Penelopa - Netkobiety.pl

Kaja zdaję sobie sprawe z tego że w tym momencie nie mam żadnych szans,ale tak jak napisałam czas nie gra roli...Jeden krok juz zrobilam-napisalam życzenia noworoczne, i w ty między innymi że mojej milości nie zabije żadna sila.Oczywiście bez odezwu...Dwa miesiące temu zadzwonilam,poprosil żebym tego nie robila bo ranie mu serce...wiem że mnie kocha a ja go tak zawiodlam swoim wyznaniem że go zdradziłam(oczywiście to bylo klamstwo).Nastepny krok za kilka miesięcy...może trzy...

Kasandra, użalasz się nad sobą i upajasz swoją dobrocią i szlachetnością, bo ODDAŁAŚ ukochanego rodzinie. Romansowałas z nim przez 3 lata i POZWOLIŁAŚ sobie na to, by twoja miłość rozkwitła. Nie wiedziałas o tym, że on ma rodzinę? Ujrzałaś go i w tej sekundzie spadło na ciebie uczucie odbierające rozum? Nie wierzę w takie rzeczy, uważam że zakochiwanie się to proces, szczególnie jeśli jest się dojrzałą kobietą. To od ciebie zależało, czy pozwolisz toczyć się i rozwijać procesowi, czy rzecz stłumisz w zarodku! Ty pozwoliłaś na to, dałaś sobie zielone światło nie patrząc na konsekwencje. To właśnie jest EGOIZM!
I to nie jest tak, że MIŁOŚĆ wszystko tłumaczy i nie podlega osądowi. Nie jesteśmy zwierzętami, których zachowaniem kieruje tylko biologia, jesteśmy ludźmi, ponoć rozumnymi i jesteśmy odpowiedzialni za swoje uczucia. Ty pozwoliłaś na to, by to emocje tobą kierowały, a "gdy rozum śpi, budza się demony"!
Czy masz prawo szukać szczęscia? Tak, masz prawo, choć będąc na tym świecie nie mamy gwarancji, że będzie ono nam dane. Są ludzie którzy poczucie szczęścia czerpią z bycia PRZYZWOITYMI! Są i tacy, którzy bedą szczęśliwi, gdy podpalą pół świata. Ty, żeby poczuć się szczęśliwa potrzebujesz cudzego męża, ojca nie twoich dzieci, kogoś kto prosi cię byś dała mu spokój, nie raniła mu serca. No i co z tego, że ON prosi, przecież TY masz prawo szukać szczęścia
i zrobisz wszystko, powoli i bezwzględnie, bez oglądania się za siebie, żeby GO mieć!
Zrobisz co zechcesz, nie wątpię że znajdziesz wytłumaczenie każdego swojego kroku, że pięknie się sama przed sobą wybielisz, że opakujesz swój egoizm w piękne slowa o braterstwie dusz, przyjaźni i dojrzałej miłości. I to jest własnie smutne.

Zgadzam się z marena7. Nie jesteś ani szlachetna, ani dobra, skoro przez 3 lata 'podkradałaś' cudzego męża. On nie był, nie jest i nigdy nie będzie Twój. I teraz, kiedy Cię błaga, żebyś go zostawiła, wiesz chyba dobrze, co to znaczy- on Cię nie chce. Żałuje tego, co się stało. Wie, że popełnił błąd zdradzając. Może nawet dorósł do roli męża i ojca.

Śmieszne jest to, że nazywasz siebie 'dojrzałą' kobietą i to co robisz 'dojrzałą miłością'. To co robisz jest po prostu złe. Ale powiem Ci, że najgorzej na tym wszystkim wychodzisz Ty- bo on wrócił do rodziny, a Ty zostałaś z niczym. No, może ze swoją obsesją i złudzeniami...

Ogarnij się. Otrząśnij. Przeanalizuj. Szukaj szczęścia, nie krzywdząc innych.

