niepewność przez odległość, może przesadzam? - Netkobiety.pl

Dziwny facet. 2 godziny drogi? To żadna bariera, pewnie potwierdzą to dziewczyny żyjące w związkach na odległość, która liczy nieraz kilkaset km:) Pogoda jest przeszkodą? A czy on musi przedzierać się pieszo przez puszcze, knieje i 3 metrowe zaspy razem ze swoim orszakiem, żeby do Ciebie dotrzeć? Wybacz, ale rozbawiły mnie te jego wymówki. Co do tego nocowania to nawet jeśli jego mama ma coś przeciwko, sprawę rozwiązałaś noclegiem u koleżanki. Przynajmniej ja tak to widzę, więc po co jego mętne wywody?

Znacie się już trochę i pewnie Ty najlepiej wiesz, czy on coś kręci czy nie. Ale jak na moje oko tak i to bardzo. Nie mówię, że kogoś ma, ale nie jest z Tobą szczery. Myślę, że potrzebujecie poważnej rozmowy o tym jak widzicie wasz związek, o waszych oczekiwaniach. W sumie to nie rozumiem, czemu on jest w tym związku, skoro nawet nie ma ochoty Cię widywać. Nie dziwię się Twojemu zniechęceniu. Ale ja nie stawałabym na głowie, jeśli druga strona jest głucha na wszelkie propozycje, rozwiązania itp. Jeśli stara się tylko jedna osoba to taka relacja nie ma sensu.

Wygląda to tak jakby był bardzoooo leniwy, albo mało go obchodzisz;/ Tyle, że jeśli po tym rozstaniu się zmobilizował to w sumie znaczy, że mu zależy, tylko właśnie charakter ma taki, żeby mieć wszystko jak najmniejszym nakładem wysiłku.

mylenne, skąd wytrzasnęłaś tak liberalnych rodziców?

Żeby nie było, że nie na temat: facet jest leniwcem pospolitym. Możliwe, że Ty, faye, się do tego przyczyniłaś. Przyzwyczaiłaś go, że to Ty się starasz, a on nie musi nic robić. Najprościej byłoby nim wstrząsnąć i powiedzieć jednoznacznie "dość". Wtedy okazałoby się, czy faktycznie mu zależy. Czy walczyłby.

Mówiłam mu wiele razy co mi nie odpowiada i że jest mi przykro, bo mam wrażenie że mu na mnie nie zależy, i że nie będę w związku z kimś, komu wystarczy spotykać się ze mną raz na tydzień lub dwa na 2 godziny by wypić kawę na mieście i ponarzekać na życie (dodam że jest nihilistą i wobec wszystkiego jest bardzo krytyczny). Dziś znów się wykręcał pogodą i obraził się na mnie, że mam wątpliwości co do tego związku. Pozwolę sobie zamieścić fragmenty rozmowy na gg:

ON
nie chce robić przerwy
ON
i nie chce nikogo prócz ciebie
ON
kto by ze mną wytrzymał
ON
nikt
JA
już teraz widzimy się coraz rzadziej
ON
ale sie widzimy
ON
elfriede jelinek spotykała sie z facetem co miesiąc
ON
nie chce mi sie ruszać dupy gdy jest zimno
JA
gdyby ci na mnie zależało to byś ruszył tyłek o każdej porze dnia i nocy niezależnie od pogody
ON
nie jestem takim facetem
JA
a ja nie jestem taką dziewczyną której nie przeszkadza spotykać sie z kimś raz na miesiąc albo raz na tydzień na herbate
JA
bo jest zimno
JA
boli mnie gdy mówisz że ci się poprostu nie chce spotykać
JA
i nie wiem czy mogę to zaakceptować jeśli nic się nie zmieni
ON
fajnie
ON
ja zaakceptowałem wiele rzeczy
ON
a ty jednej nie umiesz
JA
jednej?
JA
takiej że nie chce ci się ruszać tyłka by się ze mną spotkać? myślisz że to błahostka?
JA
że jest mi to obojętne?
JA
rozmawiamy?
ON
mam dość tego tematu

