Związek z odzysku w którym się męczę - Netkobiety.pl

To już sama musisz wiedzieć co Cię pali od środka, bo to nic nie mówi co czujesz

Nie wiem czemu nie dodał się caly wątek..

W każdym razie. Z mężem odkąd się zeszliśmy jest równia pochyła, kłócimy się coraz częściej o błahe rzeczy. Najbardziej niepokoi mnie fakt, że on nagle zaczął znikać z domu "do kolegów" Kilka razy zdarzyło mu się nie wrócić na noc, co potem tłumaczył za dużą ilością alko i obiecywał się poprawić. Niestety, ale on o wszystko wina obarcza mnie. Ostatnimi czasy ciągle na mnie narzeka, mimo że staram się jak mogę być dla niego miła to wciąż jest źle. Znalazłam lepsza pracę, zaczęłam studia, wszystko to robię dla nas. Wolny czas poświęcam jemu, dziecku, dbaniu o dom... Ale wciąż źle. Ostatnio powiedział mi, że chce go zamknąć w klatce, a on sobie na to nie pozwoli. Wkurza się gdy pytam gdzie idzie, z kim, kiedy wroci- mówi wtedy że jestem detektywem i mam zająć się swoim życiem. Ostatnio byli u nas znajomi, siedzieliśmy przy stole, wiadomo był alkohol, a on praktycznie połowę czasu spędził w telefonie- nie wiem czy z kimś pisał czy nie. Potem wyszedł nad ranem do sklepu i dzwonił pod numer zapisany jakimś męskim imieniem (niby kolega z pracy) kilka razy ten kolega dzwonił do niego, ale nigdy nie odebrał przy mnie. Nie znam hasła, telefon jest pilnowany non stop, ale raz widziałam w rejestrze połączeń że dzwonił w ciągu dnia kilka razy do tego "kolegi", a z tego co wiem to nie są jakimiś super kumplami, bardziej znajomymi z pracy. W łóżku też już nie to... Tzn czasami bywa jeszcze bardzo dobrze, ale raczej jak ja go namówię. Tak to po prostu odwraca się i idzie spać, a zawsze był ogień. Dziś znowu powiedział mi, że wychodzi. Gdy go nie ma wścieka się że dzwonię, albo po prostu nie odbiera telefonu i znika na 6-7 godzin tłumacząc że był umyć auto, albo tu był u kolegi. Praktycznie co weekend wychodzi, ale już nie na noc. Raczej tak między 14-22. Jak pytam o której wróci to on przecież nie wie, ja go kontroluje, czepiam się. Wszystko mu we mnie przeszkadza. Raz nawet oświadczył, że się wyprowadza bo nie możemy się dogadać. Ale potem prosił żebyśmy się pogodzili. Wiem, że jeździ dużo autem, bo zaczął więcej wydawać na paliwo( wiem ze podrożało, ale no tankuje danego dnia i ma 300 km do przejechania, a na drugi dzień już tylko 150, do pracy mając może 40 w dwie strony).
Przez to non stop się zremy... I to strasznie.
Sama już nie wiem czy mam paranoje i chorobliwa zazdrość przez to że kiedyś się rozstalismy i mnie oszukiwał... Czy mam o co się martwić? Nie wiem bo... On tak obraca kota ogonem, że to ja wymyślam i mam paranoje. Nie wiem co robić i co myśleć. Myślałam żeby sprawdzić mu telefon, ale raz że nie chce tego robić, a dwa pilnuje go jak oka w głowie wiec nawet chyba to niemożliwe. Nie chce być wariatka

Przecież to ewidentne, że ma kochankę.

Wychodzi do sklepu i dzwoni do kolegi he he jasneee…

Zatrudnij prywatnego detektywa i zbieraj dowody na rozwód z jego winy. Niech go srogo zaboli przynajmniej po kieszeni.

