że ma rację. W ogóle wczoraj powiedziała "Kiedyś, gdy Cię lubiłam..." więc wiem że to koniec, ale chcę być jej przyjacielem... Ale nim nie zostanę, to też już wiem...

Nie mam zamiaru się uśmiechać, bo nie jest mi do śmiechu... Śmieję się tylko na uczelni, bo wiadomo jak to ze znajomymi... Ale poza to nie wiem jak się to robi.

Co do super facet, to ja wiem że jestem nie super, lecz zajebisty Kumpel z pracy mnie tego nauczył, gdy się wszystko między mną a Nią skończyło. Wyciągnął mnie z największego bagna, potrafił rozbawić. I tak często to powtarzał w żartach o sobie, że sam tak zacząłem mówić. I  teraz wiem że jestem zajebisty

To jest jedyne miejsce gdzie mogę zrzucić to co na mnie ciąży... NIGDY nikogo nie uznałem za przyjaciela, całe 21 lat wszystkie problemy i smutki nosiłem w sobie. Nikt nigdy nie wiedział co mnie dręczy.
Dopiero gdy ją tak na prawdę poznałem była mi PRZYJACIÓŁKĄ. Przez ponad pół roku była dla mnie jedyną osobą, której mówiłem o wszystkim i która mnie rozumiała... No a potem wiadomo... Dlatego tutaj tak płaczę, bo nie dość że straciłem jedyną przyjaciółkę to dodatkowo później najważniejszą dla mnie osobę... I nie mam nawet z kim pogadać tak na prawdę o tym... Wiem, że może to być dla Ciebie uciążliwe w ogóle dla Was. Więc chyba lepiej jak postaram się wrócić do tego co robiłem całe życie - pokonywać wszystko samemu... Pomogliście mi bardzo, jednak nie mam zamiaru nikogo zamęczać. Dość już męczeniem napsułem.

Pozdrawiam

Faktycznie, niezły z ciebie gość, bardzo miła prezencja, nijak nie wyglądasz na faceta, który odpycha swym wyglądem. Patrzenie w ziemie i warczenie na ludzi też raczej nie leży w twojej naturze. Więc powtarzam, weż się w garść. Jak ci mówi NIE, to nie nalegaj. Jest tyle miłych dziewczyn, może nawet na tej uczelni jakaś na ciebie tak cieplej patrzy. Nie tkwij w tym dołku tylko szybko z niego wychodź!!!!!!!

Wiem, że trudno ją mijać na korytarzu uczelni i nie reagować, wiem też że im bardziej ktoś nas odpycha tym bardziej do niego lgniemy. Ale szczerze w to wierzę, że przyjdzie taki dzień że powiesz sobie dość i otrząśniesz się. Uważam, że wyjątkowo niedojrzała kobieta. Bo dała ci nadzieję a potem odebrała.

Facet ma po prostu huśtawkę nastrojów. Raz dostrzegam w jego słowach że już mu lepiej, a kolejnego dnia jego dół osiąga głębokość 100 km. Ale takie przebłyski normalności świadczą o tym, że powoli nabiera dystansu. Pewnie te lepsze dni zdarzają się właśnie wtedy, gdy jej nie spotyka. A może się mylę. Czas, czas i jeszcze raz czas........ daj go sobie!!!!!! Zapominanie jest trudne.

Ja dzisiaj też mam doła, który od czasu do czasu przechodzi w stan wściekłości na mojego faceta. Wczoraj z kolei użalałam się i układałam strategię dalszego działania. Miałam ochotę wyć!!!!!!!

Masz 100% rację. W każdym słowie. Od wczoraj jej nie widziałem i do jutra nie zobaczę. I odzyskałem równowagę psychiczną. Gdy Jej nie ma czuję się spokojny, nawet nie za bardzo nieszczęśliwy. Ale przy niej fizjologia dostaje fioła i potem wpadam w humorlaną przepaść. Gdybym jej nie spotykał to już byłoby w miarę ok, bo (tak sobie wmawiam) kuracja dziurawcem zaczyna mieć  jakieś efekty.
Dlatego muszę się użalać, bo trudno jest o kimś zapomnieć, gdy się z nim codziennie rozmawia...
Ale pomimo dołków wierzę, że będzie ok. Chcę tego, ale do tego potrzebuję właśnie czasu.

Primo: ?????
Secundo: Może wypowiesz się jakimś pełnym zdaniem i przedstawisz problem?
Tertio: I może zrobisz to w sposób kulturalny? Ehhh...

Tą kretynką jestem niby ja. Obraża mnie. sprawdza moje posty i mi usiłuje dopiec.
Jesli nadal to bedzie robila, zmienie swój login.

