Przyszła teściowa, problem jak nigdy, pomocy. - Netkobiety.pl

ROZUMIEM CIE DOBRZE MAM PODOBNY PROBLEM JAK NARAZIE GRYZE SIE W JEZYK NIE DAJE SIE PROWOKOWAC ALE JUZ TEZ MAM DOSC  .MOJ FACET NIE WIDZIDZI ZADNEGO PROBLEMU W ZACHOWANIU MAMY A ON POPROSTU PAZBAWIA GO WLASNEGO ZDNIA DO TEGO INGERUJE W NASZ ZWIAZEK I MNIE POUCZA JAK NARAZIE TRAKTUJE MNIE JAK ZERO JESTEM  PRZYSZLA ZLA SYNOWA KTORA NIE DOCENIA JEJ SYNKA

Anetko, pisz proszę małymi literami, duże oznaczają krzyk i źle się je czyta. Pozdarwiam, moderatorka Emilia .

W 100% zgodzę się z november, partnerzy w takich sytuacjach powinni stawać za sobą murem. Gdyby to wszystko wyglądało znacznie "delikatniej" to bym powiedziała, że ma poprostu szacunek i respekt do rodziców, ale ponieważ sytuacja jest taka, że ręce opadają to stwierdzam że jest wychowany w zaborczości, a to jest kobita z piekła rodem.
marcelina82 możesz być z siebie bardzo dumna, bo pokazałaś klasę i wysoką kulturę. Zastanów się tylko czy warto tkwić w takim związku, jeżeli do Twojego faceta nic nie dociera. Jest to ciężka decyzja, ale pomyśl sobie co będzie jak będziecie mieć dzieci, istny horror...

hm. ok, świetnie, że facet zareagował. Ale byłabym jednak ostrożna w tej chwili. Z prostej przyczyny: on nie widział wcześniej problemu, więc jego zdecydowana reakcja może świadczyć o tym, że wreszcie potraktował Ciebie i Twoje słowa poważnie, ale uważaj, by w przyszłości nie powiedział, że przez Ciebie kłóci się z matką. W takiej sytuacji słowa powinny być odpowiednio wyważone. Jego reakcja powinna być zdecydowana, ale przede wszystkim stonowana. Pamiętaj, że to jego matka i w takiej sytuacji najczęstszym powodem do frustracji faceta jest to, że znajduje się między młotem, a kowadłem. (to chyba najlepiej ubrana w słowa wymówka, z resztą sama jej też kiedyś słuchałam). Moim zdaniem dobre będzie po prostu niewdawanie się z zbędne dyskusje z matką. Kiedyś sądziłam, że pozwalając komuś się wykrzyczeć i wygadać a potem olewając to po prostu znaczy to, że dałam się "zgnieść" bez możliwości odzewu - co najczęściej jest dolaniem oliwy do ognia. teraz sądzę, że by konflikt wyciszyć najlepiej po prostu nie reagować na to co mówi matka, albo skwitować to jednym zdaniem typu: "mamo, cenię twoje uwagi, zastanowię się nad tym" albo "nie życzę sobie takich uwag pod moim adresem". W każdym razie chodzi mi o to byś uważała, by facet nie oskarżył Cię potem, że nawrzucał matce pod Twoją presją.

Dokładnie też tak myślę, muszę uważać i mam zamiar obserwować sytuację. Wiem, że za chwilę mogę ja być winna a nie jego matka. Jak już pisałam, nie wyobrażam sobie takiego życia z takim mami-synkiem.

Dziękuję, za dobre słowa, chciałabym mieć taką teściową - ale nic na siłę:)

Marcelino, proszę, używaj opcji "edytuj". Na forum netkobiet nie piszemy posta pod postem, mówi o tym regulamin.