No właśnie. Ja nie rozumiem tego po co tak bardzo chciał do mnie wrócić, po co obiecywal cudowna poprawę skoro tak się zachowuje. No to są tylko poszlaki... Nie dokładnie wychodzi do sklepu, żeby zadzwonić do kolegi, ale widzialam że miał wybrany ten numer, a z innym kolega faktycznie był wtedy.
Na detektywa mnie nie stać, nie zarabiam takich pieniędzy, a teraz każdy grosz chce odkładać bo niewiadomo co to będzie. Chce się upewnić i go przylapac tylko jak. No przecież to co wypisałam to chyba oznaki zdrady czy tak jak on mówi mam paranoje? Twierdzi, że mam obsesje i nie daje mu wolności. Po co tak robić Boże nie rozumiem tego........ I jeszcze robi ze mnie wariatke. Jak mu powiedziałam że może się wyprowadzić jak chce i ok. To dalej siedzi. A ma kochankę? Nie wiem czy jemu się to kalkuluje ja mu nie gotuje i nie piore odkąd jest między nami tak źle. W zasadzie żyjemy jak obcy ludzie

Do tego on chce żyć jak singiel...
Nie ma sensu przy nim tkwić, jest mu wygodnie, robi co chce, a Ciebie lekceważy, oszukuje, więc masz prawo źle się z tym czuć, nawet jakby nie miał kochanki, co jest chyba nieprawdopodobne.
Powiedz mu wprost, że w tej sytuacji nie widzisz was dalej razem. Sama widzisz, że ludzie się nie zmieniają, flirciarzem i kobieciarzem zostanie na zawsze.

Jestem tak wkurzona na sama siebie, ze się dałam w ogóle namówić na ten powrót, aż szlak mnie trafia. W czasie rozstania, które trwało 6 miesięcy miałam okazję poznać kilku fajnych i rokujących facetów. Ogólnie na brak zainteresowania ze strony mężczyzn nigdy nie narzekałam, ale dla niego to jestem raczej szarą myszą, nawet jeśli się staram. Nagle wolności zapragnął i jeszcze śmie mi wmawiać, że każdy facet tak robi, że on to wyjątkowo porządny jest. Mąci mi w głowie, mówiąc teksty typu "ty każdego się czepiasz", albo że ja żyję jego życiem zamiast swoim. No kurde, a nie powinno być to nasze życie? Mam sluzbowy telefon, a w nim wygrana funkcję znajdź moje urządzenie. Podrzucę go na weekend do schowka i może włączę też nagrywanie. Wtedy będzie jasne co

Przed chwilą zapytalam czy mogę wziąć jego telefon skoro nic nie ma do ukrycia. Oczywiście wpadł w furie że jestem wariatka i osaczam go z każdej strony. Serio już mam dość. Chciałabym żeby się wyniósł..... Ale obawiam się że tak prędko tego nie zrobi

Uważaj z tym wyganianiem go z domu, bo będzie mógł przewalczyć rozwód nie z jego, a z Twojej winy.

Musisz mieć dowody.

3...2...1....staram sie oddychać i trzymać nerwy na wodzy. Nie powiem mu że wiem, że pewnie ten kolega zapisany w tel to jego kochanka. Chociaż tak bardzo chciałabym powiedzieć i krzyczeć. Póki co zamknęłam się w sypialni, on w innym pokoju i zagryzam zęby ze złości. Powiem wam, ze zmienił się od kilku miesięcy. Stał się zimny jak lód, oschly, o wszystkie problemy w związku zaczął obwiniać mnie, nagle zaczął potrzebować czasu dla siebie i więcej swobody. Nagle zaczęłam go dusić.
Tak bardzo chciałabym dorwać ten telefon i zobaczyć co się tam kryje że aż mnie skręca. Ale nie nie mogę nic powiedzieć. Chce krzyczeć. Ale muszę się uspokoić. Dowody no właśnie, jak je zdobyc. Musze poczekac do weekendu z tym podsluchem w aucie. A nie wiem jak to wytrzymam. Gdy mu wykrzycze gnojek wszystkiego się wyprze. Jestem pewna. Potrzebuje siły na to wszystko

Bardzo mądrze napisała m!ri

Ewidentnie jest coś nie tak. Wiem, że załączają się emocje, ale jak chcesz, żeby poniósł konsekwencje swoich czynów to

1. Nagrywaj każdy spór na dyktafon. Te, w których obarcza Cię winą ( chociaż nic nie zrobiłaś ) - również.

2. Jeżeli Cię stać, to zatrudnij detektywa. Będziesz miała na tacy jego wybryki.

3. Złóż papiery rozwodowe ( z jego winy! )dopiero wtedy kiedy będziesz przekonana o jego winie i będziesz miała dowody. Na pewno facet będziesz odgrażał się, że Cię zniszczy itd. ale jak masz dowody, to łatwo go zostawisz na lodzie.