Jeanne- jak mogłaś pomyśleć,że jest inaczej?????? Przynajmniej można zapoznać się z innymi punktami widzenia w jakiejś sprawie- bo jak sama wiesz- trudno czasem zachować w sprawach trudnych -  dotyczących nas samych -obiektywizm.Ja również doceniam dodatkowo to ,że nawet dla takich jak ja -starszych pań - jest tu miejsce.

teoria mi pasuje, chyba też żem niezdolny do miłości. nigdy się nie zakochałem, raz, całkiem niedawno, mi się wydawało, że może to "to", ale chyba się myliłem i jakoś tak się to rozeszło po kościach... zdaje mi się, że sensem życia jest miłość, ale wątpię, że ją kiedyś znajdę, więc nie wiem, po co mam żyć. gdybym się dowiedział, że np. mam raka czy coś i zostało mi, powiedzmy, pół roku życia, chyba by to specjalnie mnie nie wzruszyło. wiem, piszę jak "zdepresjowany" emo, ale w sumie i tak wszystko mi już jedno...

hej Wam,

to mój pierwszy post tutaj. Pomyślałam, a co tam napisze coś

Mam 22 lata i też nie mogę pochwalić się jakimkolwiek dłuższym związkiem, wszystkie kończyły się przeze mnie bo nie mówiłam "Kocham.., zależy mi....itp" ale nie mogłam tego powiedzieć bo bym skłamała....nie chce mieć kogoś, żeby Go tylko mieć, chce czuć.... jestem chyba analfabetą uczuciowym, starłam się angażować ale nie wychodzi... wierze, że spotkam tego właściwego ale czasem są dni, że jest kiepsko z tą wiarą....ale doszłam do wniosku, że wole być sama niż samotna w związku,
Pozdrawiam

piękne przemyślenia braveheart,

Takie drobnostki jak dotyk, uśmiech, miłe słowa potrafią namącić człowiekowi nieźle w głowie.
Ale otrząsnąć się z tego jest niezwykle trudno, jeśli się wpadło po uszy.

Każdy z nas tęskni za prawdziwą i odwzajemnioną miłością i nie chce być samotny...... jednym się udaje znaleźć, a drudzy całe życie poszukują i nic.

Kochać.......... jak to łatwo powiedzieć...... mówi piosenka. Wydaje mi się,że w życiu nie jest już tak prosto.Z racji wieku przestrzegam....... mówcie kocham........ gdy jesteście tego  pewni.,dawajcie nadzieję... gdy wypływa ona  z Waszych  przemyśleń co do słuszności deklaracji......... Nie każdemu jest dane być "powalonym" strzałą amora- czasem na uczucie by ono było- trzeba pracować długo- i to codziennym życiem.Ten prawdziwie kocha,Kto dla tej drugiej osoby  jest oparciem,na Kogo zawsze- czasem w głupich sytuacjach - można liczyć.

wlasnie nie tak latwo... wszytskim sie wydaje ze nic tylko miec dwadziescia lat czerpac zycie wiadrem i skakac z parasolem swego --ostoletniego uroku.... czuje sie jakby wykleta z tego grona gdy tylko pojawia sie ktos kto chce mi podarwoac uczucie buduje dookola siebie chinski mur,, pomysla o mnie glupa.. to czego ona chce____??

to samotnosc najgorsza z mozliwych

bo niby samemu sie na to godzisz a wewnetrznie wyjesz z rozpaczy

zgadzam sie Nieznajoma ......nie napisalem ,ze nie Bylas .....i nie chce w jakis sposob kogos urazic....w koncu sam tez dokonuje wyborow...nie kazda osoba mi imponuje czy tez sie podoba bo zycie byloby za nudne i nie ciekawe...moze to glupio brzmi....ale jesli ma sie wszystko podane na talerzu to nie widzi sie piekna pewnych chwil...jesli sie na cos nie zapracuje i cos przychodzi latwo nie bedzie cieszyc tak jak kiedy wlozymy w cos wlasnego siebie.....albo cos sie czuje albo nie...jestem tego zdania ,ze trzeba cos czuc od siebie samego i byc tego pewnym....bo jesli sa jakies niepewnosci to moga z nich wyniknac pewne problemy pozniej...na wszystko potrzeba czasu....mysle,ze rozmowa jest bardzo wazna zawsze i wszedzie ,ale musza chciec rozmawiac dwie strony....wtedy latwiej uniknac konfliktow ...chociaz nie zawsze bo od kazdej reguly sa wyjatki..... podoba mi sie Twoje stwierdzenie,ze w "uczuciach kazdy jest jak dziecko i to jest piekne.." ..zgadzam sie z tym bardzo bardzo:).....ilu ludzi tyle charakterow,tyle przemyslen,doswiadczen....poprostu trzeba na siebie trafic....jesli chodzi o mnie ...to staram sie byc bezposredni i nie kryc niczego co mogloby miec na cos wplyw...o uczucia rowniez....wazna dla mnie jest szczerosc pomimo tego ,ze czasem boli...