Pozdrawiam, Moderatorka Noelle

hmm..jakbym o sobie czytała.Mysle, że lepiej dla ciebie jak to się rozpadnie. Ja już niestety jestem w małżeństwie i mamy dziecko, mój mąz tez nie potrafi przeciąc pępowiny (jedynka). Poza tym jego mam lubi wypić..a wtedy sama wiesz. Gada wyzywa, krzyczy, obgaduje, przeklina..ach poprostu jak to mówie to jest przypadek dzikiego zwierza z "Natchional Geografic". Raz do mnie dzwoniła "wcięta" o cos z pretensją w sparwie jej synkusia i an konieć myslałą, że sie już wyłaczyła usłyszłąm "pierdol sie". Poprostu brak słow, ale co tu gadać podobnych i innych przypadków było setki. Wytrwałam ...a teraz mysle, ze nie było warto. Takie sceny zniszczyły moja miłosc do niego. Dobra rodzina to podstawa. codzinnie mysle po co mi to było i czy ja go kovcham jeszcze, wszytsko w dużej mierze przez mamuśke, toksyvzną, bez kultury a co najgorsze najważniejsza w życiu naszych facetów.

Zatsnaów sie nad tym związkiem,zycie masz jedno, teściowa pożyje jeszcze ze 20 lat a życ w takim stresie i jadzie to niewarto. Duzo osób nie rozumie tego co ja mam, bo am powiedzmy prawidłowe relacje  zteściami. Moje są bardzo toksyczne, a nasi faceci są pomiedzy młotem a kowadłem.. Jak sie rozpadnie wasz zwiazek to mysle, ze wtedy wygrasz

Przez 2 tygodnie od tej akcji z jego Matką, mój facet zachowuje się poniżej krytyki. Codziennie przyjeżdża do mnie i wystarczy moje jedno słowo, które mu nie pasuje (w obojętnie jakim temacie) i on wychodzi w nerwach, a ja "zostaje jak siedzę". Błędne koło. Wczoraj też to zrobił, wchodzi i wychodzi jak z baru. Zauważyłam, że kontakty z jego matką ma już dobre bo wiecznie wydzwania...Mam wrażenie, że ona mu wodę z mózgu robi...Tylko po co jeszcze przyjeżdża, skoro się tak zachowuje. To wygląda tak, jakby mu zależało, a robi wszystko by mnie zniechęcić...O co chodzi?? Co robić??

