Dziecko - Netkobiety.pl

branie pigułek w ukryciu nie jest rozwiązaniem... przecież to powinna byc wasza wspólna decyzja, nie tylko Twoja, zresztą wydaje mi się że to prędzej czy później wyszło by na jaw a wtedy nie było by za ciekawie... kłamstwo ma krótkie nogi. raczej skup się na tym aby przekonac swojego partnera że to nie jest najlepszy pomysł a przynajmniej nie w tym czasie. Przecież jesteście młodzi i możecie decyzje o dziecku odłożyc na kiedy indziej. Aż córka bardziej się usamodzielni, wtedy będzie można pomyślec o drugim dziecku, już Waszym, biologicznym. Musisz mu wyjaśnic że przecież się nie rozdwoisz. Skoro jeździsz tak często na rehabilitacje to jak on sobie wyobraża tą podróż z małym dzieciątkiem?? jeszcze w autobusie?? Ja tego nie widzę. To by była męczarnia dla ciebie i dla małego dziecka.

spróbuj mu wyjaśnic że też pragniesz dziecka razem z nim ale że to nie jest najlepszy pomysł teraz. Dziecko to przecież straszny obowiązek, poświęcenie a nie tylko radosc z pociechy. Musi to zrozumiec. A jak wyglądają wasze relacje z rodzicami narzeczonego?? dlaczego nie akceptują waszego związku?? Czy twoi rodzice też nie akceptują tego??

Nie akceptują tego związku ponieważ mam dziecko. Zanim byłam z moim chłopakiem to przez 5 lat się przyjaźniliśmy i wtedy jego rodzice mnie uwielbiali ale z chwilą kiedy dowiedzieli się, że jesteśmy razem wściekli się tak, że nawet nie mam prawa przekroczyć progu ich domu a trwa to już trochę. Moja mama mimo tego, że lubi Patryka pokłóciła się z nim rok temu i od tamtej pory mój narzeczony nie może wchodzić do domu mojej matki. Dzięki Bogu mieszkamy już razem. A co do jego rodziców to mój facet też ma 2 rodzeństwa przyszywanego , jedno od strony matki drugie od strony ojca. I mówią, że nie chcą by ich syn popełnił taki błąd jak oni i związał się z kobietą z dzieckiem. I twierdzą, że ja powinnam wrócić do ojca Natalii (maja mała). A ja nie wyobrażam sobie żyć z kimś innym. Mój jest naprawdę rewelacyjnym ojcem, kocha mała bardziej niż nie jeden ojciec swoje biologiczne dzieci.

szyszunia157, jeżeli Twój partner chce mieć dziecko - nic w tym złego. Jeżeli Ty nie chcesz mieć kolejnego dziecka - nic w tym złego.
Ale jeżeli on zaczyna Cię przekonywać na siłę, szantażować, odmawiać stosowania antykoncepcji - to jest niedojrzały do jakiejkolwiek relacji i jakiegokolwiek seksu. Zaś jeżeli Ty będziesz brać cichaczem tabletki albo mu ulegniesz - to w pierwszym wypadku również zachowasz się niedojrzale, a w drugim zrobisz coś wbrew sobie. Taki związek nie jest zdrowy i oparty na szantażu czy kłamstwie prędzej czy później się rozpadnie.

Co robić? Postawić na swoim i pokazać, że Twoje zdanie ma nie mniejsze znaczenie niż jego opinia. Pójść po tabletki i powiedzieć partnerowi, że będziesz je przyjmowała, ponieważ w tym momencie postanowiłaś nie mieć następnego dziecka. MASZ DO TEGO PRAWO i nie oznacza to, że mniej go kochasz, że jesteś egoistyczna czy że chcesz mu zrobić na złość, po prostu dokonałaś wyboru. On w  tym momencie może zachować się równie dojrzale i podjąć swoją decyzję - albo zaakceptuje Twój wybór i odłożycie rozmowę o ciąży na później albo odejdzie, ale obie te opcje są dwa razy lepsze niż kłamstwo/szantaż/itd. Wiem, że w tej chwili partner wydaje Ci się tym właściwym i odpowiednim, natomiast uwierz mi, jeżeli taki jest, z jednej z tych dwóch opcji skorzysta.

Szyszunia, nad czym on ma się zastanawiać? Nad tym, czy pozwoli Ci się zabezpieczać? Jedyne, nad czym może się zastanowić to nad sobą. A Ty nie pozwól zrobić ze swojego ciała przedmiotu, o którym ktoś inny decyduje za Ciebie. A co jak się "nie zgodzi" na antykoncepcję? Będziesz kłamać albo zrobisz jak mu się widzi?

Tu chodzi o SZACUNEK - do Ciebie, Twojego ciała i prawa decydowania o nim. To, co robi Twój partner to czysta przemoc, a Ty się jej poddajesz.

Co do ślubu to kwestia czasu. A co do dziecka nie wiem czy bym chciała mieć je nawet gdyby moja mała była zdrowa. Po prostu nie mam pojęcia. Tak samo jak nie wiem jak to mieć zdrowe dziecko. Na stan dzisiejszy nie. Chociaż nie powiem, że nie robi mi się ciepło na myśl o dziecku ale po prostu moja ciąża to był jeden wielki horror i nie chce przezywać tego samego.

Całą ciążę spędziłam w szpitalu, bo do takiego cudownego stanu doprowadził mnie mój "eks". Kocham dzieci mogę się nimi opiekować ale więcej nie chciałabym już mieć nigdy.

Mówiłam dla mojego, że nie chcę mieć już w ogóle dzieci i to ładny czas temu...Ale on stwierdził, że i tak zmienie zdanie...albo, że on tez chce mieć swoje. Nawet powiedziałam, że jak nie pasuje mu to to może odejść, bo nie chcę mu zamykać drogi przed ojcostwem ale stwierdził, że dziecko mu nie potrzebne...To było rok temu a teraz temat znowu wrócił.

No dobra wyjaśnijcie mi to gadalam z moim facetem, bo to nawet rozmową nie można nazwać. Usiadłam przy nim po ok. 1,5h proszenia o rozmowę mój luby komórka w ręku więc czekam aż skończy na niej grać i ją odłoży dopiero jak mu o tym powiedziałam odłożył ja ale nie wyłączył gry i następujący dialog:
(JA)- Kochanie będę brała tabletki. Możesz się na to zgodzić bądź odejść.
(ON[ewidentna brecha ze mnie]) Spoko.
I to koniec naszej rozmowy i Pan P. złapał za komórkę i zaczął grać. ZA&%$iście co?

Dziecko to poważna sprawa, tym bardziej ż ejuż masz jedno a jesteś jeszcze młodą osobą. Musisz ze swoim partnerem poważnie porozmawiać i wyjaśnić mu wszystko. Wsztstko zaaa i przeciw. To powinna być wasza wspólna decyzja, do której nie powienien cię zmuszać. Zastanów się nad tym dobrze, wiem ze nie jest to łątwa decyzja, ale musisz pomyśleć o dziecku które już masz i sama o sobie. Twój partner powienien to zrozumieć.