Dołujaca samotność, brak perspektyw na przyszłość. - Netkobiety.pl

Może spróbuj jakiś patentów Johnego Bravo? Pamiętam parę odcinków i miał chłopak smykałkę do poznawania kobiet A tak serio co można Tobie napisać skoro nie chcesz, by pisać, że na miłość się czeka. Parę luźnych myśli mam choć pewnie dla Ciebie to nie będzie nic, na co byś liczył. Po pierwsze masz 21 lat, a piszesz, że czekasz już zbyt długo. Na tym forum podobne wątki zakładają ludzie po 30tce. Też czują się samotni. Znam pełno par, gdzie ludzie poznali się w wielu 25-30 lat. I bardzo niewiele (chyba jedną), gdzie ludzie poznali się w wieku 18-22 lat. Owszem nie ma reguły, ale najlepszy okres na poznawanie kobiet masz dopiero za kilka lat. Takie jest moje zdanie. Jasne, że widzisz przyjaciół i kolegów którzy kogoś mają. Głupio z nimi wyjść jako piąte koło u wozu. Jednak jeśli masz fajną paczkę przyjaciół, to nie dadzą Tobie odczuć tego. Może pogadaj z najlepszym przyjacielem/kumplem, że doskwiera Ci samotność. Zaproponuj jakiś wypad na miasto w męskim gronie. Kumple będący w związkach pójdą tylko dla towarzystwa. A Ty możesz kogoś poznać. Nawet jeśli nie poznasz spędzisz miło czas z kumplami. A miejsce na podryw? Zależy kto co lubi. Nie uważam, że park to dobre miejsce, bo moim zdaniem w parkach nie przesiadują single. Powtórze się. Nie ma reguły. Spodoba Ci się dziewczyna w autobusie, uśmiechnij się. Możesz spróbować jakoś miło zacząć rozmowę. Tak samo w sklepie. Wszędzie można poznać drugą połowę. Ale warto pomóc swojemu szczęściu i wychodzić gdzieś, by tych okazji mieć więcej. Chcesz rady? Proszę bardzo. Uśmiech, pewność siebie, sporo zajęć by jak najmniej wolnego czasu mieć. Do tego nie siedzieć w domu. I przestać negatywnie myśleć. Zastosuj się do połowy tych rad, a zaręczam że poznasz fajną dziewczynę szybciej niż myślisz.

Pozdrawiam

Johny ja podobnie jak Ty ma 21 lat, w moim towarzystwie są tylko pary, wszyscy wiedzą że ja jestem sama i mam to gdzieś, bo czym tu się przejmować?
Wychodzę z założenia, że i tak jestem samowystarczalna więc facet mi nie jest potrzebny
Kiedy oni wychodzą ja przesiaduję tutaj, bo nie lubię iść sana z parami, prost i logiczne

Rafałku, ale ja jej nie tracę, najpierw trzeba ją mieć, żebym móc ją tracić

Ja nie szukam pocieszenia, że mam trudności z poznaniem kogoś nie mam z tym problemów, tyle że każdy facet jakiego w ostatnim roku poznałam był z kimś związany

Moje przyjaciółki jak wychodzą to z facetami, a jak chce się z nimi spotkać to mogą mnie odwiedzić, zawsze tak jest, razem raczej nie wychodzimy

Nie
Nigdy nie zaczepił mnie wolny facet, nigdy przez całe 21 lat mojego życia
Rafał to nie jest tak( nie wiem jak u Jonego) u mnie jest tak, że ja mam nadzieję ale na inne rzeczy
Często myślimy że ktoś samotny to smutny lub zadufany czlowiek w sobie a u mnie jest inaczej.

Ja wiem że na pewne rzeczy już za późno i tyle.
Co do Jonego nie martw się jest masa wolnych kobiet, jak studiujesz to od października będziesz miał nowe koleżanki, które będą szukać kogoś, kto i trochę pomoże w nowym miejscu

zacznij myśleć pozytywniej a nie !! to że kogoś poznajesz i nie pasuje ci na partnerkę nie oznacza że nie może się sprawdzić jako super dobra kumpela na samotne wieczory aby wyskoczyć gdzieś na balety razem albo na piwko pogadać tylko. nie zamykaj odrazu tak drzwi

szirina, chyba mnie nie zrozumiałaś. Żadnych drzwi nie zamykam, właśnie o to chodzi ze nie mam możliwości ich ani otworzyć ani zamknąć, a każda nowa znajomość coś wnosi i jestem otwarty na nowe znajomości, przecież tylko w ten sposób poznam kogoś interesującego.

