Pożądanie i miłość, to czysta chemia. czy można z nią wygrać?

O czym tu rozmawiać? Wałkowane tysiące razy. Nie ma czegoś takiego jak prawdziwa miłość, pierwsza miłość, lepsza gorsza itp
Jak ktoś ocenia po chemii i pożądaniu tzn że będzie miał takich miłości na pęczki, gdy jest atrakcyjny.
Jak ocenia na wszystkim co budują dwie osoby razem, takie totalnie indywidualne rzeczy tzn że jest to wyjątkowe, ale tylko dla tych dwóch osób. Da się to zrobić z kims innym. Masz milosc to ją rozdajesz, masz osobowość to ją ukazujesz, przekazujesz.
Siła uczuc zalezy od wielu rzeczy. Czasem to w ogole nie są te uczucia o ktorych myslimy, że są.

Ja bym raczej inaczej zapytał. Czy można mieć związek przy nieco mniejszych uczuciach niż takich szalonych? No bo siła uczuć może się powtórzyć w kolejnych związkach po jakimś czasie ale co, jeśli mamy okazję na związek ale nie czujemy że jesteśmy BARDZO zakochani.

Są dwie fazy zauroczenia. Pierwsza trwa dwa tygodnie, druga sześć miesięcy. Najczęściej w tym okresie odczuwamy szaloną miłość a potem relacje wracają do takich jak w tych słabszych związkach. Dosyć często zdarza się że właśnie związki słabsze na początku miały silniejszą więź później niż przy tych związkach które rozpoczęły się intensywnie, jednak podstawą jest to żeby była jakaś fascynacja drugą osobą a nie żeby iść na siłę w związek bez uczucia więzi z nią. Tak więc brak silnego przywiązania na początku nie oznacza że się nie uda. Należy się starać utrzymywać dłuższy sympatyczny kontakt ze sobą i podjąć decyzję po jakimś czasie.

Zawsze dużo lepsze związki miałem, kiedy od początku NIE BYŁO wybuchu namiętności, tylko rozkręcało się to powoli, na jakichś wartościach życiowych,solidniejszych podstawach niż chemia. Może inni mają inaczej, może żyją w nieświadomości, nie wiem. Wiem jak sam miałem i wiem jak dała mi popalić ta cała namiętność w którą uwierzyłem raz u kobiety - bo wszak to ona czuła więcej i mnie do tego przekonywała. Wyszło najgorzej,mimo że było przyjemnie - i tak to zawsze opada więc mam marnować czas/psyche dla iluś tam tygodni, miesięcy zawirowań w głowie, by znowu przyszła "norma"? Lepiej miec ta norme od początku, a uczucie by sie rozwijało etapami, pogłębiało zaangażowaniem, a nie gdy zaangażowanie zależy od namiętności. To zawsze opada, zawsze znika, zawsze jakos wyparowuje... nie da sie zyc iluzją i hormonami długi okres czasu. Ludzie sie "wybzykają" na początku i nic nie zostaje. Okazuje sie, ze oni to nawet siebie nie lubią za bardzo i nie chce im sie ze soba gadac, tylko fajnie sie "przytulało".

Na pewno uczucie w świeżym zwiążku jest mocniejsz. Działają te całe hormony, endorfiny itd, po kilku latach tego nie ma i nie da sie rpzywrócić, nawet starjać się wychodzić na randki, urozmaicać życie łóżkowe.

..jakieś emocje były kilka lat temu, pewnie była ekscytacja, fajnie znów to przeżyć...chcemy tego i się dzieje..jednak czas zrobił swoje, to są już inne osoby...dokładnie tak tylko "małpi rozum"....czuję w tym jakąś desperacje,...emocjonalnie dojrzalsza osoba zapala się wolniej... fascynacja  jest bliża ciekawości, zainteresowania i chęci poznania niż takiego emocjonalnego naporu....coś  jest interesujące, bardzo ciekawe, warte poznania....potrafi również przyjrzeć się swoim emocjom z dystansem, może się czymś fascynować spokojniej i dłużej, bo u niego często przeradza się w coś głębszego...aby stworzyć z kimś trwały związek, musimy przekraczać swoje granice....to się nie wypala, raczej ewoluuje jeśli jest obustronne...można unikać konfrontacji z szarą rzeczywistością np.skakać z kwiatka na kwiatek i wtedy udawać szczęście...  od ciągłego poszukiwania można się jednak uzależnić.....

Miałam byłego, byłam z nim 2 lata, rozpadło się. Potem po pół roku związałam się z obecnym facetem i jesteśmy razem ponad 6 lat. Oczywiście po rozstaniu z byłym cierpiałam, to była pierwsza miłość owszem, ale nie powiedziałabym, że nie rdzewieje. Mogę spokojnie powiedzieć, że obecnego faceta kocham bardziej, to z nim układa mi się lepiej, jesteśmy do siebie podobni w tym co trzeba, dłużej już razem, dużo lepiej mi się z nim układa niż byłym po prostu, niebo a ziemia A jak jestem z kimś, to wiem czego chcę, więc nie wyobrażam sobie np być z facetem, a wzdychać do byłego. Dlatego dla mnie to nie jest powiedziane, że pierwszą osobę, pierwszą miłość kocha się najmocniej, u mnie tak nie jest. To zależy od ludzi, związku. Jak jestem z facetem to jest dla mnie najważniejszy, teraz też wiem co to znaczy dbać o związek, jak może być w dobrym związku, nie ma tutaj porównania do związku z byłym, krótkiego jakby nie patrzeć, bo 2 lata i jeszcze szczeniackiego.

Z obecnym facetem było i jest u nas też wszystko, i pożądanie, i właśnie to, że zależało nam i zależy na sobie, patrzenie w wspólnym kierunku, chęć bycia razem, to, że potrafimy rozmawiać o wszystkim i potrafimy się ze sobą komunikować. Zgadzam się, że wzajemne porozumienie i właśnie ta komunikacja są najważniejsze, dla nas też i gdyby tego nie było, to nie mogłabym wejść w związek już bez tego (z byłym może tego nie było, ale wiecie, pierwsza relacja, związek to często niewypały, jeszcze nie wiemy zwykle czego chcemy, po rozstaniu z nim już zaś wiedziałam czego chcę), niemniej pożądanie z obecnym facetem szybko szybko już też było, seks też był szybko, ale to po prostu taki miły dodatek, a nie przesłoniło mi to tego, że musi być porozumienie i ono też było od początku i to jest dla mnie ważne.

Alcybiades - zyjesz w długoletnim, szczęśliwym związku, czy to tylko wyidealizowana teoria?...

stara miłość nie rdzewieje...no tak ale najgorsze jest to że mimo że chciało by się  z taką osobą utrzymywać kontakt to po prostu jest to dla obu stron zbyt ciężkie i zbyt bolesne::(