Witajcie, tak sobie też czytam wasze wątki chłopcy nasi kochani, i powiem wam, że nie jesteście sami w popadaniu w największe doły świata. Wiadomo, że są lepsze i gorsze dni, ale czasem jest taki okres w życiu człowieka, że wydaje nam się, że jest tylko dno, dno i tylko dno..ale pewnego dnia zauważasz, że w tym dnie jest ukryta niespodzianka a to jest to, co na nowo pozwala nam się uśmiechać.

Facet jesteś super!! Bardzo przystojny Uśmiech na buźkę i wszystkie Laski Twoje

nie ma reguly kiedy....trzeba cierpliwosci.....ja czekam dwa lata....brak mi uczuc...bliskosci ...rozmowy....zmyslow takich jakie budza zapach wlosow czy dotyk ucha koniuszkiem palca.....moj dziadek mial 34 lata kiedy poznal babcie ,ktora miala 22 ....dlatego nigdy niewiadomo kiedy nas tp spotka...zycze wytrwalosci...

Nieznajoma ...prawda prawda ...takie nie mowienie w pewnych sytuacjach tez jest piekne....najwazniejsze by nie robic komus tylko nadzieji i stawiac sprawe jasno...bo jesli sa jakies watpliwosci to chyba nie dobrze.... pozdrowienia dla Babci - madrze prawi .

Każdy dzień daje nam nowe szanse ....... jak mówi nam pewna piosenka.
I nigdy nie wiadomo co przyniesie każdy nowy dzień, ale warto czekać ....... bo miłość często przychodzi niezapowiedziana i często wtedy gdy się tego najmniej spodziewamy.
Myslę, że szczerość jednych ludzi czasami wystrasza tych drugich. Ale szczerość jest bardzo ważna gdyż stawia wszystko w jasnym świetle i nie pozostawia niedomówień. Kobiety powinny mówić otwarcie o swoich uczuciach, gdyż mężczyźni często nas nie rozumieją gdy owijamy w bawełnę. Najważniejsze by znaleźć odpowiedni moment na wyznania.
Moja ostatnia godzina szczerości wobec faceta wywołała u niego spory szok, z którego musiał się nieco otrząsnąć. Nie mam pojęcia czy był wart moich wyznań. Najbliższe tygodnie pokażą. Lecz wszystko wskazuje na to, że niepotrzebnie się przed nim otworzyłam.

Ja juz u siebie poprawilem, czy ktos jest usatysfakcjonowany?

A tak na marginesie to jestem zdania, ze lepiej byc szczerym i walic prosto z mostu, niz cos ukrywac, klamac albo owijac w bawelne...

Kobiety nie mówią, ale i faceci też, a to wynika chyba z obawy przed sprawieniem komuś przykrości, bólu i rozczarowania. Trudno jest komuś spojrzeć w oczy i wbić nóż w serce dlatego ludzie owijają w bawełnę, nie zdając sobie sprawy, że właśnie to zabija powoli. Każdy z nas chyba woli nagłą śmierć prawda?

Ja mam 23 lata i nigdy się nie potrafiłam związać z żadnym facetem ;( więc powoli dochodzę do wniosku, że chyba jest ze mną coś nie tak!!! wszyscy myślą, że nie mam problemów bo ciągle się uśmiecham i staram się czerpać radość z życia, ale gdy jestem sama radość znika i pojawiają się smutek, żal i tęsknota do tego, żeby mieć kogoś, kto pocieszy, przytuli, zrozumie. niestety jeszcze nie udało mi się spotkać takiej osoby:(

Nijaka, jestes taka młodziutka, on cię znajdzie w tłumie..... o to się raczej nie martw. Bądź sobą i nadal tryskaj radością na zewnątrz. Przyciągasz tym ludzi, bo nikt nie zwraca uwagi na smutasów. Ale pamiętaj, że trzeba dać mu szansę na zanlezienie ciebie. Nie zaszywaj sie w domowych pieleszach tylko raczej przebywaj wśród ludzi. Ułatwisz mu zadanie. Trzymam kciuki. )))))))

Mam podobne odczucia.. tylko ze będąc kobietą i to bardzo wrazliwą kobietą jest to jeszcze gorsze do zniesienia.. delikatnosc i zaangazowanie tylko odstraszają facetów.. Wydaje mi sie ze juz nigdy nie znajde nikogo dla siebie ;( ani przyjaciół, ani faceta.. nikogo komu by na mnie zalezało.. pozostaje chyba
tylko walic głową w mur