Jak wygląda kwestia rozdzielności majątkowej? Wszystko jest na Was?

A to nie mąż... to zmienia postać rzeczy. Kopnij go w tyłek. Na pewno sobie poradzisz 100 razy lepiej bez niego. Alimenty i tak będzie musiał bulić na młodego. Od nowego roku sąd nie może przyznać mniej, niż 600 zł. Jednak jest to uzależnione od zarobków ojca.

Możesz wspomagać się czymś na uspokojenie - może melisa na początek? Może jakieś tabletki ziołowe? A jeśli to będzie za mało, to może atarax? Nie uzależnia i daje szybki efekt.
Jedź teraz dużo czekolady, łykaj magnez, po prostu wycisz nerwy.
Oczywiście, że on do niczego się nie przyzna, nawet złapany za rękę będzie krzyczał, że to nie jego ręka.
Wmawia Ci, że jak zwykle masz urojenia, robi z Ciebie wariatkę i broni się na zasadzie, że najlepszą obroną jest atak.
Stosuje wobec Ciebie gaslighting, dość łagodny, ale jeszcze bardziej przyparty do muru zaatakuje Cię z całej siły.
Prawdopodobnie on nie nosi się z zamiarem opuszczenia Ciebie, bo po co mu problemy?
Być może, że kręci z mężatkami ? Brakuje to takich? Nie brakuje. Zawsze są pod ręką.

Detektyw mocno by Cię skasował, może nawet na kilka tysięcy, to zależałoby od zakresu jego pracy.
Musisz znaleźć dowody na to, że jest/ są inne.
Dlatego powinnaś panować teraz nad nerwami, ponieważ do takich spraw potrzebne jest chłodne i metodyczne podejście. Nerwy odłóż na wysoką półkę.

Współczuję.

Nie jesteście małżeństwem? Tym lepiej dla Ciebie. Możesz pogonić typa w każdej chwili, s dowody możesz zbierać tylko po to, by mieć milion pewności.
Alimenty na dziecko i tak będzie musiał płacić.
Ciekawe czy ktoś wyłowił z rzeki Twój pierścionek zaręczynowy.
Ostro i toksycznie się zaczęło i ostro oraz toksycznie się skończy.
To tak jak mówią, że gdy po weselu goście i młodzi dostają sraczki, to czeka ich goofniane życie.

Staram się tak myśleć, kiedy się z nim rozstalam to urosłam (w sensie psychicznym;) a po powrocie do niego znowu zrobiłam się smutna, zakompleksiona, jakaś melancholijna. Mimo, że na codzień się uśmiecham to w głębi duszy jestem przygnębiona i nawet moje sukcesy mnie nie cieszą. Wcześniej byłam zadbana, ostatnio się zapuscilam i w lustrze widzę smutna osobę. Nie rozumiem dlaczego on mi to robił... Dawałam mu tyle miłości i ciepła, domowe ognisko. A on? Wiecznie źle, wiecznie pretensje o wszystko. Byłam już wolna, ale wróciłam i jestem za to na siebie zła. Boję się, okropnie się boję. Jest drogo, czasy ciężkie, a ja zarabiam niewiele ponad najniższa. Mam wokół przyjaciół i rodzinę, choć on twiedzi, że wszystkich się czepiam i jestem dziwna

To porozmawiaj z nim poważnie, że ma się wyprowadzić do końca miesiąca, jak nie, to Ty wypowiadasz wynajem i się wyprowadzasz z synem, bo tak dalej nie da się żyć wspólnie.
Ale musisz być konsekwentna, a syn przyzwyczai się do innego miejsca, tak, że musisz być gotowa na każdy scenariusz.

Nawet przy opiece naprzemiennej będą zasądzone alimenty. Prawnie nie da się inaczej.

