Dowiedziałam się,że się znudziłam. - Netkobiety.pl

Tematy różne,od typowo geekowskich jak książki,filmy,gry,muzyka poprzez życiowe,społeczne,typowo informacyjne itd.Wiesz,mnie każda osoba wydaje się ciekawa,na pewno każda nowopoznana osoba okazuje się intersującą,mającą wiele do powiedzenia,może nie na każdy temat,bo takich ludzi nie ma,ale jeśli o czymś mówią to bardzo merytorycznie,tu przyznam się,że nie zawsze nadążam choć bardzo staram się przynajmniej zasięgnąć jakichś informacji jeśli wiem czym ktoś się interesuje.Ale nie dlatego,żeby się przypodobać i na siłę wymądrzać,tylko by rozumieć choć trochę o czym ktoś do mnie mówi.Ja prowadzę nudne życie na wsi,na której nic się nie dzieje.Mam za daleko do miasta by gdzieś bywać i przynależeć do jakiejś grupy,tak więc o sobie nie mam za wiele do opowiadania i szukam neutralnych tematów bądź takich,które interesują daną osobę.Nie wiem,mam wrażenie,że ton głosu,sposób mówienia odsłania moją prowincjonalną osobowość,tak to ujmę.Czasem oczywiście odczuwałam,że ktoś oczekuje aż zacznę sama z siebie nawijać,ale różnie to wygląda,niestety po jakimś czasie sama już nie wiem czym interesującym zarzucić.Czy to nudziarze te osoby,które znam...?Niezupełnie,często wiele w życiu robią,mają o czym opowiadać,a ja choć też mówię to jednak nikogo sobie nie zjednuję na dłużej.Tylko na początku jest jakiś zachwyt moją osobą,nie wiem dlaczego,potem się jednak nudzą.

Wiem,że nie ze wszystkimi ludźmi możemy się dogadywać i prowadzić znajomość,ale czy absolutnie każda osoba którą ja poznałam powinna uciekać?Tzn.chodzi mi o to,że ktoś jednak powinien zostać na dłużej,nie jest normalne to,że nie mam znajomych,takich z którymi się choć od czasu do czasu spotkam,porozmawiam itd.Myślę,że jest ze mną jakiś problem,tylko nie wiem jaki,co to może być?Mam jedynie przyjaciółkę,ale to jeszcze z dawnych lat,wyjechała na drugi koniec Polski,mamy kontakt telefoniczny.Boli mnie to wszystko do tego stopnia,że już naprawdę nie mam siły i wiary w to,że stworzę z kimś związek,że w końcu jacyś znajomi pojawią się na dłużej niż "cześć".

Rozmowa to tylko jakaś część relacji. I to chyba ta mniej ważna. Opisz dokładnie jak wyglądał całokształt twoich kontaktów z tymi znajomymi.

Jeśli prowadzisz nudne życie to dlaczego dziwi cię to, że nudzisz innych?

Czytalas Anie z Zielonego Wzgorza ?
Ona zrobila podzial ludzi na tych, co odbieraja na tej samej  fali i na tych, co nie
To nie chodzi o to, czy jestes nudna, czy nie. Rozmawiacie w innych jezykach.A  myslisz, ze takie glupie, wydekoltowane blondynki sa takie bogate wewnetrznie, ze chlopy lgna do nich jak muchy do lepu ???
Ze prowadza interesujace konwersacje ze swoimi partnerami ?
Ja tez tak mam, ze z innymi rozmawialabym bez konca, a z innymi na sile wyszukuje tematu, zeby zagluszyc cisze.
I to dotyczy wszystkich.Z niektorymi kolezankami tez sie mecze, jak przebywam w ich towarzystwie.
Ty po prostu nie trafilas na bratnia dusze.I tyle.Nie jestes nudna.Tylko sama otaczasz sie nudnymi ludzmi.

Moze na spotkania z nim powinnas zapraszac tez klauna ? Zeby chlopak sie nie nudzil ?
Ten pajacyna zaburzyl w ten sposob poczucie Twojej wartosci, przez swoja glupote i brak inteligencji.Przez takie gadanie masz juz uraz na przyszlosc, gdzies tam Ci sie wyrylo w podswiadomosci, ze jestes nudna.A to jest nieprawda.Pamietaj.

