Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

a moze powinnas zajac sie soba?aeorbic, taniec..cokolwiek..mi pomoga taniec..jedno wiem..nie szukaj pocieszenia w alkoholu..on Cie zabije..wiem z doswiadczenia, zniszczy Ciebie i Twoja rodzine..uwazam, ze powinnas zajac sie tylko i wylacznie soba..a zobaczysz ze poczujesz sie lepiej..

a wlasnie ze powinnas znalezc ..mimo ze masz tyle spraw..i tez mieszkam w takiej pipidowie, ze nic sie nie dzieje, ale mimo to staram sie robic cokolwiek..bo w moim przypadku..tez nie jest kolorowo, a najgorsze jest to, ze zamykam sie w sobie, w pokoju i leze..co przykro mi mowiec, prowadzi do depresji..(takze nie wiem w sumie co Ci poradzic..staram sie jakos spedzac czas, jak nie dzialka, to sprzatanie, to znajome(a mam je niewiele)..nie jestem psycholoszka, ale wiem ze alkohol to nie rozwiazanie..pomysl tak:czy upadlam tak nisko, zeby siegac po nalogi?przeciez jestem zajebista laska, mam zycie przed soba, musze o siebie dbac!!
to tyle:))

a może masz jakąś przyjaciółkę? Może potrzebujesz kogoś, kto Cię wysłucha, przytuli, kogoś, kim nie musisz się opiekować i kto bezinteresownie Cię wesprze?

Mam to samo. Tylko, że ja sięgam po alkohol podczas wekendów. Sama zauważyłam, że piję coraz więcej. Też mieszkam na pipidówie gdzie nie ma co robić i gdy mam dwa dni wolne od pracy popadam w jakiś dołek i wówczas się zaczyna. Mojej rodzinie to narazie nie przeszkadza ale poznałam kogoś kto zmusza mnie żebym z tym skończyła. Bardzo się o mnie martwi i wciąż mi tłumaczy, że robię źle, że to nie rozwiąże żadnych problemów. Wiem ale mi alkohol pomaga, wtedy wszystko wydaje się prostrze i piękniejsze.
Ech życie...

Mam pytanie : na jak długo poprawia się nastrój po alkoholu? Może to naiwne pytanie, ale sama nie mam takich doświadczeń więc nie wiem. Z obserwacji znajomych widzę, że po alkoholu mało, że problemów starych nie rozwiązują, to jeszcze dochodzą nowe. Do tego syndrom dnia drugiego, brrrrry strasznie wyglądają na kacu, ze świadomością człowieka przegranego.
Tak logicznie myśląc, warto pomyśleć jak "dołek" wyrównać inaczej niż zalewając alkoholem. Po co do jednego problemu "dołek" dodawać drugi problem "alkohol" ?
I jeszcze jedno, tłumaczenie, że mieszkam w małym grajdole ... co ono tłumaczy? Nic się nie dziej? Więc pomyśl co może się dziać gdy uruchomisz własną pasję i "coś" zorganizujesz. Może znajdziesz sens w tym i przestaniesz niszczyć siebie z nudów?
Pozdrawiam cieplutko

Nie ważne na jak długo alkohol pomaga, ważne,że pomaga. Uwielbiam ten stan i śmiałość jaką daje.

Nie wymagaja tego ode mnie. Akceptują mnie taką jaka jestem. Przynajmniej tak mi sie wydaje. Problem jest w tym ze mi sie podoba to chwilowe uszczęsliwienie. Czuje wtedy ze moge gory przenosic, a na mojej drodze nie stoja zadne przeszkody. Jestem tez pewna, ze oprócz poznawania nowych ludzi, niektorch tez zniechęciłam do siebie w ten sposob. Po prostu po alkoholu staje sie w pewnym stopniu osoba ktora chciałabym byc - otwarta i śmiała. Chcisałabym osiagac to wszystko (nie zniechecajac do siebie nikogo) nie siegając po procenty, ale nie wiem jak.

To nie tak. Starzy znajomi mnie akceptują taką jaka jestem. Przez to kogo gram po alkohlu zdarza sie ze niechecam tych nowych. Nie chce być inna, chce jedynie sie osmielić. Jak do tej pory nie znalazłam innego sposobu.

Xibalbaa, wielkie dzieki za te słowa. Mam nadzieje ze i mnie alko osmieli na dobre i juz nie będe musiała go uważać za jedyne wyjscie z sytuacji. )

No i jak tu nie pić. Czasami się nie da.
To życie jest tak popieprzone, że nie wiadomo co robić.
Może sama się dołuje ale to nie ważne. Akurat mi on pomaga, wyzwala we mnie emocje te dobre i złe.
Piję, bo chcę a nie bo muszę.
Jak to wszystko pogodzić: mąż, ukochany i ten od niezapomnianych chwil. A tu jeszcze na horyzoncie pojawił się ktoś czwarty.
Sama zaczynam się gubić. Przeszłość wraca a jeszcze pogmatwana teraźniejszość.
Dziewczyny zaczynam szaleć i nie wiem jak sobie poradzić z tym wszystkim. Dlatego piję!!!

                      ...zła zawsze byłam w to ,że mnie zmienisz uwierzyłam...

Piłam, bo chciałam. Teraz też może i mam ochotę ale nie zrobię tego.
Obiecałam to mojemu ukochanemu. Zrobię to dla niego, bo się o mnie martwi ale może i dla siebie.
Ciężko będzie ale co się nie robi dla miłości(tej prawdziwej).
Teraz gdy jest mi ciężko szybko zakładam słuchawki na uszy i słucham ulubionej muzyki.
Pomaga.
Oby tak dalej...

Jezu, człowieku co Ty piszesz, bo nawet ja zaczynam czuć się winna.
To jest straszne, nie możesz nawet tak myśleć!
Życie to cenny dar którego nie wolno nam zmarnować.
Czytając Twojego posta myślę, że już chyba nigdy nie będę piła, bo jeszcze mnie jakieś głupie myśli najdą.
                    odezwij się jeszcze