Kaja,tak ,żyliśmy w ukryciu.Jednak On odwiedzal mnie w domu jako mój kolega.Nikt niczego nie wie,nie podejrzewał,jego żona tez żyje w nieświadomości chociaż pewne domysly były.
Dzieci ma już pelnoletnie,nadal sie uczace.
Nie robiliśmy jakiś konkretnych planów na przyszlośc ale obiecalismy sobie że kiedyś w przyszlosci i tak będziemy razem.

MARENA piszac o swojej dobroci i szlachetności nie mam na mysli tego ze pozwoliłam mu wrocic do zony ale pisze o calokształcie swojego życia,a troche juz przeżylam.
Nie zwrócilas tez uwagi na inna rzecz ,a mianowicie że znaliśmy sie już dużo wczesniej,w sumie ponad 20 lat.Nie jestem nim zauroczona ale naprawde kocham tego czlowieka.To że los pozwolim mi go spotkac na swojej drodze życia tylko mnie upewnil w tym uczuciu.

Tak szczescie jest pojęciem wzglednym.Dla jednych szczęsciem bedzie przeżycie kolejnego dnia bez kopniaka od męza a dla mnie wlaśnie odzyskanie męzczyzny mojego życia.

MARENA nie idealizuje Go.Jest facetem z krwi i kosci i zdaje sobie sprawe z tego ,ze jemu tez czasami smierdza skarpetki. Znam dobrze jego charakter,wady i zalety,akceptuje go takim jaki jest.
Tak zranilam go i bardzo tego żałuje.Chce to odwrocic.Chce żeby do mnie wrocil.Oczywiście nic na siłę ale będę mu o sobie przypominala konsekwentnie.
Wiesz bylabym szcześliwa gdyby teraz w tym momencie ktos mi zagwarantował ze będziemy razem bodajze na stare lata.To by mi wystarczyło.

ładnie to ujęłaś MARENA.Jestes mądrą kobietą...

Odchodzą...

Wiem, wie, jestem w innej sytuacji...

Kasandro niesamowicie Cię podziwiam ..,jesli masz tyle siły,odwagi i jestes konsekwentna to rób to co ci podpowiada serce....,myśle ze przemyslałas juz wszystko doskonale,zrobiłas pewnie te za i przeciw i tak wniosek Ci powstał jaki na początku napisałas ze będziesz o niego walczyc....jesli tylko to Ci odpowiada i będziesz szczęsliwa to powodzenia,a nie jestes juz nastolatką  to chyba wiesz co robisz:)jak Ci będzie cięzko po tej trudnej drodze pisz będziemy cie wspierac...pozdrawiam:)

TRUSKAWECZKO widzę że trochę mnie zrozumiałaś...Dziekuje Ci...na ten czas staram się życ z całych sił,chociaż w głębi duszy jestem bardzo smutną osobą.Nie wiem czemu ale ciągle mam nadzieję że kiedyś zapuka do moich drzwi... i wierze ze Ten na Górze pozwoli nam jeszcze byc razem.
Kto wie może kiedyś napisze na tym forum,że moje marzenie się spełniło...
Zadzwonie do niego za rok...zapytam co słychac...Wymyśliłam sobie że dopuki nie zmieni numeru telefonu to będzie oznaczało że nie chce tracic ze mną kontaktu-tak jak mi to wcześniej obiecywał.Jednak nie mam zamiaru robic niczego na siłę,wbrew jego woli .Co przyniesie życie zobaczymy.

GRANDA moje podejście...,no cóż...,realne...takie przypadki naprawdę sie zdażaja,żadko ale sie zdażają.
Zazdroszcze takim osobom odwagi,bo chyba nie można nazwac takiego postepowania głupotą jeśli dwojgu ludziom udaje się byc szczęśliwymi.

nie jestem Penelopą , ale rozumiem Cię, czytając Twoje posty, widząc historię Twojego życia, Waszej miłości, biorąc pod uwagę Twoje doświadczenie życiowe - rozwód, dzieci nabieram przekonania, że kochasz szczerze, mam nadzieję, że nie beznadziejnie..

