Zagubiłam się bardzo w swoim życiu.. - Netkobiety.pl

Witam, długo się zastanawiałam żeby napisać na forum o mojej sytuacji, ale nie mam nikogo z kim mogę porozmawiać. Otóż mam 22lata i jestem w 2letnim związku z chlopakiem który ma 25lat.

Dodam, że jest to mój pierwszy poważny związek.  Rok temu byliśmy razem za granicą, zarobiliśmy trochę pieniędzy i od roku siedzimy w Polsce gdzie mieliśmy jeszcze w tamtym roku wrócić. Moje życie z dnia na dzień nie ma sensu. Jestem z osobą która jest uzależniona od narkotyków.. Dodatkowo jest bardzo nerwowy. Potrafi krzyczeć na mnie, wyzywać, a ja wtedy płaczę i szukam w sobie winy gdzie on wtedy patrzy się mi prosto w oczy i sie ze mnie śmieje. Jak nie ma pieniędzy to oddaje rzeczy do lombardu, albo robi przekręty. Mieszkamy z jego mama w bloku, oszczędności które zarobiliśmy wydał na używki... Twierdzi również że ja nie potrafię go od tego odciągnąć, w sensie od używek, że jestem bezmyślna, że nic nie potrafię. Potrafi wstać lewa noga i na mnie krzyczeć bez powodu, albo o na prawdę błahe sprawy. Nie potrafi się zorganizowac, nic załatwić tylko mi wmawia że ja nie potrafię go motywować. Parę razy mnie wyrzucał z domu, później przepraszał i chciał żebym wróciła.  Znajomych też straciłam, bo twierdził ze zadaje się z lachonami.. Nie mam nikogo. Zostałam sama. Oczywiście że są dni kiedy on jest kochany, ale to tylko złudzenie i potrafi później w kłótni wszystko tak obrócić na jego korzyść że ja wtedy czuje się winna. Mam wrażenie że mam go niańczyć, za niego robić to co on powinien. Mnie może zwyzywać, robić co chce a ja mam siedzieć cicho jak mysz pod miotla i na niego czekać. Oczywiście ja też mam swoje humorki, to normalne, ale nie są one aż takie wybuchowe jak jego.   Kolejna sprawa to taka ze mieliśmy jechać niedługo za granicę ale za każdym razem gdy się jego pytam co z wyjazdem to się śmieje i widzę że ma to daleko gdzieś. Nie mam siły, ani na spacer, ani nawet się umyć i siebie ogarnąć. Codziennie wstaje z pustka i chęcią ucieczki. Czy da radę go jakoś zmienić? Bo ja już mam takie myśli żeby ogarnąć sobie sama wyjazd i jechać bez niego i zacząć nowe życie.

Czy da radę go jakoś zmienić? Bo ja już mam takie myśli żeby ogarnąć sobie sama wyjazd i jechać bez niego i zacząć nowe życie.

Nieznana123 napisał/a:

Czy da radę go jakoś zmienić? Bo ja już mam takie myśli żeby ogarnąć sobie sama wyjazd i jechać bez niego i zacząć nowe życie.

NIE Ty nie dasz rady go zmienić - zwłaszcza że on Ciebie obwinia za to że nie potrafisz go odciągnąć od narkotyków .
Rzadko mi się zdarza słyszeć coś takiego ,ale dla osób uzależnionych nie ma rzeczy do zracjonalizowania obsesji ćpania lub picia
niemożliwych różne głupie myślenie nawet absurdalne nie racjonalne nie logiczne bywa wystarczające do szukania powodów ćpania i obwiniania innych za cokolwiek .
Po prostu odejdź, bo ten chory facet i toksyczny związek Ciebie wykończy.
Nie ma absolutnie takiej możliwości ,że jak on nie chce przestać to Ty się za niego wyleczysz i wytrzeźwiejesz ,on musi sięgnąć dna i poczuć że tam jest ,rozwiązanie jego problemu jest poza Twoim zasięgiem.
Nie masz takich mocy i siły żeby spowodować u niego chęć zaprzestania ,jesteś częścią jego systemu chorych emocji ,pułapką jest to że ktoś ma dla kogoś przestać ,przestać można jak się ma motywacje na pierwszym miejscu dla siebie samego potem dla bliskich.
Odejdź bo srodze pożałujesz wkrótce życia z tym chłopakiem ,też jesteś uzależniona od emocji z nim związanych ,skutek zobacz jak się czujesz żyjesz jego ćpaniem zamiast swoim życiem ,nie pomagasz mu a niechcący nieświadomie szkodzisz i sobie i jemu.
Zacznij od nowa bez niego .