Czytałam Ja też tak robię,znaczy nic na siłę i chciałabym utrzymywać kontakt z ludźmi,którzy myślą podobnie.I tak się dzieje,na początku jest super,dobrze się rozmawia itd,więc uznajemy wspólnie,że warto rozwijać relację.Za każdym jednak razem,pomimo tego,ludzie znikają,jak się teraz dowiaduję,bo jestem nudna.Pewnie czegoś do końca nie rozumiem,nie zauważam?Sama też nie otaczam się ludźmi,którzy na wejściu są nudni,ale chodzi mi głównie o to,że nudnym nie jest dla mnie człowiek,który z sensem się wypowiada,podobnie itd.Nie musi robić niesamowitych rzeczy bo i ja nie robię.Przypadkiem(albo to tylko ja jestem taka nicnierobiącawżyciu)poznaję osoby,które mają wiele zajęć poza pracą czy uczelnią,czasami nawet dużo ponadprzeciętną.
Co do tej osoby masz trochę racji,tzn.bardzo mnie zasmucił,sprawił że totalnie się zablokowałam i teraz będę się bać ludzi bardziej niż dotychczas.Było mi przykro kiedy podczas kolejnej rozmowy raptownie dowiedziałam się,że się znudziło...Szok.Osoba inteligentna,ogarnięta,z którą przegadaliśmy na różne tematy,nie wiem jak to rozumieć,zbieram to do kupy,analizuję i nie rozumiem dalej.Może tylko tyle,co powinno mnie zastanowić,że podobno miało to miejsce od jakiegoś czasu,ale wolał się upewnić czy aby na pewno zerwać ze mną kontakt.Choć jeszcze 3 dni temu tak się cieszył,że się znamy i rozmawiamy ciekawie.Zwariuję.

Wybacz, zaczynałem się nudzić

Rozmawia się szybko, działa się dłużej. By było o czym rozmawiać dobrze jest coś wspólnie robić. Ludzie pierwotni ze sobą nie rozmawiali, a tworzyły się między nimi więzi. W spadku po nich dostaliśmy coś takiego jak język ciała. To on, nie słowa, jest głównym nośnikiem informacji w kontaktach międzyludzkich.
Nie odpowiem ci dlaczego nie masz bliższych znajomych, bo nie mam wystarczająco dużo informacji. Te, masz przede wszystkim ty. Warto usiąść, odrzucić ewentualne zafiksowanie w jedną lub drugą stronę (mam tu na myśli stwierdzanie z góry, że to znajomi bądź ty jesteś beznadziejna) i postarać się dojść do jakichś wniosków. Ale by to przyniosło skutek, trzeba znać samego siebie.

Pisałaś o jakimś facecie. Domyślam się, że z twojej strony były jakieś emocje z nim związane. Powtarzasz też, że mieszkasz na wsi, więc prowadzisz nudne życie. Nie jest tak, że czujesz się gorsza od innych i nawiązanie znajomości jest dla ciebie celem, a nie sposobem na fajne spędzenie czasu?

Wróciłem
A wyjazd do miasta na przykład na jakąś domówkę albo poznać znajomych ?

No tak ale poznając nowych ludzi możesz trafić na ta osobę co zostanie już na stale

przeczytałam ten wątek i zieje nudą , siedzieć na czterech literach i tylko gadać  ?!   to trzeba siedzieć na czterech literach ,gadać , gestykulować ,  mieć mrówki w d...e  ,  nie  zakrywaj się wsią bo tam tez są fajni ludzie , tylko więcej chcieć !

mogę pisać o żarciu bo jestem tam na takim temacie , mogę  filozofować , mogę o sexe,  mogę o religi , mogę  mogę mogę i nikomu nic do tego , a ze jestem osobą która to potrafi w każdym środowisku się odnalezć ,chciałam Trochę podnieść Ci ciśnienie  otworzyć oczy ale panienka tylko mówi i nie wie czemu nikt dłużej nie zabawi  !! hmm hmmm .....tym oto wpisem zniechęciłaś mnie do siebie , pokaż że chcesz bym tu pisała ( próbuję ci pokazać jaki zrobiłaś błąd w moim przypadku , bym napisała "fajna babka jesteś ")    a nie smuć ! pokazała bym ci życie , ale kocham pozytywnych