Martyna777, skoro byłaś cały czas sama, to nie wiesz jak to jest być w związku. Człowiek odżywa, zaczyna cieszyć się z prostych rzeczy itd Skoro nie zasmakowałaś czegoś takiego to faktycznie jest Ci łatwiej pogodzić się z taka sytuacja. Mi niestety nawet przez mysl to nie przechodzi.

Wybacz ale tu całkowicie się z Tobą nie zgodzę. Choć jedno przyznam: Dziewczynom łatwiej nawiązać nowe znajomości, znaleźć chłopaka, pomijam fakt ze faceci maja problem, ale często jak już są z kimś, to na długo. Być może szanują sytuacje, wiedza co to samotność

podobnie.
gdyby ktos chcial pogadac,
emailowac smialo.

No właśnie, mi te jest nie tyle przykro, ale właśnie poczucie samotności jest potęgowane. Do tego dobre koleżanki, wyskakują z tematami czemu taki facet ja ja jest sam, zaczynają się teksty ze mam może kosmiczne wymagania, itd I szczerze zamiast pomoc, jest jeszcze gorzej.

Co nie zmienia faktu że dziwi mnie Twoje, podejście.
W tematy o tym ze milosc sama się znajdzie juz powoli przestaje wierzyć, dziewczyny chyba powróciły do schematu sredniowiecznego, gdzie tylko facet może zagadać. Kilka razy dowiedziałem, jaki to jestem dziwny ze zmarnowałem sytuacje, bo wystarczyło zagdac, a ja się pytam dlaczego właśnie ona nie wystartowała z rozmowa? Dlatego też nie poddaje sie jak Ty, i nie pisze "Taki mój los. itd" bo można się jeszcze bardziej zdołować. Wybacz ale uważam że sama Siebie nakręcasz, wiadomo to nie jest tak ze zmienię podejście i juz się odmieni, ale człowiek gdzieś tam będzie mial nadzieje.

patriszja przez 21 lat mojego życia żaden facet nie zaproponował mi nic innego jak tylko niezobowiązujący sex, (nie że tak, jeden raz tylko tzw sex przyjaźń, popularną w USA i UK).
Czasem zastanawiam sie skąd przychodzi im ten pomysł do głowy, bo nie jestem ani glupia ani Miss Polonia, więc nie wiem skąd się to bierze.
Po takim czasi i tylko takich propozycjach człowiek traci nadzieję więc nie dziw mi się, że tak do tego podchodzę

Widocznie nie jestem godna miłości. Nie jestem aż na tyle warta żeby mnie kochać

Niedawno straciłam kogoś kto od 2 lat był moim oparciem w tym okropnym życiu. Teraz gdy go zabrakło, czuję się naprawdę samotna. Nie mam przyjaciółki, nawet bardzo dobrej koleżanki- znam jedną dziewczynę dość długo, ale nigdy nie rozmawiałyśmy ze soba na tematy uczuć. Ona ma swojego chłopaka, znajomych. A ja się czuje sama jak ten palec.. nikt o mnie nie pamięta jeżeli czegoś nie chce, nawet na głupie świeta dostałam tylko jedne życzenia- od niego właśnie. Sama nie chciałam pisać, żeby sprawdzić ile osób będzie o mnie pamiętać. Okazało się że nikt.

Kuzynka mnie niby zawsze zapewnia, że ona mnie zawsze wysłucha, ale odkąd ma chłopaka poszłam w odstawkę.