Do opieki naprzemiennej musi być zgoda obojga rodziców, współpraca i trzeba przekonać do tego sędziego. To nie jest takie hop, że on sobie to wywalczy. Walka w sądzie = brak opieki naprzemiennej, to jedna kwestia.
Druga, że sąd musi rozstrzygnąć kwestię alimentów, musi. Mogą być zasądzone, może też być zasądzone, że koszty idą w własnym zakresie.
Jednocześnie cały czas, to musiałby przekonać sędziego, że obecnie jest to sprawowane i poświęca dużo czasu dziecku, a raczej tutaj tego nie widać.
W skrócie: próbuje Ciebie zastraszyć.
Scenariusz z kolei rysuje się standardowy, boczniak jakiś jest, a w Tobie widzi wroga krok po kroku... stąd jego zachowanie takie, a nie inne.

Oczywiście, typowy "samiec przedrozwodowy". Wszystko co Ci wmawia w kontekście rozstania jest nieprawdą. Próbuje Cię szantażować, żeby lepiej na tym wyjść.

Nie dostanie opieki naprzemiennej. W polskich realach sądowniczych opiekę w 95% dostają matki. Oczywiście, że straszy Cię, bo zależy mu na tym, by zostało jak jest i żeby nie płacił alimentów -  a będzie bulił na 100% Podcina Ci skrzydła. Niszczy Twoje poczucie własnej wartości. Oczywiście, że sobie poradzisz - wiesz ile znam takich przypadków jak Twoje? Setki Kobiety po czasie żałowały, że szybciej nie podjęły decyzji o rozstaniu.

Z jakiej okolicy polski piszesz?

Mam nadzieję, że będzie bulil i to gruba kasę, bo niemało zarabia. Popisuje się przed znajomymi ile to nie ma pieniedzy- więc niech da na syna. Wiecznie mu mało, wiecznie zapracowany.
Z tym podcinaniem skrzydeł to zgadzam się w pelni, niestety ale tak jest... Niszczy moja samoocenę i poglądy. Wmawia mi, że jestem dziwna, ze znajomych też wkurzam, ze jestem jak moja mamusia... A moja mama to równa babka, w przeciwieństwie do jego rodziców.

Tylko nie rozumiem czemu, za co, po co... Dałam mu tyle miłości

Jestem z okolic Wroclawia

On tego nie musi robić za coś, po to by dopiec Ci do żywego, żeby upodlic albo mścić się.
On robi to, bo jest takim a nie innym człowiekiem i lubi realizować swoje potrzeby, a że akurat kręcą go baby, to wiadomo, że będzie szedł w tym kierunku.
Taki vzlowiek. Mało to jest takich?
Nic z tym nie zrobisz, nawet gdybyś ręce urobila po pachy, dawała mu gwiazdkę z nieba i była złota i brylantowa, to on chętnie wyciągnie łapę po wszelkie dobro, jakie mu dajesz, a i tak za Twoimi plecami będzie robił to, co dla niego jest największą przyjemnością.
Nie miej złudzeń.
Alimenty dostaniesz.
Wyobraź sobie, że miałabyś spędzić z tym człowiekiem resztę życia.
Robi Ci regularny gaslighting i dlatego coraz bardziej obnizasz loty. Jesteś po prostu w toksyku, który Cię niszczy.
Powinnaś zrobić z tym porządek, bo w życiu nie ruszysz do przodu.
Nie bój się, niech dzieje się, co chce. Ważne, żebyś wyszła z tego bagna.

Mogłabyś coś więcej napisać o tym gashlightingu? Robi tak, żebym tego nie zauważała? Powoli mnie testuje i coraz bardziej przesuwa granice?

