przyjaźń z byłą dziewczyną - Netkobiety.pl

Nie jesteś ani zbyt zazdrosna, ani zaborcza. I tej sytuacji bynajmniej nie zaliczyłabym do najnormalniejszych na świecie. Temat bylych jest ogolnie znany jako drazliwy i nie ma nic nienormalnego w tym, ze czujesz sie tak, a nie inaczej. Powiedzialabym nawet, ze jesli ich regularne spotkania sa dla ciebie do przelkniecia i prosisz jedynie o informowanie o tym, ze spotkanie sie przedluza, popisujesz sie wzorowa tolernacja i zaufaniem. Nie wiem, czy byloby mnie na taka stac...
Nienormalne jest z kolei to, ze on tego nie widzi. Ze nie zdaje sobie sprawy - czy raczej nie chce sobie zdac sprawy - z twoich odczuc. Albo to jest tak, ze w jego mniemaniu jest to cos zupelnie normalnego (ale w takim wypadku skąd te jego 'alergiczne' wrecz reakcje?), albo po prostu uwaza, ze - czy ci sie to podoba, czy nie - masz zaakceptowac bo on nie ma zamiaru nic zmieniac (czyt. brac twoich uczuc pod uwage). A przeciez nie prosisz go nawet, zeby zerwał z nia kontakt, a jedynie o cos, o co w zwiazku w ogole nie powinnas prosic, co powinno ci byc dane - uszanowanie spraw, o ktorych mowisz mu w zaufaniu. Ja bylabym wsciekla, gdyby moj facet o pewnych sprawach powiedzial kumplowi (ze gada, to jest pewne... Ale niektore sprawy sa 'tylko nasze', albo 'tylko moje' i mowie mu o nich bo mu ufam); nie wiem, co bym zrobila, gdyby rozmawial o nich z byla. W takim wypadku zaufanie jakim go darzysz staje pod znakiem zapytania.
Nie wiem, co powinnas zrobic, zeby mu uswiadomic. Osobiscie nie wierze w stawianie jakichs ultimatum w zwiazku (osobiscie!). Poza tym, gdybys postawila ultimatum tylko utwierdzilabys go w przekonaniu, ze jestes zaborcza. Tylko czy warto sie przejmowac tym, co on pomysli? Jesli Cie kocha, powinien szanowac Twoje uczucia. To jest pewne.
Rozmawiaj z nim. Na spokojnie, na luzie. Jesli nie chcesz zeby rozmawial z nia o waszych problemach, powiedz mu o tym, ale w szerszym kontekscie - ze nie chcesz, zeby rozmawial o nich z nikim bo to sa wasze, i tylko wasze, sprawy. A jesli on nie zechce tego zaakceptowac... to pozostaje ci jedynie zadac sobie pytanie, czy ty jestes w stanie zaakceptowac te sytuacje, czy nie.

Polać Kendy, bo dobrze gada

Bromba, Twój chłopak nie ma prawa mówić o sprawach, które w zaufaniu mu mówisz i nie życzysz sobie wyraźnie by je rozpowiadał. Bardzo Ci się chwali, że nie zabronisz mu kontaktów z byłą (o ile to tylko kontakty oparte na pogawędce i niczym więcej). W ogóle to dziwne i podejrzane jest, że on tak bardzo agresywnie reaguje. Przecież Ty prosisz jedynie o informację.

A może on sam podświadomie myśli, że nie do końca jest fair i stąd ma jakieś wyrzuty sumienia i dlatego te kłótnie? Może do czegoś chce Cię sprowokować?