Teraz jeszcze jakoś żyje szkołą, maturą. Ale gdy to wszystko się skończy czeka mnie 4 miesiące samotności. Pewnie pojade do babci która też jest sama, żeby dotrzymać jej towarzystwa. A wtedy chyba naprawdę sie zdołuje- brak internetu i kontaktu z wirtualnymi znajomymi, pokaże mi jak samotna jestem. Babcia pójdzie spać o 20, a ja do tej 24 będę oglądać tv z myslą że miałam być teraz z Nim, nad morzem jak sobie to obiecywaliśmy przez te miesiące. I nie mówcie że mam gdzieś wyjść- nie pójdę do klubu, a pub mają jeden i to taki sobie. Zresztą z kim? Sama jak ten palec? Nawet mowy nie ma

Ehh przez 2 lata miałam do kogo dziób otworzyć, a teraz jestem sama :"(

johnybravo- niestety ale w klasie mam głównie chłopaków których nieznosze. Jest garska dziewczyn które  trzymają się razem, mnie niby nie odpychają, ale one są głownie spoda miasta wiec kiedy idziemy do domu nasze drogi się rozchodzą.

Co zrobiłam? Nie wiem. Ja po prostu mam dystans do ludzi dość duży, nie umiem gadać z chłopakami (przez internet idzie mi to bardzo łatwo), to nawet nie jest kwestia ze oni mi się moga podobać i stąd to- nie, ja po prostu mimowolnie jestem w stosunku do nich ostra, nawet nie wiem czemu. A z koleżankami straciłam kontakt trochę przez Niego- byłam tak w niego wpatrzona i tylko z nim chciałam pisać. Nawet popsuły się dość mocno moje relacje z kuzynką, bo mieliśmy nadzieje że poprzednie wakacje spędzimy u niej w wynajmowanym mieszkaniu, ona obiecywała że dobrze, a potem albo sie migała, nie przychodziła w ogóle, a potem mi powiedziała że zmienia mieszkanie, a ja musiałam mu to powiedzieć. Był bardzo zawiedziony i chyba od tamtego czasu wszystko się zaczęło sypać.

Johny Bravo, jak tam Ci idą te nowe znajomości? Rozumiem po części Twój problem, bo sama swego czasu byłam sama i nie widziałam żadnych perspektyw poznania normalnego faceta. Niestety w pewnym sensie praktykuję te "średniowieczne metody", czyli czekam, aż to on do mnie zagada:) Jakoś tak się przyjęło i mam opory przed podejściem do jakiegoś faceta, który mi się podoba i zaczęciem rozmowy. Wśród znajomych też nie było żadnych wolnych, interesujących facetów. I powiem Ci, że też bardzo podobnie podchodziłam do portali randkowych w interencie, uważałam, że to dość śmieszne i nie ma szans na żaden poważny związek. Jednak pogooglałam, poszukałam różnych opinii na forach, porozmawiałam z koleżankami i doszłam do wniosku, że warto spróbować (co mi szkodzi?). Teraz mam zupełnie inny stosunek do takich portali:)Uważam, że są one bardzo pomocne. Jednak musisz wybrać odpowiedni portal, który będzie Ci pasował. Bo są takie serwisy, gdzie możesz znaleźć tymczasowe znajomości, na parę spotkań, ale też są takie, gdzie są ludzie szukający poważnych związków. Ja zaliczałam się do tej drugiej grupy i korzystałam z spam , mogę Ci to polecić, jeśli też szukasz kogoś na poważnie. Ale oprócz tego nie ma się co załamywać, jak nie imprezy ze znajomymi, to zapisz się na jakiś język czy inne zajęcia dodatkowe, gdzie poznasz nowych ludzi:) To też jakaś metoda, nie? Powodzenia!

Nie patrzę na to czy odświeżam ten temat ale mam nadzieje że założyciel przeczyta moje wywody...otóż

-Rzadko kiedy ktoś chodzi sam
- To ze dziewczyna podoba mi się pod względem fizycznym nie oznacza, ze znajdziemy wspólny język (choć od czegoś trzeba zaczac)

To jest końcówka z Twojej wypowiedzi i pytam się teraz gdzie widzisz problem?

