Dusza po śmierci - Netkobiety.pl

A co to jest "dusza"? Czy faktycznie coś takiego "mamy"?

karciax, nikt ci nie powie co się dzieje z duszą po śmierci, nawet nie wierzyłam ludziom po śmierci klinicznej. Każdy z nas, prędzej czy później, dowie się o tym, ale nie będzie mieć okazji opowiedzieć innym.

Tunek, czyli tak jakby uważasz, że dusza napędza nasze serce do pracy?

karciaxxxx, tego nikt Ci nie opowie. Jestem żywym człowiekiem, więc co ja mogę wiedzieć, co się ze mną stanie, kiedy umrę...
Katolicy wierzą w niebo, czyściec i piekło. Hindusi wierzą w reinkarnację. Muzułmanie też mają swoje niebo, aczkolwiek różniące się od katolickiego.
Ludzie, którzy przeżyli tzw. śmierć kliniczną często opowiadają o rażącym, lecz przyjemnym świetle, o sylwetkach, które spotykają oraz o głosie, który do nich woła. Ostatnio na programie History spotkałam się z wypowiedzią pewnego pana o jego śmierci klinicznej i odbiegało to zupełnie od światła. Otóż owy pan twierdził, że trafił do piekła za grzech gniewu (nigdy nie mógł się opanować). Był rozszarpywany przez różnych...hmm...ludzi? i w końcu zaczął się modlić, a wtedy powrócił do świata żywych.
To czy Ty chcesz i będziesz w to wierzyć, to absolutnie Twoja sprawa . Masz prawo wierzyć w niebo, jak również w reinkarnację...

hm trudny temat.tego co nas uczyli że jak umieramy to idziemy do Bozi i widzimy światełko w tunelu...
gdy byłam mała wierzyłam w to/ ale teraz chyba nie. szczerze nie myślę o śmierci itd...  i tak jak piszą poprzednicy nikt tego nie wie.
pozdrawiam

einstein- napisałem w poście, że moje prywatne przemyślenia czym jest dusza zgodziły mi się z tym o czym pisze Biblia. Pisałem też kiedyś do Ciebie, że kkk nie jest dla mnie  wyznacznikiem. Mam lepsze źródło.  OK?
   WIERZYĆ TO NIE ZNACZY PRZESTAĆ MYŚLEĆ.   
Miłego dnia.

Kobietka48, napisalas:

"Potem czeka na następna inkarnacje,na następne narodziny. Wybiera sobie rodziców,rodzeństwo,kraj i za jakis czas rodzi sie ponownie."

Chyba niezbyt dobrze zastanowilas sie nad sensem swojej wypowiedzi. Czy jestes w stanie wyobrazic sobie dusze, ktora wybiera sobie np. afrykanska rodzine i w ciagu kilku lat po narodzeniu umiera z glodu. Chiny, Czeczenia, Indie... Czy Ty w nastepnej inkarnacji wybierzesz sobie za rodzica morderce? Gwalciciela?
Wiem, podaje skrajne przypadki - niestety sa na tyle liczne, by zmienic statystyki.
Wiec uwazasz, ze nasze "dusze" wybieraja naprawde glod, przemoc, choroby, dewiacje?

Michael Newton w swoich książkach o tym pisze. Np. wędrówka dusz, przeznaczenie dusz cz.1 i cz.2

Jest wielce prawdopodobne i wielce nie prawdopodobne że życie po śmierci istnieje

Tak,czasem takie wcielenia musimy wybrać.  Nie zawsze jesteśmy piekni i bogaci.

Nie ma tak naprawdę 100% pewności że dusza istnieje, jak nie ma też pewności że nie istnieje. Wiele wskazuje na to że jest, ale nikt jej nie dotknął, jedynie dotknięto jej oczyma wyobraźni.