Mam wrażenie że on uważa, że to jedyna rzecz którą muszę w nim zaakceptować, podczas gdy on musi tolerować szereg moich wad. Poprzednią zimę spędziliśmy razem, siedzieliśmy u siebie nawet po tydzień. Znamy swoje rodziny, choć zachowujemy dystans wobec nich. Wakacje spędziliśmy z jego rodzicami za granicą i na wsi u dziadków, mnie wycieczka bardzo się podobała, tylko on był niezadowolony... ma totalnie antyrodzinne nastawienie. Nie był zadowolony gdy np. rozmawiałam z jego babcią, nie dawał szans nam się bliżej poznać. Wiem że ma żal do swojej rodziny, bo jest jedynakiem i wszyscy oczekiwali że będzie wyjątkowy, typowy przypadek gdy ambicje rodziców przerastają możliwości dziecka. Staram się to zrozumieć, namawiam go by porozmawiał z rodzicami, poszedł do psychologa, ale on nie chce. Kiedyś się pokłócił z matką i przyjechał do mnie, siedział u mnie tydzień, mimo pogody. A teraz jest -3 i nie musi uciekać przed matką więc ma powód żeby nie przyjeżdżać? To mnie wykańcza. Od tego października zaczęło się psuć, pojawiły się kryzysy, ale mimo to zawsze się godziliśmy i znów spotykaliśmy po kilka dni, moi rodzice słyszeli nasze kłótnie i nie dawali nam szans, a mimo to przebrneliśmy przez wszystkie problemy. Teraz ma wymówkę, że jest zbyt zimno by wychodzić. To ma być wystarczający powód? Po tym wszystkim co przeszliśmy? Nie wiem już co robić. Niby mówi, że mnie kocha i mu zależy, bo gdyby nie zależało to by ze mną zerwał, ale z drugiej strony karmi mnie takimi głupimi wymówkami, żeby słów nie popierać czynem. Doradźcie

Właśnie tego się najbardziej boję... Sprawdziłam jego pocztę i tam nie ma nic podejrzanego prócz strony randkowej i porno z kamerkami... ale on twierdzi że to stare i teraz dostaje stamtąd już tylko reklamy... Niedawno szukał na różnych forach i portalach, w tym na sympatii, aktora do filmu, amatora za darmo, powiedział mi o tym, też sobie tam zrobiłam konto i pomagałam mu znaleźć jakiegoś chłopaka, ale teraz się okazuje że to nie był jedyny portal randkowy na którym sobie założył profil... o pozostałych mi już nie powiedział... teraz się wykręca że tam też szukał aktora, i że chyba nie musi mi mówić o wszystkim... Już zrobiłam tak, że się nie odzywałam, dzwonił do mnie i przeprosił za swoje zachowanie. Potem niechętnie z mojej strony, bo byłam naprawdę zła, ale spotkaliśmy się. I zachowywał się jakby nigdy nic się nie stało, kryzysu nie było, gdy próbowałam porozmawiać o naszym związku, zmieniał temat, dodając że niepotrzebnie ciągnę kryzys, a tak w ogóle to żadnego problemu nie ma, on mnie kocha i wszystko gra, ubzdurałam sobie że mnie zdradza, że na kochankę trzeba przecież wydawać pieniądze a on nie zarabia i porozmawiajmy lepiej o filmach. Ale ja ciągle byłam zdenerwowana, nie potrafiłam sama od siebie zbliżyć się do niego, pocałować go. Pytał dlaczego jestem taka zimna. Irytowało mnie to, że mimo moich wyraźnych sygnałów on oczekuje, że wszystko powinno być normalnie i ja będę wisieć na nim i się przytulać. Poszliśmy na herbatę, ja wzięłam z rumem i paliłam papierosa za papierosem. Z minuty na minutę robiłam się coraz bardziej zrezygnowana, gdy powtarzał, że muszę zaakceptować jego charakter i żebym przestała męczyć ten temat, bo przecież on mnie kocha i nic się nie dzieje. Odprowadził mnie na pociąg, powiedziałam mu na koniec żeby wymyślił lepszy kit następnym razem, bo ja przyjeżdżam już 3 zimę (wcześniej jeszcze byliśmy razem krótko i się rozstaliśmy, później się zeszliśmy i jesteśmy od tamtej pory 1,5 roku) w większe mrozy i nigdy to nie był dla mnie problem i się obraził... odwrócił się na pięcie i poszedł.

To mój pierwszy poważny związek. Zawsze przeżywałam wszystko co działo się między nami. Boję się rozstania.

przypomnialo mi sie jak daaaawno temu gdy przychodzil do mnie moj chlopak i "troche" sie zasiedzial to moja mama wchodzila do kuchni i bardzo glosno wkladala garnki do szafki, albo niby przypadkiem cos upuscila, albo wchodzila do lazienki i puszczala wode do wanny, a moj pokoj byl zaraz za sciana wiec wszystko bylo slychac..;) a to oczywiscie byly znaki, ze juz baaaaardzo pozno (22, 23 godz.) i czas aby chlopiec poszedl do domu