Wiesz rób swoje, jak jesteś szczęśliwa. Rozumiem Cię i rozumiem dlaczego się odzywasz, to jasne. Chcesz być z nim za wszelką cenę, bo go kochasz, chcesz, żeby kochał Ciebie, chcesz, żebyście byli razem. Miłość to piękne uczucie. Życzę, żeby był Twój. Chciałbym, żeby mój ex tak o mnie zabiegał, żeby zabiegał właśnie z tego powodu, ale on tylko chce mi zniszczyć życie nie dając o sobie zapomnieć. Powodzenia.

Powiem Ci, ze zal mi Ciebie, tak po ludzku ze wspolczuciem. Twoje zycie bylo, jest i jest duze prawdopodobienstwo, ze bedzie nadal smutne. Nie pisze tego z ironia, albo po to, zeby Ci dogryzc. Zdradzil mnie maz, wiec TE DRUGIE automatycznie powinnam potepiac, ale nie robie tego. Powinniscie porozmawiac szczerze, okreslic swoje wzajemne uczucia, ograniczyc straty do minimum i pozwolic wszystkim budowac cos nowego. Z czasem bedzie jescze gorzej. Ty powinnas przyznac sie do klamstwa i podac powody, on powinien wybrac jedna z was, zona powinna miec swiadomosc, co w trawie piszczy i tez miec szanse na odbudowanie swojego zycia byc moze bez niego. Mnostwo miedzy wami niedomowien. Musisz zrobic porzadek w swoim ogrodku, zbyt wiele osob cierpi w tej chwili. Nie mozesz dopuscic, zeby Twoje czekanie poszlo na marne.

Jesteś Wielka AGA!
Pomimo zdrady męża potrafisz zrozumiec ze takie rzeczy po prostu się zdażają...oczywiście nie powinno sie zaczynac,to przede wszystkim ,zeby nie ranic siebie i innych.Jedak gdy już do czegos takiego dojdzie,"przytrafi" sie to wielkie uczucie to wtedy tak trudno sie rozstac...
Wiesz, ktoś gdzieś napisal że milośc w dojrzalym wieku przechodzi się trudniej,podobnie jak choroby wieku dziecięcego...
Masz racje powinnam zrobic porządek w "swoim ogródku".Jednak na te chwile nie mam takiej możliwości,co nie znaczy ze taka okazja sie nie nadarzy.Ufam że go spotkam,chociażby przypadkiem.Muszę/musimy wyjasnic te wszystkie niedomówienia.Bardzo mnie to męczy że Go okłamałam.

NOLINA czasu nie marnuje,bo żyję tak jak mi się udaje,najlepiej jak mogę...bez niego...po prostu żyję!

Masz racje KASANDRA - AGA jest wielka.
Minie pomogla bardzo - madra Babka.

Powodzenia

Kasandro - Ty chciałbyś być Penelopą. Ale nie jesteś.
Nie byłaś egoistką? Masz dość bycia dobrą i szlachetną?
Czy uważasz, że Twoje dotychczasowe poczynania zasługują na ten opis?

Malinko, zgodnie z tym, co zacytowałam Kasandra uważa się za Penelopę. Ale że Penelopa była wierną żoną - trudno to samo mówić o wiernej kochance, nieprawdaż? Tak więc pomimo, iż bardzo by chciała - nie jest. Przynajmniej na razie.
Zadałam proste pytania odnoszące się do treści posta. Nawet zacytowałam, żeby nie było niejasności.
W pierwszym poście Kasandra zapytała: Co o tym sądzicie Forumowicze. Ja wyraziłam swoją opinię. Nie było w tym żadnych osobistych wycieczek - w końcu Kasandra nie umawia się z moim mężem, prawda?
A jeśli chodzi o przepychanki - myślę, że nie musisz mieszać do tego osób trzecich - przepychasz się od wczoraj ze mną.
Hm... oczekujesz, że będę wspierała Kasandrę? Która z nas poradziła adze333 a propos osoby, z którą zdradził ją mąż: "Trzeba bylo smarkule wystawić bez majtek na ulice!" ?
Z nas dwóch to nie byłam ja.

Kasandro - mam wrażenie, że troszkę trudno Ci popatrzeć obiektywnie na Twoją sytuację. Pomijając moja ocenę moralną (którą znasz) - nie masz wrażenia, że zbyt wiele Cię to "kosztuje" emocjonalnie? Mieszkacie blisko siebie - czy naprawdę uważasz, że on nie zauważył, że z nikim się jednak nie spotykasz?