Napisałam to wcześniej , ale do tego przydałoby się dorzucić jeszcze książki Weiss'a. Jest lekrazem psychiatrą który podczas hipnozy cofnął swoją pacjentkę w przeszłość, niesamowite rzeczy tam pisze. Coś w tym musi być.

Dorzucę tylko  klika słów na temat reinkarnacji.Wczoraj przeprowadziłam ciekawą rozmowę z bardzo wierzącą osobą, która uważa, że koncepcja sprowadzająca się do  tego,że ma się kilka życ, że to  życie tutaj na ziemi  nie jest naszą jedyną szansą na zbawienie duszy , że jest to podstęp szatana, który chce żebyśmy w to wierzyli i zaprzepaścili szanse na zbawienie duszy, bo jeśli mamy jeszcze do dyspozycji kolejne szanse to po co się wysilac?Po co się spieszyc?Co  myślicie na ten temat?

To ja może coś wam opowiem... Zdaje sobie sprawę z tego, że może nie każda mi w to uwierzy, ale nic nie szkodzi opowiedzieć...

Otóż 5 lata temu zmarła moja ciocia (siostra mojego dziadka). Była kobieta bardzo pobożną i wierzącą, mimo sporego wieku i choroby chodziła do Kościoła, należała do kół różańcowych i innych wspólnot. Nigdy nie przeklęła, zawsze dobrze ułożona - można by rzec, że anioł. Przetrwała Oświęcim i do dnia swojej śmierci dawała na mszę za Niemca, który jej pomógł...

Ale przechodzę do sedna. Otóż kilka dni po pogrzebie przybiegła do nas jej córka z płaczem mówiąc, że jej mama coś chce. Pewnego dnia czuła jakby ktoś ją przytulał, mimo że była sama w mieszkaniu. Innym razem przyśniła się prosząc o kawałek chleba bo jest głodna.

Córka cioci po radach starych osób z rodziny codziennie kładła kawałek chleba i stawiała szklankę wody w pokoju cioci.

Spokojnie było do ostatnich dni, kiedy to ciocia przyśniła się 3 osobom z rodziny: córce, swojemu bratu i wnuczce mówiąc, że nie może przejść przez pierwszą z trzech bram prowadzących do Bramy Piotrowej... Że nie wie co się dzieje, bo przecież całe życie starała się być dobra a tu problem...

Pytanie jak to się wyjaśni?? Czy duszy naprawdę tak ciężko przejść do Bramy??

Jedno zdanie absolutnie przeczy drugiemu. Nie mozesz obligatoryjnie stwierdzic czego nie ma, a co jest, to tylko kwestia Twojej wiary. Chcesz wierzyc czy cos jest a czegos nie ma - wolna droga!

Widziałem moją zmarłą babcię która weszła do mnie do pokoju chwilę po tym jak  wcześniej coś mnie obudziło.

Kiedy w szkole średniej zginął w wypadku mój kolega, to pewnej nocy przyszedł do mnie. Nie widziałem go ale byłem pewien  że to on, bo zrobił coś szczególnego. Kiedy jeszcze żył, mieszkaliśmy razem w internacie. Czasem przewracaliśmy się. Ja byłem silniejszy od niego i zawsze powalałem go na plecy i przyciskałem do ziemi tak że się nie mógł ruszyć. Zawsze odgrażał się że mnie kiedyś pokona. Kiedy zginął, pewnej nocy obudził mnie wiatr poruszający firanką w otwartym oknie. poczułem że coś "wpłyneło" do pokoju przez to okno, a potem zaczęło najpierw przyciskać moje nogi, potem coraz wyżej aż przycisnęło moją klatkę ze skrzyżowanymi na niej rękami. Wtedy byłem pewien że to on. Przyszedł  spełnić obietnicę. Co ciekawe wtedy się nie bałem, mówiłem do niego. Zacząłem walczyć, i po dłuższej chwili, tak jakby udało mi się zrzucić go z siebie. Zerwałem się z łóżka i zacząłem go wyganiać używając przekleństw.