Jedno jest pewne: po dłuższym czasie, gdyby ukochany wciąż nie informował mnie o jakichś przedłużeniach rozmowy lub wciąż mówił jej o rzeczach o których nie powinien, to dopiero wtedy i z tych powodów zabroniłabym mu jego kontaktów z nią.

mó facet przyjażni się z ze swoją eks
już samo to zdanie powoduje  u mnie dziwne skojarzenia
a mianowicie takie,że po pierwsze jest to niemożliwe
po drugie rozstali się po to aby nie móc bez siebie żyć
po trzecie nie jesteś zazdrosna a  twoja reakcja jest normalna,
reasumując;albo to jest trójkąt albo zaraz będzie

Bromba...napisalaś,że ona Cię nie znosi.....może warto pomyślec dlaczego? to wygląda tak jakby to Ona z nim była,a ty jej chcesz go odebrać.Skoro sie rozstali,to dlaczego nadal spedza z nia tyle czasu?i skoro tak lubia swoje towarzystwo,i tak sie rozumieja to poco wogule sie rozstawali????powinien sie zastanowic i wybrać czy w koncu chce być z toba czy z nią.

dla mnie ważne jest to, że on jest ze mną a nie jest z nią. rozstali się, bo to był związek bez przyszłości, bardziej przyjacielski niż partnerski. zdaje się, że rozmijały im się oczekiwania i spojrzenie. poza tym, to ze mną wiąże plany na przyszłość, to ja mam klucze od jego mieszkania, to ze mną chodzi na spotkania do swoich znajomych, do rodziców. nie boję się jej jako kobiety, widziałam ją na zdjęciu i przestałam być zazdrosna o nią. wiem, że ona nie zajmie mojego miejsca u jego boku. bardziej obawiam sie, że może mieć na niego zbyt silny wpływ i że będzie od tyłu robić krecią robotę. on tego nie widzi, bo to "dla jego dobra" a ona jest typowym przedstawicielem "psa ogrodnika". i dlatego chyba mnie trochę przeraża, że rozmawia z nią o naszych problemach, bo wiem, że ona nie jest bezstronna a wręcz przeciwnie.
rozmawiałam z nim ostatnio i w trakcie rozmowy powiedziałam to, co leżało mi na sercu, że czasem boję sie mu mówić o swoim zyciu i o swoich problemach, bo mam obawy, że je przekazuje dalej.  powiedział, że tego nie robi, bo to tylko moje sprawy i tylko moje życie. ale wiem, że to gaduła i łatwo z niego wyciągnąć informacje. z drugiej strony jestem z nim za jego całokształt, więc przyjmuję go wraz z jego wadami. jeśli więc mówi o mnie bezwiednie, a nie świadomie, staram się o to nie czepiać.
nie jest mi do końca obojętna ta znajomość. świadomość, że jej mówi wiele rzeczy, których mi nie mówi, albo że rozmawia z nią o nas, miła nie jest. mam wybór, albo to zaakceptować, albo odejść. nie chcę mu stawiać ultimatum, ponieważ ta znajomość nie jest tego warta, wybrał mnie, nie ją. miał szansę ułożyć sobie z nią życie, zrezygnował i związał się ze mną.  i wolę, żeby był ze mną z wyboru. poza tym, jak postawię mu ultimatum, czy będzie szczęśliwy? no i według niego potwierdzę tylko to, że jestem zazdrosna. a dla mnie problemem nie jest to, że się z nią spotyka, ale że ja z nim czy on ze mną nie potrafimy o tym rozmawiać. że takie próby kończą się awanturą i nazwaniem mnie zazdrośnicą. a ja nie jestem zazdrosna i nie wiem, jak go do tego przekonać. nie chcę udawać, że nie wiem, o tej znajomości, bo przecież oni nic złego nie robią. ale jak sprawić, żeby automatycznie nie odbierał jakiegokolwiek mojego pytania czy dygresji na temat tamtej dziewczyny, że jestem o nią zazdrosna? mam wrażenie, że ona go tylko w tym utwierdza.

No tak, tylko tu sprawa nie polega tylko na tym, że facet Bromby rozmawia o jej prywatnych sprawach, ale także o to, że po prostu spotyka się z byłą. Ja oczywiście podzielam pogląd, że konieczny jest tu stanowczy protest: nie chcę byś mówił o moich sprawach. I co do spotykania się podobnie jak autorka miałabym obawy i nie byłoby to miłe.

Bromba rozumiem Cię, ale teraz przeczytaj swój poprzedni post i sama popatrz: jedyne wyjście to - obok oczywistego prawa do zachowania prywatności i Twoich intymnych spraw dla Was (czy dla tych, którym sama chcesz o czymś mówić) - akceptacja jego spotkań. Wymieniłaś tak wiele powodów, dla których była nie ma z Tobą szans, że chyba warto jest przymknąć na to oko. Choć nie wiem dlaczego mam wrażenie, że nie do końca jesteś tego pewna, i starasz się przekonać samą siebie. A moim zdaniem nie ma obaw.