a wracajac do tematu..to moze ja "starej daty" kobieta jestem, ale gdybym uslyszala (przeczytala) tekst..."ze nie chce mi sie dupy ruszyc do Ciebie bo jest zimno" to wierzcie mi bylyby to ostatnie jego slowa do mnie...zerwalabym z nim kontakt calkowicie...bo w ogole jak tak mozna powiedziec? zakochany chlopak zrobi wszystko, zeby sie spotkac ze swoja ukochana, dwie godziny drogi? a co maja powiedziec pary gdzie odleglosc wynosi kilkaset km? chyba wtedy Twoj chlopak w ogole by "dupy" nie ruszyl i moze raz na rok..na swieta zawitalby pod Twoj dach.
Moj obecny mezczyzna dwa lata dojezdzal do mnie na kazdy weekend, bo mial taka prace..w kazdy piatek na niego czekalam i zawsze dzwonil, ze juz jedzie i o ktorej bedzie..zostawal do niedzieli...wlasciwie w poniedzialki o 4 rano musial wstawac zeby dojechac do swojej pracy. A w tygodniu dzwonil kilka razy, zeby zapytac jak sie czuje, co robie, jak minal dzien itp. Teraz od kilku miesiecy mieszkamy juz razem bo znalazl bliziutko prace i dojazd zajmuje mu 20 min.

Napisalas, ze to Twoj pierwszy powazny zwiazek..wiec nie wiesz jak to jest byc z mezczyzna, ktory bedzie Cie nosil na rekach i staral sie..spotykac z Toba najczesciej jak to tylko mozliwe..
Ja na Twoim miejscu rozstalabym sie z nim juz, teraz i wcale nie plakalabym z tego powodu.

faye- czytając Twojego pierwszego posta, miałam wrażenie, że czytam o sobie i swoim ex. Byliśmy w bardzo podobnej sytuacji; To ja często latałam za nim jak z pieprzem, byłam na każde jego zawołanie i generalnie idealizowałam go na tyle mocno, by nie być w stanie powiedzieć o nim jednego złego słowa. Dodatkowo jego mama bardzo mnie nie lubiła i była bardzo -anty, na każdą propozycję złożenia przeze mnie wizyty (podobnie było z jego dziadkami!). I zrywaliśmy ze sobą ok. 3 razy i byliśmy ze sobą... 1,5 roku. Dopiero, gdy zaczęło się psuć między nami, naprawdę poważnie, przestałam poczuwać dystans wobec samej siebie i zaczęłam intensywnie "móżdżyć" nad sensem tej relacji.

Ja będę brutalna- zerwij, proszę, ten związek. Nie ma absolutnie sensu babrać się w niedopowiedzeniach, tajemnicach i dwuznacznych tekstach. Twój facet ma 24 lata, a zachowuje się jak 14-letni gimnazjalista, który po raz pierwszy związał się z dziewczyną. Wybacz, ale według mnie jeśli mężczyzna kocha kobietę, to jej to okazuje bez względu na to jaka jest pogoda, jaki dzień tygodnia i czy członkowie rodziny akceptują jej osobę, czy nie. Poza tym nie rozumiem tego, jak Twój własny facet mógł powiedzieć, że przy kobietach należy uważać na słowa, bo one lubią słodkie kłamstwa? Jezusie brodaty, nóż się w kieszeni otwiera!... To, faye, już daje Ci jednoznaczny sygnał, że ta relacja nie ma sensu. Własny mężczyzna dał Ci do zrozumienia, że trzeba Cię okłamywać i w dodatku dał Ci to do zrozumienia całkowicie werbalnie. To jest po prostu obezwładniająca bezwzględność.

To zakrawa na ponadprzeciętną dziecinność. Mój ex też był typem, ekhm, "erudyty"... Uwielbiał ciągnąć totalnie idiotyczne dyskusje, które i tak w ostateczności kończyły się kłótnią (a jako ciekawostkę, odnośnie oceniania subiektywnego, dodam, że mój facet wyśmiał mnie za noszenie... różowych spinek do włosów!). Uwierz mi, Twój partner jest nosicielem osobowości, z której głównie wyrasta się w wieku 19 lat. Taka zjadliwość, egoizm i totalny brak kultury są bardzo niepokojące.

Dokładnie tak. Twój facet prawdopodobnie poczuł twardy grunt pod nogami; Wie, że ma partnerkę, która na wszystko mu pozwala, która go kocha i wszystko wybaczy. I tutaj powinnaś wbić szpileczkę- absolutnie nie daj sobą pomiatać. Z własnego doświadczenia wiem, że im bardziej będziesz przymykać oko, tym bardziej facet się rozpędzi (i oby się rozbił o najbliższą ścianę ).