Ale trzeci przypadek był najciekawszy. Kiedy budowaliśmy dom, i była jeszcze budowa, wszyscy ludzie mówili że coś tam straszy, od czasu do czasu ktoś tam widywał ciemną postać w kapturze. Pewnego dnia, kiedy się przeprowadziliśmy, wracałem wieczorem z boiska i przechodziłem przez sad w kierunku domu. Ściemniało się już. Wtedy zobaczyłem jak ktoś między drzewami zbliża się w moim kierunku. Zatrzymałem się aby zobaczyć kto to jest. Gdzieś od 20 metrów widziałem że ten ktoś nie szedł tylko sunął w moim kierunku (nie widziałem w ogóle jego nóg). Stałem jak wryty, postać w ciemnej pelerynie z kapturem zbliżała się do mnie a ok 5 metrów o de mnie zobaczyłem najgorsze. W miejscu gdzie powinna być twarz, nie było twarzy, a zamiast tego zobaczyłem najczarniejszy dół, otchłań. Wtedy opanował mnie taki strach jakiego nigdy przedtem ani nigdy potem nie doświadczyłem. Nie mogłem wydobyć z siebie głosu (podobnie było jak zobaczyłem babcię, chciałem zawołać na mamę śpiącą w drugim pokoju, ale nie mogłem ani wołać ani się ruszyć). Nie wiem jakim cudem udało mi się jednak wyrwać z tego miejsca. Wpadłem do domu i zacząłem wrzeszczeć że w ogrodzie ktoś jest ale na pewno to nie jest człowiek. Wszyscy wybiegli, ale nikogo już nie zobaczyli. Potem okazało się że widział go ktoś jeszcze, ktoś kto wracał z pola  widział jak wchodzi do tego sadu.

Długo myślałem że to co widziałem to duchy ludzi, jednak kiedy zacząłem czytać Biblię dowiedziałem się czegoś niesamowitego o duchach. Jeśli jesteście zainteresowani to się z wami tym podzielę.

Ale zanim, to chcę powiedzieć wam którzy straciliście bliskich. Nie martwcie się ze już nigdy się z nimi nie spotkacie. Spotkacie na pewno, oni w pewien sposób istnieją, ich śmierć dla nich, jest zupełnie czym innym niż ich śmierć dla nas.

Niedawno umarła moja szwagierka na raka, a wkrótce po tym mój tata. Tata umarł na serce we śnie, ale szwagierka była młoda i umierała w wielkich cierpieniach.

Tęsknię za nimi. Ale wiem że się kiedyś spotkamy. I teraz powiem najważniejszą rzecz:

Ludzie myślą że umarli idą do nieba albo do piekła, lub przyglądają się nam z duchowego świata. Ale wg Biblii wcale tak nie jest.

Kaznodziei Salomona 9,5     Wiedzą bowiem żywi, że muszą umrzeć, lecz umarli nic nie wiedzą i już nie ma dla nich żadnej zapłaty, gdyż ich imię idzie w zapomnienie. Zarówno ich miłość, jak ich nienawiść, a także ich gorliwość dawno minęły; i nigdy już nie mają udziału w niczym z tego, co się dzieje pod słońcem

9,10 Na co natknie się twoja ręka, abyś to zrobił, to zrób według swojej możności, bo w krainie umarłych, do której idziesz, nie ma ani działania, ani zamysłów, ani poznania, ani mądrości.

Psalm 6,6 Bo po śmierci nie pamięta się o tobie, A w krainie umarłych któż cię wysławiać będzie?

Psalm 146,4 Gdy opuszcza go duch, wraca do prochu swego; W tymże dniu giną wszystkie zamysły jego.