Przycisniety do muru i po oświadczeniu że odchodzę wyspiewal wszystko.
Od kilku miesięcy bierze narkotyki, a konkretnie metamfetamine.
Podejrzany numer w telefonie to numer do dilera, zadzwonił nawet do niego przy mnie i odebrał facet.
Znikał na całe dnie żeby nie było po nim widać, że jest na haju.
Seksu nie było bo twierdzi, że ma poważne problemy z erekcja, ale wstydził się przyznać. Poczytałam i to jeden ze skutków ubocznych tego dziadostwa.
Jestem w ogromnym szoku, już chyba wolałabym ta kochanke....
Zaczął wciągać w pracy (pracuje na magazynie) z kolegami i tak się zaczęło.
Z jednym kolega non stop dawali w nos i dlatego tak bal się mi powiedzieć gdzie chodzi, żeby się nie wydało.
Zniszczy sobie życie, już jest jakiś obłąkany
Wczoraj byłam u adwokata, miarka się przebrała, zabieram syna i odchodzę
Oczywiście teraz przeprasza, obiecuje poprawę, błagam mnie o pomoc, ale powiem wam postanowiłam że nigdy przenigdy mu nie wybaczę.
Trzymajcie kciuki żebym się nie złamała.

I dodam jeszcze, że nigdy w życiu nie obracalam się w takiej patologii. Oboje pochodzimy z przeciętnych, w miarę normalnych domów. Gdyby jego rodzice się o tym dowiedzieli zeszliby na zawał.

Co gorsze on nie widzi problemu, twierdzi że może przestać w każdej chwili. Nie myślałam nigdy w życiu, że spotka mnie coś takiego. Nigdy

Ojej, to takie buty!
Oczywiście, kończ to, bo z każdym miesiącem rokiem będzie coraz gorzej, aż w końcu dobijecie do etapu, że spokojnie będzie można uznać Was za patologię.
Im dalej w las, tym więcej drzew.
Autorko, bardzo mocno wspieram Cię. Ratuj siebie i dziecko.

Złudzenie nie pocieszaj się w ten sposób,
nie nie wolałabyś kochanki tu masz początek namiastkę a uzależnienia się dynamicznie rozwijają z demoralizacją włącznie
skutki uboczne zażywania, zespoły odstawienia,zwałki, zejścia i inne atrakcje jak ma problemy z erekcją to brał dużo i często prawdopodobnie .

Jestem w głębokim szoku, tego się absolutnie nie spodziewałam.
Oczywiście, wczoraj byłam u adwokata, żadnej opieki naprzemiennej nie biore już pod uwagę.
Wiecie jak to tłumaczył? Że bral, aby uciec od problemow, aby choć na chwilę poczuć sie szczęśliwy. Tylko, ze on tych problemow nie ma takich realnych, ma zdrowe dziecko, rodziców, normalna pracę, żadnych chorób... On sam szuka takiej patoli.
Tyle lat można człowieka znać, ale to już nie jest ten sam człowiek. Już wiem skąd ta pustka w jego oczach. Mówił mi, ze minimum raz w tygodniu ma duszności i klucie w klatce piersiowej, ale to oczywiście nie wina tego co bierze, to przez stres. Penis mu nie staje, ale to tez jego zdaniem stres, absolutnie nie dragi.
On nie widzi w tym zła. Dziś znowu zniknął, jest już 1 w nocy, a jego nie ma, kontaktu brak... Już wiem co robi.
Mówi, że nie musi tego brać, że to nie jest winne jego problemow.
Czytałam o tym, to straszny syf. On już jest innym człowiekiem, a może nie bierze tak jak twierdzi od kilku miesięcy tylko dłużej. Po jego kłamstwach ciężko już stwierdzić czy mówi realne rzeczy czy bzdury. Szczerze przygniotlo mnie to, szkoda mi dziecka, bo on tak tatę kocha, a co jeśli tego taty nie będzie niebawem miał? Nie mówię tu o śmierci, po prostu on zmieni się do tego stopnia że to będzie inna osoba. Już jest inny, nie znam go