Oczywiście, wszystko zależy od Ciebie. Moje zdanie jest jednak takie- związek pomiędzy dwójką ludzi, czyli wyraźnie dojrzałą emocjonalnie dziewczyną (tak wnioskuję po Twoich postach), a totalnie niezdecydowanym i dziecinnym facetem, nie ma racji bytu. Rozwiązania są dwa. Jedno łatwe, drugie trudniejsze, a mianowicie albo się rozstaniecie, albo on dojrzeje i zacznie okazywać Ci uczucie, tak, jak na to zasłużyłaś.

Pozdrawiam!

Facet to małe dziecko. Jest zajebiście trudny do zrozumienia ....

=]

Czasem moze byc tak, ze facet nie chce sie spotkac z Toba, bo wie ze bedziesz znow nawiazywala do Waszego zwiazku: narzekanie, smutki, pretensje etc... Faceci tego nie lubia, i moze byc tak, ze wlasnie przez to on nie ma ochoty sie spotkac. Jednak w Twoim przypadku wydaje sie byc innym powodem dla ktorego Twoj chlopiec nie chce sie z Toba spotkac. Napisalam chlopiec, bo z jego zachowania ewidentnie wynika jak by byl nastolatkiem a nie doroslym facetem. Marne szanse na to by sie cos zmienilo, tym bardziej ze trwa to juz dlugo. Moze zaprzestan dzwonienia do niego, odzywania sie pierwsza. Nie pros o spotkania, nie nawiazuj do spotkan. Mozliwe, ze jak zobaczy, ze Ci zaczyna byc to obojetne to zapali sie w nim czerwona lampka symbolizujaca o obojetnosci zwiazku z Twojej strony. Jesli jednak facetowi nadal nie bedzie zalezalo i nie bedzie robil nic w tym kierunku to warto to zakonczyc, niz meczyc sie w tym zwiazku.

jestem tu pierwszy raz ale czytajac to nie moge sie oprzec by powiedziec Tobie : ZOSTAW GO!!! przeciez on Ciebie wogóle nie szanuje , nie szanuje tez twoich uczuc..... ozumiem ze ciezko jest Tobie zakonczyc długi zwiazek... ale jesli jestes nie szczesliwa to po co tkwic w tym dalej?? Z moim eks byłam 5 lat (z krótkimi przerwami) ale przez ten cały czas tylko sie denewowałam... słuchajac jego bajeczek... wkoncu powiedzialam sobie ze zasługuje na kogos lepszego kogos kto bedzie mnie szanował.... kochał.... "nosił na rekach - taki ksiaże z bajki" -zostawiłam go ... a dzis wiem ze to byla moja najlepsza decyzja....
Możesz tez spóbowac mojego (skutecznego ) sposobu.... przestan sie do niego odzywac.... nie pisz.... nie dzwon.... olej go !!! tak jak on olewał twoje zdanie twoje uczucia i całą ciebie! pzestan sie nazucac... pzestan pzypominac ze istniejesz.... odpisuj... olewajacymi tekstami niech on wie ze nie jest twoim pepkiem swiata... ze potrafisz zyc bez niego... niech on teaz za toba biega... niech teaz on sie postara... niech on poczuje co to znaczy byc zlewanym . jesli bedzie mu zalezało na Tobie zrobi wszystko by spedzac z toba karzda minute ... jesli szybko pocieszy sie kolegami... czy kims innym to lepiej aby zakonczyc to teraz .... i zaczac zyc z mysla o sobie ...!!!!

"życie jest krótkie wiec lam zasady , wybaczaj tym wartym wybaczenia, caluj powoli, kochaj szczerze, smiej sie bez opamietania i nigdy nie zaluj niczego co wywolalo usmiech na twojej twarzy !"

Ja też popieram;)

"Zapytałam go już, jak wyobraża sobie nasz związek. Zapytałam wprost czy polega on na bzykaniu się i wklejaniu sobie linków w necie. Odpowiedział "nie wiem, mi odpowiada to co jest". I że nasz związek jest dla niego ważny ale nie najważniejszy i nie jest sensem jego życia."

Gdyby mi moj Facet coś takiego powiedział, to już by nim nie był. bo po co marnować czas i robic sobie złudne nadzieje, skoro i tak nie jesteś sensem jego życia. Jego miłością, drugą połową.

To naprawdę dziwny facet. Mówi takie okropne rzeczy, sprawia Ci przykrość i nic sobie z tego nie robi, czasem rzuci przepraszam i powie, że kocha. Albo naprawdę mu nie zależy albo coś z nim jest nie tak, żyje w jakimś innym swiecie. Nie pozwól się tak traktować. Spróbuj z nim porozmawiać, może go jakoś podejdź albo po prostu się rozstańcie.