Witaj marcelino82 ja mam bardzo podobną sytuacje z matką mojego narzeczonego.. a zaczęło się tak. 2 lata temu zaręczyłam się z moim M. no i przeprowadziłam się do niego a on mieszka z rodzicami i mieszkałam tam rok. Na początku było ok, jego mama była dla mnie bardzo miła, cieszyła się że zamieszkałam z nimi bo traktuje mnie jak córkę, tak mi mówiła. Przyszedł taki czas że zaczęła pokazywać swój prawdziwy charakter, narzucała się strasznie, wtrącała w nasz związek, dosłownie we wszystko wtrącała swoje 4 litery, mnie to irytowało ale nie mówiłam o tym mojemu M. Ona nawet się wtrącała jak umeblować mojego M pokój, jak gdzieś wychodziliśmy to za każdym razem pytała gdzie jedziemy, za ile wrócimy, a jak mój M. powiedział że jedziemy na dyskoteke to mało na zawał nie padła! Zaraz było, gdzie was niesie? Jeszcze wam się krzywda stanie, dodam też że jest nadopiekuńcza i to aż za bardzo, mojemu M. wszystko podstawiała pod nos no i mi oczywiście, co on jej kazał to ona robiła, wystarczyło że moj narzeczony zakasłał przy niej to ona że może do lekarza powinien jechać po jakiś antybiotyk. Nigdy się nie spotkałam z tak nadopiekuńczą kobietą. Przyszedł luty, postanowiliśmy wyjechać na jakiś czas do Francji, jak moj M. jej o tym powiedział to wpadła w szał dosłownie!! Jak jechaliśmy po bilety to w drzwiach mojego M chciała siłą zatrzymać, darła się że ona się na to nie zgadza! A mój M na to że to jego życie i że ma 24lata ma prawo decydować o sobie! Ona na to że to ona będzie rządzić jego życiem! Że on jest pod złym wpływem (chodziło o mnie)!. Ona widziała że my się kochamy a mój M. jest jej jedynym synem więc nie chce żeby jej go ktoś odebrał, nie rozumiała tego że jej syn jest już dorosłym mężczyzną i że pora żeby się usamodzielnił, wziął ślub i założył rodzinę. Po naszym powrocie z Francji dopiero zaczął się dym ja chciałam się wyprowadzić z tamtąd bo już nie wytrzymywałam nerwowo, mój M. powiedział że on wyprowadza się ze mną bo nie wytrzyma beze mnie ani sekundy, no to oboje zaczeliśmy się pakować. Jego martka jak zobaczyła co my robimy to znowu wpadła w szał, wrzeszczała na cały głos że go do psychiatry wyśle i mnie też! Że my nie zachowujemy się jak dorośli ludzie, uroiło się je też coś że my się niby pokłóciliśmy a mysię wcale nie kłócimy . Do domu wpadł jej mąż i siłą chciał mnie do samochodu zabrać i odwieść mnie do domu, to więc ja wyszłam z tamtąd i szłam na piechotę bo ani chwili dłużej nie miałam zamiaru w tym domu wariatów zostać! Mój ukochany oczywiście wybiegł za mną i oboje szliśmy na piechotkę. Doszliśmy do mnie to jego matka zaczęła wydzwaniać do mnie i do niego a my nie odbieraliśmy bo nie chcieliśmy z nią rozmawiać po tym wszystkim. Po kilkunastu nieodebranych połączeniach odebrałam ten telefon zaczeła mi się wydzierać do słuchawki żebym dała jej syna do telefonu a on nie chciał z nią gadać to jej powiedziałam o tym, nie zrozumiała! Darła się żebym przyjechała się spakować skoro tak postępuje, no to jej powiedziałam że własnie to robiłam tylko mi przeszkodziła. Wkońcu moj M odebrał od niej telefon, to zaczeła się znowu wydzierać że ona skończy ten związek!! Że ja jestem chora na głowe, żeby zerwał ze mną bo mi zależy tylko na jego pieniądzach, że go okradnę i zostawię. Mój M nie jest jakimś tam bogaczem, więc ona nawet nie miała podstaw żeby tak o mnie powiedzieć z moim M byłam na dobre i na złe, zawsze tak było jest i będzie bo to prawdziwa miłość. No i jak mi powiedział co ona powiedziała to byłam w totalnym szoku. Mój M po 2 dniach poszedł do siebie domu i spakował moje rzeczy i swoje. I do tej pory mieszkamy u mnie w ciszy i harmonii mimo to mój M wybaczył to swojej matce i odzywa się z nią, jeździ na obiady, normalnie z nią rozmawia jakby tamto zdarzenie nie miało miejsca. Ona wydzwania do niego po kilka razy dziennie a ja już tego nie wytrzymuje a najlepsze jest to że ona myśli że nic nie zrobiła, na wielkanoc zadzwoniła i zaprosiła nas na święta. Oczywiście ja nie pojechałam. Wydzwania i jakby nigdy nic pyta się co  u mnie? jak żyje? Ja jej nigdy nie wybaczę za to jak mnie potraktowała, przez cały okres gdy tam mieszkałam ona grała prze de mną kochaną teściową ale dobrze że pokazała swoją prawdziwą twarz, cieszy mnie to. Powiem ci marcelino82 że ja też nie wiem już co mam robić, jak ona tak wydzwania do niego to mnie krew zalewa, narzuca się znowu, zawsze kiedy się kłócimy to zawsze chodzi o nią! Wiem że nie mogę mu zabronić odzywać się z matką ale ona przegina. Jak tak ma być przez całe życie to ja dziękuje, nie chce mieć takiej teściowej.

Myślę, że nie warto być z facetem, który nie może rozstać się ze swoją mamusią.. Przecież tak się nie da  żyć. Postawiłaś mu dobre ultimatum.  Niech zadecyduje.