Biblia śmierć nazywa snem w którym umarli kompletnie nie są niczego świadomi. To tak jak sen w którym się nic nie śni. Mieliście tak czasem że kładliście się spać wieczorem, spaliście twardo bez snów, budzicie się a tu już rano i kompletnie nie byliście świadomi co się działo przez całą noc? Noc minęła wam jak jedna chwilka. Ostatnią rzeczą jaką zapamiętaliście to wieczór kiedy zasypialiście. Otwieracie oczy a tu już dzień 8 godzin później.

Dzieci tak często mają. Kiedy szedłem na noc do pracy, kładłem spać mojego syna i mówiłem mu, zamknij oczka i śpij, jak się obudzisz i otworzysz oczka to tatuś będzie przy tobie. I tak było. On zasnął i spał. Ja całą noc pracowałem, wróciłem rano do domu i położyłem się obok mojego synka. Kiedy się obudził i otworzył swoje oczy to znów mnie zobaczył i nie był świadomy że przespał 8 godzin. Te 8 godzin to był dla niego moment.

Tak samo jest ze zmarłymi. Dla nich czas po śmierci nie istnieje, jest zatrzymany. Zamykają oczy i obudzą się w dniu zmartwychwstania. I obojętne kiedy umarli, 1 rok czy 2000 lat temu. Dla nich nie było upływu czasu. Czas upływa tylko żywym. Dla umarłych czas zatrzymuje się. Dla nich moment śmierci jest jednocześnie momentem przebudzenia się. Dlatego tak naprawdę dla nich śmierć nie istnieje. Dlatego Biblia pisze że przechodzą ze śmierci do życia bo z ich punktu widzenia moment śmierci jest jednocześnie momentem zmartwychwstania.

Kiedy to odkryłem to ogromnie się uradowałem. Dlatego w Biblii pisze że Bóg jest Bogiem żywych a nie umarłych. I dlatego dla nich jest tak jakby w ogóle nie umarli, bo od razu przechodzą ze śmierci do życia. Na ziemi, wśród żywych może minąć wiele wieków, ale oni o tym nie wiedzą, dowiedzą się jak się obudzą, bo natychmiast przeskakują do przyszłości.

Nie wiem czy mnie rozumiecie. Podobnie jest dla  podróżujących w statku kosmicznym. Dla nich czas także zwalnia. Gdyby wrócili z podróży kosmicznej trwającej np 4 lata, to na ziemi minęło by kilkaset lat. Tak mówią prawa fizyki. To niedoskonały przykład ale choć trochę obrazuje to o czym mówię.

To że umarli nic nie wiedzą po śmierci i nie odczuwają upływu czasu ponieważ czas się dla nich zatrzymuje jest wspaniałą wiadomością, Bo tak naprawdę śmierć dla nich nie istnieje. To tylko my tak to odczuwamy, widzimy zmarłego, jego nieruchome ciało. A on co widzi? On natychmiast po śmierci otwiera oczy i żyje dalej. Czy to nie jest cudowne? Dla niego nie ma przerwy, dla niego teraźniejszość jest nieprzerwana, choćby na ziemi minęło tysiące lat.

Natomiast z naszego punktu widzenia to należy do przyszłości. my musimy jeszcze trochę poczekać zanim się spotkamy. Oni umierając jak gdyby skaczą do przyszłości, do momentu zmartwychwstania i już się z nami tam widzą. My żyjący musimy jeszcze poczekać. W ten sposób oni nas wyprzedzają w czasie i choć nam się wydaje że mają gorzej, to tak naprawdę mają lepiej, bo już tam są.

To jest własnie ta względność czasu i przestrzeni o jakiej mówi nauka.

