kłótnie małżenskie... - Netkobiety.pl

hmm tu akurat nie moge za bardzo pomóc, bo nie mam męża i do końca nie wiem jak to jest, ale może faktycznie tak jest że poczuł się odrzucony. Niektórzy faceci tak mają (np mój chłopak) że jak poświęcasz im mniej czasu to własnie czują się niepotrzebni. Ale oni oczywiście tego nie powiedzą tylko własnie w taki sposób jak kłótnie chyba chcą to przekazać. Nie piszesz ile dziecko ma miesięcy/latek, ale jeżeli pójdzie spać (lub na pare godzinek wezmie go babcia czy ktos inny) to organizujcie sobie miły wieczór tylko we dwoje, myśle że wtedy wszystko wróci do normy. Przecież dziecko jest częścią was, więc nie może być powodem kłótni.

Przede wszytskim przyjscie na świat maleństwa to wielki przełom w życiu małżeństwa, to nowe doświadczenia, nowe troski, nowe wyzwania, często lęk i niepewnośc.. Uzbrujcie się w cierpliwośc i razem poznajcie tajniki rodzicielstwa, tak jak pisały poprzedniczki zaczecaj męża do opieki nad dzieckiem, wspolnie spedzajcie czas ze sobą, duzo rozmawiajcie co was gryzie, z czym sobie nie radzicie. Proś go o pomoc- poczuje się doceniony i potrzebny

Czasem jest też tak, że mężczyźnie się wydaje, że jeśli już raz zdobył kobietę to wystarczy, że skoro są już razem to nie trzeba się starać, pokazywać jak bardzo jest dla niego ważna, że można odpuścić i... czekać. Tylko na co? Wiesz, rozmowa to podstawa. Jeśli w związku nie ma dialogu ludzie zaczynają się od siebie oddalać, w Tobie będzie się rodził żal, w nim obojętność. Ja wiem, że to jest trudna sztuka, której ludzie niejednokrotnie uczą się latami, ale bez tego nie ma porozumienia, ani dobrego związku.

I powiem Ci, że kiedy czytam Twoje słowa to nie wyobrażam sobie takiej sytuacji. Miesiąc temu miałam czternastą rocznicę ślubu i wiesz, codziennie z mężem ze sobą rozmawiamy, czekamy na siebie kiedy któreś gdzieś wychodzi, na dzień dobry i do widzenia nie zapominamy o buziaku, kiedy razem gdzieś idziemy trzymamy się za ręce, w ciągu dnia jakiś miły sms, telefon, drożdżówka kupiona w piekarni... To drobne gesty, ale jakże ważne i tak niewiele kosztują. Zawsze tak było i tak zostało przez wszytskie te lata.

Jusztynia, spróbuj  odrzucić żal i wyjdź mężowi na przeciw. Zrób mu jakąś drobną niespodziankę, pokaż, że się cieszysz kiedy wróci z pracy, upiecz ulubione ciasto, usiądź obok niego, bądź pozytywnie nastawiona- tak, aby w domu i przy Tobie czuł się najlepiej.

Brak komunikacji, bliskości i brak działań by to zmienić niszczy wasz związek...Powiedz mu to co nam, powiedz że się martwisz ( tylko na spokojnie bez awantur) powiedz mu że za nim tęsknisz i go kochasz. Wyciągnij do niego rękę, jak przyjdzie z pracy to go przytul, pocałuj i powiedz że tęskniłaś, jak będzie siedział przed TV to usiądź obok i się  w niego wtul....zróbcie coś by zbliżyć się znów do siebie...wspólna kolacja ( romantyczna), masaż , wspólna kąpiel....i mów mu że go kochasz....zacznij pierwsza rozmowę, okazuj mu że cieszysz się z jego obecności...a jak to nie poskutkuje to cóż usiądź z nim i pogadaj o związku, powiedz że się starałaś ale on nie wykazał inicjatywy by cokolwiek zmienić, zapytaj się czy chce tak dalej żyć? ...bo ty już nie dajesz rady. Tak mi się wydaje może się mylę lub ktoś ma lepszy  pomysł...

Chciałabym, ale to już jest dla mnie coraz trudniejsze... Ja jestem strasznie nerwowa On też jest nerwowy,ale troche mniej niż ja... Przez spory czas  było między nami super,a nawet zajebiście... Porozmawialiśmy ze sobą ja mu powiedziałam co o tym wszystkim myśle. byliśmy bardzo blisko siebie, prawie tak samo jak na początku... ale teraz znowu zaczelo sie cos psuc... Znowu zaczynają się kłutnie już takie częste jak wcześniej...co ja mam robić... Już nuiewiem... Postaram się wypróbować tego co napisałyście... Chciałabym,żeby poskutkoewało... Co byście zrobiły na moim miejscu???