Tak to jest,że zdesperowana nie jestem i na pewno nie zapałam sympatią do kogoś kto wchodzi pod mój post tylko po to,żeby napisać że wieje nudą.Poruszyłam problem nudy i problem nieszczerości osób,które spotykam.Uważasz,że będę na siłę miła i spuszczała głowę tylko dlatego,że ktoś w ogóle do mnie mówi?Aż tak bezwartościowa się nie czuję,a z Tobą nawet nie zaczęłam rozmawiać więc tutaj nie widzę problemu.Przykro mi,ale osoby niemyślące logicznie odstraszają mnie,więc adekwatnie do Twojego zachowania:skoro moje posty są nudne i tylko je bierzesz pod uwagę to i ja odpowiednio ilościowo rzucam okiem na Twoje.Nauczona pewnych sytuacji wiem,że się nie dogadamy a nie zamierzam tu się z nikim kłócić.Właśnie takich osób jak Ty unikam.Na dzień dobry zarzucasz,że smęcę-jest konkretny problem to smęcę.A w ogóle to niby co ja mam tu robić poza pisaniem czy rozmową?Chyba dzięki Tobie dostaję odpowiedzi na swoje pytania.Ja też mogę rozmawiać na wiele tematów,i niestety ale zajeżdża od Ciebie kimś toksycznym.Poprzednicy wykazali jednak więcej klasy.Używasz bardzo personalnych odzywek w moją stronę typu:panienka.Zdajesz sobie sprawę z tego jak to brzmi?No sorry,ja w przeciwieństwie do Ciebie nie odnajduję się w każdym środowisku bo to nie tyle dziecinada co sztuczność i najczęściej poglądy jak chorągiewka Pa.

edit:jeszcze takie małe p.s. w Twoją stronę-gdybyś czytała uważniej zauważyłabyś,że ja z ludźmi nie tylko rozmawiam ale spędzam czas.Moje życie jest nudne bo nie stać mnie na większość rzeczy,które pomogłyby w rozwijaniu zainteresowań,plus dojazdy do miasta,do którego mam daleko.Dla wielu będzie to zapewne nudą,bo nie mam czym się chwalić ani robić wrażenia swoimi dokonaniami(których nie ma).Problem polega na tym dlaczego tak się dzieje,że ludzie znikają choć wiele razy padają różne deklaracje,co zwyczajnie sprawia ból.I ten problem starali się pomóc rozwiązać poprzednicy.Niestety Ty potrafiłaś tylko zaatakować,teraz się tłumaczysz,że chciałaś oczy mi otworzyć? Wut?! fuck logic!Cześć.

Pytałaś kiedyś tę przyjaciółkę o to co w tobie może nie pasować innym ludziom? Nie żaląc się, tylko zwyczajnie pytając.

Ile w ogóle było w twoim życiu takich znajomych, którzy cię olali?

Czujesz się ze sobą źle?

To co twierdzi przyjaciółka, w świetle tego co piszesz ty, nie wydaje się być pozbawione sensu.
Napisz coś o sobie.

I ponawiam pytanie. Ilu (orientacyjnie) było takich znajomych?

To jeszcze kilka pytań. Ile masz lat? Gdzie poznajesz tych ludzi? Z jakiego są środowiska? Czy wśród tych nietrafionych znajomych były też kobiety?

Masz kompleks związany z miejscem zamieszkania. Przyczyn swoich niepowodzeń szukasz w tym, że mieszkasz na wsi. A to biegać nie ma gdzie (z tym to popłynęłaś), a to nic ciekawego się nie dzieje. Wydaje się, że chciałabyś żyć nowocześnie, ale no niestety, zamiast odgłosów ruchu ulicznego budzi cię pianie koguta, zamiast klubu fitness z rogiem - łąka, na której pasą się krowy. Jeśli ci to rzeczywiście przeszkadza to nie pozostaje ci nic innego jak zdobyć lepsze kwalifikacje, znaleźć lepiej płatną pracę i wyprowadzić się. Ale być może właśnie ten kompleks wychodzi gdzieś w kontaktach towarzyskich?

Rozumiem, że podchodzisz do tego emocjonalnie, ale to po prostu użalanie się nad sobą.

