moja chyba głupota.... - Netkobiety.pl

Ja myślę, że w Twoim życiu nie podziało się tak żle. Myślę także, ze dobrze ze nie doszło do ślubu, bo wydaje mi sie ze nie byłabyś w pełni szczęśliwa.
Myślę, także  ze córka "kolegi" gra na ojca uczuciach i myślę, że nie tylko On, jako ojciec musi korzystać z psychologa, ale także jego córka, która jest nastolatką, i za moment bedzie miała swoje zycie, znajomych, i pierwsze miłości, i jej tato zostanie na "boku"

Mam wrażenie, że przyzwyczaiłaś się do tego, że w Twoim życiu jest obecny mężczyzna, który przytuli, poczujesz sie przy nim ważna. Myślę, że tak naprawdę, nie chcesz pobyć chwile sama, doszukujesz sie, w sobie błędów, braku ojcowskiej miłości w dzieciństwie, idt.

Jeśli miałabym Ci doradzić, daj sobie czas. Wycisz się, odkryj w sobie czego chcesz, a może nawet w Twoim życiu pojawi sie ktoś inny, świeży i nowy.

Wiesz są na forum  historie kobiet które zdradzały, czy tez są w związkach z żonatymi facetami i tam łatwo by mi było napisać  potępiający tekst.
W twoim przypadku o dziwo po przeczytaniu pierwsza myśl, to jak ty musisz być zmęczona ta huśtawką mimo iż sama ją sobie zrobiłaś.
Wydaje mi się że z postu bije potrzeba stabilności, ale z kimś kto to ci zapewni, kimś kogo będziesz pewna i wreszcie zaufasz.
Twój narzeczony  nie dawał ci tego , sama mówisz że był maminsynkiem, szef przyciągnął cie z racji autorytetu i pozornej stabilności.
Jest dużo racji w tym że brak ojca  wyraził się w tęsknocie do faceta pewnego siebie, z autorytetem dającego oparcie, ale okazało się że ten człowiek też jest słaby.

Miłość hmmm ma tyle odcieni piszesz że on nie może znieść że odszedł od córki, myślę że do póki ona nie dorośnie by wreszcie znaleźć własnego faceta, to wasz związek będzie  podtruwany wiecznym poczuciem winy za każdą chwile która z tobą spędza.

Chyba najlepiej by było gdybyście na jakiś czas nie mieszkali razem, on niech poukłada sprawy z tamta rodzina a ty daj sobie czas do namysłu.

Jeszcze jedno  piszesz że co ja zrobiłam, mogłam już być po ślubie mogłam żyć spokojnie.
Właśnie nie mogła byś żyć szukając w narzeczonym tego oparcia , bezpieczeństwa bo on ci tego przez cały czas bycia razem nie dał, więc ślub niczego by nie zmienił.
Z czasem była byś nieszczęśliwa jako niania własnego faceta.
Jesteś osoba na pewno znająca własna wartość, wykształconą ale  tęsknota z dzieciństwa dała o sobie znać, nie wkurzaj się o to. Uchroniło cie to być może od nieszczęśliwego małżeństwa.

Spróbuj poznać te część przysypanych pragnień z dzieciństwa, to odłożone na bok jakieś wspomnienia  dadzą ci wiedzę jakiego partnera chcesz.
Wykorzystaj czas gdy twój  szef-partner wyprowadzi się na ułożenie samej sobie w głowie.

Mogła bym cię potępiać za związek z żonatym, za jakieś łzy tej nastolatki, ale nie umiem w tym przypadku.

Jedno co mogę to trzymać kciuki byś znalazła siłę  i poznała siebie.

no i dobrze ci tak...teraz pij to piwo ktorego sama nawazylas...Trzeba bylo myslec glowa a nie.....a ten narzeczony jak cie przyjmie z powrotem to baba nie facet! co za laski na tym swiecie....!?

Fakt, zgadzam się z tym, że z Twojego, Ewo, postu przebija troska i potrzeba stabilizacji. I o ileż inaczej czyta się o zdradzie kiedy człowiek wie, że jej autor naprawdę szuka szczęścia, a nie zwykłej zabawy kosztem innych?
Potrzeba czasu i Tobie i "Szefowi" . Z tego co mówisz nie wygląda na to, ze patrząc na niego masz klapki na oczach, Twoja wersja o tym, ze Cie kocha brzmi prawdopodobnie. Tylko, że no... kurde, jak kocha to mu zależy, jak mu zależy - znajdzie sposób .