Nie no, jasne, że masz rację. Rozumiem dokładnie o co Ci chodzi. Sądzę, że masz wrażenie, że kiedy Wam w związku  - odpukać - kiedyś coś się posypie, wpadnie jakieś zwątpienie, albo pokłócicie się itp. to on idąc do niej po "radę" usłyszy, że to ewidentnie Twoja wina, że była utwierdzi go w wątpliwościach, że np. do siebie nie pasujecie itp. To masz na mysli?

Sądzę, że powinnaś bardziej zaufać facetowi, bo kiedy mówisz, że jej duża wiedza na temat Twoich problemów może z łatwością obalić to co on czuje do Ciebie, zniweczyć Wasze relacje itp. to tak jakoś... mało w tym wiary w to, że on ma trochę mózgu, a jestem przekonana, że ma.
Wiem, że nie jest Ci łatwo, bo znam podobną sprawę, choć jakby z trochę innej strony. Ale podobnie było tak, że osoba, do której zwracał się facet w tym (wypadku jego siostra) pozostawała bezkrytyczna w stosunku do niego, zamiast np. wskazywać na to, że problemy rodzą się z 2 stron. Cóż, efekt był taki, że skarżąc się siostrze, facet nabierał do swojej żony coraz większego dystansu...

Szczerze - jeśli ja bym się przyjaźniła ze swoim byłym i on mówiłby źle o moim obecnym partnerze, buntowałby mnie przeciwko niemu czy coś w tym stylu, to ja zakończyłabym tą "przyjaźń"...
Poza tym uważam, że taka "przyjaciółka" może Twojemu chłopakowi robić wodę z mózgu, może mu wbijać różne bzdury do głowy... a to chyba bardzo zażyła przyjaźń jest skoro rozmawiają ze sobą prawie codziennie
nie no, ja bym chyba takiej kudły powyrywała co by się wtrącała do mojego związku przyjaźń przyjaźnią ale jakieś granice są...

Witaj Bromba,
dziś mój pierwszy post tutaj, zaciekawił mnie Twój wpis więc jestem
Więc masz problem z przyjaźnia pomiędzy Twoim facetem a jego ex. Wyobraź sobie, że znalazłam sie w identycznej sytuacji jak Twoja. Opiszę pokrótce, jak to wygląda u mnie, może pewne sprawy wydadzą się prostsze.....
Jestesmy razem 2 lata, mieszkamy ze sobą. Dawno dorośli, poukładani.  Oni znaja się od liceum, w szkole byli parą. Nie wyszło, rozstali się, by wrócic po kilku latach na rok do siebie. Po raz kolejny nie wyszło. Tu zaczynam się ja. Od początku wiedziałam o Niej, powiedział mi, że rozstali się w przyjaźni, że Ona czasem wpada zobaczyć co słychać, że do siebie dzwonią, pomagaja sobie wzajemnie. I NIE mam byc zazdrosna. Ok. Więc nie będę - postanowiłam sobie. Do pierwszego bilingu, który wpadł mi w ręce. Bo wg. mojej wizji świata do żadnego przyjaciela nie dzwoni się co dnia gadając po pół godziny.  Kiedy postanowiłam to wyjaśnić, usłyszałam, że jestem zazdrosna, zaborcza, że go ograniczam. Nie mam w zwyczaju stawiac spraw na ostrzu noża ale mój facet został poinformowany, że przegina i jesli ta sytuacja się nie zmieni to się za niedługo pożegnamy. Ograniczył więc telefony, co do spotkań nie miałam obaw bo się praktycznie nie widywali. Ale w ciągu tych 2 lat wydarzyło się parę takich przykrych dla mnie sytuacji, że do tej pory uważam, że nienormalnym jest taka zażyłość pomiędzy ex-partnerami. Mimo tego, że poznałam tą dziewczynę i wydała sie naprawde sympatyczna, co więcej, sama ma faceta i jest przychylnie nastawiona do mnie i naszego związku to drażni mnie ta przyjaźń. Wiem, że On się jej zwierzał, gdy mieliśmy kryzys - powiedział mi to. Mówi jej o wielu sprawach, które powinny pozostać tylko między nami, opowiada o swoich kłopotach w pracy, o tym, co u niego w rodzinie itp.... Ona potrafi czasem zadzwonić w najmniej odpowiednim momencie - Walentynkowy wieczór a Ona ma problem   Na moje prośby "zaprośmy ich do nas na grilla" On mówi "może kiedy indziej, Ona nie ma czasu".  Wiem też, Ze Ona chciała wrócic do Niego ale wtedy juz był ze mną. Tak poza tym to wszystko gra   Jesteśmy bardzo zgrana parą, dobrze nam razem i wiem że On do niej nie wróci z róznych powodów ale po co ta zażyłość?? Kiedys zadałam jej to samo pytanie, odpowiedziała: "To jest prawdziwa przyjaźń jaka sie nie zdarza, łączy nas zaufanie i szacunek i tak juz chyba pozostanie". No i o co się przyczepić?
Pozdrawiam!