Jesteś dorosłą kobietą, problemy które miałaś w życiu z pewnością na ciebie wpłynęły, jednak w tym momencie ponosisz pełną odpowiedzialność za swoje życie. Możesz usiąść i stwierdzić, że to wszystko przez to, że mieszkasz na wsi, że to i tamto i pewnie będzie to prawdą, ale to nie ma znaczenia. Czasu nie cofniesz, musisz lepić z gliny, którą masz. Tak, jeśli nie masz czegoś, czym możesz się zająć, gdy jesteś sama, w dodatku masz kompleksy związane z miejscem zamieszkania to na dłuższą metę możesz męczyć innych. Inna sprawa, że mężczyźni, z którymi utrzymywałaś kontakt prawdopodobnie nie szukali koleżanki. Zresztą ty kolegów chyba też nie. Czasem po prostu nie wyjdzie. Mogli też zwyczajnie mniej poważnie traktować waszą znajomość, a twoją jedyną winą było to, że tobie bardziej zależało.
Pisałaś o programowaniu. Nie wiem na jakim stopniu zaawansowania jesteś, ale skoro o tym wspomniałaś, to musiałaś się tym przynajmniej zainteresować. Nie zgodzę się z tobą. Nie trzeba uczęszczać na kurs by się tego nauczyć. Uczysz się z tutoriali, a jeśli coś jest niejasne piszesz na odpowiednim forum. Są tam ludzie tak samo kompetentni jak na kursach. Oczywiście bardzo, bardzo przydatna jest znajomość angielskiego.

Autorko jak daleko mieszkasz od miasta ?? Ile km??

Piszesz ze chciałabyś uprawiać sporty. Zaczęłaś biegać ale wstyd przed mieszkańcami cię zniechęcił.
Naście lat temu wprowadziłam sie z mężem na wioskę ( zacofane starsze społeczeństwo - "PGR") Maż jest aktywnym sportowcem. Jakie było zdziwienie sąsiadów jak wychodził biegać . Sasiad po co?? Chodź piwko wypijemy. Maż strój typowo biegowy , świecące odblaski w nocy czołówka ( jak dla nich kosmita ) .Nie przejmował sie tym co ludzie powiedzą bo i co nas to obchodzi. Po kilku miesiącach młodsze pokolenie nabrało odwagi i zaczęli biegać bo wcześniej tez sie wstydzili . Sa organizowane jakieś lokalne zawody ( bez opłat wpisowych co dla ciebie ma znaczenie) i tam sie poznaje kolejnych znajomych. Czasem znajomosci przerwaja czasem nie. Sa rownież lokalne kluby biegowe czy rowerowe gdzie wspolnie trenują lub wyjeżdżają na wycieczki rowerowe - kolejna okazja do nowych znajomosci bez nakładu finansowego . Wystarczy troszkę sie otworzyć na możliwości jakie sie ma i dążyć do swoich małych celow.

Mieszkam ok.50km od miasta w jedną stronę.Nie,nie To zupełna wieś gdzie nie istnieje pojęcie lokalnych organizacji,nawet takich malutkich.

podobnie tak jak Ty pasjonuję się informatyką i chętnię pokażę Ci, że nie każdemu musisz się znudzić.

Nie chodzi o to,że byle kto się pojawi i ja od razu traktuję tę osobę jako jedną na całe życie.Po prostu ciężko mi zrozumieć,a właściwie pogodzić się,z faktem,że wszyscy których poznaję znikają z mojego życia.Jest dobrze a nagle ta osoba postanawia się ulotnić.Te które dotychczas poznałam robiły to z dnia na dzień,bez najmniejszych chęci podawania powodu.Dopiero ostatnia osoba,którą przycisnęłam do muru przyznała dlaczego to robi.Największy trud ze zrozumieniem i tak mam skąd nagła nuda,skoro jeszcze przysłowiowe wczoraj było ok?Nie każdą osobę obdarowuję zaufaniem,nie z każdą dobrze się czuję,ale takie rzeczy wiem od razu.Nie ładuję się w relacje które mi nie odpowiadają,z drugiej strony te od początku ciekawe i miłe sypią się.Po prostu mam jakiś defekt skoro nie stać mnie nawet na znajomych.Przecież masa ludzi nie ma nikogo bliskiego,nikogo szczególnego w swoim życiu,ale mają choć znajomych.Ja wiem,że brzmię żałośnie,ale zwyczajnie moje życie bez ludzi jednak jest bezsensowne,ileż można być samemu i nie mieć z kimś wybyć nawet na rower?
Nie było tak,że tylko ja gadałam a on słuchał,było po równo.Stąd moje "szoki",bo to wygląda tak,że dziś jest dobrze,a nagle ktoś następnego dnia mówi"słuchaj,jednak nie chce mi się z Tobą nawet gadać".Wyprowadzka do miasta nie wchodzi w grę,przynajmniej teraz,bo mam tutaj pracę a nie mogę znaleźć jej w mieście.