Po pierwsze rozwiązanie kwestii mieszkaniowej. Potrzebuje około 5 tysięcy na wynajęcie innego mieszkania. Adwokat radziła mi, żebym to ja się wyprowadziła, bo sąd może się doczepic przy sprawie o alimenty że niepotrzebnie generuje takie koszty i 3 pokojowe mieszkanie dla mnie i córki jest niepotrzebne oraz, że jest za drogie. Choć nie ukrywam, że wolałabym tutaj zostać, ale wątpię że on się wyprowadzi, poza tym nie ma za bardzo dokąd, a kasy też nie ma no bo wiadomo... Także ja sprzedaje samochód, żeby mieć pieniądze na nowy wynajem i jakies zaskorniaki na czarna.
Wniosek o alimenty- mam zbierać na razie dokumenty, faktury za ubranka, zajęcia dodatkowe itd. Wiadomo ze nigdy nie brałam takich rzeczy, więc też pewnie z miesiąc to potrwa no i wtedy składamy do sądu i alimenty
Potem ustalenie kontaktów z dzieckiem- co drugi weekend, ale zobaczę jak on będzie się prowadził, bo jeżeli zobaczę że faktycznie to jest dno to wtedy no nie wiem.... Chyba są realne szanse żeby takiej osobie zabrać prawa rodzicielskie. Mam nagranie na którym przyznaje się do wszystkiego, ale pewnie sąd nie weźmie pod uwagę. Nie wiem jakie dowody

Tak naprawdę mamy córkę, płeć zmieniłam pisząc posty zeby przypadkiem ktoś "znajomy" nie skojarzył faktów, albo on gdzieś nie trafił na ten wątek.
Po prostu boję się go... Ale teraz już w tych emocjach mi wszystko jedno.
Naprawdę mamy córkę, kochana, wrazliwa dziewczynkę

Wiecie co powiedział?
Że do 10 grudnia się wyprowadzi.
Nie odzywamy się i śpimy od dawna z resztą w osobnych pokojach.
Mało tego, oświadczył że cały weekend go nie będzie, w nosie ma dziecko i mnie.
Ponadto zainstalował sobie tindera i ostentacyjnie pisze z włączonym dźwiękiem żebym to słyszała.
Co za człowiek

Spokojnie, kup melisę lub Positivum. Gdyby się pogłębiało, skonsultuj swój stres z psychiatrą.
Planuj rozstanie: policz, ile będzie kosztowało Cię życie z dzieckiem, zapisuj wydatki, jeśli do tej pory tego nie robiłaś. Pomyśl o separacji, to da Ci rozdzielność majątkową (na wypadek, gdyby mąż wpadł w długi z powodu nałogu). Bierz magnez. Myśl, że jak uwolnisz się od tych jazd, które teraz z nim masz, może być tylko lepiej. Może biedniej, ale spokojniej.

Życzę Ci dużo siły, bo bardzo jej teraz potrzebujesz.
Masz wrażenie, że mieszkasz z obcym człowiekiem i to Cię przeraża.
Próbuje wczuć się w Twoje położenie i uwierz mi, mam aż ciarki na plecach, głównie ze strachu.
Mieszkasz pod jednym dachem ze zwykłym ćpunem i na dodatek jest jeszcze w tym wszystkim Twoje dziecko. Piękny przykład, cudowny dom - autorko, jeszcze raz, życzę Ci mnóstwo mnóstwo sił obraz determinacji.

Tak, masz rację. Nie pomyślałam w taki sposób - im bardziej dziewczyna się boi, tym większa jest jego figura w jej głowie i większa jego moc.
Ja po prostu jestem pod wrażeniem problemu tej dziewczyny i aż mną wzdrygnelo na samą myśl, jak ona teraz się czuje, więc od razu o tym napisałam, zamiast zastanowić się i pomyśleć, że tak naprawdę działam na korzyść tego faceta.

Nie takie akcje me oczy stare widziały i uszy nie o takich słyszały,jeżeli chodzi o potencjalną próbę powrotu, ale wszystko możliwe lepiej dla ciebie jak da sobie siana i odejdzie będzie robił różne dziwne krzywe akcje bo tak reguluje sobie emocjami żeby komfortowo w cyklu wciągać te jego dziecinne popisy na pokaz to też podbijanie sobie ego nic nadzwyczajnego tak pretensjonalność to część nałogów.Musi być i jakiś "dramat" przy okazji i jakaś sztuczna jego niby satysfakcja niby wygrana,potem będzie dół i tak abarot 

Nic nie dzieje się nagle w uzależnieniach,większość rzeczy jest ukryta i rozwija się z różną dynamiką a ta zależy od indywidualnych predyspozycji danego ancymona choć jest przewidywalna ale to na ogół za późno jest
chyba tylko przedawkowanie i zapaść mogą być nagłe