Szczerze?

jestem pod wielkim wrażeniem!!! NAPRAWDĘ!! gratuluję ....  walcz! bo tu chodzi o Twoje szczęście .... łaaał jestem pod wielkim wrażeniem Twojej siły i otwartości pomimo tego że wiesz że zaraz masa ludzi z forum zje Cię żywcem bo on ma żonę i dzieci.
Mnie nigdy by nie było na to stać, ale jedno jest pewne, jeżeli on Cię szczerze kocha to walcz.

WAŻNE!!

czy dzieci są szczęśliwsze gdy widza niekochających się rodziców lub jednego z nich nieszczęsliwego?? nie!! mam troszkę znajomych których rodzice sa po rozwodzie. Moja koleżanka powiedziała kiedyś piękne zdanie:
"gdy teraz patrzę na szczęście mamy i taty osobno, z nowymi partnerami, to myślę że rozwód był dobrą decyzją. Patrzenie na nich męczących się ze sobą bardzo mnie bolało"

TAK właśnie myślę

A za Ciebie trzymam kciuki

Amerah - dokładnie TAK!
Są PO ROZWODZIE. Koleżanka przecież nie powiedziała: "super, że mama/tata ma kochankę/kochanka" tylko pochwaliła ich rozstanie w imię uczciwości. I ja właśnie o tym mówię.

wydaje mi się że kochanka może być takim katalizatorem do szczęścia lub nieszczęścia
wszystko zależy od tego jak to sie potoczy
a może to jest wielka miłość która zdarza się raz w życiu? przejśc obojętnie czy spróbować?
a jeśli ona wie że z nią będzie szczęsliwszy? że to ona da mu to wszystko czego mu brakuje, da to czego brakuje w tym małżeństwie do pełni szczęścia? że z nią zniknie ten powód dla którego on zdradza? ma nie spróbować? i żałowac całe życie?

Na łopatki to Ty nas powaliłaś, zamiast Penelopa mogłaś sobie wymyślić inny tytuł . Jako polonistka,i żona jestem niestety na łopatki powalona a nie każde "porównanie" jest niestety DOBRE! A sama postać Penelopy bardzo mi się podoba:) Nie żyjemy w starożytności, ale może niektórzy żyją w fikcji!
P.S Dobry pomysł- współczesna adaptacja mitu o Penelopie, brawo, zmieńmy może jeszcze mit o Syzyfie, współcześnie mógłby być...hmmmm, innej orientacji seksualnej, jak szaleć, to szaleć :):)

warto pamiętac że to jest jej wątek i jej temat
jeżeli chciałaby go nazwać "Kubuś Puchatek i Hafalumpy" to co??

i teraz powinnas zrozumieć, brzydkie ale prawdziwe

mężczyzna w dużej części składa się z (sorry za określenie) pipy która potrzebuje prowadzenia za rączkę ...  nie pokażesz że tak można to nie pomyśli sam. że też samodzielnie decydują się zdradzać hmm?!?!

Juz Ci odpowiadam PENELOPA.

Twoj wczorajszy wpis na : "TA TRZECIA......"

Zacytuje Twojego posta:

" Dla czego uważacie ze AMARAH rozwala malzenstwo?Przecież gdyby on nie chcial to by nie zdradzal!
To jego żona jego rodzina,jego dzieci i to ON powinien o nich zadbac!
AMARAH na sznurku go nie ciągnie!"

Wpis o23ciej.

23.10,wpis Niekochanej na Twoj watek.

moim zdaniem to że spotykał się z nią od 3 lat i wracał do żony o niczym nie świadczy
bo, ponieważ, gdyż
doszłam do wniosku że to mężczyźni są słabi,nie postawisz ich pod ścianą nic nie zrozumieją. Do tego boją się wszystkiego bardziej, tego co zrobi żona co z dziećmi - nawet kosztem własnego szczęścia i właśnie patrzenia dzieci na to co się dzieje z ich nieszczęśliwymi rodzicami. Wybierają to co proste...
dziwi mnie to że ona powiedziała że poznała kogoś i pokochała a on zniknął
czy kochał naprawdę dlatego stwierdził że się usunie dla jej szczęścia? którego sam się jej bał dać????

ale jak już pisałam mam dziś dziwny dzień ...