Autorko, nie daj sobie wmówić, że jesteś nudna. Już choćby sposób, w jaki piszesz, świadczy o tym,  że można z Tobą porozmawiać na wiele tematów.

Da się jednak wyczuć, że masz problem z miejscem zamieszkania, próbujesz sobie tłumaczyć, że nie jesteś taka fajna, jak ci, co mieszkają w mieście. Więc może to jest coś, co warto zmienić? Albo przeprowadź się do miasta - jak piszesz, jesteś kobietą po 20, myślę,  że dalabys sobie radę. Albo - zaakceptuj to, że mieszkasz na wsi, zacznij ćwiczenia, choćby wspomniane już kilkakrotnie bieganie.

Swego czasu myślałam, że też jestem nudna. Wzbudzałam zainteresowanie, a po chwili mężczyźni znikali. Problem polegał na tym, że nosiłam w sobie pragnienie bycia z Kimś, kochania i bycia kochaną. I od początku znajomości już zakładałam, że to będzie TEN JEDYNY. Musialam sporo zmienić w swoim myśleniu i podejściu, dopiero wtedy zmieniło się moje życie.
Życzę Ci, autorko, żebyś i Ty przekonała się, że nie jesteś nudna. Ze jesteś wartościowa i warta relacji. Powodzenia!

Dziękuję za słowa otuchy! To nie tak,chciałabym to jeszcze raz sprostować-nie chodzi o to,że traktuję kogoś od razu jak kogoś na całe życie.Nie chodzi też o to,że szukam uczuć i planów na związek.Chcę znajomości,ot zwykłej,choćby od czasu do czasu kontaktu.Nie rozumiem dlaczego ludzie znikają na dobre,że mają znajomych którym nie mówią"do widzenia",dlaczego mnie to spotyka? Czuję się jak odpad nie zasługujący na zwykłą znajomość.Tylko tyle.
Wzajemnie wszystkiego dobrego życzę

Jeśli więcej niż dwie osoby wskazują, że coś jest nie tak z tobą, to niech powiedzą, kto jest dla nich na tak. Może obracasz się w niewłaściwym towarzystwie? Nie zostaniesz sama, jeśli poszukasz takich osób, które mają podobne zainteresowania i są szczere wobec ciebie.
W swoim życiu spotkałam  osoby, z którymi było mi nie po drodze i nigdy nie obarczałam się winą za te znajomości. Nieważne, kto zakończył znajomość.

Zabrzmiało to, jakbyś żyła w epoce kamienia łupanego, a reszta świata w XXI wieku ;-). Dlaczego jesteś dla siebie tak surowa? Piszesz, że świat się zmienił, inni za tymi zmianami nadążają, a Ty jedna nie. Inni są zabawni, Ty nudna. Inni się rozwijają, Ty stoisz w miejscu itd. To nie jest prawdą, tylko Ty tak to postrzegasz. Daj sobie szansę! :-) Jak napisałaś - każdy ma prawo żyć jak mu się podoba, dobierać sobie takie towarzystwo, jakie mu się podoba. Każdy, TY również. Rozumiem, że jesteś zniechęcona i nie masz teraz ochoty nawiązywać nowych znajomości. Ale spróbuj pomyśleć,  że TY również możesz dobrać sobie takie znajomości, w których będziesz się czuć akceptowana,  w których ani to, czy mieszkasz na wsi, ani to, czy masz mega dużo zainteresowań nie zmieni tego, że ludzie chcą z Tobą spędzać czas. Dobierz ich do siebie, a nie staraj się na siłę dopasować do innych.

Będzie dobrze!