Gdyby ludzie żyjący to wiedzieli, nie rozpaczali by tak jak ktoś bliski umiera.

ps. O tym kim są duchy ukazujące się ludziom w następnym poście

ok. 2000r. czytałam książkę z cyklu :"życie po życiu". zaczynała się opisem przeżyć człowieka, który został rażony piorunem w trakcie rozmowy przez telefon. porażenie było tak ogromne, że na podłodze zostały ślady jego spalonych stóp. było też opisane wiele innych przypadków osób, które wróciły "stamtąd" . Teraz czytałam świetną książkę z tego cyklu "Dowód" Ebena Aleksandra i chętnie wróciłabym do wspomnianej wcześniej ,ale dawno pożyczyłam ją koledze ( nawet wiem któremu, ale nie do odzyskania) i niestety przepadła . Jeżeli ktoś pamięta tytuł lub autora (chyba kobieta) tej książki proszę o pomoc!!!

CZY BAĆ SIĘ ZMARŁYCH?

Członkowie nigeryjskiego plemienia Annang wierzą, że jeśli zmarli nie zostaną pochowani z należytą czcią, to ich dusze ściągną na krewnych jakieś nieszczęście lub przyprawią ich o śmierć. Również niektórzy Chińczycy sądzą, że w razie niedopełnienia zwyczajów pogrzebowych dusze zmarłych mogą dręczyć, a nawet zabijać ludzi.
PRZEKONANIE, iż w chwili śmierci dusza lub jakiś duch opuszcza ciało człowieka, jest rozpowszechnione w różnych kulturach. Wielu wierzy, że taka niewidzialna istota może ingerować w sprawy rodziny i przyjaciół.
Ale czy rzeczywiście jakiś świadomy byt dalej żyje mimo śmierci człowieka? I czy to ?coś? może szkodzić żywym? Co w tej sprawie ma do powiedzenia Biblia?

CZY UMARLI ZACHOWUJĄ ŚWIADOMOŚĆ?

Biblia oznajmia, że ?umarli nie są świadomi niczego? i że są ?bezsilni w śmierci? (Kaznodziei 9:5; Izajasza 26:14). Mówiąc o pierwszym człowieku, Adamie, wyjaśnia: ?Jehowa Bóg przystąpił do kształtowania człowieka z prochu ziemi, i tchnął w jego nozdrza dech życia, i człowiek stał się duszą żyjącą? (Rodzaju 2:7).

Warto zauważyć, że Adam został stworzony jako dusza, czyli żywa istota. Według Biblii nie otrzymał duszy, która mogłaby żyć w oderwaniu od jego ciała. Wskutek popełnionego grzechu umarł ? stał się ?zmarłą duszą? (Liczb 6:6). Ponadto w Piśmie Świętym czytamy, że ?dusza, która grzeszy, ta umrze? (Ezechiela 18:4). Po Adamie wszyscy odziedziczyliśmy grzech i niedoskonałość. A zatem kiedy umiera człowiek, umiera także dusza (Rzymian 5:12).

Biblia nie opisuje stanu umarłych za pomocą jakichś tajemniczych określeń; używa zrozumiałych dla nas sformułowań, na przykład mówi o ?zapadnięciu w sen śmierci? (Psalm 13:3). Pewnego razu Jezus powiedział o 12-letniej dziewczynce: ?Nie umarła, lecz śpi?. Chociaż ludzie ?zaczęli się z niego pogardliwie śmiać, gdyż wiedzieli, że umarła?, Jezus, jak podaje Biblia, obudził ją ze snu śmierci (Łukasza 8:51-54).

Podobnie było, gdy umarł Łazarz. Jezus oznajmił swym uczniom, iż zamierza ?go obudzić ze snu?. Ponieważ nie zrozumieli, co miał na myśli, ?rzekł im wtedy otwarcie: ?Łazarz umarł??. Również apostoł Paweł pisał o ?tych, którzy zapadli w sen śmierci?, i oświadczył, że w ustalonym przez Boga czasie powrócą do życia (Jana 11:11-14; 1 Tesaloniczan 4:13-15).