Witam
nie daję rady sama się z tego podnieść,zdecydowałam się na wizyty  psychologa.Może to mi pomoże.

JaEwa - przeczytałam wszytsko co tutaj napisałas i uważam, ze zarówno Ty jak i Kolega X jesteście bardzo słobymi emocjonalnie osobami.
Uważam, ze związek z nim bedzie nizbyt udany - on nie potrafi samodzielnei podjac decyzji co zrobic ze swoim zyciem, ja rozumię ze emocje i uczucia córki sa dla niego bardzo ważne, ale jego córka nie będzie szczęsliwasz tylko dlatego, że tata wraca do domu na noc - bo ona i tak go tak naprawdę nie ma, nei ma ojca. jak bardzo on kocha córkę,że woli siedziec w pracy popołudniami niz zabrac córjkę na spacer, do kina, za kakupy..cokolwiek?? Moim zdaniem, może faktycznie jego małżenstwo nie jest udane (chociaz uwierz mi kazdy facet który zdradza zonę mówi swojej kochance że małżenstwo było pomyłką a zona to jędza), spróbowąl z Toba czegos innego, a przede wszytskim nowego (jesli nie sypia ze swoja zona, w co nie wierzę  - to znów obudziąłs jego żądze) i poczul się znów młody i wpsaniały - ale nei wierzę w jego miłość do Ciebie. Ty jetseś ta lepszą strona zycia, ta do której się chce wracać, ale nie jestes miłością, bo gdybys była - bylibyście teraz razem, a nad córka mozna popracować, tylko Ty tez musisz się w to zaangazować. Poza tym zastanów się czy jestes gotowa na bycie z facetem ktory ma dziecko i to nie małe - bo to bardzo utrudnia życie i trzeba byc tego cholernie swiadomym- pisze to z autopsji. Nie będę tu wspominac jescze o zonie, z która czekałby go rozwód - i wtedy dopiero mogłaoby sie okazac jaka jets kobieta napradwe.

Całę sczescie ze nie wyszłas za tego chlopaka ktotry byl twoim narzeczonym, bo tylko byscie sobie skomplikowali zycie - mam nadzieję ze nie myslisz wciąż o powrocie do niego.

Uwazam że powinnas zerwac kontakty z Kolega przynajmiej do czasu kiedy on sie nie ogarnie, nie poukłada swojego zycia - a Ty zacznij zyc swoim, przestan sie szpikowac tymi lekami- bo zwariujesz, nie jestem zwolenniczką korzystania z porad psychologa na amerykański styl - zwróć się może do rodziny, porozmawiaj z kims bliskim, kto w razie kryzysu bedzie mial czas żeby wysłuć Cię i po prostu być.
Jestem pewna że jak tylko znajdziesz nowa prace zaczną sie nowe znajomosci, spotkania i Twoje życie się zmieni - musisz tylko chcieć a nie zagłębiac sie  to smutne zdrzenei któremialo miejsce w Twoim zyciu. Z reszta napewno masz jakeis koleznaki z którymi mozesz gdzies wyjsc na drinka albo potańczyć, Dasz radę, bo jetes młoda i silna, ale musisz chcieć!!!!

Moim zdaniem to nie z Tobą problem tylko Twój Kolega nie umie wykazać sie asertywnością wobec córki. A jego córka, odnoszę wrażenie to manipulatorka- sama ojca nie ma ale innej kobiecie go też nie odda. Powinien z nia porozmawiać, powiedzieć ze bez względu na wszystko jest i będzie jego córką i że ją kocha, ze poświeci jej tyle czasu ile potrzebuje ale musi pozwolić mu być szczęśliwym.
A jeśli chodzi o Ciebie to nie mów że jesteś słaba i naiwna- każdy zasługuje na szczęście i nic w tym dziwnego że go szukasz.

I obys Ewo wytrawała w tym postanonowieniu. Żyj dalej, czas leczy rany i napewno sobie poradzisz.
Na niego nie masz co liczyć, ani teraz ani kiedy córka będzie starsza, jest za miękki...po prostu.

Powodzenia...:)