Moja sytaucja jest trochę inna ,ale dotyczy tego samego problemu.PRZYJAŻN z EX.Trudno nam to zaakceptować,bo czujemy się zagrożone.Ja nie umiem sobie z tym poradzić,każda próba wyjaśnienia tego kończy się awanturą.Mówią ,że w walce o  miłość wszystkie chwyty są dozwolone.I one je stosują,nawet kiedy nie będą z nimi ,po prostu liczy się wygrana.Jest to Game.W Rozmowach w Toku,był taki wątek ,do jakich sposobów uciekają się Ex.To prawdziwe czarownice.Może z naszymi Ex naszych mężów jest lepiej,ale myślę że każda była chce poczuć satysfakcję ,ha jestem lepsza.

Widzę, że myślimy podobnie. Ja mam dwóch "poważnych" Ex-ów, z którymi łaczyły mnie silne i długie związki  a jednak nie wyobrażam sobie utrzymywać z nimi przyjaźni na takiej stopie, jak robia to nasi partnerzy. Pozostajemy w relacjach koleżeńskich, ale ograniczają się one do "cześc" na ulicy. I nie mam potrzeby zmieniać tego stanu rzeczy. Jedynym przyjacielem najbliższym mi pozostaje mój partner i w razie rozstania wiem, że nie "pociągnę" tego związku w przyjaźń. Rozstajemy się w każdej sferze życia - uczuciowej, seksualnej a przede wszystkim emocjonalnej. Ale to tylko moja filozofia, bo są kobiety, które potrafią inaczej - niechciane ex.
Więc widzisz Bromba, nie jesteś sama, bo ja przezywam dokładnie to samo co Ty. Co prawda 2 lata nauczyły mnie tolerancji i większego luzu w stosunkach damsko - męskich ale drzazga jednak tkwi głęboko. Ciekawi mnie bardzo, co miałyby do powiedzenia w naszej sytuacji te kobiety z drugiej strony "barykady" i oczywiście mężczyźni, którzy maja takie przyjaciółki. Może ktos się wypowie, zachęcam
Z moim partnerem nie poruszam już tematu jego ex, przyzwyczaiłam się do niej jak do nowego domownika. I kiedy kłótnie o Nia ustały nasz związek stał sie lepszy. Mam tu na mysli fakt, że dogralismy sie zupełnie w kazdej innej dziedzinie naszego wspólnego życia.
Może taki "bufor" jest konieczny, żeby łagodzić napięcia między partnerami?

dziewczyny ratujcie!

mimo najszczerszych chęci nie potrafię do końca zaakceptować tej znajomości. mam teraz z córą spędzić u niego wakacje - prosiłam, by tego jej nie mówił. obruszył się, że męczy go ta sytuacja, że mu mówię, co ma mówić, a co nie. próbuję wyjaśnić, że dla mnie to jest ważne. nie rozumie. nie czuję, że związek tylko my dwoje tworzymy. albo to zaakceptuję, albo odejdę. co mam zrobić???

