jestem taka okropna? :( - Netkobiety.pl

Było wszystko dobrze między mną o moim M do momentu kiedy powiedziałam mu pare dni temu, że potrzebuję jednego dnia dla siebie, że potrzebuję odpocząć psychicznie (chodzi o to, że odkąd urodził się nasz synek ja nie spędziłam ani jednego dnia bez niego, czyli od 18 miesięcy, bardzo kocham naszego Łobuziaka tylko uważam że każda kobieta potrzebuje czasu dla siebie, potrzebuje odpocząć). Mój M ma taką pracę, że nie ma określonego czasu pracy, jedzie o której chce i o której chce może wracać, a i wolne może wziąć kiedy chce, ponieważ pracuje w lesie i ma własną działalność). Problem w tym, że do pracy jedzie jak ja jeszcze śpię a wraca koło 18, bo bardzo lubi swoją pracę. Cieszę się, że ma pracę, którą lubi, ale ja nie jestem na baterie i są dni kiedy potrzebuję jego pomocy, kiedy np. jestem chora, ale on tego nie potrafi rozumieć. Jak chciałam mu ostatnio wytłumaczyć, powiedziałam, że jestem zmęczona, że nie najlepiej się czuję, że każdy mój dzień wygląda tak samo to mi tylko powiedział,że takie jest życie, a potem dodał, że on bardziej zapier**** bo ja przy dziecku nie mam tak dużo roboty i tylko muszę zrobić obiad, a nie zawsze robie dwa dania i mamy małe mieszkanie i sprzątania dużo nie ma...3 lipca niby mamy wziąć ślub, a wczoraj mieliśmy pojechać na nauki narzeczeńskie, ale nie pojechaliśmy bo M wolał siedzieć w pracy, a później oznajmił mi, że jeśli się nie zmienię to na żadne nauki nie pójdziemy, bo nie jest pewny czy chce się ze mną ożenić (przez to,że ostatnio miałam kiepski nastrój, bo synek chory a ja dzień w dzień jestem sama z nim i też kiepsko się czuję), teraz mi powtarza "nie będzie tak jak ty chcesz". Ale ja tylko chciałam więcej pomocy od niego, chciałam, żeby dotrzymywał słowa jak obiecuje mi, że wróci wcześniej z pracy i pomoże mi przy dziecku. I czy to w porządku jest takie szantarzowanie, że jak się nie zmienię to się ze mną nie ożeni?! Teraz gdy wszystko mamy załatwione on mi mówi, że nie wie czy chce się ze mną ożenić ;( Dodam jeszcze,że jak urodził nam się synek to przez pierwsze 3 miesiące mieszkaliśmy osobno a nasze dziecko miało kolki dzień i noc, w nocy przesypiało jakieś 2 godziny i tyle, chodziłam jak lunatyk, całkowicie wykończona, ale przetrzymałam ten czas, tylko teraz gdy mieszkamy razem to nawet jak M wraca z pracy to i tak ja muszę zajmować się dzieckiem Czasami brakuje mi sił na to wszystko, chyba każda kobieta potrzebowałaby odpocząć psychicznie od tej monotonii ciągle słyszę, że to ja mam się zmienić, że mam nie narzekać, nie czepiać się, ale co mam zrobić gdy czuję się słaba i chcę odpocząć? już nie wiem czy to ja jestem takim potworem, który ciągle się czepia M mi mówi,żebym się cieszyła, że nie chodzi z kolegami na piwo i mnie nie zdradza...ale czy to znaczy, że wszystko inne mam znosić?