Każdy człowiek chce być szczęśliwy. I każdy podejmuje wybory, dla każdego są inne priorytety. Dla kochanki uniesienia i wyrwane chwile, dla żony poczucie zmiany (może straty, a może zysku), dla dzieci zawsze poczucie odrzucenia.
Miłość jest zawsze ważna, ale najważniejsze jest to co z nią zrobimy. Może warto czekać, może warto jest o sobie przypominać a może nie. Kiedyś przeczytam zdanie, że jeśli się kocha człowieka, to nie można go kurczowo trzymać przy sobie, trzeba dać mu wolność wyboru, jeśli kocha to wróci. Tyle, że może nie będzie miał już dokąd wrócić, bo odchodząc zniszczył  wszystko co wcześniej zbudował.

Wina zawsze leży po stronie zdradzającego. Gdyby facet był porządny, to kochanka nigdy nie zostałaby kochanką. Osobiście współczuję i kochance, i żonie- bo obie w pewien sposób stają się ofiarami palanta. Można zarzucać kochance brak solidarności z kobietami- ale to nie ona przysięgała wierność i miłość jego żonie, czyż nie? Poza tym, nie oszukujmy się- nie ta to inna, jak chciał zdradzić to i tak by sobie znalazł kogo trzeba...

napisze tylko:
BRAVO!!

komentować nie trzeba, to było świetne !!

nie wiem czy on mnie kocha, nie wiem...
nie jest to tak proste jak u innych że po 2 miesiącach powiedzieli sobie "Kocham Cię"
nie powiedziałabym nigdy tego jemu, myślę i tak że on to widzi, ale nie mogłabym, zwyczajnie nie mogłabym.

to należy do zbioru słów których sobie nigdy nie powiemy

BUSIU obawiam sie że Twoje stwierdzenie jest mylne!Gdyby kochal to zostawilby żone...Może kochac ale nie stac go na to zeby zostawil swoją rodzine z wielu wzgledow.
Co innego chciec a co innego móc!

AMERAH doskonale rozumiem co masz na myśli...On nawet nie powinien tego mowic...
Ja swojemu kochankowi powiedzialam że go kocham,jednak gdy zapytalam jego czy kocha mnie-odpowiedzial że wiele lat temu to powiedzial i do tej pory nie zmienil swoich uczuc,ze sama powinnam znac odpowiedz na to pytanie...
Masz racje AMERAH sa slowa i zachowania ktore nigdy nie będa mialy miejsca w związku kochanka-kochanek...
Rozumiem tez Ciebie ze dla 2godzin czasu z nim jestes gotowa poświęcic te 4 godziny placzu...ja tez tak czulam,tez wystarczalo mi te 30%Jego osoby i nie liczylo sie dla mnie to ze te pozostale 70% przeznacza dla swojej rodziny...bo wiedzialam,czulam że jej nie kocha...

Kasandra1234 czemu Ty go tak tłumaczysz? Ja rozumiem że kochasz, przeżywasz uniesienie, żal i poczucie niesprawiedliwości w jednym, ale po wafla go tak tłumaczysz?
Duża jesteś to pewnie wiesz, że faceci to nie bezwolne cielęta czekające tylko na estrogenowego kopa żeby podjąć podstawowe czynności życiowe. Ja już gdzieś pisałam - facet to nie pantofelek tudzież ameba z przyczepionym nabiałem.
Po cholerę ich tak obrażać? Albo że się tylko popędem kierują kopulatory jedne.
Jeśli Twój obiekt westchnień jest tak cudowny jak mówisz, to pewnie ma przysłowiowe jajca oraz szare komórki, co w połączeniu pozwala mu na podejmowanie samodzielnych decyzji. Może się przy żonie męczy, może ona też by sobie pohasała - kawa na ławę i pędem po szczęście. Boisz się że Cię nie wybierze?