nie wiem bromba co Ci doradzic, skoro rozmowy nie daja skutku. Twoj facet nie powinien poruszac waszych prywatnych spraw przy swojej bylej.
jestem w stanie zrozumiec przyjazn z ex. sama jestem w takiej sytuacji ze przyjaznie sie z moim  bylym narzeczonym. czesto gadamy na gg, przez telefon, czasami sie spotykalismy. moj obecny partner nie potrafi zniesc moich spotkan z bylym wiec juz sie z ex nie spotykam. na gg gadamy o naszych prywatnych sprawach typu co u moich rodzicow, siostry, naszych wspolnych znajomych, naszego kota:P bylismy ze soba dlugo, mielismy wiele wspolnych spraw ktore po zakonczeniu zwiazku trudno skreslic. rozmowy na temat naszych obecnych partnerow wygladaja tak, ze co mniej wiecej drugiej robi, czy wszystko ok, czy jestesmy szczesliwy z nimi, czy planujemy jakies wakacje i gdzie. no takie rozmowy jak z kazdym dobrym znajomym. roztalismy sie kulturalnie, oboje szanujemy sie na wzajem i w miare mozliwosci stramy sie wspierac.
nie widze w tym nic zlego, a wrecz przeciwnie jest to dla mnie oznaka jakiejs tam dojrzalosci psychicznej ze dwoje ludzi potrafi sie kulturalnie rozejsc i milosc przemienic w przyjazn. w koncu wiele nas laczylo i trudno tak to przekreslic roztaniem.

No wlasnie Ja też nie wierzę w takie przyjażnie,szczegulnie z byłymi.przeciez kiedyś to byl zwiazek,zwiazek z milosci,jest tyle wspomnien itd.nie wierze,ze nagle można się zaprzyjażnić,spędzac z soba tyle czasu.i nic więcej,zawsze jakas iskierka w oku pozostaje.poza tym wydaje mi sie,że ludzie gdy sie rozstaja,ale........mimio to zostaja w blizszych kontaktach,to dlatego,ze wiedza,że nie moga już być razem,ale.........maja jakiś cien nadziei i chca być blisko siebie........mozemy sobie wmawiać,że nic więcej,ale...z czasem pekamy i znow coś się zaczyna dziać.Dlatego Ja nie wyobrazam sobie mojego męża przyjazniącego sie ze swoja byłą.Lub mnie przyjazniacą sie ze swoim byłym.Jestesmy w związku tzn,że możemy na siebie liczyc i jesteśmy też przyjaciółmi,wiec poco z problamami uciekać do swoich bylych odrazu.......jak mamy siebie.........

Ciezka sprawa... znam z doswiadczenia, byla dziewczyna zaczela pisac mu smsy, pozniej zapytal sie mnie czy moze sie z nia spotkac wiec mu pozwolilam, z czasem tych spotkan bylo zbyt wiele, powiedzialam stop, a on jak potulny baranek nie mial nic przeciwko.Niestety pozniej jak sie okazalo spotykal sie ze swoja bylo ukochna za moimi plecami, kiedy zadzwonilam do n iego zeby z nim o tym porpzmawiac uslyszalam daj mi sholka spokoj ja chce spac wiec jak dla mnie nei ma zadnego spotykania sie, smsowania i nic wspolnego z byla dziewczyna