Co znamienne, Biblia nigdzie nie naucza o duszy żyjącej po śmierci człowieka. Nie ma więc podstaw, by bać się zmarłych. Skąd się zatem wzięło tak rozpowszechnione przekonanie, jakoby po śmierci jakaś cząstka nas nadal istniała? I z czego wynika strach przed zmarłymi?

KŁAMSTWO KTÓRE ZWIODŁO ŚWIAT

Religie fałszywe upowszechniają pogląd, że z chwilą śmierci ludzie w rzeczywistości nie umierają. Już tysiące lat temu nauka o nieśmiertelności duszy zaczęła się rozprzestrzeniać po całym świecie. W rezultacie, gdy umierali niektórzy władcy ? na przykład egipscy faraonowie ? zabijano ich niewolników, żeby usługiwali im w przyszłym życiu.

Wielu ludziom wmówiono, że nękają ich rozgniewane dusze lub duchy zmarłych krewnych albo innych osób. Jednak z Pisma Świętego wyraźnie wynika, że to nieprawda. Kryją się za tym niewidzialne istoty duchowe zwane demonami, które lubują się w dręczeniu i straszeniu ludzi (Łukasza 9:37-43; Efezjan 6:11, 12).

Szatan, nazwany w Piśmie Świętym ?ojcem kłamstwa?, ?ciągle się przeobraża w anioła światła?. Wespół z demonami ?wprowadza w błąd całą zamieszkaną ziemię? (Jana 8:44; 2 Koryntian 11:14; Objawienie 12:9). To on wymyślił kłamstwo, że dusza jest nieśmiertelna i może szkodzić żywym.

Jednakże osoby wierzące Biblii nie dają się zwieść takim kłamstwom. Poznały zakusy Szatana, który podstępnie chce wpoić ludziom przekonanie, że można się porozumiewać ze zmarłymi. W rzeczywistości jest tak, jak mówi Biblia: ?Żyjący są świadomi tego, że umrą, lecz umarli nie są świadomi niczego? (Kaznodziei 9:5). Jak to dobrze, że Słowo Boże przedstawia prawdę o stanie umarłych! (Jana 8:32).

Kiedy człowiek umiera, tak jak łotr na krzyżu obok Jezusa, idzie prosto przed oblicze Jezusa w niebie, albo idzie do piekła. Jezus powiedział: DZIŚ ZE MNĄ BĘDZIESZ W RAJU! ? Ew. Łukasza 23:43.
To jest odpowiedź na temat tego co dzieje się po śmierci ciała z osobą która zasłużyła na niebo.Naprawdę nie wiele potrzeba aby się stać dzieckiem Bożym, wystarczy nie zapierać się Jego Syna, nawrócić się [narodzić na nowo polecam rozmowę Jezusa z Nikodemem tam jest definicja] albo poszukać w Googlach
Umarli nie wiedzą niczego. ? Eklezjasta 9:5. Umarli nie chwalą Pana. ? Psalm 115:17. I nie ma wiedzy w grobie, do którego zmierzasz. ? Eklezjasta 9:10.
Pewnego dnia umarł syn króla Dawida. Dawid powiedział wtedy: "Ja pójdę do niego, ale ono (dziecko) do mnie nie wróci". ? 2 Samuela 12:21-23
NIEKTÓRZY LUDZIE MÓWIĄ: KTOŚ KOCHAJĄCY MNIE, KTO UMARŁ, OBJAWIŁ MI SIĘ I MÓWIŁ DO MNIE. Albo też mówią, że rozmawiali z osobą, która umarła już dawno temu.
ODPOWIEDŹ: uprawiałeś czary (nekromancję). Rozmawiałeś z duchem demonicznym. Jezus, który sam stworzył wszystkie ciała i dusze (? 1 Jana 5:20), powiedział, że demony przybierają postać aniołów światłości. ? 2 Koryntian 11:14.