Oli.mali napisał/a:

Ty ani nikt inny Go nie zmieni, On sam to musi zrobić, iść na terapię.
Ten związek Cię niszczy a tkwiąc w nim jeszcze dłużej nie będzie lepiej. Będzie tylko gorzej.
Zastanów się czy chcesz żeby właśnie tak wyglądało Twoje życie, jeżeli nie spakuj się i wyprowadz. A On zostanie w tym "gownie" sam

Bardzo ciężko mi jest odejść pomimo tego że mnie nawet wyrzucił z torbami wiedząc że nie mam gdzie iść i parę nocy siedzialam u koleżanki ale on chciał potem żebym wróciła pod warunkiem że to ja będę się dobrze zachowywać bo że to przeze mnie tak się stało. On nic od siebie nie daje a ja czuję że za mało robię dla niego i że to moja wina.

Nieznana123 napisał/a:

Czy da radę go jakoś zmienić? Bo ja już mam takie myśli żeby ogarnąć sobie sama wyjazd i jechać bez niego i zacząć nowe życie.

NIE Ty nie dasz rady go zmienić - zwłaszcza że on Ciebie obwinia za to że nie potrafisz go odciągnąć od narkotyków .
Rzadko mi się zdarza słyszeć coś takiego ,ale dla osób uzależnionych nie ma rzeczy do zracjonalizowania obsesji ćpania lub picia
niemożliwych różne głupie myślenie nawet absurdalne nie racjonalne nie logiczne bywa wystarczające do szukania powodów ćpania i obwiniania innych za cokolwiek .
Po prostu odejdź, bo ten chory facet i toksyczny związek Ciebie wykończy.
Nie ma absolutnie takiej możliwości ,że jak on nie chce przestać to Ty się za niego wyleczysz i wytrzeźwiejesz ,on musi sięgnąć dna i poczuć że tam jest ,rozwiązanie jego problemu jest poza Twoim zasięgiem.
Nie masz takich mocy i siły żeby spowodować u niego chęć zaprzestania ,jesteś częścią jego systemu chorych emocji ,pułapką jest to że ktoś ma dla kogoś przestać ,przestać można jak się ma motywacje na pierwszym miejscu dla siebie samego potem dla bliskich.
Odejdź bo srodze pożałujesz wkrótce życia z tym chłopakiem ,też jesteś uzależniona od emocji z nim związanych ,skutek zobacz jak się czujesz żyjesz jego ćpaniem zamiast swoim życiem ,nie pomagasz mu a niechcący nieświadomie szkodzisz i sobie i jemu.
Zacznij od nowa bez niego .

Nie masz rodziców?

Naprawdę nie rozumiem młodych kobiet, przed którymi życie stoi otworem, które nie mając żadnych zobowiązań w postaci ślubu, dzieci czy kredytu tkwią w związku z narkomanem i przemocowcem...
Uciekaj i to szybciutko! Bo za chwilę (albo nawet już) powinnaś szukać psychologa dla sobie jako osoby współuzależnionej... zresztą pewnie jakieś zaburzenia już masz, skoro nie umiesz odejść raz na zawsze, odciąć się, nie pozwalać na powroty i czcze obietnice. 
Jesteś młoda, nie trać życia.

Ewe131 napisał/a:

Naprawdę nie rozumiem młodych kobiet, przed którymi życie stoi otworem, które nie mając żadnych zobowiązań w postaci ślubu, dzieci czy kredytu tkwią w związku z narkomanem i przemocowcem...
Uciekaj i to szybciutko! Bo za chwilę (albo nawet już) powinnaś szukać psychologa dla sobie jako osoby współuzależnionej... zresztą pewnie jakieś zaburzenia już masz, skoro nie umiesz odejść raz na zawsze, odciąć się, nie pozwalać na powroty i czcze obietnice. 
Jesteś młoda, nie trać życia.

Dokładnie, mam problemy już poważniejsze niż myślałam sama ze sobą. Przejmuje się wszystkim, nie mam ochoty na nic. Codziennie rano budzę się i tylko w głowie mam to w jakim stanie on wstanie.. Mam lęki, ataki jakieś dziwne, ciężko mi opisać je

jesli nie masz rodziny do ktorej moglabys odejsc to poszukaj pracy. jesli sie nie da inaczej to nawet zagranica. odlozysz cos sobie na start. z nim bedzie tylko gorzej, sam sie stacza i ciagnie jeszcze ciebie na dno. twoim jedynym rozwiazaniem jest praca i wynajecia czegos swojego, nawet jeden pokoj, zeby sie tylko z tamtad wyniesc

blueangel napisał/a:

jesli nie masz rodziny do ktorej moglabys odejsc to poszukaj pracy. jesli sie nie da inaczej to nawet zagranica. odlozysz cos sobie na start. z nim bedzie tylko gorzej, sam sie stacza i ciagnie jeszcze ciebie na dno. twoim jedynym rozwiazaniem jest praca i wynajecia czegos swojego, nawet jeden pokoj, zeby sie tylko z tamtad wyniesc

To też jest znakomity pomysł ,taki wyjazd na jakiś czas i zero kontaktu z tym facetem .
Są oferty wyjazdu bez znajomości języka ,nasz kolega z forum wyjechał do Holandii niedawno
co prawda nie uciekał przed nikim ,ale takie wyjście tymczasowe dla Ciebie może być dobre .