Dlaczego cały czas go tłumaczysz? Dlaczego nie chcesz mu postawić ultimatum? Bo on będzie nieszczęśliwy? A to, że Ty jesteś nieszczęśliwa to jest w porządku? Dlaczego chcesz go zakryć szklanym kloszem, pozwalać mu na wszystko, przytakiwać na jego zachowania, które Ciebie bolą? Aż się przestraszyłam czytając Twoje posty. Nie wyobrażam sobie aby kobieta była taka naiwna i zaślepiona miłością. W ogóle dla mnie spotkania z 'byłymi', przyjaźnie tego typu są po prostu jakimś debilstwem. Skoro się już nie jest razem to się żegna definitywnie i nie ma spotkań, wywlekania tego wszystkiego. Bo po co? Skoro się coś skończyło to znaczy, że ilość minusów przeważała nad plusami. Trzeba iść do przodu, a nie oglądać się za sobą. A nie wierzę, że jak się spotyka z 'byłym/byłą' na stopie koleżeńskiej to nie wracają wszystkie te lata spędzone razem. Pamięć ludzka z biegiem czasu ma skłonności do 'wycinania' wszystkich tych nieprzyjemnych sytuacji a pamięta się tylko te przyjemne i tak samo jest z byłymi związkami. A ponad to jakieś tak sranie w banie z przyjaźniami damsko-męskimi. A jeszcze tym bardziej między 'byłymi'...Nie wyobrażam sobie sytuacji aby mój chłopak spotykał się ze swoją 'ex'. Nie chodzi tu o to, że byłabym zazdrosna, bo mówiąc kolokwialnie mam poczucie wyższości nad jego byłymi partnerkami, ale zwyczajnie nie chciałabym tego typów kontaktów. Sama w takie coś się nie angażuję. Idę tym tropem, że skoro zaczynam nowy rozdział w życiu, zamykam poprzedni. Także partnerzy się w to wliczają. A Ty Droga Autorko, sama na początku napisałaś, że jest Ci nie w smak sam fakt spotykania się Twojego chłopaka z 'byłą'. I nie dziwię Ci się, ale z Twoich kolejnych postów, wnioskuję, że chcesz sama siebie uciszyć, Twoje obawy i pretensje. Boisz się mu zaprostestować żeby go nie stracić. Tylko, że to jest droga do nikąd, bo są pomijane Twoje potrzeby i oczekiwania. Respektujesz tylko to co on chce, zapominając o sobie. Myślisz, że długo da się żyć w takiej ciągłej niepewności i poczuciu strachu?? Daleko w takim stanie nie ujedziesz, Twoja psychika tego nie wytrzyma. Musisz mu postawić ultimatum, teraz nie ważne będą jego uczucia, Twoje są teraz ważne, to Ty byłaś tyle czas zaniedbana. Karz mu zrywać tą jego chorą znajomość, bo zobaczysz, że zaraz możesz obudzić się w trójkącie jak tu już niektóre osoby zauważyły. Skoro jesteś dla niego ważna jak sama to deklarujesz to powinien zerwać dla Twojego poczucia komfortu, niech sobie znajdzie inną koleżankę. I definitywnie zabraniasz mu mówić o Waszych sprawach komukolwiek. Skończ już usprawiedliwiać każde jego wyskoki. A poza tym nie zauważyłaś dlaczego jest taki nerwowy?? Możliwe, że już jesteś w trójkącie. Kumuluje mu się poczucie winy i to na Tobie się wyżywa, to zachowanie typowe dla osób, które zdradzają. Zrób coś z tą chorą sytuacją, bo aż mi się przykro robi jak kobiety dają się tak mamić ....

Generalnie to błagam nie neguj istnienia czegoś tylko dlatego, że u Ciebie w życiu to nie funkcjonuje... Ja przyjaźnię się z moim byłym (byliśmy razem prawie 3 lata), nie ma osoby na świecie która mnie zna tak dobrze jak on i nie ma w naszej przyjaźni żadnego drugiego dna. Wiele osób jest w szoku jak widzi jak się zachowujemy pomimo wspólnej przeszłości, bądź jak opowiadam że posiadam "byłego" przyjaciela, z 1 strony nie dziwię się że ciężko uwierzyć w bezinteresowność takiej przyjaźni, bo często po rozstaniu jedna osoba bardziej cierpi- ta której bardziej zależało, ale u nas to chyba dlatego działa gdyż po rozstaniu przez 4 miesiące nie mieliśmy kontaktu, potem się zeszliśmy na jakieś 2-3 miesiące i oboje doszliśmy do wniosku, że lepiej działamy jako przyjaciele niż para.

Wracając do tematu,

to pomimo, ze sama przyjaźnie się z byłym to jednak nie dzwonimy do siebie codziennie, nigdy żadne z nas nie zachowało się tak żeby druga połówka mogła się poczuć zagrożona o naszą przyjaźń. Wszystko z umiarem.