Jezus jasno powiedział, że kiedy pewien bogaty człowiek umarł, "w krainie umarłych cierpiał męki". ? Ew. Łukasza 16:19-31. Bogaty człowiek poszedł NATYCHMIAST Z ZIEMI DO PIEKŁA. Nie ma niczego pomiędzy piekłem i niebem. Jezus powiedział także, że umarł żebrak i natychmiast aniołowie przenieśli go Z ZIEMI DO NIEBA. Nie ma niczego pośrodku. Żadnego unoszenia się w przestworzach lub nad ziemią.

Jeśli wierzysz w treść biblii to wystarczy, aby pójść do Nieba trzeba:
"A nic nieczystego do niego nie wejdzie ani ten, co popełnia ohydę i kłamstwo, lecz tylko zapisani w księdze życia Baranka.
(Apokalipsa (Objawienie) 21:1-27)"
W Googlach znajdziesz co zrobić aby zostać zapisanym w tej księdze!

Ale to prawda. Dziś gdy technologia się rozwinęła na i mamy internet, wystarczy wpisać w Googlach hasło np:
"Dzieci Boże" i otworzą się w znacznej większości cytaty odnoszące się do tego tematu, np z ew Jana rozdział 1, z listów Jana itd.
TYLKO zapisani w księdze życia Baranka dostąpią zbawienia. Tak jest napisane w Słowie Boga zwanym Biblii.Zdaje sobie sprawę że ludzie kwestionują Słowa Boga ale co mnie to -bez urazy obchodzi, ludzie czytać umieją,więc jaką będą mieli wymówkę?
Jahshua [Jezus] powiedział że owo Słowo Będzie sądziło tych którzy je znają.
Zapewne ci co go dziś nie znają łudzą się nadzieją że z tego tytułu unikną konsekwencji swojej nie wiedzy w dniu sądu.Otóż NIE! Człowiek ma całe życie aby sięgnąć po biblie, mało kto ich nie ma, społeczności biblijne je dają za darmo [zwykle bez gedeonitek nie wychodzę z domu],w każdym chrześcijańskim kościele kapłani czytają Pisma, NIKT nie powie że nie słyszał o Jezusie "Mar. 13:10  A ewangelia musi być najpierw głoszona wszystkim narodom. "
Polecam studium tego zdania:
Łukasza 13:23 I rzekł ktoś do niego: Panie, czy tylko niewielu będzie zbawionych?
Paweł

Jahshua wyraźnie mówi kto NIE będzie jeśli nie będzie posłuszny w listach do 7 zborów. W  tej księdze zapisani są wszyscy narodzeni z wody i z Ducha pod warunkiem że wytrwają do końca czyli zaśnięcia, pochwycenia, ew. oddania życia w czasie ucisku w Imię Syna Bożego, lub samego końca gdy Jahshua zstąpi i pokona szatana po jego 7 letnich rządach nad ziemią.Tak naprawdę to Boże dzieci zdecydują czy chcą być w tej księdze czy zostaną usunięci z niej."Obj. 3:5  Tak szaty białe przywdzieje zwycięzca i z księgi życia imienia jego nie wymażę. I wyznam imię jego przed moim Ojcem i Jego aniołami. "
"Obj 21:27  I nie wejdzie do niego nic nieczystego ani ten, kto popełnia obrzydliwość i kłamstwo, tylko ci, którzy są zapisani w księdze życia Baranka. "
Alternatywę znają wszyscy - świadkowie tez!
Nie ma innej drogi....

Pojęcie duszy zostało wprowadzone jeszcze w starożytnej Grecji, w formie łatki do opisaniu stanu przejścia z martwego ciała, w nowe pośmiertne istnienie. W teologii chrześcijańskiej, to forma duchowa życia.
Na pytanie autora nie ma łatwej odpowiedzi. Człowiek jest jednością ducha, duszy i ciała. Gdy te 3 sfery zaczniemy rozdzielać zawsze powstaje pytanie o godność człowieka i sens jego istnienia.