Co ty zboczony jesteś że szukasz poj. celów? Włóż rękę w spodnie, czujesz coś?tak? Więc weź się w garść

Jeżeli podoba Ci się dziewczyna to ja jestem skłonny podejsc i wyskoczyc z tekstem "podobasz mi się, chętnie Cię poznam" i sprawdza się to, chociaż niekoniecznie chce zadzwonic bo i po co.

Ludzie kiedyś nie mieli internetu, gg, nk i też się poznawali, gdzie? Wszędzie!

Dlaczego?
Bo skoro mam ochotę to zrobic, to właśnie to robię...żyjesz iluzjami, nic więcej

Nie mówię że szybko doszedłem do tego, pomogła mi jedna osoba tak samo jak teraz ja chcę pomóc Tobię.

Czuję że jeżeli się stąd nie zmyje dośc szybko to spotkam się z negatywami, jednak skoro tutaj są faceci z takimi problemami to i moje miejsce jest tutaj...a czytając niektóre wpisy kobietek ciężko mi się nie powstrzymac od uśmiechu chociaż.

reasumując...johnybravo naprawdę nie chce mi się odpisywac na te wszystkie posty, komentowac itd może i lepiej ale zostawiam Ci coś co powinieneś wykrozystac choćby z ciekawosci, do stracenia nie masz nic.

napisz na gg -  1001572
Tylko żeby mi nie pisały żadne nimfomanki, dziękuje.

Tak sobie czytam te wszystkie posty i zastanawiam się nad pewną kwestią. Czy problem nie tkwi w nas samych? Najłatwiej jest oceniać zachowanie innych, a tymczasem dlaczego nas samych nie stać na odważny krok, jeśli ktoś nam się podoba? I tu wcale nie chodzi o godność, bo mierzy się ją czymś innym, niż miarą "stracenia twarzy" i "odwalenia roboty". To jest właśnie fajne, kiedy ode mnie coś zależy, kiedy mam kontrolę nad sytuacją. Skoro podoba mi się facet na imprezie, to dlaczego nie podejdę i się nie przywitam? Owszem, czasy się zmieniają, ale moim zdaniem te zmiany są pozytywne, bo zapewniają możliwości, o których kiedyś nie było mowy.

Join2Game- popieram Twoje stanowisko. Jesteśmy gatunkiem myślącym, wolnym- dlaczego więc sami sobie utrudniamy życie?

Ktoś kto nie zna samotności nie wie jak to jest fajnie być samemu

Samotność można różnie rozumieć.
Tyle że kiedy są te sprzyjające okoliczności to tak na prawdę samotności nie ma

Ansja ja studiuję jeszcze i mam nadzieję że będę to robić dalej z postępami
A mimo to jestem samotna. Nauka ma mi pomóc?

O to mi chodziło, że ta nauka jak się jest samemu nijak nie cieszy, bo to jedyne co może się robić

I wtedy właśnie pojawia się problem z zaliczeniem roku
Dobrze wiem co to znaczy

Oj faceci faceci,  i jacy z Was mężczyźni?? Sami teraz widzicie, że kobiety nie lubią pierwsze zagadywać bo niby dlaczego miałyby to robić i odwalać za Was czarną robotę? Ale tak naprawdę kobieta zawsze wysyła sygnały do kogoś kto jej się podoba i myślę że łatwo je zauważyć a reszta już należy do Was drodzy panowie tylko więcej odwagi. Myślę, że nie ma tu kobiet, które źle by zareagowały na przyjaźnie rozpoczętą rozmowę a naprawdę niewiele trzeba.

Tak na marginesie jest pewne przysłowie, które wyjaśnia cała istotę zawierania znajomości otóż:

"Mężczyźni polują, kobiety łowią"

i nic dodać, nic ująć

ja jestem zaskoczona wiekiem wypowiadajacych sie osób, wiekszość to tuż po 20. Co wy napiszecie i zrobicie jak bedziecie sami (bez partnera) w wieku lat 30?? Przecież macie mnóstwo czasu na znalezienie tej jedynej osoby, z która warto meczyć sie przez reszte życia. Może lepiej korzystać z uroków młodości a stabilizacja i parntner to kwestia czasu...

Hmm tłumacze to brakiem wiary w siebie...trochę odwagi johny